Showing 80 results

Ο Αθανασιάδης Μηχαήλ του Γεωργίου γεννήθηκε το 1900. Ήταν παντρεμένος με 3 παιδιά. Ανήκε στην κλάση επιστράτευσης 19 και υπηρέτησε ως οπλίτης πεζικού. Την 1η Απριλίου 1935 προσλήφθηκε στο ΛΤΘ. Τέθηκε στον ενοικιαστή του Λιμενικού Φόρου Ξηράς και τοποθετήθηκε στο Φυλάκιο 15. Στις 12 Οκτωβρίου 1935 μεταφέρθηκε στο φυλάκιο 20. Στις 20 Μαρτίου 1936 εντάχθηκε στην Υπηρεσία Βεβαιώσεως και Εισπράξεως Λιμενικού Φόρου Ξηράς. Στις 25 Απριλίου 1939 το βαθμό του Γραμματέα Β΄. Στις 29 Απριλίου 1949 προάχθηκε στο βαθμό του Γραμματέα Α΄. Στις 23 Ιανουαρίου 1954 τέθηκε στη διάθεση της Διεύθυνσης Ελευθέρας Ζώνης της ΕΖΛΘ. Στις 4 Φεβρουαρίου 1954 τοποθετήθηκε στο Τμήμα Φορτοεκφορτώσεων. Στις 23 Μαρτίου 1954 επαναφέρεται στο τέως ΛΤΘ και αναλαμβάνει καθήκοντα ταμία. Στις 19 Ιουλίου 1954 τοποθετήθηκε στο Τμήμα Ταμείου της Διεύθυνσης Οικονομικών Υπηρεσιών ΕΖΛΘ. Στις 12 Ιουλίου 1957 εντάχθηκε στην οργανική θέση Β1 Κλάδου Διοικητικών Υπαλλήλων της Β΄Κατηγορίας με βαθμό 6ο ΥΚ.

Προσλήφθηκε το 1935 ως γραμματέας και πήρε σύνταξη λόγω ηλικίας το 1965.

Ο Χρήστος Αθηνέλης του Δημητρίου και της Μαρίας γεννήθηκε το 1906 στις Κυδωνιές Μικράς Ασίας όπου και αποφοίτησε από το Δημοτικό σύμφωνα με υπεύθυνη δήλωσή του εφόσον τα προσωπικά αποδεικτικά του έγγραφα χάθηκαν λόγω της εμπόλεμης κατάστασης και μετά τις διώξεις που υπέστησαν οι Έλληνες και η οικογένειά του αναχώρησε για την Ελλάδα κι εγκαταστάθηκε στην Κοινότητα Καβαλλαρίου Λαγκαδά Θεσσαλονίκης, συνοικισμός Σταυρουπόλεως. Κλήθηκε στο στρατό με την κλάση του 1926 και ολοκλήρωσε τις στρατιωτικές του υποχρεώσεις ως έφεδρος στρατιώτης Πεζικού βοηθητικός. Έλαβε Πιστοποιητικό Κοινωνικών Φρονημάτων στις 22/2/1949 για να το χρησιμοποιήσει για πρόσληψη στην Αλλατίνη ή το ΛΤΘ. Εργάστηκε ως έκτακτος υπάλληλος συνεχόμενα κατά τη δεκαετία 1950 όπως φαίνεται από Εκθέσεις Υπηρεσιακής Επιδόσεως και διαγράφτηκε από το δυναμικό του προσωπικού εκτάκτων συνδεόμενων με σχέση αορίστου χρόνου με εγκύκλιο διαταγή στις 31/1/1959.

