Ο Αθανασιάδης Παύλος του Παναγιώτη και της Ελένης γεννήθηκε το 1922 στην Κωνσταντινούπολη και ήλθε στην Θεσσαλονίκη ως πρόσφυγας. Είχε ολοκληρώσει την Ε Δημοτικού. Ήταν έγγαμος με δύο παιδιά.
Ο Χρήστος Αθηνέλης, γιος του Δημητρίου και της Μαρίας, γεννήθηκε το 1906 στις Κυδωνιές της Μικράς Ασίας και ήρθε στην Ελλάδα ως πρόσφυγας. Σύμφωνα με υπεύθυνη δήλωσή του, είχε αποφοιτήσει από το Δημοτικό, καθώς τα προσωπικά αποδεικτικά του έγγραφα είχαν χαθεί εξαιτίας της εμπόλεμης κατάστασης. Μετά τις διώξεις που υπέστησαν οι Έλληνες, η οικογένειά του αναχώρησε για την Ελλάδα και εγκαταστάθηκε στην Κοινότητα Καβαλλαρίου Λαγκαδά Θεσσαλονίκης, στον συνοικισμό Σταυρουπόλεως.
Η Δωροθέα Βοντετσιάνου του Αντωνίου και της Αναστασίας γεννήθηκε το 1928 στη Θεσσαλονίκη και ήταν προσφυγικής καταγωγής. Ολοκλήρωσε το Γυμνάσιο Θηλέων Θεσσαλονίκης και ήταν έγγαμος με τον Νικόλαο Αρβανιτόπουλο. Το 1953 ξεκίνησε να φοιτά στη Σχολή Διπλωματούχων Αδελφών.
Ο Θεοχάρης Γεωργούλης του Δημητρίου και της Άννας γεννήθηκε στο Μαρμαρά Μικράς Ασίας και ήρθε ως πρόσφυγας στην Θεσσαλονίκη. Αποφοίτησε από το Σχολαρχείο και υπηρέτησε τη στρατιωτική του θητεία ως έφεδρος αγύμναστος Πεζικού (κλάση 1919) και σύμφωνα με το Φύλλο Πορείας εργάστηκε ως ναύτης.
Ο Χρήστος Δάικας του Αθανασίου και της Αμερσούδας γεννήθηκε το 1913 στο Αδραμύτιο της Μικράς Ασίας και ήρθε στην Θεσσαλονίκη ως πρόσφυγας.
Ο Ανδροκλής Δημητρίου του Δημητρίου και της Ραλλούς ήταν τακτικός υπάλληλος της Γαλλικής Εταιρίας, και του ΛΤΘ. Γεννήθηκε το 1885 στην Τυρολόη Ανατολικής Θράκης. Αποφοίτησε από την Δ΄ τάξη του Δημοτικού Σχολείου. Το 1906 ωστόσο βρίσκεται στην Θεσσαλονίκη, ενδεχομένως να είχε μετοικήσει νωρίτερα. Τον Αύγουστο 1916 παντρεύτηκε την Ολυμπία Γαϊτανάκη με την οποία έκαναν δυο παιδιά, μία κόρη και έναν γιο. Ο γιος του μετά την στράτευσή του το 1945 κλείστηκε σε φρενοκομείο.
Ο Δημητρίου ξεκίνησε να εργάζεται στο λιμάνι από πολύ νεαρή ηλικία, περίπου 21 ετών. Προσλήφθηκε από την Γαλλική Εταιρία το 1906 στην Υπηρεσία Γερανών ως υπάλληλος χειριστής μεγάλων γερανών. Το 1912 βρίσκεται στην υπηρεσία, όπως και τους πολέμους του 1912-1913 και 1915-1918. Απολύθηκε από τον στρατό το 1921. Στις 20 Φεβρουαρίου 1930 προσλήφθηκε στην ίδια θέση από το ΛΤΘ και παραμένει στην ίδια θέση στο οργανόγραμμα του 1935. Αργότερα, το Τμήμα του εντάσσεται στη Μηχανολογική Υπηρεσία. Το 1939 προβιβάσθηκε στο βαθμό του Γραφέα Α. Τον Απρίλιο του 1948 χαρακτηρίζεται από τον προϊστάμενο οικονομικών υπηρεσιών Ηλία Ιώβη ως «πρόθυμος εις την υπηρεσίαν του» με «τεχνικήν κατάρτισην και πείραν λίαν καλήν». Περιγράφεται ως «τύπος αγαθός, ανεξίκακος, συμπεριφέρεται με σεβασμόν προς τους ανωτέρους του και πραότητας προς τους συναδέλφους του». Για αυτό το λόγο έλαβε επίδομα ευδοκίμου υπηρεσίας» και έλαβε βαθμό καθώς μέχρι τότε ανήκε στους «αδιαβάθμητους υπαλλήλους». Το 1949 φαίνεται ότι αρρώστησε. Συνταξιοδοτήθηκε στις 15 Απριλίου 1950. Ωστόσο, συνέχισε να εργάζεται στο ίδιο πόστο ως έκτακτος υπάλληλος μέχρι τις 30 Μαρτίου 1954 όταν απολύθηκε μαζί με άλλους συνολικά 41 εκτάκτους υπαλλήλους από το ΔΣ ΕΖΛΘ.
Δούκας Κωνσταντίνος (υπάλληλος ΛΤΘ)
Ο Κωνσταντίνος Δούκας του Γεωργίου και της Βαρβάρας γεννήθηκε το 1906 στα Δαρδανέλια και ήρθε στην Ελλάδα ως πρόσφυγας. Ήταν έγγαμος. Ήταν απόφοιτος δημοτικού Σχολείου.
Ο Μιχαήλ Ζαρίφογλου του Σταύρου γεννήθηκε το 1909 στην Τυρολόη Ανατολικής Θράκης και ήρθε στην Θεσσαλονίκη ως πρόσφυγας.
Η Έλλη Καλοκαιρινού του Οδυσσέα και της Ελένης γεννήθηκε το 1920 στη Σμύρνη και ήρθε στην Θεσσαλονίκη ως πρόσφυγας. Είχε ολοκληρώσει το Γυμνάσιο
Ο Ιωάννης Καριπίδης του Χαράλαμπου και της Ελισσάβετ γεννήθηκε στο Ικόνιο της Μ.Ασίας (Τουρκία). Ήταν απόφοιτος Δημοτικού και υπηρέτησε στη Χωροφυλακή Θεσσαλονίκης. Ήταν διαζευγμένος και δεν απέκτησε παιδιά. Απεβίωσε στις 28 Νοεμβρίου 1972.