Ο Αλεξίου Νικόλαος του Γεωργίου και της Σπυριδούλας γεννήθηκε το 1932 στα Ιωάννινα. Το 1953 ολοκλήρωσε τις στρατιωτικές του υποχρεώσεις. Στις 13 Ιουλίου 1965 προσλήφθηκε με σχέση εργασίας ιδιωτικού δικαίου αορίστου χρόνου στην ΕΖΛΘ ως έκτακτος εργάτης. Στις 14 Μαρτίου 1992 συνταξιοδοτήθηκε.
Ο Βαρσάμης Αξιός του Αθανασίου και της Μαρίας ήταν λιμενεργάτης στο λιμάνι της Θεσσαλονίκης. Υπηρέτησε τη θητεία του κατά τον εμφύλιο πόλεμο ως χωροφύλακας από 18/08/1947 έως 31/12/1947. Στις 13 Μαρτίου 1969 εντάχθηκε στη λίστα επίκουρων λιμενεργατών στην Κομιστική Υπηρεσία ΕΖΛΘ. Στις 28 Φεβρουαρίου1985 κατατάχθηκε ως τακτικός λιμενεργάτης στο Σωματείο λιμενεργατών Κύτους. Τη 1 Φεβρουαρίου 1986 διαγράφτηκε, καθώς πληρούσε τα κριτήρια συνταξιοδότησης.
Η Αυγερινού ¨Ελλη του Θεοδώρου και της Ελένης. Γεννήθηκε το 1917 στην Αρτάκη Μικράς Ασίας. Ωστόσο, στο πιστοποιητικό γάμου της στο 1945 εμφανίζεται να είναι ηλικίας 25 ετών, ενώ θα έπρεπε να είναι 28. Μεγάλωσε στην Καβάλα και αποφοίτησε από το Παρθεναγωγείο Καβάλας. Το 1945 παντρεύτηκε τον δημοσιογράφο Υπάτιο Ζερμπίνη, γεννημένο στην Κωνσταντινούπολη.
Στις 4 Μαΐου 1935 προσλήφθηκε από το ΛΤΘ σε ηλικία 18 ετών ως έκτακτη δακτυλογράφος λόγω φόρτου εργασίας των άλλων δυακτυλογράφων. Αργότερα, η πρόσληψη αυτή θεωρήθηκε παράτυπη, όπως και άλλες της περιόδου αυτή, και διεξήχθη ΕΔΕ εναντίον του προέδρου του ΛΤΘ. Συγκεκριμένα, απολύθηκε στις 16 Φεβρουαρίου 1936. Στις 18 Φεβρουαρίου 1936 η Επιτροπεία ΛΤΘ συζήτησε εκτεταμένα το θέμα της απόλυσης της Αυγερινού.
Ωστόσο, η Αυγερινού τελικά παρέμεινε στο ΛΤΘ ως ημερομίσθια διότι ήταν προστάτιδα οικογένειας με ασθενή μητέρα και 5 μικρότερα αδέλφια.
Τον Απρίλιο του 1939 μονιμοποιήθηκε ως δακτυλογράφος Β Τάξεως και τοποθετήθηκε οριστικά στο Τμήμα της Γραμματείας.
