Εμφανίζει 5680 αποτελέσματα

Ο Βασίλειος Γεωργακόπουλος ήταν Διευθυντής Τελωνείου Θεσσαλονίκης. Διετέλεσε μέλος της Επιτροπείας ΕΖΘ και ΛΤΘ καθώς και πρόεδρος της Επιτροπείας ΕΖΘ. Γεννήθηκε το 1871 στα Μαζαίικα Καλαβρύτων, όπου και ολοκλήρωσε το Γυμνάσιο. Κατόπιν σπούδασε νομικά στην Αθήνα. Άσκησε τα καθήκοντα του δικηγόρου για ένα διάστημα στην Πάτρα και κατόπιν διορίσθηκε στην τελωνειακή υπηρεσία ως Γραμματέας Α', αλλά σύντομα εξελίχθηκε καταλαμβάνοντας διακεκριμένη θέση στο Τελωνείο. Το 1917 διετέλεσε γενικός γραμματέας του Υπουργείου Επισιτισμού, κατόπιν Γενικός Γραμματέας της Γενικής Διοίκησης Μυτιλήνης και κατόπιν Γενικός Γραμματέας της Γενικής Διοίκησης Θράκης. Το 1920 ανέλαβε την Διεύθυνση του Τελωνείου Θεσσαλονίκης, θέση στην οποία και παρέμεινε μέχρι το θάνατό του. Το 1922 αποποιήθηκε την πρόταση να αναλάβει την Διεύθυνση των Έμμεσων Φόρων και την Γενική Γραμματεία του υπουργείου Οικονομικών. Τέλος, ήταν παντρεμένος.
Στις 23 Απριλίου 1923, συμμετείχε με την ιδιότητα του Διευθυντή Τελωνείου στην πρώτη και ιδρυτική συνεδρίαση της Επιτροπείας της Ελευθέρας Ζώνης Θεσσαλονίκης. Στις αρχαιρεσίες για το προεδρείο, εκλέχθηκε αντιπρόεδρος. Η συμβολή του στις εργασίες της Επιτροπείας θα είναι μεγάλη, αλλά ιδίως στη λειτουργία της ΕΖΘ εξαιτίας της διπλής του ιδιότητας. Στις αρχαιρεσίες της δεύτερης θητείας της Επιτροπείας στις 2 Ιουλίου 1926 θα θέσει υποψηφιότητα για την προεδρεία κόντρα στον Σταύρο Γρηγοριάδη, αλλά δεν θα καταφέρει να εκλεγεί. Κατά την τρίτη περίοδο της Επιτροπείας ο Βασίλειος Γεωργακόπουλος εκλέχθηκε πρόεδρος της Επιτροπείας στις 17 Απριλίου 1929. Η αντίθεση με τον Γρηγοριάδη αντανακλά μια αντίθεση ανάμεσα σε κρατικά στελέχη και σε αιρετά μέλη της ευρύτερης επιχειρηματικής κοινότητας. Κατά την τρίτη περίοδο της Επιτροπείας ο Βασίλειος Γεωργακόπουλος εκλέχθηκε πρόεδρος της Επιτροπείας στις 17 Απριλίου 1929. Θα παραμείνει ενεργός μέχρι τις 12 Ιουνίου 1929 καθώς θα νοσήσει. Τότε, θα αναλάβει προεδρεύων ο αντιπρόεδρος Κωνσταντίνος Σαράτσης. Θα παραμείνει ενεργός μέχρι τις 12 Ιουνίου 1929 όταν θα αναλάβει προεδρεύων ο αντιπρόεδρος Κωνσταντίνος Σαράτσης και αργότερα Βασίλειος Δημητρίου. θα επανέλθει για ένα μικρό διάστημα, αλλά στις 2 Φεβρουαρίου 1931 απεβίωσε. Στις νέες αρχαιρεσίες εκλέχθηκε πρόεδρος ο Σταύρος Γρηγοριάδης.
Απεβίωσε σε ηλικία 60 ετών «πάμπτωχος, τιμώμενος όμως και εκτιμώμενος υπό πάντων ανεξαιρέτως», στις 2 Φεβρουαρίου 1931, εξαιτίας κρίσης μυοκαρδίτιδας από την οποία έπασχε από τριετίας. Το ίδιο βράδυ του θανάτου του προέδρου της ΕΖΘ, η Επιτροπεία συνεδρίασε. Ο Προεδρεύων Βασίλης Δημητρίου ανακοίνωσε το θάνατο κατά τις απογευματινές ώρες. Ο Σταύρος Γρηγοριάδης αναλαμβάνει να εισηγηθεί: «Εκφράζω την λύπην δια την απώλειαν του εκλεκτού συνεργάτου Προέδρου Βασίλη Γεωργακόπουλου τον οποίο χαρακτηρίζει τα ιδεώδη δημοσίου υπαλλήλου συνδυάζοντα της φιλοπονίας και αφοσιώσεως την προς το καθήκον ευρύτητα αντιλήψεως και ελαστικότητα εν τη εφαρμογή του νόμου, χάρις δι’ εκ τας αρετάς ταύτας και το συμφέρον του Δημοσίου εξυπηρετήθη εν Θεσσαλονίκη κάλλιον ή οιονδήποτε άλλον λιμένα της χώρας, αλλά και ο Εμπορικός Κόσμος δεν ησθάνθη την πίεσιν της αυστηράς εφαρμογής του νόμου. Ιδιαίτερον όμως, οφείλω να εξάρω το ζωητόν ενδιαφέρον όπερ επίδειξεν ο αείμνηστος Γεωργακόπουλος υπέρ της Ελευθέρας Ζώνης ως Μέλος της Επιτροεπείας κατά την πρώτην εξαετίαν και τελευταίως ως Πρόεδρος αύτης.

