Ο Κωνσταντίνος Χριστοδούλου του Χριστόδουλου γεννήθηκε το 1915 στην Αδριανούπολη, ήταν έγγαμος, απόφοιτος της νομικής σχολής, είχε υπηρετήσει στον στρατό κατά την διάρκεια του εμφυλίου πολέμου και στις 30 Ιούλη 1949 ανέλαβε χρέη στον οργανισμό με καθήκοντα στο Τμήμα Διοικητικού.
Ο Κυριάκος Παπαδόπουλος του Νικολάου γεννήθηκε στη Μερζιφούντα στην Αμάσεια του Πόντου το 1922 και είχε φοιτήσει στην Γ τάξη στο Αμερικάνικο Κολέγιο. Ανήκε στην κλάση του 1943 και υπηρέτησε ως έφεδρος υπαξιωματικός με το βαθμό του δεκανέα κατά τη διάρκεια του εμφυλίου πολέμου. Στις 19 Ιανουαρίου 1950 προσλήφθηκε ως τακτικός υπάλληλος στο Τμήμα Αποθηκεύσεων. Στις 4 Σεπτεμβρίου 1951 μετατάχθηκε σε φύλακα Β΄. Στις 3 Οκτωβρίου 1951 τοποθετήθηκε στην Υπηρεσία Ασφαλείας και προσωρινά αποσπάστηκε στο Τμήμα Αποθηκεύσεως ως βοηθός αποθηκάριος στην Αποθήκη 14. Στις 8 Απριλίου 1952 μετατέθηκε στην Αποθήκη 8, Στις 16 Αυγούστου 1952 στην Αποθήκη 7 ως βοηθός και Στις 18 Δεκεμβρίου 1953 στην Αποθήκη 9. Στις 5 Αυγούστου 1953 μετατέθηκε στην Αποθήκη 7. Στις 14 Νοεμβρίου 1953 προάχθηκε σε φύλακα με βαθμό Γραφέα Α΄. Στις 2 Απριλίου 1954 επανήλθε στην Υπηρεσία Ασφαλείας από το Τμήμα Αποθηκών. Στις 19 Ιουλίου 1954 τοποθετήθηκε στην Υπηρεσία Ασφαλείας Διεύθυνσης Ελευθέρας Ζώνης της ΕΖΛΘ. Στις 12 Ιουλίου 1957 εντάχθηκε στην οργανική θέση του Β1 Κλάδου Διοικητικών Υπαλλήλων της Β΄κατηγορίας με βαθμό 8ο.
Ο Παρασκευάς Μηλιόπουλος του Ιωάννη γεννήθηκε στην Κωνσταντινούπολη το 1911, ήταν έγγαμος, απόφοιτος νομικής σχολής και άρχισε να εργάζεται από την 8η Σεπτεμβρίου 1947 αποσπασμένος στο Τμήμα Αποθηκεύσεων. Στις 26 Μάρτη 1948 στρατεύθηκε μέχρι την 25η Απρίλη 1948, και εκ νέου στις 4 Μάη 1948 μέχρι την οριστική αποστράτευση του στις 7 Φεβρουαρίου 1949. Στις 20 Ιουλίου 1949 έγινε δεκτή η παραίτηση που είχε υποβάλλει.
Ο Δημήτριος Καλογεράκης γεννήθηκε στην Κωνσταντινούπολη το 1921. Ολοκλήρωσε την Α΄τάξη εξατάξιου Γυμνασίου. Ήταν έγγαμος με ένα παιδί. Από το 1945 μέχρι το 1949 υπηρετούσε σε διάφορα πόστα του στρατού, ενώ έλαβε μέρος και στον εμφύλιο πόλεμο. Το Μάη του 1945 εργάστηκε για ένα χρόνο, μέχρι τον Μάη του 1946, στην Κομιστική Υπηρεσία ως ημερομίσθιος εργάτης. Προσλήφθηκε ξανά στις 18 Ιανουαρίου 1950 και τοποθετήθηκε στο Τμήμα Μεταφορών. Στις 24 Μαρτίου 1952 προάχθηκε σε φύλακα με βαθμό Γραφέα Α΄. Στις 16 Αυγούστου 1952 μετατέθηκε στην Υπηρεσία Ασφαλείας ως τακτικός φύλακας. Στα διάρκεια των χρόνων που εργάστηκε είχε ευθύνες επόπτη πυλών και φρούρησης-φύλαξης των εμπορευμάτων. Στις 19 Ιουλίου 1954 τοποθετήθηκε προσωρινώς στην Υπηρεσία Ασφαλείας της Ελευθέρας Ζώνης της ΕΖΛΘ. Στις 12 Ιουλίου 1957 εντάχθηκε στην οργανική θέση του Β8 Κλάδου Ασφαλείας Β΄Κατηγορίας με βαθμό 8ο. Στις 25 Σεπτεμβρίου 1957 προάχθηκε κατά αρχαιότητα στο βαθμό 7ο. Στις 3 Απρίλη 1978 υπέβαλλε την παραίτηση του.
