Ο Αριστείδης Χαρίσης γεννήθηκε το 1880 στο Λεσκοβίκι της Βορείου Ηπείρου. Προσλήφθηκε στις 18 Φεβρουαρίου 1936 σε προχωρημένη ηλικία για την εκτέλεση βοηθητικών εργασιών στο λιμένα. Εργαζόταν στην τεχνική υπηρεσία του ΛΤΘ ως ημερομίσθιος καθαριστής Σιδηροδρομικών Γραμμών και Περιστρεφόμενων Πλακών με ημερομίσθιο 90 δρχ. Συνταξιοδοτήθηκε στις 28 Φεβρουαρίου 1948 διότι αδυνατούσε να εκτελέσει τις εργασίες λόγω γήρατος.
Ο Χρήστος Παλαβουζίδης του Αντωνίου γεννήθηκε στο Ορτάκιοϊ Θράκης (σημερινό Ιβαΐλοβγκραντ της Βουλγαρίας) το 1901. Ήταν υπάλληλος ΛΤΘ. Η κλάση επιστράτευσης του ήταν το 1921 και υπηρέτησε με βαθμό δεκανέα στο πεζικό. Στις 1 Νοεμβρίου 1934 επανήλθε από την Υπηρεσία Αποθηκών στην Υπηρεσία Γερανών. Στις 20 Μαρτίου 1936 τοποθετήθηκε στην Υπηρεσία Γερανών. Στις 12 Ιουνίου 1938 καθορίστηκε ο μηνιαίος μισθός του στις 2.750 δραχμές. Στις 25 Απριλίου 1939 διαβαθμίστηκε από Χειριστής Γερανών σε μισθό Γραφέα Α' και τοποθετήθηκε στη Μηχανολογική Υπηρεσία Κινήσεως Γερανών. Στις 19 Ιουλίου 1954 τοποθετήθηκε από το Τμήμα Μηχανολογικής στο Τμήμα Τεχνικών Υπηρεσιών. Στις 21 Αυγούστου 1957 εντάχθηκε σε οργανική θέση με βαθμό 9ο του Υ.Κ και στις 21 Οκτωβρίου 1957 εντάχθηκε στον 8ο βαθμό του Υ.Κ. Στις 30 Ιουλίου 1958 προάχθηκε στον 7ο βαθμό του Υ.Κ.
Ο Βασίλειος Λημνιός του Αχιλλέα γεννήθηκε το 1908 στο βασιλικό Θράκης. Στις 12 Σεπτεμβρίου 1947 προσλήφθηκε ως υδροδότης στο ΛΤΘ.
Ο Κωνσταντίνος Κουρμπάνογλου του Αποστόλου και της Αναστασίας, κάτοικος Θεσσαλονίκης οδός Ιουστινιανού 8, γεννήθηκε στην Στενήμαχο Βουλγαρίας το 1885 ή 1889. Παντρεύτηκε στις 27/4/1944 την Αθανασία Χονδροπούλου του Κωνσταντίνου και της Χρυσάνθης. Προσελήφθη στις 4/10/1947 ως έκτακτος υπάλληλος από το ΛΤΘ και εργάστηκε στην Υπηρεσία Γερανών ως Προϊστάμενος. Κρίθηκε άξιος για μονιμοποίηση με το βαθμό του Γραφέα Α στις 24/4/1948 (έκθεση υπηρεσιακής ικανότητας). Συνέχισε να εργάζεται σημειωτής ως έκτακτος υπάλληλος μέχρι τις 30 Μαρτίου 1954 όταν απολύθηκε μαζί με άλλους συνολικά 41 εκτάκτους υπαλλήλους από το ΔΣ ΕΖΛΘ.