Η συμβολή του εις το νομοθετικόν έργον της Ζώνης, ίδια το αφορών τα τεχνικά τελωνειακά ζητήματα υπήρξε αναντιρρήτως πολύτιμο και άγαν συντελεστική εις την ταχυτέραν εξέλιξιν πρόοδον του νεαρού οργανισμού». Η Επιτροπεία αποφάσισε η κηδεία να γίνει με δαπάνες της Ζώνης, να καταθέσει στεφάνι, να εκφράσει τα συλλυπητήρια στην οικογένεια, να εκφωνήσει επικήδειο ο εκ των μελών Γ. Μουρίκης, να παραστεί εν σώματι στην κηδεία, να αργήσουν τα γραφεία της Ζώνης ως ένδειξη πένθους και να μπορέσει το προσωπικό να παρακολουθήσει την κηδεία. Πράγματι, το λιμάνι έκλεισε σε ένδειξη μνήμης, ενώ την ταινία του φέρετρου κρατούσαν ο Μιχαήλ Μαυρογορδάτος, κυβερνητικός επίτροπος στην ΕΖΘ και το ΛΤΘ, ο πρόεδρος του ΛΤΘ Βασίλης Δημητρίου, ο πρόεδρος του Εμπορικού Επιμελητηρίου Παπακωνσταντίνου, ο πρόεδρος του Εμπορικού Συλλόγου Σταύρος Γρηγοριάδης, ο διευθυντής των Οικονομικών Υπηρεσιών ΕΖΘ Ξύδης και ο διευθύνων του Τελωνείου Γαλάνης.

Δικηγόρος

Ο Γεωργαντζόπουλος ή Γεωργαντζόγλου Χαράλαμπος του Γεωργίου γεννήθηκε στη Φιλαδέλφεια Μικράς Ασίας το 1873. Ήταν έγγαμος και δεν είχε στρατευθεί. Προσλήφθηκε από την ΕΖΘ στις 22 Ιουνίου 1925. Απολύεται από 1η Ιουνίου 1926.

Ο Γεωργατζόγλου Α. ήταν φύλακας στην ΕΖΘ.

Ο Γεωργιάδης Αντώνιος του Όθωνα γεννήθηκε στο Πάνορμο Μικράς Ασίας στα 1887. Ήταν έγγαμος και δεν είχε στρατευθεί. Προσλήφθηκε στις 5 Οκτωβρίου 1925 στην ΕΖΘ ως θυρωρός. Την 1η Μαΐου 1926 θα έχει το βαθμό του θυρωρού στην υπηρεσία Ασφάλειας της ΕΖΘ. Από 1η Σεπτεμβρίου θα τοποθετηθεί προσωρινά στη θέση του υπαρχιφύλακα. Στις 10 Δεκεμβρίου 1926 θα μονιμοποιηθεί και προαχθεί μόνιμα ως υπαρχιφύλακας. Την 1η Ιουλίου 1927 θα έχει το βαθμό Γραμματέας Β΄. Στις 24 Ιουνίου 1929 εκφράστηκε έπαινος για έγκαιρη και τακτική εκτέλεση της υπηρεσίας κατά την πυρκαγιά 18 Νοεμβρίου 1929 στην Αποθήκη 11. Στις 12 Φεβρουαρίου 1930 τιμωρήθηκε διότι εγκατέλειψε τη θέση του πριν την κανονισμένη ώρα και την άφιξη του αντικαταστάτη. Στις 2 Σεπτεμβρίου 1930 τιμωρήθηκε διότι μετέφερε ζώο του στο περίβολο της Ζώνης και παραπέμφθηκε σε Πειθαρχικό Συμβούλιο. Στις 11 Μαΐου 1934 του εκφράστηκε έπαινος για επιδειχθέντα ζήλο και αυταπάρνηση κατά την πυρκαγιά εν ώρα υπηρεσίας.
Στις 23 Ιουνίου 1935 απολύθηκε δυνάμει της Δ΄ Συντακτικής Συνέλευσης. Στις 23 Μαρτίου 1936 ανέλαβε ξανά καθήκοντα. Στις 23 Ιουλίου 1938 έγινε γραμματέας Α΄. Στις 29 Οκτωβρίου 1940 ο προϊστάμενος υπηρεσίας Ασφαλείας Μπήτσιας Γεώργιος στρατεύθηκε και αντικαταστάθηκε από τον υπαρχιφύλακα Ιωάννη Γεωργιάδη. Στις 27 Μαρτίου 1946 επανήλθε κατόπιν άδειας αστυνομικών αρχών και επανέλαβε τα καθήκοντα του υπαρχιφύλακα. Στις 22 Απριλίου 1947 τιμωρείται με επίπληξη λόγω αμέλειας. Στις 4 Μαΐου 1948 απολύεται από την υπηρεσία.

Ο Γεώργιος Γεωργιάδης του Κωνσταντίνου γεννήθηκε στην Προύσσα το 1884. Φαίνεται ότι εργαζόταν στην ΕΖΘ ήδη πριν από το 1929 και μονιμοποιήθηκε στις 29 Απριλίου 1929 ως Τεχνίτης Λευκοσιδηρουργός στην Τεχνική Υπηρεσία ΕΖΘ.. Ωστόσο, καταγράφεται πως στις 25 Νοεμβρίου 1948 προσλήφθηκε ως καρφωτής. Στις 23 Μαΐου 1952 απεβίωσε κατόπιν ασθένειας από 9 Αυγούστου 1951.