Ο Κωνσταντίνος Χριστοδούλου του Χριστόδουλου γεννήθηκε το 1915 στην Αδριανούπολη, ήταν έγγαμος, απόφοιτος της νομικής σχολής, είχε υπηρετήσει στον στρατό κατά την διάρκεια του εμφυλίου πολέμου και στις 30 Ιούλη 1949 ανέλαβε χρέη στον οργανισμό με καθήκοντα στο Τμήμα Διοικητικού.
Ο Μιχαήλ Φουντούκης του Παναγιώτη και της Αριστέας γεννήθηκε το 1919 στην Προύσα της Μικράς Ασίας, αλλά μεγάλωσε στις Σέρρες Είχε το Εθνικό Αγροτικό Ορφανοτροφείο Αρρένων Σερρών. Ήταν έγγαμος με τη Σοφία Μαραγκάκη και από το γάμο προέκυψαν δύο παιδιά, ένα αγόρι ο Παναγιώτης (1949) και ένα κορίτσι, η Ευγενία (1948). Στις 13 Δεκεμβρίου 1957 έλαβε πτυχίο οδηγού ελκυστήρα. Υπηρέτησε τη θητεία του από 1 Μαρτίου 1940 έως την 1 Μαΐου 1941 κατά τη διάρκεια του ελληνοϊταλικού πολέμου, ενώ υπηρέτησε και κατά διαστήματα την περίοδο από 12 Απριλίου 1945 έως 23 Ιουνίου 1952. Την περίοδο από 3 Αυγούστου 1943 έως 31 Μαρτίου 1945 εργάστηκε στην Υπηρεσία Έλξεως Υλικού των Σιδηροδρόμων του Ελληνικού Κράτους (ΣΕΚ). Από τις 22 Φεβρουαρίου 1949 έως 24 Ιουλίου 1949 απασχολήθηκε στα έργα αποκατάστασης των ΣΕΚ. Από 22 Νοεμβρίου 1949 έως 21 Φεβρουαρίου 1950 απασχολήθηκε ως έκτακτος υπάλληλος τεχνίτης οδηγός αυτοκινήτου. Από 23 Φεβρουαρίου 1950 έως 26 Αυγούστου 1950 εργάστηκε ως βοηθός εφαρμοστού έργων αποκαταστάσεως ΣΕΚ και από 26 Αυγούστου 1950 ως τακτικός σπί συμβάσει υπάλληλος. Την 1 Φεβρουαρίου 1952 μονιμοποιήθηκε ως θερμαστής. Θα απολυθεί από τους ΣΕΚ στις 16 Ιουνίου 1953.
Στις 24 Νοεμβρίου 1952 προσλήφθηκε στην ΕΖΘ ως οδηγός τρακτέρ ελκυστήρα ως έκτακτος υπάλληλος στο μηχανολογικό Τμήμα της Τεχνικής Υπηρεσίας. Στις 12 Ιουνίου 1958 διορίστηκε ως τακτικός υπάλληλος στο Μηχανολογικό Τμήμα της Διεύθυνσης Τεχνικών Υπηρεσιών με απόσπαση στο Τμήμα Φορτοεκφορτώσεων και Μεταφορών της Διεύθυνσης Ελευθέρας Ζώνης ΕΖΛΘ ως οδηγός χειριστής ελκυστήρων και γερανών με τον 8ο βαθμό του Β7 Κλάδου Τεχνικών Β΄ Κατηγορίας. Στις 16 Σεπτεμβρίου 1960 μονιμοποιήθηκε επειδή συμπλήρωσε 2ετή ευδόκιμη υπηρεσία. Στις 21 Οκτωβρίου 1967 προάχθηκε κατ’ εκλογή στον 6ο βαθμό. Στις 21 Οκτωβρίου 1970 προάχθηκε κατ’ εκλογή στον 6ο βαθμό. Στις 20 Οκτωβρίου 1975 προάχθηκε στον 5ο βαθμό. στις 14 Σεπτεμβρίου 1976 κατατάχθηκε στον κλάδο ΜΕ5 Τεχνιτών σύμφωνα με το νέο βαθμολόγιο. Στις 26 Μαΐου 1979 συνταξιοδοτήθηκε.
