Showing 14 results

Ο Κωνσταντίνος Χριστοδούλου του Χριστόδουλου γεννήθηκε το 1915 στην Αδριανούπολη. Ήταν έγγαμος, πτυχιούχος Γυμνασίου και τελειόφοιτος της νομικής σχολής,

Ο Δημήτριος Mισυρλόγλου του Αλεξάνδρου γεννήθηκε 1921 στην Κωνσταντινούπολη. Ήταν έγγαμος με την Ωραιοζήλη Λιόκουρα με δύο παιδιά, ένα αγόρι, τον Αναστάσιο (1950), και ένα κορίτσι, την Δέσποινα (1944). Ο ίδιος ήταν απόφοιτος Γυμνασίου το 1942. Στις 31 Ιουλίου 1945 υπηρέτησε την στρατιωτική θητεία και αποστρατεύθηκε στις 3 Δεκεμβρίου 1949 με βάση το νόμο 751/1948 «Περί προστασίας των απολυομένων εκ των υπηρετούντων ή υπηρετησάντων εις τας τάξεις του στρατού κατά την διάρκειαν της παρούσης κατά του Έθνους συμμοριακής δράσεως».
Στις 14 Φεβρουαρίου 1950 προσλήφθηκε και τοποθετήθηκε στο Τμήμα Αποθηκεύσεων ως βοηθός αποθηκαρίου με βαθμό γραφέα Β΄ Τάξεως. Στις 17 Φεβρουαρίου 1951 αναβαθμίστηκε τακτικός υπάλληλος με βαθμό 7ο Β1 κλάδου Διοικητικών Υπαλλήλων Β΄ Κατηγορίας. Στις 12 Σεπτεμβρίου 1951 τοποθετήθηκε ως σημειωτής στο Τμήμα Φορτοεκφορτώσεως Θαλάσσης με καθήκοντα γραφέα στο γραφείο δηλωτικών εισαγωγής. Κατά την περίοδο της ΕΖΛΘ παρέμεινε στην ίδια θέση στο γραφείο εισαγωγής υποκειμένων και ελευθέρων εμπορευμάτων στο Τμήμα Κινήσεως Εμπορευμάτων της Διεύθυνσης Ελευθέρας Ζώνης ΕΖΛΘ με καθήκον τη χρεωπίστωση των βιβλίων εισαγωγής αποταμιευτηρίων, της αλληλογραφίας με τα διάφορα τελωνεία, την τήρηση αρχείου, την έκδοση πιστοποιητικών, αντιγράφων πρωτοκόλλου κλπ. Στις 17 Απριλίου 1952 προάχθηκε σε γραφέα Α΄ τάξης. Στις 23 Νοεμβρίου 1955 προάχθηκε σε Γραμματέας Β΄ τάξης κατά αρχαιότητα. Στις 28 Ιουλίου 1957 εντάχθηκε στην οργανική θέση του Β1 κλάδου Διοικητικού υπαλλήλου Β΄ Κατηγορίας με 7ο βαθμό. Στις 20 Απριλίου 1961 προάχθηκε κατ’ εκλογή στον 6ο βαθμό. Το 1962 του ανατέθηκε επιπλέον το καθήκον της εποπτείας των βιομηχανιών που λειτουργούσαν στην περιοχή της ΕΖΛΘ. Στις 4 Ιουλίου 1964 μετατέθηκε στο Τμήμα Ασφαλείας της Διεύθυνσης Ελευθέρας Ζώνης ως Προϊστάμενος. Την 1 Ιανουαρίου 1968 ανέλαβε προϊστάμενος του Τμήματος Ελέγχου στη Διεύθυνση Οικονομικών Υπηρεσιών. Στις 16 Νοεμβρίου 1968 μετατέθηκε ως προϊστάμενος Ταμείου στη Διεύθυνση Οικονομικών Υπηρεσιών. Τα καθήκοντά του ήταν η είσπραξη όλων των εσόδων της ΕΖΛΘ, η διενέργεια των πληρωμών ‘όλων των εξόδων, η ενέργεια της κατάθεσης και της ανάληψης από την τράπεζα, η τήρηση βιβλίου Ταμείου κλπ. Στις 29 Ιουνίου 1972 προάχθηκε κατά εκλογή στον 4ο βαθμό. Στις 3 Δεκεμβρίου 1976 διαπιστώθηκε η αυτοδίκαια κατάταξή του στον κλάδο ΜΕ1 διοικητικό σύμφωνα με το νέο βαθμολόγιο. Στις 11 Φεβρουαρίου 1978 ανέλαβε Προϊστάμενος Σιλό. Στις 22 Μαρτίου 1979 συνταξιοδοτήθηκε.

