Ο Αγριογιάννης Γεώργιος του Ζαχαρία και της Στυλιανής γεννήθηκε το 1914 στα Βούρλα Μ. Ασίας και ήρθε ως πρόσφυγας στην Θεσσαλονίκη. Ήταν έγγαμος με τρία παιδιά.
Ο Ηλίας Αρβανιτάκης γεννήθηκε το 1913 στη Μπάλια Προύσσας, ήταν έγγαμος και είχε ολοκληρώσει Στ Δημοτικού. Είχε υπάρξει έφεδρος υπαξιωματικός (ήταν επίσης εγγεγραμμένος στο Μητρώο Αρρένων Δήμου Θεσσαλονίκης, 196). Στις 19 Ιουλίου 1938 του ανετέθησαν καθήκοντα Φύλακα Β, μέχρι την απόλυση του στις 19 Ιανουαρίου 1939 λόγω νομίμου κωλύματος, ωστόσο τις 17 Μαρτίου 1939 ανέλαβε ξανά καθήκοντα σύμφωνα με το άρθρο 17 του Α.Ν. 962/1937. Στις 25 Ιουνίου 1940 κλήθηκε για στράτευση από την οποία αποδεσμεύτηκε στις 27 Ιουλίου 1940, ενώ την 28η Οκτωβρίου 1940 αποχώρησε για το μέτωπο από το οποίο επέστρεψε στις 20 Μάη 1941. Στις 9 Οκτωβρίου 1941 διετάχθη να παρουσιαστεί στο 11ο Αστυνομικό Τμήμα για την Διαχείριση Δελτίων Τροφίμων.
Στις 11 Νοεμβρίου 1944 φαίνεται ότι είναι αποσπασμένος στην υπηρεσία Διεθνούς Ερυθρού Σταυρού Θεσσαλονίκης, αλλά πιθανόν να έχει αποσπαστεί νωρίτερα.
Την 1η Ιούλη 1945 επέστρεψε στις υπηρεσίες του και την 5η Ιούλη 1946 ανακοινώθηκε η προαγωγή του σε Φύλακα Α με απόφαση της Επιτροπείας ΕΖΘ. Στις 28 Μάη 1949 έλαβε επαίνους και στις 29 Οκτωβρίου 1949 προήχθη σε Γραφέα Α. Στις 19 Ιουλίου 1954 τοποθετήθηκε στην Υπηρεσία Ασφαλείας ΕΖ της ΕΖΛΘ. Στις 12 Ιουλίου 1957 εντάχθηκε στην οργανική θέση του Β1 Κλάδου Διοικητικών Υπαλλήλων της Β΄Κατηγορίας με βαθμό 8ο. Στις 21 Οκτωβρίου 1957 εντάχθηκε στον 7ο βαθμό.
Ο Βέλκος Αριστοτέλης του Αθανασίου γεννήθηκε στην Τένεδο το 1902. Ανήκε στην στρατιωτική κλάση του 1922 και είχε υπηρετήσει ως έφεδρος υπαξιωματικός από το 1923 έως το 1924 με το βαθμό του δεκανέα μηχανικού. Ήταν απόφοιτος της Εμπορικής Σχολής Θεσσαλονίκης.
Ο Αβραάμ Δονουκαράς του Σταύρου γεννήθηκε το 1907 στην Αμισσό του Πόντου. Δεν είχε στρατευθεί. Στις 4 Απριλίου 1928 ανέλαβε καθήκοντα ως έκτακτος υπάλληλος με μισθό υπολογιστή Β΄ στο Τμήμα Εμπορευμάτων και Τελών μέχρι τις 30 Νοεμβρίου 1928. Την 1η Δεκεμβρίου 1928 ανέλαβε καθήκοντα ως γραφεύς Β΄την 1η Δεκεμβρίου 1928 στο ίδιο Τμήμα. Στις 21 Αυγούστου 1929 ο μισθός αυξήθηκε λόγω οικογενειακών βαρών. Την 1 Ιανουαρίου 1931 προάχθηκε σε Υπολογιστή Α΄. Την 1 Απριλίου 1938 τοποθετήθηκε στο Τμήμα Αποθηκεύσεων. Στις 19 Μαΐου 1939 ανακοινώνεται ότι χορηγείται σ αυτόν προσαύξηση 5% μισθού από 4 Απριλίου 1938 λόγω συμπλήρωσης δεκαετίας στην υπηρεσία. Στις 28 Οκτωβρίου 1940 επιστρατεύθηκε. Στις 16 Μαΐου 1941 επέστρεψε από την επιστράτευση. Στις 9 Οκτωβρίου 1941 διατάχθηκε να παρουσιαστεί στο Αστυνομικό Τμήμα για να συμμετάσχει στην Επιτροπή Διαχείρισης Δελτίων Τροφίμων. Στις 28 Οκτωβρίου 1941 αποσπάστηκε στο Τμήμα Βιομηχανίας στην Επιθεώρηση Βιομηχανίας Γενικής Διοίκησης Μακεδονίας.