Ο Κωνσταντίνος Σταυρίδης του Νικολάου και της Ελένης γεννήθηκε το 1922 Κωνσταντινούπολη, ήταν άγαμος, απόφοιτος εξατάξιου γυμνασίου αρρένων Θεσσαλονίκης. Ήταν σχεδιαστής καθώς από το 1939 και μέχρι την κήρυξη του πολέμου εργαζόταν στο αρχιτεκτονικό γραφείο Γεωργίου Μανούση. Από την αποφοίτησή του από το Γυμνάσιο το 1943 έως την αποχώρηση των Γερμανών από τη χώρα είχε εργαστεί στη γενική Οικοδομική Εταιρεία υπό τον Τηλέμαχο Λαζαρίδη. Στη συνέχεια εργάστηκε ως επιβλέπων εργοδηγός στην 277 μονάδα Μηχανικού του Αγγλικού Στρατού και στα έργα της διαστρώσεως του αεροδρομίου Σέδες, την οδοποιία της οδού Θεσσαλονίκης-Γιδά και εντός της πόλης της Θεσσαλονίκης καθώς και στην επισκευή των στρατώνων Ιππικού Μικρών Εμβόλων. Είχε παντρευτεί την Χρυσούλα Σίμου και από το γάμος τους προέκυψαν δύο παιδιά, η Ελένη (1950) και Φωτεινή (1957).
Στις 29 Αυγούστου 1945 προσλήφθηκε ως ημερομίσθιος διαλογέας για τη συμπλήρωση της ομάδας διαλογής εμπορευμάτων παραλίας στο Τμήμα Φορτοεκφορτώσεων.
Στις 10 Φεβρουαρίου 1947 τοποθετήθηκε προσωρινά ως βοηθός λογιστής στο Γραφείο Έκδοσης Τιμολογίων στο Τμήμα Εισαγωγής και Αποταμιεύσεως με καθήκοντα την έκδοση τιμολογίων τόσο του Δημοσίου (Α.Τ.Ε) όσο και γενικών εμπορευμάτων όταν αυτά άρχισαν να εισάγονται από το 1948 καθώς και την αλληλογραφία. Στις 23 Ιουνίου 1947 απολύθηκε λόγω στράτευσης μέχρι την επαναπρόσληψη του στις 14 Αυγούστου 1947 και την εκ' νέου αποχώρηση του για στράτευση στις 16 Ιουνίου 1948 και την αποστράτευση του στις 6 Ιουλίου 1948. Στις 22 Αυγούστου 1949 ανέλαβε καθήκοντα στο Τμήμα Αποθηκεύσεων, ενώ την 13η Φεβρουαρίου 1950 κρίθηκε ικανός να εργαστεί από την υγειονομική επιτροπή του ΙΚΑ, κατόπιν σχετικής παραπομπής του. Στις 18 Δεκεμβρίου 1953 αποσπάστηκε στην Τεχνική Υπηρεσία της νέας ΕΖΛΘ ως σχεδιαστής και στις 19 Ιουλίου 1954 τοποθετήθηκε προσωρινά στο Τμήμα Τεχνικών Μελετών της Διεύθυνσης Τεχνικών Υπηρεσιών. Στις 30 Νοεμβρίου 1957 προσλήφθηκε και ανέλαβε καθήκοντα ως τακτικός υπάλληλος με 8ο βαθμό του Β6 Κλάδου Σχεδιαστών Β΄ Κατηγορίας. Τα καθήκοντά του ήταν η σχεδίαση υπό κλίμακα σχεδίων τεχνικών έργων εξ αντιγραφής εκ σκαριφημάτων και την παραβολή των συνταχθεισών μελετών, η λήψη επιμετρικών στοιχείων σχετικά με τμήματα εκτελεσθέντων έργων και η σύνταξη των σχετικών επιμετρήσεων καθώς και ο έλεγχος συντελεσθεισών επιμετρήσεων και πιστοποιήσεων. Πιο συγκεκριμένα, η σύνταξη σχεδίων των υπό εκτέλεση ή εκτελούμενων έργων, η σύνταξη σχεδίων ηλεκτρολογικών κλπ εγκαταστάσεων, στην ευρύτερη λιμενική περιοχή της ΕΖΛΘ, η επίβλεψη ανέγερσης των μεταλλικών υποστέγων χώρου σιτηρών και περιοχή Λάνκασάιρ, η σύνταξη επιμετρήσεων και λογαριασμών πληρωμής εργολαβιών με την οδηγία του επιβλέποντα μηχανικού, η συντήρηση και λειτουργία του παλιρροιογράφου του ΕΖΛΘ κλπ. Στις 5 Απριλίου 1960 μονιμοποιήθηκε γιατί συμπλήρωσε 2ετή ευδόκιμη δοκιμαστική υπηρεσία. Στις 26 Ιανουαρίου 1962 προάχθηκε στον 7ο βαθμό. Στις 5 Ιουλίου 1969 προάχθηκε στον 5ο βαθμό. Στις 5 Μαΐου 1976 προάχθηκε κατ’ εκλογήν στον 4ο βαθμό. Στις 14 Σεπτεμβρίου 1976 διαπιστώθηκε η αυτοδίκαια κατάταξή του στον ΜΕ4 Κλάδο Σχεδιαστών. Στις 10 Ιουνίου 1980 συνταξιοδοτήθηκε.
