Ο Νικόλαος Μουτσάλας ήταν ανώτερος τραπεζικός υπάλληλος την περίοδο του μεσοπολέμου. Στα 1933 ήταν υποδιευθυντής στην Τράπεζα της Ελλάδας στην Θεσσαλονίκη και με αυτή την ιδιότητα αντικαθιστούσε τον διευθυντή Βασίλειο Κυριακόπουλο σε μερικές συνεδριάσεις της Επιτροπείας της ΕΖΘ (1933-6-21) και του ΛΤΘ (16/6/1933, 26/9/1933).
Ο Γεώργιος Μουρίκης ήταν δικηγόρος, μέλος του Δημοτικού Συμβουλίου της Θεσσαλονίκης και Εκπρόσωπος του Δήμου Θεσσαλονίκης στην Επιτροπεία ΕΖΘ και ΛΤΘ. Τον Οκτώβριο του 1925 συμμετείχε στις δημοτικές εκλογές της Θεσσαλονίκης με το ψηφοδέλτιο του Μηνά Πατρικίου ο οποίος είχε την στήριξη από το Εργατικό Κέντρο, το ΚΚΕ, το προσφυγικό στοιχείο της πόλης και μερίδα του Λαϊκού Κόμματος. Ο Πατρίκιος πρώτευσε στις εκλογές συγκεντρώνοντας 5.279 ψήφους (ποσοστό 30%) και επικρατώντας του βενιζελικού υποψηφίου Κωνσταντίνου Αγγελάκη, ο οποίος έλαβε 4,536 ψήφους (ποσοστό 26%). Όμως ο δικτάτορας Θεόδωρος Πάγκαλος ακύρωσε τις εκλογές συνεπικουρούμενος από τους πολιτευτές (τόσο του Λαϊκού όσο και του Κόμματος Φιλελευθέρων) και προκήρυξε νέες για το Δεκέμβριο. Σε εκείνες τις επαναληπτικές εκλογές ο Πατρίκιος εξελέγη κε νέου Δήμαρχος, αποσπώντας το 50,6% των ψήφων έναντι 31,1% για τον υποστηριζόμενο από τον Πάγκαλο Κ. Αγγελάκη. Το 1926 λίγο πριν αναλάβει καθήκοντα η νέα Δημοτική Αρχή, με διαταγή του δικτάτορα Πάγκαλου, αποπέμφθηκαν 7 δημοτικοί σύμβουλοι από την πλειοψηφία "ως κομμουνιστές" και αντικαταστάθηκαν από άλλους της μειοψηφίας. Τον Αύγουστο το καθεστώς απέλυσε το νέο Δήμαρχο. Ο Γεώργιος Μουρίκης ήταν ο μοναδικός υποψήφιος του συνδυασμού του Πατρικίου που διορίσθηκε στη θέση τους, καθώς οι περισσότεροι προέρχονταν από τον συνδυασμό του Αγγελάκη, αλλά είχε πάψει να τον στηρίζει. Πλέον συμμετείχε ενεργά στην «αντιπατρικική» παράταξη πρωταγωνιστώντας στη διαμάχη εναντίον του προέδρου του δημοτικού συμβουλίου Καμμωνά και του δημάρχου Πατρικίου (Μακεδονία, 26/6/1927). Στις εκλογές του 1929 επανεκλέγεται στηρίζοντας τον Νικόλαο Μάνο. Στις δημοτικές εκλογές του 1930 δεν θα εκλεγεί και δεν θα συμμετέχει στο δημοτικό συμβούλιο. Ο Γιώργος Μουρίκης ορίστηκε εκ μέρους του δημοτικού συμβουλίου μέλος της Επιτροπείας της ΕΖΘ από τις 8 Μαΐου 1929. Επίσης, συμμετείχε στην πρώτη περίοδο επιτροπείας ΛΤΘ στις 27 Ιανουαρίου 1930 ως αντιπρόσωπος του Δήμου Θεσσαλονίκης.