Ο Βασίλειος Αβραμίδης του Ιωάννη και της Μαρίας ήταν λιμενεργάτης στο λιμάνι της Θεσσαλονίκης. Γεννήθηκε το 1921 στην Κωνσταντινούπολη και ήρθε στην Ελλάδα το 1922 ως πρόσφυγας. Κατά τη διάρκεια της Κατοχής είχε οργανωθεί στο ΕΑΜ. Μετά τη συμφωνία της Βάρκιζας συνέχισε να είναι στρατευμένος στην ΕΔΑ. Ήταν έγγαμος με την Φωτεινή Δάλλα. Ο λιμενεργάτης προσλήφθηκε ως επίκουρος λιμενεργάτης το 1950 και εργάστηκε ως το 1959. Το 1965 μονιμοποιήθηκε, αλλά στις 10 Αυγούστου 1966 διαγράφηκε από τη λίστα των εκτάκτων λιμενεργατών της ΕΡΦΛΘ γιατί δεν συγκέντρωνε τα προσόντα καθώς είχε αρνητικό πιστοποιητικό κοινωνικών φρονημάτων, ενώ είχε αντιμετωπίσει και εξορίες. Παράλληλα εργαζόταν ως υποδηματεργάτης, ενώ παλιότερα εργαζόταν ως οικοδόμος. Ωστόσο, το 1967 επανεγράφη στη λίστα των εκτάκτων λιμενεργατών και συνέχισε να εργάζεται. Ύστερα από αρκετές αιτήσεις για τη μονιμοποίησή του (1970, 1971 και 1972), το 1974 μεταφέρεται στη λίστα των τακτικών λιμενεργατών, καθώς υπέγραψε δήλωση καταδίκης του κομμουνισμού και θεωρήθηκε εθνικόφρων. Ωστόσο, ο ίδιος μέχρι το θάνατό του θεωρούσε τον εαυτό του ενταγμένο στην αριστερά.
Συνταξιοδοτήθηκε στις 17 Δεκεμβρίου 1981.

O Πιτσώκος Σωτήριος του Κωνσταντίνου και της Ευαγγελίας γεννήθηκε στην Θεσσαλονίκη το 1924 και ήταν προσφυγικής προέλευσης. Αποφοίτησε από τη ΣΤ' δημοτικού . Ήταν παντρεμένος με τη Ελευθερία και μαζί είχαν ένα παιδί.

Ο Κωνσταντίνος Σταυρίδης του Νικολάου και της Ελένης γεννήθηκε το 1922 Κωνσταντινούπολη, ήταν άγαμος, απόφοιτος εξατάξιου γυμνασίου αρρένων Θεσσαλονίκης. Ήταν σχεδιαστής καθώς από το 1939 και μέχρι την κήρυξη του πολέμου εργαζόταν στο αρχιτεκτονικό γραφείο Γεωργίου Μανούση. Από την αποφοίτησή του από το Γυμνάσιο το 1943 έως την αποχώρηση των Γερμανών από τη χώρα είχε εργαστεί στη γενική Οικοδομική Εταιρεία υπό τον Τηλέμαχο Λαζαρίδη. Στη συνέχεια εργάστηκε ως επιβλέπων εργοδηγός στην 277 μονάδα Μηχανικού του Αγγλικού Στρατού και στα έργα της διαστρώσεως του αεροδρομίου Σέδες, την οδοποιία της οδού Θεσσαλονίκης-Γιδά και εντός της πόλης της Θεσσαλονίκης καθώς και στην επισκευή των στρατώνων Ιππικού Μικρών Εμβόλων. Είχε παντρευτεί την Χρυσούλα Σίμου και από το γάμος τους προέκυψαν δύο παιδιά, η Ελένη (1950) και Φωτεινή (1957).
Στις 29 Αυγούστου 1945 προσλήφθηκε ως ημερομίσθιος διαλογέας για τη συμπλήρωση της ομάδας διαλογής εμπορευμάτων παραλίας στο Τμήμα Φορτοεκφορτώσεων.