Στις 9 Ιουνίου 1942 ανακοινώνεται ότι λαμβάνει το ήμισυ της διαφοράς μισθού του ανωτέρου βαθμού λόγω συμπλήρωσης 8ετούς υπηρεσίας στον ίδιο βαθμό από 1 Δεκεμβρίου 1940. Στις 4 Σεπτεμβρίου 1943 ανακοινώνεται ότι μισθοδοτείται από 1 έως 15 Σεπτεμβρίου 1943 από την Αυτόνομο Υπηρεσία Επισιτισμού Μακεδονίας. Στις 25 Αυγούστου 1943 προάχθη σε Γραμματέα Β τάξης. Στις 5 Ιανουαρίου 1945 έπαυσε η απόσπαση στην ΑΥΕΜ. Στις 12 Απριλίου 1945 τοποθετήθηκε στο Γραφείο Κομιστικής. Στις 11 Μαΐου 1945 έληξε η απόσπαση στην ΑΥΕΜ. Στις 16 Ιουλίου 1945 επαναφέρεται στο βαθμό του Γραφέα Α΄ τάξης. Στις 31 Αυγούστου 1945 απολύθηκε καθώς έγινε αποδεκτή η παραίτησή του.
Ο Ζανάκης Δημήτριος του Κωνσταντίνου και της Δέσποινας, γεννήθηκε το 1916 στην Κωνσταντινούπολη και ήρθε ως πρόσφυγας στην Θεσσαλονίκη.Ήταν έγγαμος.
Ο Ρωμύλος Ζαχαριάδης του Ευστρατίου γεννήθηκε στην Κωνσταντινούπολη το 1901. Υπηρέτησε ως έφεδρος αξιωματικός. Στις 8 Ιανουαρίου 1927 προσλήφθηκε στην ΕΖΘ με απόφαση της Επιτροπείας ΕΖΘ στις 5 Ιανουαρίου 1926 ως υπολογιστής Β΄ στο Τμήμα Λογιστηρίου. Την 1η Ιουλίου 1927 προάχθηκε κατ’ εκλογή σε Λογιστή Β΄. Στις 24 Αυγούστου 1929 προάχθηκε σε Λογιστή Α΄. Στις 21 Αυγούστου 1929 αυξήθηκε ο μισθός λόγω οικογενειακών βαρών. Την 1η Απριλίου 1938 τοποθετήθηκε στο Λογιστικό Τμήμα. Την 1η Δεκεμβρίου 1937 του χορηγήθηκε προσαύξηση μισθού 5% λόγω συμπλήρωσης δεκαετίας. Στις 19 Μαΐου 1939 ανακοινώνεται ότι λαμβάνει επίδομα ευδοκίμου παραμονής στον ίδιο βαθμό. Στις 13 Μαΐου 1940 στρατεύθηκε ως έφεδρος αξιωματικός. Στις 17 Ιουνίου 1940 παρουσιάσθηκε μετά την απόλυση από τον στρατό και ανέλαβε καθήκοντα στο Τμήμα Λογιστηρίου. Στις 28 Οκτωβρίου 1940 επιστρατεύθηκε. Στις 13 Μαΐου 1941 επέστρεψε από την επιστράτευση. Στις 7 Απριλίου 1948 απολύθηκε από την υπηρεσία επειδή εκτελούσε ξένη προς την ΕΖΘ υπηρεσία.