Ο Ανδροκλής Δημητρίου του Δημητρίου και της Ραλλούς ήταν τακτικός υπάλληλος της Γαλλικής Εταιρίας, και του ΛΤΘ. Γεννήθηκε το 1885 στην Τυρολόη Ανατολικής Θράκης. Αποφοίτησε από την Δ΄ τάξη του Δημοτικού Σχολείου. Το 1906 ωστόσο βρίσκεται στην Θεσσαλονίκη, ενδεχομένως να είχε μετοικήσει νωρίτερα. Τον Αύγουστο 1916 παντρεύτηκε την Ολυμπία Γαϊτανάκη με την οποία έκαναν δυο παιδιά, μία κόρη και έναν γιο. Ο γιος του μετά την στράτευσή του το 1945 κλείστηκε σε φρενοκομείο.
Ο Δημητρίου ξεκίνησε να εργάζεται στο λιμάνι από πολύ νεαρή ηλικία, περίπου 21 ετών. Προσλήφθηκε από την Γαλλική Εταιρία το 1906 στην Υπηρεσία Γερανών ως υπάλληλος χειριστής μεγάλων γερανών. Το 1912 βρίσκεται στην υπηρεσία, όπως και τους πολέμους του 1912-1913 και 1915-1918. Απολύθηκε από τον στρατό το 1921. Στις 20 Φεβρουαρίου 1930 προσλήφθηκε στην ίδια θέση από το ΛΤΘ και παραμένει στην ίδια θέση στο οργανόγραμμα του 1935. Αργότερα, το Τμήμα του εντάσσεται στη Μηχανολογική Υπηρεσία. Το 1939 προβιβάσθηκε στο βαθμό του Γραφέα Α. Τον Απρίλιο του 1948 χαρακτηρίζεται από τον προϊστάμενο οικονομικών υπηρεσιών Ηλία Ιώβη ως «πρόθυμος εις την υπηρεσίαν του» με «τεχνικήν κατάρτισην και πείραν λίαν καλήν». Περιγράφεται ως «τύπος αγαθός, ανεξίκακος, συμπεριφέρεται με σεβασμόν προς τους ανωτέρους του και πραότητας προς τους συναδέλφους του». Για αυτό το λόγο έλαβε επίδομα ευδοκίμου υπηρεσίας» και έλαβε βαθμό καθώς μέχρι τότε ανήκε στους «αδιαβάθμητους υπαλλήλους». Το 1949 φαίνεται ότι αρρώστησε. Συνταξιοδοτήθηκε στις 15 Απριλίου 1950. Ωστόσο, συνέχισε να εργάζεται στο ίδιο πόστο ως έκτακτος υπάλληλος μέχρι τις 30 Μαρτίου 1954 όταν απολύθηκε μαζί με άλλους συνολικά 41 εκτάκτους υπαλλήλους από το ΔΣ ΕΖΛΘ.

Ο Γρηγόριος Θεοδοσίου του Γρηγορίου και της Κωνσταντίας γεννήθηκε το 1915 στη Μικρά Ασία. Είχε ολοκληρώσει το Σχολαρχείο. Συγκεκριμένα είχε ενδεικτικό Β΄τάξης Γυμνασίου. Μιλούσε ιταλικά και ήταν έγγαμος με ένα παιδί. Ανήκε στημ στρατιωτική κλάση του 1936. Από τις 4 Αυγούστου 1931 έως τις 17 Απριλίου 1940, όταν επιστρατεύθηκε, εργαζόταν ως κλητήρας στο Γραφείο Τουρισμού Θεσσαλονίκης στον ΕΟΤ. Από 3 Ιουλίου 1940 έως τέλη Οκτωβρίου 1940 όταν επιστρατεύθηκε κατά τον πόλεμο 1940-1941 εργάστηκε στο Υποθηκοφυλακείο Αθηνών ως ταξιθέτης Β΄ Τάξεως. Κατά τη διάρκεια της Ιταλικής εισβολής πολέμησε στο μέτωπο και αιχμαλωτίστηκε από τα ιταλικά στρατεύματα στην Ιταλία από 14 Απριλίου 1941 έως 15 Σεπτεμβρίου 1945. Όταν επέστρεψε, συνέχισε να εργάζεται επίσημα στο Υποθηκοφυλακείο Αθηνών με αναρρωτική άδεια.
Στις 25 Οκτωβρίου 1945 προσλήφθηκε στην Υπηρεσία Ασφαλείας ως φύλακας νύχτας και ημέρας με καθήκοντα τη φρούρηση του υπαίθριου χώρου των υποκειμένων σε φόρο εμπορευμάτων και τον έλεγχο των εξερχομένων εκ των θυρών εμπορευμάτων. Θα υπηρετήσει πάλι στρατιωτική θητεία από 15 Μαρτίου 1948 έως 2 Ιουνίου 1949 κατά τη διάρκεια του εμφυλίου πολέμου στον Εθνικό Στρατό. Με την αποστράτευσή του, επέστρεψε στην ΕΖΘ και την 1 Μαρτίου 1950 προσλήφθηκε ως τακτικός υπάλληλος με το βαθμό και το μισθό του γραφέα Β΄ στην Υπηρεσία Ασφαλείας. Στις 8 Μαΐου 1953 προάχθηκε σε φύλακας με βαθμό Γραφέα Α΄. Στις 19 Ιουλίου 1954 εντάχθηκε στην Υπηρεσία Ασφαλείας της Διεύθυνσης Ελευθέρας Ζώνης της ΕΖΛΘ. Στις 12 Ιουλίου 1957, με το νέο βαθμολόγιο, εντάχθηκε στον 8ο βαθμό του Β8 Κλάδου Ασφαλείας. Το 1960 επιπλέον ανέλαβε ως βοηθός επόπτη. Στις 3 Μαρτίου 1963 αποσπάστηκε στο Τμήμα αποθηκών της Διεύθυνσης Ελευθέρας Ζώνης και ανέλαβε βοηθός διαχειριστής στην Αποθήκη Λάνκασάιρ. Το 1964 ανέλαβε βοηθός διαχειριστής επίσης στις αποθήκες 17, 18, 20, Γαιανθράκων και περιβόλου. Στις 17 Ιουνίου 1966 επέστρεψε στην Υπηρεσία Ασφαλείας και ανέλαβε βοηθός επόπτη θυρών καθώς και επόπτης θυρών 2 και 6 για τον έλεγχο των διακινούμενων υποκείμενων σε φόρους εμπορευμάτων και ελεύθερων εμπορευμάτων. Θα αποχωρήσει από την υπηρεσία στις 27 Οκτωβρίου 1970.