Στις 10 Φεβρουαρίου 1947 τοποθετήθηκε προσωρινά ως βοηθός λογιστής στο Γραφείο Έκδοσης Τιμολογίων στο Τμήμα Εισαγωγής και Αποταμιεύσεως με καθήκοντα την έκδοση τιμολογίων τόσο του Δημοσίου (Α.Τ.Ε) όσο και γενικών εμπορευμάτων όταν αυτά άρχισαν να εισάγονται από το 1948 καθώς και την αλληλογραφία. Στις 23 Ιουνίου 1947 απολύθηκε λόγω στράτευσης μέχρι την επαναπρόσληψη του στις 14 Αυγούστου 1947 και την εκ' νέου αποχώρηση του για στράτευση στις 16 Ιουνίου 1948 και την αποστράτευση του στις 6 Ιουλίου 1948. Στις 22 Αυγούστου 1949 ανέλαβε καθήκοντα στο Τμήμα Αποθηκεύσεων, ενώ την 13η Φεβρουαρίου 1950 κρίθηκε ικανός να εργαστεί από την υγειονομική επιτροπή του ΙΚΑ, κατόπιν σχετικής παραπομπής του. Στις 18 Δεκεμβρίου 1953 αποσπάστηκε στην Τεχνική Υπηρεσία της νέας ΕΖΛΘ ως σχεδιαστής και στις 19 Ιουλίου 1954 τοποθετήθηκε προσωρινά στο Τμήμα Τεχνικών Μελετών της Διεύθυνσης Τεχνικών Υπηρεσιών. Στις 30 Νοεμβρίου 1957 προσλήφθηκε και ανέλαβε καθήκοντα ως τακτικός υπάλληλος με 8ο βαθμό του Β6 Κλάδου Σχεδιαστών Β΄ Κατηγορίας. Τα καθήκοντά του ήταν η σχεδίαση υπό κλίμακα σχεδίων τεχνικών έργων εξ αντιγραφής εκ σκαριφημάτων και την παραβολή των συνταχθεισών μελετών, η λήψη επιμετρικών στοιχείων σχετικά με τμήματα εκτελεσθέντων έργων και η σύνταξη των σχετικών επιμετρήσεων καθώς και ο έλεγχος συντελεσθεισών επιμετρήσεων και πιστοποιήσεων. Πιο συγκεκριμένα, η σύνταξη σχεδίων των υπό εκτέλεση ή εκτελούμενων έργων, η σύνταξη σχεδίων ηλεκτρολογικών κλπ εγκαταστάσεων, στην ευρύτερη λιμενική περιοχή της ΕΖΛΘ, η επίβλεψη ανέγερσης των μεταλλικών υποστέγων χώρου σιτηρών και περιοχή Λάνκασάιρ, η σύνταξη επιμετρήσεων και λογαριασμών πληρωμής εργολαβιών με την οδηγία του επιβλέποντα μηχανικού, η συντήρηση και λειτουργία του παλιρροιογράφου του ΕΖΛΘ κλπ. Στις 5 Απριλίου 1960 μονιμοποιήθηκε γιατί συμπλήρωσε 2ετή ευδόκιμη δοκιμαστική υπηρεσία. Στις 26 Ιανουαρίου 1962 προάχθηκε στον 7ο βαθμό. Στις 5 Ιουλίου 1969 προάχθηκε στον 5ο βαθμό. Στις 5 Μαΐου 1976 προάχθηκε κατ’ εκλογήν στον 4ο βαθμό. Στις 14 Σεπτεμβρίου 1976 διαπιστώθηκε η αυτοδίκαια κατάταξή του στον ΜΕ4 Κλάδο Σχεδιαστών. Στις 10 Ιουνίου 1980 συνταξιοδοτήθηκε.