Αποχώρησε από μέλος της Επιτροπείας του ΛΤΘ στις 20/4/1932. Ο πρόεδρος του ΛΤΘ Βασίλης Δημητρίου ευχαρίστησε τον Μουρίκη για την «πολύτιμον συνεργασίνα του κατά το διάστημα της θητείας,» δηλώνοντας ότι «λυπείται δε διότι δια της αποχωρήσεώς του το σώμα χάνει έναν πολύ καλόν συνεργάτην». (Πρακτικά ΛΤΘ, πρώτος τόμος, Συνεδρία 38η, 16/4/1931, 39η Συνεδρία, 19/5/1931, 65η Συνεδρία, 20/4/1932)
Ο Αναστάσιος Μιχόπουλος υπήρξε επιλιμενάρχης Θεσσαλονίκης, μέλος της Επιτροπείας ΕΖΘ και ΛΤΘ καθώς και πρόεδρος του ΛΤΘ. Γεννήθηκε το 1901 και τον Οκτώβριο του 1934, μόλις 33 ετών, ανέλαβε λιμενάρχης στην Θεσσαλονίκη με το βαθμό του πλωτάρχη διαδεχόμενος τον Τσεμπερόπουλο. Αργότερα, διετέλεσε αντιπλοίαρχος στο Γενικό ’Επιτελείο Β.Ν. μέχρι 27 Νοεμβρίου 1940 και κατόπιν τμηματάρχης προσωπικού στο Γενικό ’Επιτελείο Βασιλικού Ναυτικού. Ο Αναστάσιος Μιχόπουλος διετέλεσε μέλος της Επιτροπείας της ΕΖΘ από τις 26 Σεπτεμβρίου 1934, ενώ θα αναλάβει και β΄Αντιπρόεδρος. Στις 7 Νοεμβρίου 1934 θα προεδρεύσει στην Επιτροπεία απόντων των Στ. Γρηγοριάδη, προέδρου, και Κ. Σαράτση, α Αντιπροέδρου. Ο Αναστάσιος Μιχόπουλος διετέλεσε μέλος της δεύτερης περιόδου επιτροπεία ΛΤΘ από τις 15 Οκτωβρίου 1934. Στις αρχαιρεσίες για την τρίτη περίοδο επιτροπείας ΛΤΘ στις 8 Απριλίου 1935 συγκροτήθηκε το νέο σώμα υπό την προεδρεία του εκπροσώπου της Γενικής Διοίκησης Μακεδονίας Ν. Κώττα. Έπειτα από μυστική ψηφοφορία ο Μιχόπουλος Αναστάσιος εκλέχθηκε πρόεδρος της Επιτροπείας με 11 ψήφους, έναντι του Κοντογιάννη Γεώργιου που συγκέντρωσε μόλις 1 ψήφο. Στη συνέχεια ο Κοντογιάννης Γεώργιος εκλέχθηκε αντιπρόεδρος με 11 ψήφους. Στον εναρκτήριο λόγο του ευχαρίστησε την Επιτροπεία και διαβεβαιώνει πως κατά την προσεχή τριετία «θα καταβάλει πάσαν προσπάθειαν να φανή αντάξιος της τιμής και της εμπιστοσύνης» της Επιτροπείας. Επισημαίνει ότι την προσεχή τριετία θα αρχίσει η εκτέλεση των μεγάλων Λιμενικών Έργων με τα οποία θα ολοκληρώσει τον σκοπό για τον οποίο συστήθηκε το ΛΤΘ. Με αυτά, ο «Λιμήν Θεσσαλονίκης θα καταλάβει της πρέπουσαν θέσιν εν τη ανατολική λεκάνη της Μεσογείου». Για αυτό το λόγο, το Λιμενικό Ταμείο θα έχει ανάγκη την συνδρομή και τη γνώμη όλων των μελών της επιτροπείας. (Πρακτικά ΛΤΘ, τόμος δεύτερος, 152η Συνεδρία, 8/4/1935) Ο Αναστάσιος Μιχόπουλος αποχώρησε από τη θέση του προέδρου της επιτροπείας του ΛΤΘ έπειτα από ζητήματα που προέκυψαν σχετικά με πληρωμές υπαλλήλων και τελευταία του παρουσία ως μέλος της Επιτροπείας ΕΖΘ ήταν στις 28 Απριλίου 1936.
