Ο Σταματόπουλος Σταμάτιος του Εμμανουήλ γεννήθηκε στην Αρκαδούπολη Ανατολικής Θράκης το 1889 και ήρθε στην Θεσσαλονίκη ως πρόσφυγας. Είχε ενδεικτικό 2ης τάξης Γυμνασίου. Ήταν έγγαμος από το 1947 με την Αναστασία και είχαν ένα παιδί, τον Εμμανουήλ. Ανήκε στην κλάση 1909.
Ο Μιχαήλ Χατζηφώτης ή Χατζηφωτίου του Αντωνίου γεννήθηκε το 1899 στην Κούταγη Μαρμαρά Μικρά Ασίας. Ήταν εγγεγραμμένος στα μητρώα Κοινότητας Αγίου Παύλου Θεσσαλονίκης. Ήταν έγγαμος, τελείωσε την 6η δημοτικού και υπηρέτησε ως έφεδρος υπαξιωματικός με βαθμό δεκανέα. Στις 27 Ιουλίου 1938 προσλήφθηκε ως ημερομίσθιος φύλακας διορισμένος από το Περιφερειακό Συμβούλιο Πρόνοιας Παλαιών Πολεμιστών Θεσσαλονίκης. Στις 8 Σεπτεμβρίου 1938 ανέλαβε καθήκοντα φύλακα Β΄ ως έκτακτος. Στις 7 Μαρτίου 1939 ανέλαβε καθήκοντα ως μόνιμος φύλακας Β΄ με μισθό 2000 δρχ. Στις 22 Νοεμβρίου 1945 προάχθηκε σε φύλακας Α΄. Στις 29 Οκτωβρίου 1949 έλαβε το μισθό και το βαθμό του Γραφέα Α'.
Στις 19 Ιουλίου 1954 τοποθετήθηκε προσωρινά στην Υπηρεσία Ασφαλείας της Διεύθυνσης Ελευθέρας Ζώνης. Στις 12 Ιουλίου 1957 εντάχθηκε σε οργανική θέση με βαθμό 8ο του Υπαλληλικού Κώδικα και στις 21 Οκτωβρίου 1957 εντάχθηκε στον 7ο βαθμό.
Ο Γαλάζιος Κωνσταντίνος του Δημητρίου και της Φωτίκας γεννήθηκε στην Ανατολική Θράκη (Τουρκία) στις 23 Απριλίου 1915. Οι γονείς του ήρθαν ως πρόσφυγες στο Καρτερό του Κιλκίς. Ήταν απόφοιτος Δημοτικού ( τετρατάξιο) και υπηρέτησε κανονικά τη στρατιωτική του θητεία. Υπήρξε γεωργός και παντρεύτηκε την Χρυσάνθη Κουλένη και απέκτησαν τέσσερα παιδιά. Το 1951 συνελήφθη για άσκοπους πυροβολισμούς και εξύβριση αλλά απαλλάχθηκε λόγω διατάραξης της συνειδήσεως του.
Ο Καραμήτσος Κωνσταντίνος του Αναστασίου και της Ερμιόνης γεννήθηκε στις 1913 στο Μπακίρκιοϊ Κωνσταντινούπολης και ήρθε πρόσφυγας από την Θεσσαλονίκη. Δεν είχε φοιτήσει σε σχολείο. Ήταν έγγαμος με την Μαρίκα και είχαν τρία τέκνα.
Ο Δημήτριος Δαλέγκας του Κωνσταντίνου και της Βικτωρίας γεννήθηκε το 1883 στο Μοναστήρι όπου και ήταν απόφοιτος της 5ης τάξης του Γυμνασίου. Ωστόσο, δεν την ολοκλήρωσε διότι εξαιτίας του μακεδονικού αγώνα η οικογενειακή οικία καταστράφηκε και η οικογένειά του κατέφυγε το 1903 στην Κωνσταντινούπολη. Το 1907, η οικογένειά του ήρθε στην Θεσσαλονίκη. Παντρεύτηκε την Κωνσταντία Γιάκου γεννημένη το 1886 και από το γάμο τους προέκυψαν τρία παιδιά, η Βικτωρία το 1910, η Ελένη το 1911 και η Αναστασία το 1918. Ανήκε στην κλάση του 1904 και αποστρατεύτηκε τον Αύγουστο του 1922 ύστερα από 15 μήνες θητείας.
Ο Βασίλειος Σπαθόπουλος του Στέφανου γεννήθηκε το 1900 στην Κωνσταντινούπολη. Ήταν έγγαμος με τρία παιδιά. Είχε ολοκληρώσει το Δημοτικό Σχολείο. Είχε υπηρετήσει στο ιππικό με το βαθμό του λοχία. Στις 10 Αυγούστου 1936 προσλήφθηκε στην ΕΖΘ ως κλητήρας Α΄. Διορίστηκε από το Περιφερειακό Συμβούλιο ΠΕΠΠΘ καθώς τύγχανε έφεδρος Παλαιός Πολεμιστής. Άρχισε να μισθοδοτείται από τις 16 Αυγούστου 1936 και εξής θεωρήθηκε ότι ανήκει στο δυναμικό της ΕΖΘ. Στις 10 Αυγούστου 1936 τοποθετήθηκε στο Γραφείο Ιατρικής Περίθαλψης. Στις 13 Μαΐου 1937 τοποθετήθηκε στο Τμήμα Γραμματείας και Προσωπικού ΕΖΘ. Στις 13 Δεκεμβρίου 1938 τοποθετήθηκε στο Τμήμα Μεταφορών ΕΖΘ. Στις 15 Αυγούστου 1945 αποσπάστηκε στο Γραφείο Συνδέσμου. Στις 7 Αυγούστου 1947 τοποθετήθηκε στο Τμήμα και στο Γραφείο Συνδέσμου. Στις 19 Ιουλίου 1954 τοποθετήθηκε προσωρινά στο Τμήμα Ελέγχου της Διεύθυνσης Διοικητικών Υπηρεσιών της ΕΖΛΘ. Στις 12 Ιουλίου 1957 εντάχθηκε στην Οργανική Θέση του Γ1 Κλάδου Αρχικλητήρων - Κλητήρων της Γ΄Κατηγορίας με βαθμό 10ο.