Ο Δημήτριος Δαλέγκας του Κωνσταντίνου και της Βικτωρίας, κάτοικος Θεσσαλονίκης, οδός Μόργκεντάου 8, γεννήθηκε το 1883 στο Μοναστήρι όπου και ήταν απόφοιτος της 5ης τάξης του Γυμνασίου. Ωστόσο, δεν την ολοκλήρωσε διότι εξαιτίας του μακεδονικού αγώνα η οικογενειακή οικία καταστράφηκε και η οικογένειά του κατέφυγε το 1903 στην Κωνσταντινούπολη. Το 1907, η οικογένειά του ήρθε στην Θεσσαλονίκη. Στη συνέχεια ασχολήθηκε με το εμπόριο υφασμάτων για 25 χρόνια μέχρι που προσλήφθηκε στο ΛΤΘ. Στην αίτησή του για εργασία ο ίδιος δηλώνει «γνώστης τέλειος της αγοράς μας εν τη οποία επί εικοσαετίαν ολόκληρον διετήρησα εμπορικά καταστήματα υπό την ιδίαν επωνυμίαν». Μάλιστα, 1906 συμμετείχε μέλος της Εμπορικής Λέσχης, γνωστής ως Νέας Λέσχης, ενώ το 1937 δήλωνε μέλος της Ένωσης Εφέδρων Υπαξιωματικών και παλαιών Πολεμιστών. Παντρεύτηκε την Κωνσταντία Γιάκου γεννημένη το 1886 και από το γάμο τους προέκυψαν τρία παιδιά, η Βικτωρία το 1910, η Ελένη το 1911 και η Αναστασία το 1918. Ανήκε στην κλάση του 1904 και αποστρατεύτηκε τον Αύγουστο του 1922 ύστερα από 15 μήνες θητείας.
Ο Δημήτριος Δαλέγκας προσλήφθηκε στις 20 Φεβρουαρίου 1930 με το βαθμό του Εισηγητή στη θέση του ταμία γιατί ακριβώς εκτιμήθηκε η προϋπηρεσία του στην αγορά. Ανήκε στους 16 έμπιστους της νέας διοίκησης του ΛΤΘ οι οποίοι αντικατέστησαν τους 16 που δεν προσλήφθηκαν από την Γαλλική Εταιρία. Ανέλαβε προϊστάμενος στο Τμήμα Αποθηκών Εμπορευμάτων. Το 1939 αναβαθμίστηκε πάλι σε Εισηγητή και Τμηματάρχη Β και Προϊστάμενος στο Ελεγκτήριο μέχρι τις 27 Απριλίου 1941. Αργότερα ανέλαβε Προϊστάμενος στο Γραφείο Στατιστικής και Μελετών. Συμμετείχε στο Σύνδεσμο των Υπαλλήλων του ΛΤΘ και είχε αναλάβει για μία περίοδο ταμίας. Επίσης, πρωταγωνίστησε σε σκάνδαλο που ήρθε στην επιφάνεια το 1937 με διατακτικές στο όνομα υπαλλήλων για την αγορά εμπορευμάτων. Οι υπάλληλοι αγόραζαν με τις διατακτικές και στη συνέχεια ο Δαλέγκας αφαιρούσε το ποσό αυτό από το μισθό τους, ενώ χρησιμοποιούσε και ποσά από το Ταμείο του ΛΤΘ. Συνταξιοδοτήθηκε από το ΛΤΘ στις 8 Ιανουαρίου 1949.
Ο Αλκιβιάδης Βόγας του Πανταζή γεννήθηκε στα Βελεσά ή Παρασκευή κοντά στο Μοναστήρι της μετέπειτα Γιουγκοσλαβίας το 1881. Η οικογένεια Βόγα με προέλευση από το Μοναστήρι είναι από τις παλαιότερες στη Θεσσαλονίκη και οι διάφοροι κλάδοι της ανέπτυξαν βιοτεχνική και εμπορική δραστηριότητα. Το 1908 Ο Αλέξανδρος Βόγας παντρεύτηκε την Μαρία Κωνσταντινίδου και από το γάμο τους προέκυψε τουλάχιστον μία κόρη, η Ιωάννα. Αποφοίτησε από το Γυμνάσιο Μοναστηρίου το 1897. Η οικία του επί της Τσιμισκή αποτεφρώθηκε το 1917 λόγω της μεγάλης φωτιάς. Το Μάιο του 1925, προσλήφθηκε στο Γραφείο Εποικισμού Μακεδονίας της Γενικής Διεύθυνσης Εποικισμού μέχρι τις 20 Φεβρουαρίου 1930.