Ο Νικόλαος Μιχαλιτσιάνος ήταν ανώτερος αξιωματικός του λιμενικού σώματος. Κατά τη διάρκεια του πολέμου είχε το βαθμό του ανθυποπλοίαρχου. Ο Μιχαλιτσιάνος συμμετείχε στην τέταρτη περίοδο επιτροπείας ΛΤΘ στις 21 Μαρτίου 1939 ως αναπληρωτής εκπρόσωπος του Κεντρικού Λιμεναρχείου. Συγκεκριμένα αναπληρώνει τον Θαλασσινό Νικόλαο.
Ο Μιχαηλίδης Ηλίας ήταν ανώτερος τραπεζικός υπάλληλος κατά την εποχή του μεσοπολέμου. Στα 1934 διατελούσε υποδιευθυντής την Τράπεζα της Ελλάδας στην Θεσσαλονίκη και με αυτήν την ιδιότητα διετέλεσε αναπληρωτής μέλος Επιτροπείας ΕΖΘ και ΛΤΘ.
Ο Ηλίας Μιχαηλίδης συμμετείχε σε μερικές συνεδριάσεις στην τέταρτη περίοδο επιτροπείας ΕΖΘ στις 5 Μαΐου 1932ως αναπληρωτής στη θέση του Διευθυντή της Τράπεζας της Ελλάδας. Την ίδια περίοδο συμμετέχει στην επιτροπεία ΛΤΘ στις 26 Σεπτεμβρίου 1935. Συμμετέχει στην έκτη περίοδο της επιτροπείας ΕΖΘ από τις 8 Μαΐου 1935 πάλι ως αναπληρωτής. όπως και στην τέταρτη περίοδο επιτροπείας ΛΤΘ από τις 18 Οκτωβρίου 1938.
Ο Κωνσταντίνος Μελισσινός ήταν πολιτικός μηχανικός και ανώτερος σιδηροδρομικός υπάλληλος. Το 1907 ανακηρύχθηκε Διδάκτωρ Φυσικομαθηματικών Επιστημών Εθνικού Πανεπιστημίου και στα 1912 έλαβε δίπλωμα Universite Ecole Speciale du Genie Civil et des Arts et Manufactures Gand. Την περίοδο 1912-1913 ανέλαβε Μηχανικός Δημοσίων Έργων Γενικής Διοίκησης Μακεδονίας. Στα 1914 ανέλαβε Μηχανικός Υπηρεσίας ελέγχου κατασκευής σιδηροδρόμου Παπαπούλι-Πλατύ. Την περίοδο 1915-1917 ήταν Μηχανικός Β΄ τάξης της Διεύθυνσης Σιδηροδρόμων του Υπουργείου Συγκοινωνίας. Την περίοδο αυτή εκπόνησε τη μελέτη σιδηροδρομικής γραμμής Σπάρτης-Γυθείου, ήταν μηχανικός συντήρησης σιδηροδρόμων Μακεδονίας και μηχανικός μελετών στην Αθήνα. Στα 1917 ανέλαβε Μηχανικός Α΄ τάξης Γραφείου μελετών και κατασκευών οδοποιΐας Κρήτης. Την περίοδο 1918-1923 ανέλαβε Νομομηχανικός Διεύθυνσης Σιδηροδρόμων Υπουργείου Συγκοινωνίας. Είχε την ευθύνη του ελέγχου νέων έργων Λαρισαϊκού, ενώ στη συνέχεια ανέλαβε σε απόσπαση αρχιμηχανικός γραμμής και νέων έργων Εταιρείας Ελληνικών Σιδηροδρόμων. Την ίδια περίοδο διετέλεσε προσωρινός διευθυντής Σιδηροδρόμων Μακεδονίας και αργότερα διευθύνων Υπηρεσίας Ελέγχου Σιδηροδρόμων). Την περίοδο 1923-1926 διετέλεσε Αρχιμηχανικός και έπειτα Διευθυντής εκμετάλλευσης Σ.Ε.Κ. Από το 1926 ανέλαβε Διευθυντής Β΄ περιφέρειας Σ.Ε.Κ. ή αλλιώς διευθυντής των Σιδηροδρόμων Μακεδονίας.