Ο Πρόδρομος Ιωάννου του Τρύφωνα γεννήθηκε το 1916 στη Νίγδη. Ήταν απόφοιτος δημοτικού. Είχε παντρευτεί την Βασιλική Μυλωνίδη και από το γάμο τους προέκυψε μία κόρη, η Ελισσάβετ (1954). Επιστρατεύτηκε για πρώτη φορά το 1936 μέχρι το 1939, υπηρέτησε ξανά κατά την Διάρκεια της Ιταλικής εισβολής την περίοδο 1940-1941, ενώ την περίοδο 1947-1949 συμμετείχε μέσα από τις γραμμές του Εθνικού Στρατού στα γεγονότα του εμφυλίου πολέμου. Για αυτό το λόγο ήταν μέλος του Συνδέσμου Τραυματιών και Πολεμιστών Οπλιτών Νομού Θεσσαλονίκης, ενώ θεωρούταν τραυματίας πολέμου. Ως ανάπηρος πολέμου λοιπόν θα προσληφθεί στην ΕΖΘ με τις ευεργετικές διατάξεις του Νόμου 751/1948 "περί προστασίας των απολυομένων εκ των υπηρετούντων ή υπηρετησάντων εις τας τάξεις του στρατού κατά την διάρκεια της παρούσης κατά του έθνους συμμοριακής δράσεως".
Την 4η Ιανουαρίου 1950 άρχισε να παρέχει τις υπηρεσίες του στην Υπηρεσία Ασφαλείας ως τακτικός υπάλληλος - φύλακας με βαθμό γραφέα Β΄ τάξης και καθήκοντα τη φρούρηση του υπαίθριου χώρου υποκειμένων εμπορευμάτων σε φόρους και ελευθέρων εμπορευμάτων ως φύλακας ημέρας και νυκτός και την συμμετοχή στην πυροσβεστική άσκηση. Στις 24 Μαρτίου 1952 προάχθηκε κατά αρχαιότητα σε φύλακα με βαθμό γραφέα Α΄ τάξης. Στις 19 Ιουλίου 1954 τοποθετήθηκε προσωρινά στην Υπηρεσία Ασφαλείας Διευθύνσεψς Ελευθέρας Ζώνης. Στις 28 Ιουνίου 1957 εντάχθηκε στην οργανική θέση του Β8 Κλάδου ασφαλείας Β΄ Κατηγορίας. Στις 25 Σεπτεμβρίου 1957 προάχθηκε κατά αρχαιότητα στον 7ο βαθμό. Το 1962 ανέλαβε βοηθός επόπτη θυρών στη φύλαξη των θυρών κατά την είσοδο και έξοδο εμπορευμάτων. Στις 3 Νοεμβρίου 1962 μετατίθεται ως σημειωτής ατμοπλοίων στο Τμήμα Φορτώσεων και Μεταφορών ΕΖΛΘ. Από 1 Ιανουαρίου έως 21 Ιουλίου 1963 αποσπάστηκε για εκπαίδευση και στις 22 Ιουλίου 1963 επέστρεψε στην Υπηρεσία Ασφαλείας ως φύλακας του οργανισμού αναλαμβάνοντας ταυτόχρονα βοηθός επόπτης θυρών για τον έλεγχο των διακινούμενων εμπορευμάτων. Στις 31 Δεκεμβρίου 1965 προάχθηκε κατά αρχαιότητα στον 6ο βαθμό. Το 1966 ανέλαβε επόπτης θυρών. Στις 30 Μαΐου 1968 ανέλαβε υπαρχιφύλακας και σύντομα αρχιφύλακας της Υπηρεσίας Ασφαλείας. Το 1970 επιπλέον ανέλαβε και γραμματέας του Τμήματος Ασφαλείας. Το 1973 ανέλαβε αναπληρωτής προϊστάμενος του Τμήματος Ασφαλείας και ειδικότερα επόπτης της πύλης της Ελευθέρας Ζώνης. Στις 14 Σεπτεμβρίου 1976 διαπιστώθηκε η αυτοδίκαια κατάταξή του στον Κλάδο ΜΕ6 Ασφαλείας. Στις 10 Μαΐου 1979 προάχθηκε στον 5ο βαθμό. Μεταξύ των καθηκόντων του ήταν η διενέργεια ελέγχων στα εισερχόμενα και εξερχόμενα εμπορεύματα ως επόπτης πύλης, ενώ αργότερα, γενικότερα η φύλαξη των χώρων του λιμανιού ως αρχιφύλακας. Το 1975 ανέλαβε αποκλειστικά την εργασία του επόπτη θυρών. Στις 16 Ιουνίου 1979 έγινε δεκτή η αίτηση παραίτησης που είχε υποβάλλει για λόγους υγείας και συνταξιοδοτήθηκε.