Το 1946 συντάχθηκε μία πρώτη έκθεση ποιοτικής κατάστασής της από τον διευθυντή του ΛΤΘ Σωτήρη Κουκίδη. Σύμφωνα με την έκθεση αυτή, διαπιστώθηκε πως «παρά την δεκαετή και πλέον υπηρεσίαν της εις τον Οργανισμόν, δεν ικανοποίησε πλήρως τα απαιτήσεις της Υπηρεσίας». Παρότι χαρακτηρίζεται «πρόθυμος και εργατική», είναι «βραδεία και απρόσεκτος κατά την δακτυλογράφησιν». Ωστόσο, «προς επιβράβευσιν της προσηλώσεώς της προς το καθήκον», αμέμπτου διαγωγής, αλλά και της στάσης της πριν και κατά τη διάρκεια του πολέμου προτάθηκε η προαγωγή της σε δακτυλογράφο Α Τάξεως. Σύντομα όμως προέκυψε μια νέα έκθεση η οποία ανέτρεψε την προηγούμενη απόφαση. Σύμφωνα με αυτήν, «καθ’ όλον το έτος 1946, κατά δε το έτος 1947 μέχρι του μηνός Αυγούστους καθ’ όσον της απηγορεύθη υπό της αστυνομίας Λιμένος η είσοδος εις τα Γραφεία του οργανισμού, ουδεμίαν βελτίωσιν παρουσίασεν εις την τεταγμένη θέσιν της δακτυλογράφου.» Η στασιμότητά της οφείλεται σύμφωνα με τον συντάχτη της έκθεσης «εις την περιορισμένην αντίληψίν της και εις τας ελαχίστας γραμματικάς γνώσεις αυτής, παρ’ ότι ισχυρίζεται ότι απεφοίτησε Ανώτερον Τριτάξιον Παρθεναγωγείον». Παρότι λοιπόν «εις την εκάστοτε ανατιθέμενη αυτή εργασίαν και εργατικότητα, όπως ικανοποιήση τας απαιτήσεις της Υπηρεσίας, πλην όμως τα προσόντα της ταύτα εξουδετερώνονται από τα ανωτέρω δύο μειονεκτήματα». Επίσης, ως προς την ηθική και κοινωνική παράσταση δεν παρουσίασε τίποτε το μεμπτό και η συμπεριφορά της προς τους ανωτέρω της υπήρξε άψογος. Το πρόβλημα πιθανότατα ήταν ότι «ατυχώς όμως η δακτυλογράφος αύτη, καίτοι, εν γνώσε της υπαλληλικής ιδιότητός της, δεν κατόρθωσε να κρατήση υψηλά τον ελληλοπρεπή χαρακτήρα της, κλείουσα τα ώτα της προς τα προπαγανδιστικά κηρύγματα της ανταρσίας.» Συγκεκριμένα, παντρεύτηκε έναν «άκρως αριστερό» δημοσιογράφο της εφημερίδας Λαϊκή Φωνή, με αποτέλεσμα να αναπτύξει «εν τω κρυπτώ» αντιπατριωτική δράση στο βαθμό να προκαλέσει την παρακολούθηση από τις αρμόδιες αστυνομικές αρχές. Από την στιγμή λοιπόν που η δακτυλογράφος δεν εμπνέει «εμπιστοσύνη εις τας αστυνομικάς αρχάς του κράτους» θα ήταν παράτολμο για το ΛΤΘ να την προάγει σε ανώτερο βαθμό και να επιβραβεύσει το αντιυπαλληλικό και αντιπατριωτικό έργο της. Για αυτό το λόγο ο συντάκτης της έκθεσης εισηγείται να παραμείνει «στάσιμος» μέχρι να κριθεί από το αρμόδιο Συμβούλιο περί Νομιμοφροσύνης. Όπως αργότερα θα γίνει γνωστό, «η εν λόγω υπάλληλος ηρνήθη να συμμορφωθή προς γενομένην […] της σύστασιν παρά του κ. προέδρου του καθ’ ημάς Λιμενικού Ταμείου, όπως δια δηλώσεώς της αποκηρύξη τον κομμουνισμόν και την ανταρσίαν». Τον Ιούνιο του 1947 απουσίασε από την εργασία της επικαλούμενη αδιαθεσία από δηλητηρίαση, αλλά η διοίκηση της ζήτησε έγγραφη απολογία.
Τέλος, στις 28 Ιουλίου 1947 το Κεντρικό Λιμεναρχείο Θεσσαλονίκης της απαγόρευσε την είσοδο στο λιμάνι και κατ’ επέκταση στα γραφεία του ΛΤΘ. Η ίδια διαμαρτυρήθηκε στον διευθυντή του ΛΤΘ, αλλά αυτός δήλωσε αναρμόδιος. Στις 19 Αυγούστου 1949 απολύθηκε ως μη νομιμόφρων με βάση την απόφαση του πρωτοβάθμιου Συμβουλίου Νομιμοφροσύνης. Ακολούθησε η απόφαση του Δευτεροβάθμιου Συμβουλίου και η οριστική της απόλυση ήρθε στις 10 Ιανουαρίου 1950.
Στα 1978 η Αυγερινού διεκδίκησε αποζημίωση για την απόλυσή της. Τον Ιούνιο του 1987 «ο Ζερμπίνης Υπάτιος του Κων/νου και της Άννας, γεννηθείς το 1913 στην Αθήνα Αττικής» αναγνωρίσθηκε από την ελληνική κυβέρνηση ως αγωνιστής της Εθνικής Αντίστασης.