Με αυτήν την ιδιότητα συμμετείχε το 1923 στις διαπραγματεύσεις με τους Σέρβους για τον καθορισμό των ορίων ανάμεσα στην Σερβική και Ελληνική Ελευθέρα Ζώνη Θεσσαλονίκης.
Στις 11 Μαΐου 1932 συμμετέχει ως κυβερνητικός επίτροπος στην Επιτροπεία της ΕΖΘ και στη συνέχεια του ΛΤΘ.
Η τελευταία συμμετοχή του στην Επιτροπεία της ΕΖΘ ήταν στις 28 Ιουνίου 1933. Στην Επόμενη Συνεδρία στις 21 Σεπτεμβρίου 1933 συμμετείχε ο Δημήτριος Ηλιάδης, διάδοχος στη θέση του Κυβερνητικού Επιτρόπου.
Ο Σπύρος Μελισσαράτος ήταν ανώτερος τελωνειακός υπάλληλος, διευθυντής Τελωνείου και αναπληρωματικό μέλος στην Επιτροπεία ΕΖΘ και ΛΤΘ και στο ΔΣ ΕΖΛΘ. Συμμετείχε ως αναπληρωτής εκπρόσωπος του Τελωνείου Θεσσαλονίκη στην ένατη περίοδο επιτροπείας ΕΖΘ και στην έβδομη περίοδο επιτροπείας ΛΤΘ σε κάποιες συνεδρίες με πρώτη παρουσία στις 14 Οκτωβρίου 1949, στην όγδοη περίοδο επιτροπείας ΛΤΘ στις 31 Μαΐου 1950. Ο Σπύρος Μελισσαράτος συμμετείχε στο Διοικητικό Συμβούλιο της ΕΖΛΘ στις 21 Δεκεμβρίου 1953 καθώς αντικαθιστούσε τον διευθυντή Τελωνείων Θεσσαλονίκης Κωνσταντίνου Κώνστα. Συγκεκριμένα, η τελευταία φυσική παρουσία του Κώνστα σε συνεδρίαση του Οργανισμού καταγράφεται η 7η Δεκεμβρίου του 1953. Επίσης, ο Σπύρος Μελισσαράτος θα αναπληρώνει τη θέσει του Κώνστα μέχρι τις 9 Απριλίου 1954 και στην συνέχεια τη θέση του αναλαμβάνει ο Σταύρος Λεονταρίδης.
Ο Σ Μεζανός ήταν επιθεωρητής Δημοσίων Έργων Θεσσαλονίκης. Στις 23 Απριλίου 1923, συμμετείχε με την ιδιότητα αυτή στην Επιτροπεία της ΕΖΘ. Κατά την πρώτη ιδρυτική διαδικασία, προέδρευσε ως ανώτερος σε βαθμό δημόσιος υπάλληλος οργανώνοντας τις αρχαιρεσίες εκλογής προεδρείου. Θα αντικατασταθεί από τον Νικόλαο Παππά. Η τελευταία του παρουσία σε συνεδρίαση θα είναι στις 4 Φεβρουαρίου 1924.
Ο Μιχαήλ (Μικές) Μαυρογορδάτος ήταν ναυτικός πράκτορας και διαπρεπής φιλοβενιζελικός πολιτευτής, βουλευτής και υπουργός σε αρκετές κυβερνήσεις. Συνέβαλε καθοριστικά αρχικά στη δημιουργία της Ελευθέρας Ζώνης Θεσσαλονίκης και κατόπιν του Λιμενικού Ταμείου Θεσσαλονίκης. Συγκεκριμένα, συμμετείχε στην πρώτη περίοδο επιτροπείας ΕΖΘ στις 23 Απριλίου 1923 ως κυβερνητικού εκπροσώπου του Υπουργείου Εθνικής Οικονομίας. Ο Μαυρογορδάτος απέτυχε να εκλεγεί αντιπρόεδρος λαμβάνοντας 4 ψήφους, έναντι 7 ψήφους του Γεωργακόπουλου. Στις 30 Απριλίου του 1925 θα εκλεγεί μέλος της Εκτελεστικής Επιτροπής της Επιτροπείας.
