Ο Βαλσάμης Διονύσιος προσλήφθηκε ως μόνιμος εργάτης στις 6 Ιουνίου του 1966. Στις 23 Ιανουαρίου του 1971 εντάχθηκε στην ομάδα τακτικών λιμενεργατών στο Σωματείο Κύτους. Διαγράφεται στις 3 Αυγούστου του 1979, κατόπιν αίτησής του.
Επίσης στις 9 Ιανουαρίου του 1972 αναγνωρίζεται ως πολεμιστής του εθνικού οργανισμού Πολεμιστών.
Ο Βασιλείου Δημήτριος προσλήφθηκε ως μόνιμος εργάτης, Στις 23 Ιανουαρίου του 1971 κατατάχθηκε στην ομάδα τακτικών λιμενεργατών, στο σωματείο Κύτους.
Στις 6 Ιουνίου του 1977 διαγράφεται από τα μητρώα του οργανισμού, εξαιτίας του θανάτου του.
Ο Βουλγαρίδης Δημήτριος προσλήφθηκε ως μόνιμος εργάτης στις 30 Αυγούστου του 1950. Στις 23 Ιανουαρίου του 1971 εντάχθηκε στην ομάδα τακτικών εργατών και στο σωματείο Κομιστικών υπηρεσιών τελωνείου Θεσσαλονίκης. Διαγράφεται στις 18 Νοεμβρίου του 1983, λόγω συμπλήρωσης των προϋποθέσεων για συνταξιοδότηση.
Ο Γιακόμπ Μόλχο ήταν ναυτικός πράκτορας και μέλος της ισραηλίτικης κοινότητας της Θεσσαλονίκης. Απεβίωσε το 1941. Ο Ιάκωβος Μόλχο διατηρούσε Γραφείο Ναυτικού Πράκτορα μαζί με τον αδελφό του Δαβίδ. Το Γραφείο του βρισκόταν στο Αλαττίνι Χάνι 34. Το 1932 λειτουργούσε η Μόλχο Α.Ε. οι οποίοι εκτός από ναυτική πρακτόρευση εκτελούσαν ασφάλειες, μεταφορές, διαμετακομίσεις, ναυλομεσιτείες και εμπόριο γαιανθράκων. Ο Γιακόμπ ήταν μέλος του Συλλόγου Ναυτικών Πρακτόρων Θεσσαλονίκης συντέλεσε στη ανασύσταση του Συλλόγου διατελώντας μάλιστα πρόεδρός του την περίοδο από 1925 έως 1926. Στο Γραφείο του διεξάγονταν οι γενικές συνελεύσεις των μελών και οι συνεδριάσεις του Ναυτικού Επιμελητηρίου. Επίσης, ο Γιακόμπ υπήρξε ιδρυτικό μέλος του Εμπορικού και Βιομηχανικού Επιμελητηρίου Θεσσαλονίκης (ΕΒΕΘ) και επί σειρά ετών (από 1914 έως 1941) μέλος της Διοικητικής Επιτροπής και μάλιστα στη θέση του Ταμία. Το 1931 ο Ι. Μόλχο μαζί με τον Σοφ. Σταμάτη κατέθεσαν έγγραφη παράκληση το Επιμελητήριο να κάνει έκκληση να σταματήσει η εγερθείσα τελευταίως πολεμική εναντίον του Ισραηλιτικού στοιχείου από μερικές εφημερίδες της πόλης. Η Διοικούσα Επιτροπή αποφάσισε την έκδοση ανακοινωθέντος ως εξής: “Το ΕΒΕΘ μετά λύπης του παρατήρησαν ότι άνευ λόγου ηγέρθη ποια τις πολεμική εναντίον του Ισραηλιτικού στοιχείου της πόλεως μας, έχον δε την γνώμην ότι το τοιούτον ου μόνον θίγει την αξιοπρέπειαν του τόπου μας, αλλά παραβλάπτει και τα γενικά συμφέροντα της χώρας μας διά της διαταράξεως της από ετών υφισταμένης ενότητος των δύο στοιχείων, του Ελληνικού και του Ισραηλητικού, ποιείται έκκλησιν προς όλα τα μέλη του να συντελέσωσι κατά το δυνατόν όπως παύση η κατά των συμπολιτών μας Ισραηλιτών διεξαγομένη πολεμική προς το συμφέρον επαγγελματικής συναδελφώσεως.»
