Showing 260 results

Ο Δημήτρης Καραδήμας του Ιωάννη και της Ειρήνης και σύζυγος της Ευγενίας, γεννήθηκε στο Δήμο Αγρινίου Τριχωνίδος Αιτωλοακαρνανίας το 1885 και ήταν απόφοιτος ημιγυμνασίου (Σχολαρχείου). Κατετάγη στο στρατό ως εθελοντής στις 26/4/1904 -αν και ανήκε στην κλάση του 1906. Στις 22/3/1905 καταγράφεται ως λιποτάκτης, στις 2/8/1908 ενεγράφη εκ λιποταξίας και απολύθηκε την 1/10/1908 με διαγωγήν άμεμπτον. Την 1/5/1909 προσλήφθηκε στο Δήμο Αγρινίου ως Τεχνικός έως τις 31/7/1910. Στις 20/9/1912 προσήλθε στο 1ο Σύνταγμα Μηχανικού απ΄ όπου απολύεται στις 11/11/1913. Στις 10/1/1915 διορίστηκε ως Επιστάτης Οικοδόμος Α΄τάξεως στην Κεντρική Επιτροπή επί της εγκαταστάσεως προσφύγων. Στις 18/9/1915 κατετάγη στο Η΄ Σύνταγμα σκαπανέων μέχρι τις 2/7/1916 οπότε και απολύθηκε. Στις 25/3/1918 προάχθηκε σε έφεδρο ανθυπασπιστή πεζικού και στις 8/8/1918 τέθηκε στη διάθεση του Γενικού Επιτελείου μέχρι τις 5 Δεκεμβρίου απολύθηκε οριστικά από τη Μεραρχία Σερρών. Στην 1/8/1932 προσλήφθηκε στο Ταμείο Ασφαλίσεως Καπνεργατών ως έκτακτος υπάλληλος όπου και παρέμεινε μέχρι τις 21/6/1937. Προσλήφθηκε στην Τεχνική Υπηρεσία του ΛΤΘ στις 4/6/1937 ως Επιστάτης με βαθμό Γραμματέα Β΄ και υπηρέτησε χωρίς διακοπή μέχρι τις 15/4/1950 οπότε και απολύθηκε λόγω συμπλήρωσης του ορίου ηλικίας 65 ετών.

Η Ελπινίκη Μπαρανόσκυ ήταν υπογραμματέας- δακτυλογράφος στο Λιμενικό Ταμείο της Καβάλας. Εργάστηκε εκεί από τις 10/5/25 έως στις 21/2/45, όπου πήρε μετάθεση στο Λιμενικό Ταμείο Θεσσαλονίκης. Παρέμεινε μέχρι που τελείωσε η προσωρινή της σύμβαση και στις 31/12/45 αποχώρησε οικειοθελώς.

Η Μαρία Μάλη του Μηχάλη και της Νεραντζώ ήταν παντρεμένη με τον Αλέξανδρο. Προσλήφθηκε στην υπηρεσία το 1947 όπου και έμεινε έως το 1955 με ιδιότητα καθαρίστρια.

Ο Πέτρος Μουχτάρης του Νικολάου και της Αλεξάνδρας γεννήθηκε στα Σιάτιστα Κοζάνης το 1898. Είχε παντρευτεί με τη Μαρία Χρηστίδου το 1925 η οποία τότε ήταν 23 ετών και από το γάμο τους προέκυψε ο γιος Νικόλαος. Είχε ολοκληρώσει το Γυμνάσιο Σιατίστης και κατόπιν τη Γαλλική Εμπορική Σχολή Θεσσαλονίκης (Mission Laicue Francais). Ήταν μέλος της Ενώσεως Υπαξιωματικών και Στρατιωτών Παλαιών Πολεμιστών Νομού Θεσσαλονίκης. Η κλάση επιστράτευσης του ήταν το 1918 ως λοχίας πεζικού. Είχε διατελέσει έμπορος.
Προσλήφθηκε στο Λιμενικό Ταμείο στις 1 Σεπτεμβρίου 31 ως ημερομίσθιος υπάλληλος.
Στις 25 Απριλίου 1939 είχε τη θέση του λογιστή Β΄ στο Ελεγκτήριο ως επόπτη της εξωτερικής υπηρεσίας του Λιμενικού Φόρου Ξηράς ως προϊστάμενος κεντρικών φυλακίων και επιθεωρητής της υπηρεσίας αυτής. Χαρακτηρίζεται έντιμος υπάλληλος, ευφυής και εργατικός. Στις 25 Νοεμβρίου 1948 προάχθηκε σε Γραμματέας Α. Στις 24 Ιανουαρίου 1949 μετατέθηκε στο Τμήμα Αποθηκών. Στις 3 Ιουνίου 1949 τοποθετήθηκε προσωρινά στην Τεχνική Υπηρεσία. Στις 5 Ιουλίου 1949 μετατέθηκε στο Ελεγκτήριο. Στις 26 Ιανουαρίου 1950 ανέλαβε προϊστάμενος Ελεγκτηρίου. Για ένα διάστημα είχε αναλάβει και προϊστάμενος Γραμματείας.
Το 1954 αιτήθηκε αύξησης αποδοχών και βαθμού Εισηγητή, η οποία έγινε δεκτή. Στις 3 Ιουλίου 1954 διαγράφθηκε από το δυναμικό του προσωπικού λόγω θανάτου του.