Ο Παρασκευάς Παπαδόπουλος του Πολυδεύκου γεννήθηκε στις Σαράντα Εκκλησιές-Θράκης το 1913, ήταν έγγαμος, είχε τελειώσει την Α' γυμνασίου και είχε υπηρετήσει ως έφεδρος οπλίτης. Στις 16 Οκτωβρίου 1929, σε ηλικία μόλις 16 ετών, εμφανίζεται να εργάζεται ως φορτοεκφορτωτής στο Α΄Ελεγκτήριο. Στις 29 Σεπτεμβρίου 1938 προσλήφθηκε ως έκτακτος ημερομήσθιος στην ΕΖΘ ως Φύλακας Β, έως τις 16 Μαρτίου 1939. Από τις 17 Μαρτίου του 1939 εργάζονταν ως τακτικός φύλακας. Στις 26 Ιουνίου 1940 αποχώρησε για να παράσχει υπηρεσίες στο στρατό μέχρι την αποδέσμευση του στις 27 Ιουλίου 1940 και την εκ νέου επιστράτευση και αποστράτευση του στις 28 Οκτωβρίου 1940 και 9 Μάη 1941 αντίστοιχα. Στις 9 Οκτωβρίου 1941 διετάχθη να παρουσιαστεί στο 8ο Αστυνομικό Τμήμα για την Διαχείριση Δελτίων Τροφίμων από την οποία αποχώρησε στις 12 Νοεμβρίου 1941 και την απόσπαση του στη Διεύθυνση Επισιτισμού ΓΔΜ στις 9 Δεκεμβρίου 1941, μέχρι τις 20 Δεκεμβρίου 1941. Στις 9 Ιουνίου 1942 ανακοινώθηκε αύξηση στις αποδοχές του κατά 3%, ενώ την 10η Μάρτη 1945 ανακοινώθηκε η απόσπαση του στην Υπηρεσία Ασφαλείας. Στις 30 Μαρτίου 1945 τοποθετήθηκε στην Υπηρεσία Μεταφορών. Στις 22 Νοεμβρίου 1945 πήρε προαγωγή σε φύλακα Α'.
Στις 11 Νοεμβρίου 1944 φαίνεται ότι είναι αποσπασμένος στην υπηρεσία Διεθνούς Ερυθρού Σταυρού Θεσσαλονίκης, αλλά πιθανόν να έχει αποσπαστεί νωρίτερα.
Την 1η Ιούλη 1945, παρουσιάστηκε στην υπηρεσία Ασφαλείας. Την 5η Ιούλη 1945 ανακοινώθηκε η προαγωγή του σε Φύλακα Α με απόφαση της Επιτροπείας ΕΖΘ. Στις 22 Νοεμβρίου 1945 Την 31η Μάη 1949 αποδεσμεύτηκε από τον στρατό και επέστρεψε στα καθήκοντα του και μεταφέρθηκε στο Τμήμα Μεταφορών, ενώ την 29η Οκτωβρίου 1949 κατατάχθηκε σε Γραφέας Α' Τάξης. Στις 7 Ιουλίου 1954 τοποθετήθηκε προσωρινά στο Τμήμα Φορτοεκφορτωτών και Μεταφορών της Διεύθυνσης Ελευθέρας Ζώνης . Στις 12 Ιουλίου 1957 κατατάχθηκε στην οργανική θέση του Β1 κλάδου Διοικητικών Υπαλλήλων Β' κατηγορίας με τον 8ο βαθμό του Υπαλληλικού Κώδικα (Υ.Κ.). Στις 21 Οκτωβρίου 1957 προάχθηκε στον 7ο βαθμό βάση του άρθρου 22 του Υ.Κ.
