Showing 12 results

Ο Κωνσταντίνος Σταμάτης του Ιωάννου και της Μαρίας γεννήθηκε στη Χαλκίδα το 1901. Ολοκλήρωσε τη Β΄ Γυμνασίου Αθήνας. Υπηρέτησε στα στρατιωτικά του καθήκοντα το 1921. Προσλήφθηκε στις 1 Μαΐου 1930 και εργαζόταν ως μόνιμος γραφέας Α΄ τάξης στην Υπηρεσία Συμβατικών Λιμενικών Δικαιωμάτων και κατόπιν στην Υπηρεσία Λιμενικού Φόρου Ξηράς. Μετά τη διάλυση της υπηρεσίας απασχολήθηκε στη στο Τμήμα Οικονομικών Υπηρεσιών ΛΤΘ. Συνταξιοδοτήθηκε το 1950 και πέθανε ύστερα από δύο χρόνια. Έπειτα η κόρη του Μαρία Καράμπελα έστειλε επιστολή στην ΕΖΛΘ για την τακτοποίηση εισφορών του πατέρα της.

Ο Σπανοκωλέττης Ηλίας του Γεωργίου και της Ολυμπίας γεννήθηκε το 1912 στη Λαμία. Ολοκλήρωσε το Γυμνάσιο Λαμίας και ήταν άγαμος. Υπηρέτησε τη θητεία ως οπλίτης και ως εθελοντής από 17 Μαρτίου 1933 ως 18 Ιανουαρίου 1939. Συμμετείχε στην επιστράτευση από 22 Ιουλίου 1940 έως 1η Μαΐου 1941 και πολέμησε στο μέτωπο της Αλβανίας λαμβάνοντας μετάλλιο εξαίρετων πράξεων. Κατόπιν συμμετείχε στην επιστράτευση από 28 Ιανουαρίου 1948 έως 16 Νοεμβρίου 1948. Προσλήφθηκε στις 15 Μαρτίου 1939 στο ΛΤΘ ως έκτακτος υπάλληλος στην Τεχνική Υπηρεσία ΛΤΘ για τα έργα κατασκευής της παραλιακής λεωφόρου. Με την είσοδο των γερμανικών στρατευμάτων κατοχής, τα έργα διεκόπησαν, αλλά ο υπάλληλος δεν απολύθηκε για «φιλανθρωπικούς λόγους». Όταν την 1η Μαΐου 1941 επέστρεψε από το μέτωπο υπηρέτησε στη Διεύθυνση Δημοσίων Έργων της Γενικής Διοίκησης Μακεδονίας και στη συνέχεια για ένα έτος ως προϊστάμενος της Γραμματείας Επιθεώρησης Σιδηροδρόμων Μακεδονίας και Θράκης. Τον Ιούλιο 1943 επέστρεψε στο ΛΤΘ τοποθετήθηκε στο Λογιστήριο, ενώ υπηρέτησε και στην Υπηρεσία Γερανών. Στις 12 Αυγούστου 1943 θα αιτηθεί της μονιμοποίησης καταλαμβάνοντας μία από τις 9 κενωθείσες θέσεις των ισραηλιτών υπαλλήλων του ΛΤΘ. Τελικά δεν θα μονιμοποιηθεί, αλλά από το 1944 θα τοποθετηθεί ως προϊστάμενος στην Υπηρεσία Υδρεύσεως. Από 16 Δεκεμβρίου 1956 απασχολείται στο Τμήμα Μελετών και Στατιστικής της ΕΖΛΘ. Στις 20 Ιουνίου 1959 αποσπάστηκε στην Ελευθέρα Ζώνη. Απεβίωσε στις 9 Μαρτίου 1960. Η αδερφή του, Κατίνα Σπανοκωλέττη έκανε αίτηση στη ΕΖΛΘ για να λάβει η ίδια τις εισφορές της σύνταξης που δικαιούταν.

Ο Νικόλαος Καλατζόπουλος του Γεωργίου γεννήθηκε το 1887. Καταγόταν από την Αταλάντη όπου διατηρούσε σπίτι. Ήταν παντρεμένος με τη Φωτεινή και μαζί απέκτησαν δύο παιδιά, τον Γιώργο και την Αγγελική. Ήταν μέλος του Συνδέσμου Αποστράτων Αξιωματικών Βορείου Ελλάδος. Είχε ολοκληρώσει την Γ τάξη Εξαταξίου Γυμνασίου
Προσλήφθηκε στο ΛΤΘ στις 14 Απριλίου 1930 ως υπάλληλος Υπηρεσίας Λιμενικών Συμβατικών Δικαιωμάτων και Τελών και παρέμεινε σε αυτήν. Στις 1 Ιουνίου 1938 διαβαθμίστηκε ως μόνιμος με το βαθμό του Γραφέα Α΄. Στις 28 Οκτωβρίου 1940 επιστρατεύθηκε στον πόλεμο ως αξιωματικός στο σώμα Αυτοκινήτων και αποστρατεύθηκε ως Αντισυνταγματάρχης. Στις 12 Σεπτεμβρίου 1942 χορηγήθηκε άδεια μέχρι το Νοέμβριο 1943 καθώς οι τραυματισμοί του τον ανάγκασαν να επισκέπτεται συνεχώς γιατρούς. Ο ίδιος και η οικογένειά του διέμεναν στην Αταλάντη για αυτό επεδίωξε μετατάξεις στην Αθήνα. Στις 16 Νοεμβρίου 1943 αποσπάσθηκε στο Υπουργείο Συγκοινωνίας στην Υπηρεσία Λιμενικών Έργων. Στις 18 Ιουνίου 1945 αποσπάσθηκε στο Υπουργείο Ναυτιλίας στο Τμήμα Επιμελητείας στην Υπηρεσία Αυτοκινήτων μέχρι το Μάρτιο 1947 όταν επέστρεψε στο ΛΤΘ. Απείχε από τα καθήκοντά του Από το Δεκέμβριο 1948 μέχρι το Μάρτιο 1949. Διαγράφηκε στις 15/4/50.