Ο Ιωσήφ Πέρετς του Δαυίδ γεννήθηκε το 1880 στη Θεσσαλονίκη. Την 1η Μαρτίου 1912 προσλήφθηκε ως σημειωτής στην Υπηρεσία Γερανών Γαλλικής Εταιρίας. Παραμένει στην ίδια θέση στο ΛΤΘ στις 20 Φεβρουαρίου 1930, ενώ στο οργανόγραμμα του 1935 έχει μεταφερθεί στο Τμήμα Βεβαιώσεως Λιμενικών Δικαιωμάτων.

Ο Παπαβασιλείου Βασίλειος του Δημητρίου και της Αικατερίνης γεννήθηκε στη Θεσσαλονίκη το 1910. Είχε ολοκληρώσει την Δ΄ Δημοτικού. Ήταν στρατιωτικής κλάσης 1930. Υπηρέτησε τη στρατιωτική του θητεία από 3 Σεπτεμβρίου 1931 έως 16 Δεκεμβρίου 1933. Ήταν παντρεμένος με τρία παιδιά.
Στις 6 Ιουλίου 1935 προσλήφθηκε στην Υπηρεσία Έλξεως και Υλικού στους Σιδηροδρόμους Ελληνικού Κράτους, στην περιφέρεια Θεσσαλονίκης, μέχρι τις 12 Αυγούστου 1937 αρχικά ως έκτακτος και στη συνέχεια μόνιμος επί σφυρηλάτει. Αρχικά, στις 2 Δεκεμβρίου 1938, προσλήφθηκε ως Σημειωτής Μηχανολογικής Υπηρεσίας Κινήσεως Γερανών ΛΤΘ. Στις 25 Φεβρουαρίου 1939 απέκτησε το βαθμό του Γραφέα Β και στη συνέχεια Γραφέα Α. Στις 2 Απριλίου 1954 τοποθετήθηκε στην Υπηρεσία Ασφαλείας ΕΖΛΘ.
Στις 19 Ιουλίου 1954 τοποθετήθηκε ως σημειωτής στην Υπηρεσία Φορτοεκφορτώσεως και Μεταφορών ΕΖΛΘ. Στις 7 Σεπτεμβρίου 1956 τοποθετήθηκε στην Υπηρεσία Στάβλων ΕΖΛΘ ως επόπτης καθαριότητας αναπληρώνοντας ενίοτε τους φύλακες και άλλες βοηθητικές εργασίες. Στις 12 Ιουλίου 1957 εντάχθηκε στην οργανική θέση του Β1 Κλάδου Διοικητικών Υπαλλήλων Β΄Κατηγορίας και βαθμό 8ο. Στις 21 Οκτωβρίου 1957 προάχθηκε στον 7ο βαθμό. Συνταξιοδοτήθηκε στις 30 Ιουνίου 1962.

Ο Σουστιέλ Ζοσέφ του Σολομώντα γεννήθηκε το 1878 και καταγόταν από τη Γαλλία. Προσλήφθηκε στις 19/4/14 και εργαζόταν ως σημειωτής έως στις 19/2/30. Έπειτα προάχθηκε σε λογιστής Β βαθμού και βοηθός επόπτη φορτοεκφορτώσεων. Κατά την περίοδο της κατοχής, το ΛΤΘ φαίνεται να ανταποκρίνεται στη διαταγή του Γερμανικού Στρατιωτικού Διοικητή Θεσσαλονίκης Αιγαίου, σύμφωνα με την οποία όσοι ισραηλίτες ήταν μέλη οποιουδήποτε φορέα έπαυαν να είναι μέλη του. Συγκεκριμένα, στα πρακτικά της 381ης Συνεδρίασης της 12ης Μαρτίου 1943 περιέχεται η σχετική απόφαση: «Συζητούμενον είτα του ζητήματος της θέσεως παρά τω ΛΤΘ υπηρετούντων υπαλλήλων Ισραηλιτών, η Επιτροπεία αποφασίζει μετά τα υπό του εκ των μελών κ. Φούκα λεχθέντα, όπως αναμείνη την επί ερωτήματος του ΤΑΚ εκδοθησομένην σχετικήν διαταγήν της Γενικής Διοικήσεως Μακεδονίας περί της θέσεως των παρά τω Οργανισμώ τούτω υπηρετούντων υπαλλήλων Ισραηλιτών, μέτρον όπερ θέλει ληφθή δια τους παρά τω ΛΤΘ υπηρετούντας υπαλλήλους Ισραηλίτας. Εν τέλει εγκρίνεται υπό της Επιτροπείας η εκτέλεσις των ληφθεισών αποφάσεων προ της επικυρώσεως των πρακτικών και λύεται η συνεδρίασις.» Με άλλα λόγια, η Επιτροπεία του ΛΤΘ κινείται άμεσα να εφαρμόσει τη διαταγή, χωρίς πολλές συζητήσεις. Ο Σαρφάτι πιθανότατα λοιπόν εκδιώχθηκε από το ΛΤΘ, αν και δεν υφίσταται στο φάκελό του, που έχει διατηρηθεί στο Ιστορικό Αρχείο της ΟΛΘ ΑΕ, μια τέτοια απόφαση. Αντίθετα, αναγράφεται σε παρένθεση κάτω από το όνομά του «Εφονεύθη υπό των Γερμανών».