Ο Βλάσης Κουκούρης του Ανδρέου και της Αθηνάς γεννήθηκε στην Κούτελη της Προποντίδας το 1922 και είχε ολοκληρώσει την Στ΄ Δημοτικού. Για ένα διάστημα από 1941 έως 1942 έζησε στη Νέα Κούτελη της Λήμνου. Στη συνέχεια κατοικούσε στη Θεσσαλονίκη, ενώ τα άλλα τρία αδέρφια του διέμεναν στην Νέα Κούτελη στη Λήμνο. Ήταν παντρεμένος με την Φωτεινή Κατερίνη και από τον γάμο τους προέκυψε μία κόρη, η Αθηνά (1952) και ένας γιος ο Παναγιώτης (1949). Από το 1942 έως το 1945 υπηρέτησε την στρατιωτική του θητεία ως ναύτης στο Λιμενικό Σώμα, όπως και την περίοδο 1946-1949. Με την απόλυσή του από το στράτευμα, προσλήφθηκε στην ΕΖΘ στις 24 Ιανουαρίου 1949 ως ημερομίσθιος υπάλληλος (από 18:00 έως 06:66) με καθήκοντα νυχτοφύλακα στην Υπηρεσία Ασφαλείας ΕΖΘ. Την 23η Μάη 1949 του απονεμήθηκε έπαινος για το ρόλο του κατά τη διάρκεια νεροποντής. Απολύθηκε από την υπηρεσία στις 14 Αυγούστου 1952 όταν απολύθηκαν μαζικά οι έκτακτοι υπάλληλοι. Επαναπροσλήφθηκε στις 16 Δεκεμβρίου 1952 αναλαμβάνοντας καθήκοντα στην υπηρεσία Ασφαλείας. Στις 2 Αυγούστου 1953 απολύθηκε.
Προσλήφθηκε στην ΕΖΛΘ ως έκτακτος ημερομίσθιος βοηθός μηχανοτεχνίτης στις 19 Απριλίου 1961. Από τις 2 Νοεμβρίου 1961 όμως εργαζόταν ως έκτακτος ναύτης με καθήκοντα στο πλήρωμα των πλωτών μέσων και συγκεκριμένα στα ρυμουλκά και τον πλωτό γερανό. Διεγράφη στις 7/9/73 λόγω θανάτου του.