Ο Ευθύμιος Κάππας του Αντρέα και της Αικατερίνης γεννήθηκε στην Σμύρνη το 1907. Ήταν έγγαμος με την Άννα και είχαν τρία παιδιά, τον Ελευθέριο, τον Ανδρέα και την Αικατερίνη Υπηρέτησε ως έφεδρος υπαξιωματικός.
Ο Αθανάσιος Καζαντζίδης του Παναγιώτη γεννήθηκε το 1915 στην Τραπεζούντα. Είχε ολοκληρώσει την Β΄Πρακτικού Λυκείου. Ήταν έγγαμος. Η κλάση επιστρατεύσεως του ήταν 1936 Β' και υπηρέτησε στο ναυτικό. Την 1η Οκτωβρίου 1938 ανέλαβε καθήκοντα ως Φύλακας Β. Ανέλαβε καθήκοντα ως μόνιμος φύλακας την 17η Μάρτη 1939 και την 28η Οκτώβρη 1940 αναχώρησε για το μέτωπο από το οποίο επέστρεψε την 22α Μάη 1941. Στις 9 Οκτωβρίου 1941 διετάχθη να παρουσιαστεί στο 11ο Αστυνομικό Τμήμα για την Επιτροπή Διαχείριση Δελτίων Τροφίμων από την οποία αποδεσμεύτηκε στις 12 Νοεμβρίου 1941. Στις 22 Νοεμβρίου 1945 προάγεται σε φύλακα Α'. Στις 23 Μάη 1949 έλαβε έπαινο για την στάση του κατά την διάρκεια πυρκαγιάς στην Αποθήκη 18. Στις 12 Μάη 1949 αποσπάστηκε προσωρινά στο Τμήμα Αποθηκεύσεων και στις 3 Αυγούστου 1949 μετατάχθηκε στην Αποθήκη 1. Στις 29 Οκτωβρίου 1949 προήχθη σε Γραφέα Α'.
Στις 27 Ιουνίου 1952 μετατίθεται στο Χώρο Ξυλείας και στις 18 Αυγούστου 1952 ανέλαβε τη διαχείριση του χώρου. Στις 17 Δεκεμβρίου 1952 επανήλθε στην Υπηρεσία Ασφαλείας. Στις 18 Δεκεμβρίου 1952 αποσπάστηκε προσωρινά στην Αποθήκη 7. Στις 5 Αυγούστου 1953 του ανατίθεται η διαχείριση ξυλείας. Στις 19 Ιουλίου 1954 τοποθετείται προσωρινά στο Τμήμα Αποθηκών Ελευθέρας Ζώνης. Στις 26 Ιουλίου 1954 τοποθετείται στο χώρο ξυλείας. Στις 12 Ιουλίου 1957 εντάχθηκε στην οργανική θέση του Β1 Κλάδου Διοικητικών Υπαλλήλων της Β' Κατηγορίας με βαθμό 8ο του Υπαλληλικού Κώδικα. Στις 29 Ιουλίου 1957 τοποθετείται στη διαχείριση της Αποθήκης 15 του Τμήματος Αποθηκών από τον χώρο της ξυλείας. Στις 21 Οκτωβρίου 1957 εντάχθηκε στον 7ο βαθμό βάση του άρθρου 22 του Υπαλληλικού Κώδικα.
Ο Γρηγόριος Καραμανώλης του Εμμανουήλ γεννήθηκε το 1903 στην Σηλυβρία της Ανατολικής Θράκης και ήρθε στην Θεσσαλονίκη ως πρόσφυγας. Ήταν παντρεμένος με την Δέσποινα Καραμανώλη και είχε δύο θυγατέρες την Μαρία (1928) και την Βιργινία (1931) και έναν γιο τον Χρήστο (1936). Πέθανε στις 1979-10-02.