Ο Βαλσαμάς Χρήστος προσλήφθηκε στον Οργανισμός στις 12 Αυγούστου του 1975 ως επίκουρος λιμενεργάτης. Στις 23 Φεβρουαρίου του 1983 κατατάχθηκε στη λίστα τακτικών λιμενεργατών στο σωματείο κύτους. Διαγράφεται στη 1 Ιουνίου του 1989, ύστερα από αίτησή του.
Ο Δασκαλόπουλος Δημήτριος του Ιωάννη γεννήθηκε στην Καβάλα το 1898. Υπηρέτησε ως έφεδρος υπαξιωματικός. Στις 14 Δεκεμβρίου 1925 προσλήφθηκε στην ΕΖΘ στην Εξωτερική Υπηρεσία ως βοηθός επιστάτης. Μεταφέρθηκε στην Υπηρεσία φορτώσεως, σφραγίσματος εμπορευμάτων. Την 1η Μαΐου 1926 θα έχει το βαθμό του βοηθού επιστάτη στο Τμήμα Ιδιωτικών Αποθηκών (Αποταμιευτήρια) και Κοινών Αποθηκών (Αποταμιευτήρια). Στις 25 Ιουλίου 1926 έγινε δεκτή η παραίτησή από την υπηρεσία.
Η Ελπινίκη Μπαρανόσκυ ήταν υπογραμματέας- δακτυλογράφος στο Λιμενικό Ταμείο της Καβάλας. Εργάστηκε εκεί από τις 10/5/25 έως στις 21/2/45, όπου πήρε μετάθεση στο Λιμενικό Ταμείο Θεσσαλονίκης. Παρέμεινε μέχρι που τελείωσε η προσωρινή της σύμβαση και στις 31/12/45 αποχώρησε οικειοθελώς.
Η Οικονόμου, Παπαγγέλου Νίνα του Άγγελου γεννήθηκε το 1907 στην Καβάλα. Προσλήφθηκε ως υπάλληλος ΛΤΘ στις 27 Ιουλίου 1937. Στις 6 Ιουλίου 1937 προσλήφθηκε δοκιμαστικά ως έκτακτος Δακτυλογράφος με μηνιαίο μισθό 1.500 δραχμές. Στις 2 Ιουνίου 1938 καθορίστηκε ο μηνιαίος μισθός σε 1.750 δραχμές. Στις 25 Απριλίου 1939 διαβαθμίστηκε ως Δακτυλογράφος Β' τάξεως και τοποθετήθηκε στο Τμήμα Γραμματείας. Στις 26 Απριλίου 1950 προάχθηκε σε Δακτυλογράφος Α' τάξεως. Στις 19 Ιουλίου 1954 τοποθετήθηκε στο Τμήμα Ελέγχου. Στις 12 Ιουλίου 1957 εντάχθηκε σε οργανική θέση με βαθμό 9ο και στις 21 Οκτωβρίου 1957 εντάχθηκε με βαθμό 7ο.
Ο Αχιλλέας Πέρρος γεννήθηκε στη Νικησιανή το 1939, με γονείς τη Εριφύλλη και τον Χρήστος Πέρρος. Κατατάχθηκε στον στρατό το 1960, εκπλήρωσε τις στρατιωτικές του υποχρεώσεις στις 4 Μαρτίου, 1963. Ήταν παντρεμένος με τη Σεργιανή Αριστούλα και είναι άγνωστο ο αριθμός παιδιών.
Ο Γεώργιος Πήττας γεννήθηκε στο Ακροβούνιον, Καβάλας το 1928, με γονείς τη Βασιλεία και τον Δημήτριο Πήττα. Αποφοίτησε από τη ΣΤ' δημοτικού και κατατάχθηκε στον στρατό το 1949, εκπλήρωσε τις στρατιωτικές του υποχρεώσεις στις 13 Δεκεμβτίου, 1962. Ήταν παντρεμένος με τη Διαμαντούλα Γαλανή και μαζί είχαν τρία παιδιά.
Ο Πουρσαϊτίδης Χρήστος γεννήθηκε το 1926 στο Ορφάνιο, Καβάλας, από την Μαρία και τον Παναγιώτη Πουρσαϊτίδη. Κατατάχθηκε στον στρατό το 1947, εκπλήρωσε τις στρατιωτικές του υποχρεώσεις. Ήταν παντρεμένος και είχε τρία παιδιά.