Ο Δημήτρης Καραδήμας του Ιωάννη και της Ειρήνης και σύζυγος της Ευγενίας, γεννήθηκε στο Δήμο Αγρινίου Τριχωνίδος Αιτωλοακαρνανίας το 1885 και ήταν απόφοιτος ημιγυμνασίου (Σχολαρχείου). Κατετάγη στο στρατό ως εθελοντής στις 26/4/1904 -αν και ανήκε στην κλάση του 1906. Στις 22/3/1905 καταγράφεται ως λιποτάκτης, στις 2/8/1908 ενεγράφη εκ λιποταξίας και απολύθηκε την 1/10/1908 με διαγωγήν άμεμπτον. Την 1/5/1909 προσλήφθηκε στο Δήμο Αγρινίου ως Τεχνικός έως τις 31/7/1910. Στις 20/9/1912 προσήλθε στο 1ο Σύνταγμα Μηχανικού απ΄ όπου απολύεται στις 11/11/1913. Στις 10/1/1915 διορίστηκε ως Επιστάτης Οικοδόμος Α΄τάξεως στην Κεντρική Επιτροπή επί της εγκαταστάσεως προσφύγων. Στις 18/9/1915 κατετάγη στο Η΄ Σύνταγμα σκαπανέων μέχρι τις 2/7/1916 οπότε και απολύθηκε. Στις 25/3/1918 προάχθηκε σε έφεδρο ανθυπασπιστή πεζικού και στις 8/8/1918 τέθηκε στη διάθεση του Γενικού Επιτελείου μέχρι τις 5 Δεκεμβρίου απολύθηκε οριστικά από τη Μεραρχία Σερρών. Στην 1/8/1932 προσλήφθηκε στο Ταμείο Ασφαλίσεως Καπνεργατών ως έκτακτος υπάλληλος όπου και παρέμεινε μέχρι τις 21/6/1937. Προσλήφθηκε στην Τεχνική Υπηρεσία του ΛΤΘ στις 4/6/1937 ως Επιστάτης με βαθμό Γραμματέα Β΄ και υπηρέτησε χωρίς διακοπή μέχρι τις 15/4/1950 οπότε και απολύθηκε λόγω συμπλήρωσης του ορίου ηλικίας 65 ετών.

Ο Παντελής Τσατσαρώνης του Ζήση και της Αικατερίνης γεννήθηκε στη Καστέλλα Χαλκίδος του Νομού Εύβοιας το 1901. Ανήκε στην κλάση του 1921 και υπηρέτησε στο πεζικό το 1921 ως οπλίτης στο μέτωπο της Μικράς Ασίας. Παντρεύτηκε και απέκτησε τέσσερα παιδιά. Ήταν μέλος της Ένωσης Υπαξιωματικών και Στρατιωτικών Παλαιών Πολεμιστών. Ήταν σιδηρουργός και προσλήφθηκε στο ΛΤΘ στις 16/8/35 ως χειριστής γερανών. Το 1958 προάχθηκε στην ακριβώς ανώτερη θέση. Στις 25 Απριλίου 1939 τοποθετήθηκε ως χειριστής Γερανών στη Υπηρεσία Κινήσεως Γερανών της Τεχνικής Υπηρεσίας ΛΤΘ. Στις 19 Ιουλίου 1854 τοποθετήθηκε στο Τμήμα Μηχανολογικό της ΕΖΛΘ. Στις 21 Αυγούστου 1959 εντάχθηκε στην οργανική θέση του Β7 Κλάδου Τεχνιτών της Β΄Κατηγορίας με βαθμό 9ο. Στις 21 Οκτωβρίου 1957 προάχθηκε σε βαθμό 8ο. Στις 30 Ιουλίου 1958 προάχθηκε στον βαθμό 7ο. Ύστερα από την τελευταία σύμβαση εργασίας , η οποία έληξε στις 31/12/62 δεν υπάρχει κάποια νεότερη σύμβαση.