Ο Παρασκευάς Μηλιόπουλος του Ιωάννη γεννήθηκε στην Κωνσταντινούπολη το 1911, ήταν έγγαμος, απόφοιτος νομικής σχολής και άρχισε να εργάζεται από την 8η Σεπτεμβρίου 1947 αποσπασμένος στο Τμήμα Αποθηκεύσεων. Στις 26 Μάρτη 1948 στρατεύθηκε μέχρι την 25η Απρίλη 1948, και εκ νέου στις 4 Μάη 1948 μέχρι την οριστική αποστράτευση του στις 7 Φεβρουαρίου 1949. Στις 20 Ιουλίου 1949 έγινε δεκτή η παραίτηση που είχε υποβάλλει.
Ο Δημήτριος Καλογεράκης γεννήθηκε στην Κωνσταντινούπολη το 1921. Ολοκλήρωσε την Α΄τάξη εξατάξιου Γυμνασίου. Ήταν έγγαμος με ένα παιδί. Από το 1945 μέχρι το 1949 υπηρετούσε σε διάφορα πόστα του στρατού, ενώ έλαβε μέρος και στον εμφύλιο πόλεμο. Το Μάη του 1945 εργάστηκε για ένα χρόνο, μέχρι τον Μάη του 1946, στην Κομιστική Υπηρεσία ως ημερομίσθιος εργάτης. Προσλήφθηκε ξανά στις 18 Ιανουαρίου 1950 και τοποθετήθηκε στο Τμήμα Μεταφορών. Στις 24 Μαρτίου 1952 προάχθηκε σε φύλακα με βαθμό Γραφέα Α΄. Στις 16 Αυγούστου 1952 μετατέθηκε στην Υπηρεσία Ασφαλείας ως τακτικός φύλακας. Στα διάρκεια των χρόνων που εργάστηκε είχε ευθύνες επόπτη πυλών και φρούρησης-φύλαξης των εμπορευμάτων. Στις 19 Ιουλίου 1954 τοποθετήθηκε προσωρινώς στην Υπηρεσία Ασφαλείας της Ελευθέρας Ζώνης της ΕΖΛΘ. Στις 12 Ιουλίου 1957 εντάχθηκε στην οργανική θέση του Β8 Κλάδου Ασφαλείας Β΄Κατηγορίας με βαθμό 8ο. Στις 25 Σεπτεμβρίου 1957 προάχθηκε κατά αρχαιότητα στο βαθμό 7ο. Στις 3 Απρίλη 1978 υπέβαλλε την παραίτηση του.
Ο Βασίλειος Αβραμίδης του Ιωάννη και της Μαρίας ήταν λιμενεργάτης στο λιμάνι της Θεσσαλονίκης. Γεννήθηκε το 1921 στην Κωνσταντινούπολη και ήρθε στην Ελλάδα το 1922 ως πρόσφυγας. Κατά τη διάρκεια της Κατοχής είχε οργανωθεί στο ΕΑΜ. Μετά τη συμφωνία της Βάρκιζας συνέχισε να είναι στρατευμένος στην ΕΔΑ. Ήταν έγγαμος με την Φωτεινή Δάλλα. Ο λιμενεργάτης προσλήφθηκε ως επίκουρος λιμενεργάτης το 1950 και εργάστηκε ως το 1959. Το 1965 μονιμοποιήθηκε, αλλά στις 10 Αυγούστου 1966 διαγράφηκε από τη λίστα των εκτάκτων λιμενεργατών της ΕΡΦΛΘ γιατί δεν συγκέντρωνε τα προσόντα καθώς είχε αρνητικό πιστοποιητικό κοινωνικών φρονημάτων, ενώ είχε αντιμετωπίσει και εξορίες. Παράλληλα εργαζόταν ως υποδηματεργάτης, ενώ παλιότερα εργαζόταν ως οικοδόμος. Ωστόσο, το 1967 επανεγράφη στη λίστα των εκτάκτων λιμενεργατών και συνέχισε να εργάζεται. Ύστερα από αρκετές αιτήσεις για τη μονιμοποίησή του (1970, 1971 και 1972), το 1974 μεταφέρεται στη λίστα των τακτικών λιμενεργατών, καθώς υπέγραψε δήλωση καταδίκης του κομμουνισμού και θεωρήθηκε εθνικόφρων. Ωστόσο, ο ίδιος μέχρι το θάνατό του θεωρούσε τον εαυτό του ενταγμένο στην αριστερά.
Συνταξιοδοτήθηκε στις 17 Δεκεμβρίου 1981.