Ο Αντζέλ Σαρφάτι του Γιομπώβ γεννήθηκε το 1898 στη Θεσσαλονίκη και ήταν μέλος της εβραϊκής κοινότητας της πόλης. Ήταν απόφοιτος της Σχολής της Ισραηλιτικής Κοίνοτητας Αλλιάνς.
Την 1η Οκτωβρίου 1919 προσλήφθηκε από τη Γαλλική Εταιρία ως υπάλληλος «επί της εξαγωγής εμπορευμάτων». Ο διευθυντής της Γαλλικής Εταιρίας Πέτρος Ενίκ τον χαρακτηρίζει τίμιο και εργατικό υπάλληλο. Στις 20 Φεβρουαρίου 1930 προσλήφθηκε από το ΛΤΘ ως υπολογιστής Β Την 1η Μαΐου 1930 τοποθετήθηκε ως βοηθός Β Φορτοεκφορτώσεως στη Εξωτερική Υπηρεσία. Στο οργανόγραμμα του 1935 στο Τμήμα Βεβαιώσεως Λιμενικών Δικαιωμάτων, μετεξέλιξη Εξωτερικής Υπηρεσίας. Στις 29 Απριλίου 1939 παρέμεινε σημειωτής, αλλά προάχθηκε σε γραφέα Α στην υπηρεσία βεβαιώσεως Συμβατικών Λιμενικών Δικαιωμάτων και Τελών.
Κατά την περίοδο της κατοχής, το ΛΤΘ φαίνεται να ανταποκρίνεται στη διαταγή του Γερμανικού Στρατιωτικού Διοικητή Θεσσαλονίκης Αιγαίου, σύμφωνα με την οποία όσοι ισραηλίτες ήταν μέλη οποιουδήποτε φορέα έπαυαν να είναι μέλη του. Συγκεκριμένα, στα πρακτικά της 381ης Συνεδρίασης της 12ης Μαρτίου 1943 περιέχεται η σχετική απόφαση: «Συζητούμενον είτα του ζητήματος της θέσεως παρά τω ΛΤΘ υπηρετούντων υπαλλήλων Ισραηλιτών, η Επιτροπεία αποφασίζει μετά τα υπό του εκ των μελών κ. Φούκα λεχθέντα, όπως αναμείνη την επί ερωτήματος του ΤΑΚ εκδοθησομένην σχετικήν διαταγήν της Γενικής Διοικήσεως Μακεδονίας περί της θέσεως των παρά τω Οργανισμώ τούτω υπηρετούντων υπαλλήλων Ισραηλιτών, μέτρον όπερ θέλει ληφθή δια τους παρά τω ΛΤΘ υπηρετούντας υπαλλήλους Ισραηλίτας. Εν τέλει εγκρίνεται υπό της Επιτροπείας η εκτέλεσις των ληφθεισών αποφάσεων προ της επικυρώσεως των πρακτικών και λύεται η συνεδρίασις.» Με άλλα λόγια, η Επιτροπεία του ΛΤΘ κινείται άμεσα να εφαρμόσει τη διαταγή, χωρίς πολλές συζητήσεις. Ο Σαρφάτι πιθανότατα λοιπόν εκδιώχθηκε από το ΛΤΘ, αν και δεν υφίσταται στο φάκελό του, που έχει διατηρηθεί στο Ιστορικό Αρχείο της ΟΛΘ ΑΕ, μια τέτοια απόφαση. Αντίθετα, αναγράφεται σε παρένθεση κάτω από το όνομά του «Εφονεύθη υπό των Γερμανών».