Ο Πρόδρομος Ιωάννου του Τρύφωνα γεννήθηκε το 1916 στη Νίγδη. Ήταν απόφοιτος δημοτικού. Είχε παντρευτεί την Βασιλική Μυλωνίδη και από το γάμο τους προέκυψε μία κόρη, η Ελισσάβετ (1954). Επιστρατεύτηκε για πρώτη φορά το 1936 μέχρι το 1939, υπηρέτησε ξανά κατά την Διάρκεια της Ιταλικής εισβολής την περίοδο 1940-1941, ενώ την περίοδο 1947-1949 συμμετείχε μέσα από τις γραμμές του Εθνικού Στρατού στα γεγονότα του εμφυλίου πολέμου. Για αυτό το λόγο ήταν μέλος του Συνδέσμου Τραυματιών και Πολεμιστών Οπλιτών Νομού Θεσσαλονίκης, ενώ θεωρούταν τραυματίας πολέμου. Ως ανάπηρος πολέμου λοιπόν θα προσληφθεί στην ΕΖΘ με τις ευεργετικές διατάξεις του Νόμου 751/1948 "περί προστασίας των απολυομένων εκ των υπηρετούντων ή υπηρετησάντων εις τας τάξεις του στρατού κατά την διάρκεια της παρούσης κατά του έθνους συμμοριακής δράσεως".
Την 4η Ιανουαρίου 1950 άρχισε να παρέχει τις υπηρεσίες του στην Υπηρεσία Ασφαλείας ως τακτικός υπάλληλος - φύλακας με βαθμό γραφέα Β΄ τάξης και καθήκοντα τη φρούρηση του υπαίθριου χώρου υποκειμένων εμπορευμάτων σε φόρους και ελευθέρων εμπορευμάτων ως φύλακας ημέρας και νυκτός και την συμμετοχή στην πυροσβεστική άσκηση. Στις 24 Μαρτίου 1952 προάχθηκε κατά αρχαιότητα σε φύλακα με βαθμό γραφέα Α΄ τάξης. Στις 19 Ιουλίου 1954 τοποθετήθηκε προσωρινά στην Υπηρεσία Ασφαλείας Διευθύνσεψς Ελευθέρας Ζώνης. Στις 28 Ιουνίου 1957 εντάχθηκε στην οργανική θέση του Β8 Κλάδου ασφαλείας Β΄ Κατηγορίας. Στις 25 Σεπτεμβρίου 1957 προάχθηκε κατά αρχαιότητα στον 7ο βαθμό. Το 1962 ανέλαβε βοηθός επόπτη θυρών στη φύλαξη των θυρών κατά την είσοδο και έξοδο εμπορευμάτων. Στις 3 Νοεμβρίου 1962 μετατίθεται ως σημειωτής ατμοπλοίων στο Τμήμα Φορτώσεων και Μεταφορών ΕΖΛΘ. Από 1 Ιανουαρίου έως 21 Ιουλίου 1963 αποσπάστηκε για εκπαίδευση και στις 22 Ιουλίου 1963 επέστρεψε στην Υπηρεσία Ασφαλείας ως φύλακας του οργανισμού αναλαμβάνοντας ταυτόχρονα βοηθός επόπτης θυρών για τον έλεγχο των διακινούμενων εμπορευμάτων. Στις 31 Δεκεμβρίου 1965 προάχθηκε κατά αρχαιότητα στον 6ο βαθμό. Το 1966 ανέλαβε επόπτης θυρών. Στις 30 Μαΐου 1968 ανέλαβε υπαρχιφύλακας και σύντομα αρχιφύλακας της Υπηρεσίας Ασφαλείας. Το 1970 επιπλέον ανέλαβε και γραμματέας του Τμήματος Ασφαλείας. Το 1973 ανέλαβε αναπληρωτής προϊστάμενος του Τμήματος Ασφαλείας και ειδικότερα επόπτης της πύλης της Ελευθέρας Ζώνης. Στις 14 Σεπτεμβρίου 1976 διαπιστώθηκε η αυτοδίκαια κατάταξή του στον Κλάδο ΜΕ6 Ασφαλείας. Στις 10 Μαΐου 1979 προάχθηκε στον 5ο βαθμό. Μεταξύ των καθηκόντων του ήταν η διενέργεια ελέγχων στα εισερχόμενα και εξερχόμενα εμπορεύματα ως επόπτης πύλης, ενώ αργότερα, γενικότερα η φύλαξη των χώρων του λιμανιού ως αρχιφύλακας. Το 1975 ανέλαβε αποκλειστικά την εργασία του επόπτη θυρών. Στις 16 Ιουνίου 1979 έγινε δεκτή η αίτηση παραίτησης που είχε υποβάλλει για λόγους υγείας και συνταξιοδοτήθηκε.