Ο Γιακίδης Παναγιώτης του Ευστράτιου και της Ξανθίππης γεννήθηκε στην Κωνσταντινούπολη της Τουρκίας στις 7 Νοεμβρίου 1923. Φοίτησε έως την Γ' τάξη του Δημοτικού και υπηρέτησε κανονικά τη στρατιωτική του θητεία. Παντρεύτηκε την Μαγδαλινή Παναγιωτίδου και απέκτησαν δύο παιδιά.
Ο Δώδος Στυλιανός του Ηλία και της Παγώνας γεννήθηκε στην Καλλίπολη της Ανατολικής Θράκης (Τουρκία) στις 7 Οκτωβρίου 1913. Ήταν πρόσφυγας, αποφοίτησε από το Δημοτικό και υπηρέτησε κανονικά τη στρατιωτική του θητεία. Παντρεύτηκε, απέκτησε δύο παιδιά και χώρισε με τη σύζυγο του.
Ο Χρυσογόνης Λαζαρίδης του Χρυσάφη και της Σουλτάνας γεννήθηκε το 1915-12-10 στην Ανατολική Θράκη (Τουρκία). Ήταν απόφοιτος της Δ’ Τάξης δημοτικού και στρατολογικής κλάσης 1936. Ήταν έγγαμος με την Μαγδαληνή Μπαμπάκου και είχαν τέσσερα παιδιά.
Ο Ιωάννης Ζάρρας του Γεωργίου και της Μαγδαληνής, κάτοικος Θεσσαλονίκης οδός Κασσιανής 1, γεννήθηκε στην Κωνσταντινούπολη το 1891. Ανήκοντας στην κλάση του 1912 υπηρέτησε στο στρατό το 1916 μέχρι το 1919 στα έμπεδα της Μακεδονίας και μετά πάλι την περίοδο 1921-1922. Παντρεύτηκε 1933 με την Κυριακή Μαυρομάτη από την Τυρολόη. Από το γάμο προέκυψε ένας γιος το 1935.
Ο Ιωάννης Ζάρας προλήφθηκε από την Γαλλική Εταιρία στις 28 Σεπτεμβρίου 1915 ως σημειωτής γερανών. Προσλήφθηκε στις 20 Φεβρουαρίου 1930 από το ΛΤΘ στη θέση του σημειωτή στην Υπηρεσία Γερανών ως επικεφαλής του τμήματος. Παραμένει στην ίδια θέση στο οργανόγραμμα του 1935 στις 29 Απριλίου 1939 προάχθηκε σε γραφέα Α και τοποθετήθηκε στην Εξωτερική Υπηρεσία Βεβαιώσεως Λιμενικών Συμβατικών Δικαιωμάτων και Τελών ως σημειωτής και υπεύθυνος των γερανών. Στις 10 Μαΐου 1949 συνέχιζε να είναι επικεφαλής των γερανών και έλαβε το βαθμό του γραμματέα Β. το 1951 αποσπάστηκε στην υπηρεσία Γερανών της ΕΖΘ. Ο ίδιος περιγράφει την εργασία του κατά την περίοδο αυτή. Στις 7.30 (το 1948, όταν ήταν στο ΛΤΘ, αναφέρει 8:00) το πρωί βρίσκεται στο πόστο του με αντικείμενο τη σημείωση των εμπορευμάτων που εισέρχονται και αποφασίζει τη χορήγηση γερανών ανάλογα με τις ανάγκες. Στις 12 μέχρι το μεσημέρι μεταβαίνει στα γραφεία της ΕΖΘ και ενημερώνει τον Προϊστάμενο στο Τμήμα Βεβαιώσεως Λιμενικών Δικαιωμάτων Βαρουσιάδη για ποσά που πρέπει να εισπράξει από κάθε πλοίο, το ακριβές βάρος από κάθε εμπόρευμα που φορτώνεται και εκφορτώνεται. Στη συνέχεια συγκεντρώνει όλα τα στοιχεία και τα καταχωρεί στα «οικεία» βιβλία για να συντάξει την ημερήσια κίνηση την οποία υποβάλει στην υπηρεσία το πρωί της επόμενης ημέρας. Αποχωρεί στις 4:30 κανονικά (το 1948, όταν ήταν στο ΛΤΘ, αναφέρει 5:00) το απόγευμα. Ωστόσο, «η πέραν της 5μμ ώρας απασχόλησις […] είτε ένεκα λόγων υπηρεσιακής ανάγκης, είτε προς εξυπηρέτησιν ιδιωτών, αμείβεται παρά του καρπούμενου το αποτέλεσμα της εργασίας […] υπό μορφήν υπερωριών, καταβαλλομένων […] μέσω του ταμείου του καθ’ ημάς Οργανισμού». Στις 27 Αυγούστου 1954 συνταξιοδοτήθηκε από την ΕΖΛΘ.