Τον Μάιο του 1925 θα προκύψει ζήτημα για το δικαίωμα του κυβερνητικού επιτρόπου να συμμετέχει στην Επιτροπεία με ψήφο. Ο πρόεδρος θα εξηγήσει ότι η θέση του Κυβερνητικού επιτρόπου η οποία δημιουργήθηκε για να αναπληρώσει την καταργηθείσα θέση του αντιπροσώπου του υπουργείου Εθνικής Οικονομίας δεν συνεπαγόταν και αφαίρεση των κεκτημένων δικαιωμάτων του αντιπροσώπου αυτού. Το ερώτημα ωστόσο θεωρείται βάσιμο κατά το μέλος της Επιτροπείας Βασίλη Δημητρίου και κυβερνητικό επίτροπο των Σιδηροδρόμων γιατί δεν είναι λογικό ο ελεγχόμενος και ο ελεγκτής να είναι το ίδιο πρόσωπο. Σε επόμενη Συνεδρία θα αποσαφηνιστεί ο χαρακτήρας του κυβερνητικού επιτρόπου. Συνεχίζει να έχει το δικαίωμα ψήφου με βάση το Νομοθετικό Διάταγμα της 23 Φεβρουαρίου 1923. Προκρίθηκε όμως ο τίτλος του Κυβερνητικού Επιτρόπου διότι η φύση και η αρμοδιότητα της Ζώνης απαιτούσε Επίτροπο της Κυβέρνησης καλύτερα παρά αντιπρόσωπο ορισμένου μόνο υπουργείου. Με αυτόν τον τρόπο αντιπροσωπεύονται στη Επιτροπεία όλες οι οργανώσεις και οι υπηρεσίες οι οποίες έχουν σχέση προς τη φύση του νομικού προσώπου της ΕΖΘ του οποίου η αρμοδιότητα είναι αναμφισβητήτως κρατική. Ο Μαυρογορδάτος θα επανεκλεγεί μέλος της Εκτελεστικής Επιτροπής στις 8 Οκτωβρίου 1925. Στις 3 Δεκεμβρίου 1925 θα εκλεγεί Β΄ Αντιπρόεδρος με 4 ψήφους. Παρότι θα δηλώσει πως η εκδήλωση αυτή της εμπιστοσύνης της Επιτροπείας τον συγκινεί, δεν θα δεχθεί τη θέση και θα παραιτηθεί. Τον Φεβρουάριο του 1926 θα λήξει η θητεία του ως κυβερνητικός επίτροπος στην ΕΖΘ, αλλά θα καταφέρει να έχει την εύνοια του δικτατορικού καθεστώτος και να ανανεωθεί. Τον Μάιο του 1926 θα γίνουν νέες αρχαιρεσίες για τη διοίκηση της ΕΖΘ. Ο Μαυρογορδάτος δεν θα αναλάβει τότε κάποιο πόστο. Τον Σεπτέμβριο του 1926 όμως θα εκλεγεί και πάλι μέλος της Εκτελεστικής Επιτροπής. Ο Μαυρογορδάτος Μιχαήλ συμμετείχε στην δεύτερη και τρίτη περίοδο επιτροπείας ΕΖΘ και αργότερα στην πρώτη περίοδο επιτροπείας ΛΤΘ στις 27 Ιανουαρίου 1930.