Ο Γρηγόριος Θεοδοσίου του Γρηγορίου και της Κωνσταντίας γεννήθηκε το 1915 στη Μικρά Ασία. Είχε ολοκληρώσει το Σχολαρχείο. Συγκεκριμένα είχε ενδεικτικό Β΄τάξης Γυμνασίου. Μιλούσε ιταλικά και ήταν έγγαμος με ένα παιδί. Ανήκε στημ στρατιωτική κλάση του 1936. Από τις 4 Αυγούστου 1931 έως τις 17 Απριλίου 1940, όταν επιστρατεύθηκε, εργαζόταν ως κλητήρας στο Γραφείο Τουρισμού Θεσσαλονίκης στον ΕΟΤ. Από 3 Ιουλίου 1940 έως τέλη Οκτωβρίου 1940 όταν επιστρατεύθηκε κατά τον πόλεμο 1940-1941 εργάστηκε στο Υποθηκοφυλακείο Αθηνών ως ταξιθέτης Β΄ Τάξεως. Κατά τη διάρκεια της Ιταλικής εισβολής πολέμησε στο μέτωπο και αιχμαλωτίστηκε από τα ιταλικά στρατεύματα στην Ιταλία από 14 Απριλίου 1941 έως 15 Σεπτεμβρίου 1945. Όταν επέστρεψε, συνέχισε να εργάζεται επίσημα στο Υποθηκοφυλακείο Αθηνών με αναρρωτική άδεια.
Στις 25 Οκτωβρίου 1945 προσλήφθηκε στην Υπηρεσία Ασφαλείας ως φύλακας νύχτας και ημέρας με καθήκοντα τη φρούρηση του υπαίθριου χώρου των υποκειμένων σε φόρο εμπορευμάτων και τον έλεγχο των εξερχομένων εκ των θυρών εμπορευμάτων. Θα υπηρετήσει πάλι στρατιωτική θητεία από 15 Μαρτίου 1948 έως 2 Ιουνίου 1949 κατά τη διάρκεια του εμφυλίου πολέμου στον Εθνικό Στρατό. Με την αποστράτευσή του, επέστρεψε στην ΕΖΘ και την 1 Μαρτίου 1950 προσλήφθηκε ως τακτικός υπάλληλος με το βαθμό και το μισθό του γραφέα Β΄ στην Υπηρεσία Ασφαλείας. Στις 8 Μαΐου 1953 προάχθηκε σε φύλακας με βαθμό Γραφέα Α΄. Στις 19 Ιουλίου 1954 εντάχθηκε στην Υπηρεσία Ασφαλείας της Διεύθυνσης Ελευθέρας Ζώνης της ΕΖΛΘ. Στις 12 Ιουλίου 1957, με το νέο βαθμολόγιο, εντάχθηκε στον 8ο βαθμό του Β8 Κλάδου Ασφαλείας. Το 1960 επιπλέον ανέλαβε ως βοηθός επόπτη. Στις 3 Μαρτίου 1963 αποσπάστηκε στο Τμήμα αποθηκών της Διεύθυνσης Ελευθέρας Ζώνης και ανέλαβε βοηθός διαχειριστής στην Αποθήκη Λάνκασάιρ. Το 1964 ανέλαβε βοηθός διαχειριστής επίσης στις αποθήκες 17, 18, 20, Γαιανθράκων και περιβόλου. Στις 17 Ιουνίου 1966 επέστρεψε στην Υπηρεσία Ασφαλείας και ανέλαβε βοηθός επόπτη θυρών καθώς και επόπτης θυρών 2 και 6 για τον έλεγχο των διακινούμενων υποκείμενων σε φόρους εμπορευμάτων και ελεύθερων εμπορευμάτων. Θα αποχωρήσει από την υπηρεσία στις 27 Οκτωβρίου 1970.
Ο Κωνσταντίνος Αξινιάρης του Εμμανουήλ και της Μερσίνης ήταν λιμενεργάτης στο λιμάνι της Θεσσαλονίκης. Γεννήθηκε το 1921 στην Σμύρνη της Μικράς Ασίας και ήρθε στην Ελλάδα το 1922 ως πρόσφυγας. Ήταν έγγαμος και ζούσε στην Κάτω Τούμπα. Ολοκλήρωσε την Γ τάξη Γυμνασίου. Υπηρέτησε τη θητεία του κατά την περίοδο του εμφυλίου πολέμου 06/05/1945-05/12/1949