Ο Πρόδρομος Ιωάννου του Τρύφωνα γεννήθηκε το 1916 στη Νίγδη. Ήταν απόφοιτος δημοτικού. Είχε παντρευτεί την Βασιλική Μυλωνίδη και από το γάμο τους προέκυψε μία κόρη, η Ελισσάβετ (1954). Επιστρατεύτηκε για πρώτη φορά το 1936 μέχρι το 1939, υπηρέτησε ξανά κατά την Διάρκεια της Ιταλικής εισβολής την περίοδο 1940-1941, ενώ την περίοδο 1947-1949 συμμετείχε μέσα από τις γραμμές του Εθνικού Στρατού στα γεγονότα του εμφυλίου πολέμου. Για αυτό το λόγο ήταν μέλος του Συνδέσμου Τραυματιών και Πολεμιστών Οπλιτών Νομού Θεσσαλονίκης, ενώ θεωρούταν τραυματίας πολέμου. Ως ανάπηρος πολέμου λοιπόν θα προσληφθεί στην ΕΖΘ με τις ευεργετικές διατάξεις του Νόμου 751/1948 "περί προστασίας των απολυομένων εκ των υπηρετούντων ή υπηρετησάντων εις τας τάξεις του στρατού κατά την διάρκεια της παρούσης κατά του έθνους συμμοριακής δράσεως".
Την 4η Ιανουαρίου 1950 άρχισε να παρέχει τις υπηρεσίες του στην Υπηρεσία Ασφαλείας ως τακτικός υπάλληλος - φύλακας με βαθμό γραφέα Β΄ τάξης και καθήκοντα τη φρούρηση του υπαίθριου χώρου υποκειμένων εμπορευμάτων σε φόρους και ελευθέρων εμπορευμάτων ως φύλακας ημέρας και νυκτός και την συμμετοχή στην πυροσβεστική άσκηση. Στις 24 Μαρτίου 1952 προάχθηκε κατά αρχαιότητα σε φύλακα με βαθμό γραφέα Α΄ τάξης. Στις 19 Ιουλίου 1954 τοποθετήθηκε προσωρινά στην Υπηρεσία Ασφαλείας Διευθύνσεψς Ελευθέρας Ζώνης. Στις 28 Ιουνίου 1957 εντάχθηκε στην οργανική θέση του Β8 Κλάδου ασφαλείας Β΄ Κατηγορίας. Στις 25 Σεπτεμβρίου 1957 προάχθηκε κατά αρχαιότητα στον 7ο βαθμό. Το 1962 ανέλαβε βοηθός επόπτη θυρών στη φύλαξη των θυρών κατά την είσοδο και έξοδο εμπορευμάτων. Στις 3 Νοεμβρίου 1962 μετατίθεται ως σημειωτής ατμοπλοίων στο Τμήμα Φορτώσεων και Μεταφορών ΕΖΛΘ. Από 1 Ιανουαρίου έως 21 Ιουλίου 1963 αποσπάστηκε για εκπαίδευση και στις 22 Ιουλίου 1963 επέστρεψε στην Υπηρεσία Ασφαλείας ως φύλακας του οργανισμού αναλαμβάνοντας ταυτόχρονα βοηθός επόπτης θυρών για τον έλεγχο των διακινούμενων εμπορευμάτων. Στις 31 Δεκεμβρίου 1965 προάχθηκε κατά αρχαιότητα στον 6ο βαθμό. Το 1966 ανέλαβε επόπτης θυρών. Στις 30 Μαΐου 1968 ανέλαβε υπαρχιφύλακας και σύντομα αρχιφύλακας της Υπηρεσίας Ασφαλείας. Το 1970 επιπλέον ανέλαβε και γραμματέας του Τμήματος Ασφαλείας. Το 1973 ανέλαβε αναπληρωτής προϊστάμενος του Τμήματος Ασφαλείας και ειδικότερα επόπτης της πύλης της Ελευθέρας Ζώνης. Στις 14 Σεπτεμβρίου 1976 διαπιστώθηκε η αυτοδίκαια κατάταξή του στον Κλάδο ΜΕ6 Ασφαλείας. Στις 10 Μαΐου 1979 προάχθηκε στον 5ο βαθμό. Μεταξύ των καθηκόντων του ήταν η διενέργεια ελέγχων στα εισερχόμενα και εξερχόμενα εμπορεύματα ως επόπτης πύλης, ενώ αργότερα, γενικότερα η φύλαξη των χώρων του λιμανιού ως αρχιφύλακας. Το 1975 ανέλαβε αποκλειστικά την εργασία του επόπτη θυρών. Στις 16 Ιουνίου 1979 έγινε δεκτή η αίτηση παραίτησης που είχε υποβάλλει για λόγους υγείας και συνταξιοδοτήθηκε.