Παραιτήθηκε από μέλος της επιτροπείας του ΛΤΘ και ΕΖΘ στις 5 Μαΐου 1932 για να πολιτευθεί στις ερχόμενες εκλογές στις οποίες και εκλέχτηκε. (Πρακτικά ΛΤΘ, 66η Συνεδρία, πρώτος τόμος, 5/5/1932)
Ο Γρηγοριάδης κατά τις αρχαιρεσίες της ΕΖΘ και μετά την εκλογή του αναφέρει μεταξύ άλλων στις ευχαριστίες του: " Εν τέλει εκφράζω τη λύπην μου επί τη προσεχή αποχωρήσει του παλαιού συνεργάτου κ. Μαυρογορδάτου, αλλά και την χαράν του δια την επιτυχή αντικατάστασίν του δια του κ. Μελισσινού. Επαναλαμβάνω τας ευγνώμονας ευχαριστίας προς άπαντας δια την γενομένην αυτώ τιμήν". Στη συνέχεια ο Ιωάννης Λαζαρίδης, ανώτερος δημόσιος υπάλληλος και μέλος της Επιτροπείας, ο οποίος προήδρευε στην συνεδρίαση των αρχαιρεσιών πήρε το λόγο και "εξ ονόματος απάντων των μελών εκφράζει την λύπην αυτών επί τη προσεχώ αποχωρήσει του Κυβερνητικού Επιτρόπου κ Μαυρογορδάτου, μέλλοντος να πολιιτευθή". Εξαίρει αυτόν για τις πολύτιμες υπηρεσίες του προς την ΕΖΘ τον παρακάλεσε ως πολιτευόμενος να μη ¨παύση ενδιαφερόμενος δια την πρόοδον της Ζώνης". Ο Μαυρογορδάτος πήρε το λόγο με τη σειρά του: "Εκφράζω την βαθείαν συγκίνσηιν δια την εκουσίαν μου αποχώρησιν, η επίσπευσα, ουχί διότι μου το επέβαλον ο νόμος, αλλ΄εκ λόγων μάλλον ηθικών θέσει προτιθέμενος να πολιτευθώ, δεν θα ήθελα να νομισθή ότι αναμειγνύεται εις την πολιτικήν ο Οργανισμός ον επιβλέπει ο κυβερνητικός Αντιπρόσωπος, ανατρεπομένης ούτω μίας μακράς παραδόσεως καθ' ην ούτος ετηρήθη συστηματικώς μακράν της πολιτικής. Εκφράζω τας θερμάς μου ευχαριστίας προς άπαντα τα Μέλη δια την παραχεθείσαν ούτω συνδρομή κατά την εκτέλεσιν των καθηκόντων του. Διαβεβαιώ δ' ότι και εκτός του οργανισμού ευρισκόμενος, ουδέποτε θα παύσω παρακολουθών μεθ' ενδιαφέροντος τας υποθέσεις του. Παρακαλώ να με χρησιμοποιείτε πάντοτε ως προσωπικώς θεράποντα των συμφερόντων του Οργανισμού, με τη βεβαιότητα ότι θα διαθέσω πάσας τας δυνάμεις μου προς εξυπηρέτησιν αυτού."
Προς τιμήν του Μαυρογορδάτου, η Επιτροπεία της ΕΖΘ οργάνωσε γεύμα στο Ξενοδοχείο Μεντιτερρένεαν. Συμμετείχαν τα μέλη των δύο Επιτροπείων, ο διευθυντής και ο υποδιευθυντής της ΕΖΘ κ.α Ο Σταύρος Γρηγοριάδης εξέφρασε με θερμά λόγια τη λύπη του για την αποχώρηση. Εξύμνησε το έργο του στην ΕΖΘ και ευχήθηκε να προσφέρει την υπηρεσία του στην πατρίδα με τον ίδιο ενθουσιασμό.
Ο Στυλιανός Μαυρογένης ήταν Πολιτικός μηχανικός. Το 1926 έλαβε δίπλωμα ΕΜΠ. Την ίδια χρονιά, το 1926 διορίστηκε Μηχανικός Δημοσίων Έργων Υπουργείου Συγκοινωνίας. Από το 1933 αναλαμβάνει θέση . Νομομηχανικού. Το 1940 είναι στο Γραφείο Νομομηχανικού Καβάλας. Το 1950 είναι Νομομηχανικός στο Γραφείο Νομομηχανικού Δράμας. Το 1959 εργάζεται στη Διεύθυνση Δημοσίων Έργων της Μακεδονίας. Με αυτή την ιδιότητα αναπληρώνει τον Διευθυντή Δημοσίων έργων, Ιωάννη Κοτσερώνη, στο ΔΣ της ΕΖΛΘ στην έβδομη και όγδοη περίοδο ΔΣ ΕΖΛΘ.