Ο Παναγιώτης Γερμανός, κάτοικος οδού Λήμνου 6 στην Αθήνα, προσελήφθη με την ίδρυση του ΛΤΘ, συγκεκριμένα στις 20/2/1930, ως έκτακτος υπάλληλος και ανέλαβε Προϊστάμενος στο Τμήμα Αποθήκης Υλικών. Στις 11/4/1940 του χορηγήθηκε επίδομα συμπλήρωσης δεκαετούς υπηρεσίας. Στις 20/11/1940 αιτήθηκε εθελουσία έξοδο βάσει της τρέχουσας νομοθεσίας, έλαβε έγκριση από τη Γενική Διοίκηση Μακεδονίας στις 11/12/1940 και δημοσιεύτηκε σε ΦΕΚ στα τέλη Δεκεμβρίου οπότε καταγράφεται η οριστική του αποχώρηση. Στις 15/5/1945 υποβάλλει αίτηση για αποκατάσταση και επαναφορά του στην Υπηρεσία με το επιχείρημα ότι εξαναγκάστηκε σε αποχώρηση και υπήρξε θύμα των πολιτικών και πολιτειακών του φρονημάτων. Από το 1945 μέχρι το 1947 γίνεται διακίνηση σχετικής αλληλογραφίας ανάμεσα σε ΛΤΘ, Υπουργείο Δημ. Έργων και Γενική Διοίκηση Μακεδονίας μετά από συνεχή και επίμονα αιτήματά του για ανάκληση της παραίτησής του. Στην αναφορές του ΛΤΘ προς το Υπ. Δημ. Έργων και τη Γενική Διοίκηση Μακεδονίας η απάντηση της Υπηρεσίας είναι ότι ουδείς τον ώθησε σε παραίτηση, αντίθετα κατέβαλε εργώδεις προσπάθειες και υποκίνησε ο ίδιος -μαζί με 2 άλλους υπαλλήλους- ευνοϊκή αλλαγή στη νομοθεσία (Α.Ν. 2131/1939) για να μπορέσει να τύχει των ωφελημάτων της εθελουσίας εξόδου και να αποχωρήσει αυτοβούλως με παχυλή αποζημίωση. Οπότε δεν έχει καμία σχέση το αίτημά του με την Συντακτική Πράξη 24/1945 στην οποία προσπαθεί να το εντάξει και τα σχετικά επιχειρήματα ελέγχονται ως αναληθή. Στις 5/2/1947 λαμβάνει τελικά αρνητική απάντηση με υπογραφή του Υπουργού Δημ. Έργων Στυλιανού Γονατά, που αναφέρει ότι η παραίτησή του «δεν οφείλεται σε πολιτικούς αποκλειστικώς λόγους». Ωστόσο, στην συνεχιζόμενη προσπάθειά του περιλαμβάνεται προσωπικό σημείωμα του 1951 με την προσφώνηση «Αγαπητέ μου Γιώργο», που πιθανώς απευθύνεται στον Πρόεδρο ΛΤΘ Γεώργιο Φαλτσή, με το οποίο ζητά να λάβει δικαιολογητικά άμεσα αεροπορικώς για να τα καταθέσει εντός προθεσμίας για συνταξιοδότηση, υποβάλλει μάλιστα σχετική αίτηση στις 13/1/1951 και λαμβάνει πιστοποιητικό που βεβαιώνει χρόνο υπηρεσίας 10 ετών και 10 μηνών μέχρι την αποχώρησή του κάνοντας χρήση της δυνατότητας εθελουσίας εξόδου.

Ο Παναγιώτης Γρηγοριάδης προσελήφθη στο ΛΤΘ στις 15/3/1939 ως έκτακτος υπάλληλος που αντιστοιχούσε σε βαθμό Γραφέως Α. Υπηρέτησε συνεχόμενα μέχρι και τις 27/4/1947. Στις 5/10/1942 ζήτησε και έλαβε άδεια μετ΄ αποδοχών για μετάβαση στην Αθήνα λόγω σοβαρότατων οικογενειακών προβλημάτων –τα οποία περιγράφει στην αίτησή του- και βαριάς ασθένειας της αδελφής του Αναστασίας Τζοάννου που κατοικούσε στο συνοικισμό Νέας Φιλαδέλφειας με τον σύζυγό της Ευάγγελο και ένα ανήλικο παιδί. Την περίοδο 1944-45 νοσηλεύτηκε για 2 μήνες και έλαβε 6μηνη αναρρωτική άδεια λόγω εμπύρετης πνευμονικής φυματίωσης. Στις 22/2/1945 η χήρα του Ιφιγένεια υποβάλλει αίτηση για καταβολή αποζημίωσης και εξόδων κηδείας και λαμβάνει αρνητική απάντηση Στις 22/8/1947 η χήρα του Ιφιγένεια έκανε αίτηση για Πιστοποιητικό χρόνου υπηρεσίας και υπηρεσιακών μεταβολών για την έκδοση σύνταξης.