Προσλήφθηκε στις 20 Φεβρουαρίου 1930 στο ΛΤΘ με το βαθμό του λογιστή Α ως μόνιμος υπάλληλος. Την 1 Μαΐου 1930 προάχθηκε στο βαθμό του εισηγητή και τοποθετήθηκε στο Ελεγκτήριο του ΛΤΘ. Από την αρχή απασχολήθηκε στο Λογιστήριο όντας ένα από τα έμπιστα πρόσωπα της νέας διοίκησης. Εμφανίζεται στο οργανόγραμμα του 1935. Το 1939 παρέμεινε με το βαθμό του Εισηγητή στο ίδιο Τμήμα μέχρι τον Απρίλιο του 1941. To 1942 Είχε αναλάβει διευθυντή στη Διεύθυνση Υπηρεσίας Εκμετάλλευσης του ΛΤΘ. Ωστόσο, συνταξιοδοτήθηκε διότι η αναγραφόμενη ηλικία του ήταν το έτος 1872. Στη συνέχεια, με αίτησή του διορθώθηκε και επαναπροσλήφθηκε και επανατοποθετήθηκε στην ίδια θέση μέχρι την συνταξιοδότησή του το 1948.
Ο Βοσνιάκος Βασίλειος του Ναούμ γεννήθηκε το 1899 στο Κρούσοβον. Διέθετε απολυτήριο γυμνασίου. Ήταν ανάπηρος πολέμου. Και προσλήφθηκε στις 5 Μαρτίου 1936. Στις 8 Ιουνίου 1936 τοποθετήθηκε στο 2ο φυλάκειο του Λ.Φ.Ξ. Στις 27 Αυγούστου 1936 αποσπάται από τις 29/08/1936 μέχρι 09/09/1936 από το 2ο φυλάκειο στο 4ο φυλάκειο Λ.Φ.Ξ. Στις 29 Απριλίου 1939 πήρε το βαθμό του Γραφέα Α' και τοποθετήθηκε στο Ελγκτήριο. Στις 29 Απριλίου 1949 προάχθηκε με τον βαθμό του Γραμματέα Β' τάξεως. Στις 26 Μαϊου 1954 αποσπάστηκε προσωρινά στην Διεύθυνση Διοικητικών Υπηρεσιών. Στις 29 Μαϊου 1954 επανέρχεται στη θέση του, έπειτα από την απόσπαση του. Στις 19 Ιουλίου 1954 τοποθετείται στο Λογιστικό Τμήμα. Στις 1 Ιανουαρίου 1957 διαγράφεται από τη δύναμη του οργανισμού καθώς απεβίωσε στις 31 Δεκεμβρίου του 1956.
Ο Αδαμίδης Χρήστος του Ευαγγέλου και της Θεοφανούς. Γεννήθηκε το 1887 στην Στενήμαχο Βουλγαρίας και ολοκλήρωσε τη Β Γυμνασίου της ίδιας κοινότητας. Υπηρέτησε την στρατιωτική του θητεία το 1919 στις Σέρρες σε συμμαχικά έργα και απολύθηκε οριστικά από τον στρατό το 1921. Παντρεύτηκε την Αναστασία και το 1938 από το γάμο τους προέκυψε ένας γιος.
Προσλήφθηκε την 1η Μαΐου 1930 ως υπάλληλος του ΛΤΘ με βαθμό βοηθού Αποθηκαρίου. Την 1η Ιουνίου 1938 έλαβε τον βαθμό Γραμματέα Β συνεχίζοντας στην Υπηρεσία Αποθηκών ως Αποθηκάριος. Με απόφαση στις 29/10/1948 διαβαθμίστηκε σε Γραμματέα Α και την ίδια περίοδο έλαβε το επίδομα ευδοκίμου υπηρεσίας. Τον Μάιο του 1953 συνταξιοδοτήθηκε μετά από εκτενή αλληλογραφία ανάμεσα σε ΛΤΘ, Υπ. Δημ. Έργων, Υπ. Οικονομικών, Σύνδεσμο Υπαλλήλων ΛΤΘ, Ταμείο Συντάξεων Υπαλλήλων Λιμενικών Ταμείων, εισηγήσεις Αρεοπαγίτη και Προέδρου του Νομικού Συμβουλίου του Κράτους σχετικά με την αποζημίωση εξερχομένων υπαλλήλων λόγω ορίου ηλικίας 65 ετών, εξαιτίας του προβλήματος που δημιουργήθηκε ως απόρροια των διατάξεων του Ν.2112/20 καθώς και του Οργανισμού Υπηρεσιών ΛΤΘ,με αποτέλεσμα να οδηγηθούν σε δεινή οικονομική θέση οι συνταξιούχοι του Οργανισμού και προκάλεσε τη ανάγκη τροποποίηση και συμπλήρωσή τους.