Στις 23 Απριλίου 1923, ο Ιάκωβος Μόλχο μετείχε ως εκπρόσωπος του Εμπορικού Επιμελητηρίου στην Επιτροπεία της ΕΖΘ. Τον Νοέμβριο του 1925 θα εκλεχθεί αναπληρωματικό μέλος της Εκτελεστικής Επιτροπής. Τον επόμενα μήνα θα θέσει υποψήφιος για τη θέση του Β΄ Αντιπροέδρου, αλλά θα λάβει μόνο τη δική του ψήφο. Τον Μάιο του 1926 το Εμπορικό και Βιομηχανικό Επιμελητήριο θα ανανεώσει τη θητεία του Μόλχο στην Επιτροπεία για μια ακόμη τριετία. Η θητεία του έληξε στις 17 Απριλίου 1929 και στη θέση του τοποθετήθηκε ο Μιχάλης Σασαγιάννης. Στις 7 Απριλίου 1932 επανεκλέχθηκε από την 50μελή επιτροπή του Εμπορικού και Βιομηχανικού Επιμελητηρίου μέλος της Επιτροπείας της ΕΖΘ και του ΛΤΘ με 23 ψήφους στους 50 ψηφίσαντες. Επίσης, εκλέχθηκε ο Μιχάλης Σασαγιάννης, ενώ δεν κατάφερε να εκλεγεί ο μέχρι τότε αντιπρόσωπος Ζ. Βέρρος λαμβάνοντας μόνο 14 ψήφους. (Μακεδονία, 8/4/1932) Ο Γιακόμπ Μόλχο θα συμμετάσχει και στη δεύτερη περίοδο, αλλά όχι στην τρίτη. Θα τον διαδεχθεί στη δεύτερη θέση του ΕΒΕΘ ο Ζήσης Βέρρου. Στις 7 Απριλίου 1932 εκλέχθηκε από την 50μελή επιτροπή του Εμπορικού και Βιομηχανικού Επιμελητηρίου μέλος της Επιτροπείας της ΕΖΘ και του ΛΤΘ με 23 ψήφους στους 50 ψηφίσαντες. Δεν κατάφερε να εκλεγεί ο μέχρι τότε αντιπρόσωπος Ζ. Βέρρος λαμβάνοντας μόνο 14 ψήφους, ενώ επανεκλέχθηκε πρώτος ο Μιχάλης Σασαγιάννης με 28 ψήφους. Στις 5 Μαΐου 1932 ο Γιακόμπ Μόλχο συμμετείχε στην πρώτη συνεδρία της τέταρτης περιόδου της Επιτροπείας ΕΖΘ. Δεν θα συμμετάσχει στην πέμπτη περίοδο της Επιτροπείας. Στην δεύτερη θέση του ΕΒΕΘ θα τον διαδεχθεί ο Αλέξανδρος Κράλλης.
Ο Μηνάς Ευάγγελος του Δημήτρη γεννήθηκε το 1907 στην Θεσσαλονίκη. Υπηρέτησε ως έφεδρος οπλίτης.
Προσλήφθηκε στις 10 Αυγούστου 1925 στην ΕΖΘ με απόφαση της Επιτροπείας της ΕΖΘ στις 8 Αυγούστου 1925, ως κλητήρας στην Εσωτερική Υπηρεσία. Ήταν σε διάζευξη και ολοκλήρωσε μέχρι και την τέταρτη τάξη του δημοτικού. Την 1η Μαΐου 1926 θα προαχθεί σε κλητήρα Β΄. Στις 3 Μαΐου 1927 απολύθηκε επειδή κλήθηκε να υπηρετήσει τη θητεία του στο στράτευμα. Στις 3 Οκτωβρίου 1927 επαναπροσλήφθηκε ως κλητήρας Β΄. Την 1η Μαΐου 1929 προήχθη σε κλητήρα Α΄. Στις 6 Απριλίου 1937 μετατίθεται από το Τμήμα Γραμματείας και Προσωπικού στην Εξωτερική Υπηρεσία. Στις 29 Οκτωβρίου 1940 επιστρατεύθηκε για τον ελληνοϊταλικό πόλεμο και επέστρεψε στις 9 Μαΐου 1941. Στις 30 Μαρτίου 1945 τοποθετήθηκε στην υπηρεσία Ασφαλείας.
Από τις 17 Οκτωβρίου 1946 τίθεται σε διαθεσιμότητα. Στις 4 Μαΐου 1948 εν τέλει απολύεται. Στις 17 Σεπτεμβρίου 1948 τοποθετήθηκε στην Υπηρεσία Ασφαλείας με το βαθμό του φύλακα Β΄. Στις 29 Οκτωβρίου 1949 κατατάχθηκε στο βαθμό του Γραφέα Β΄. Στις 19 Δεκεμβρίου 1950 προάχθηκε σε φύλακα Α΄. Στις 31 Δεκεμβρίου 1950 αποσπάστηκε στο Τμήμα Αποθηκεύσεως στην Αποθήκη 5. Στις 27 Ιουνίου 1952 μετατέθηκε στο χώρο Περιβόλου. Στις 19 Ιουλίου 1954 τοποθετήθηκε στο Τμήμα Αποθηκών Ελευθέρας Ζώνης ΕΖΛΘ. Στις 12 Ιουλίου 1957 εντάχθηκε στην οργανική θέση του Β1 κλάδου Διικητικών Υπαλλήλων της Β΄Κατηγορίας με βαθμό 8ο ΥΚ. Στις 29 Ιουλίου 1957 τοποθετήθηκε από το Τμήμα Αποθηκών στο Τμήμα Φορτοεκφορτώσεων και Μεταφορών. Στις 21 Οκτωβρίου 1957 εντάχθηκε στον 7ο βαθμό. Στις 5 Δεκεμβρίου 1957 επέστρεψε στο Τμήμα Αποθηκών.
Ο Φλιππίδης Ιωάννης του Πέτρου γεννήθηκε στο Μοναστήρι το 1909. Ήταν τελειόφοιτος Γυμνασίου Πειραιώς. Ήταν έγγαμος με 2 παιδιά.
Προσλήφθηκε στην ΕΖΘ ως κλητήρας Γ΄ Γραμματείας στις 5 Οκτωβρίου 1925. Την 1 Μαΐου 1926 προάγεται σε δόκιμο στο Τμήμα Εμπορευμάτων και Τελών. Στις 26 Μαΐου 1926 θα έχει τον τίτλο του δόκιμου λογιστή. Την 1 Ιουλίου 1927 θα είναι Γραφέας Β΄ στο Τμήμα Εμπορευμάτων και τελών. Στις 24 Αυγούστου 1929 προάχθηκε σε υπολογιστή Α΄. Στις 7 Μαρτίου 1930 αποχώρησε από την υπηρεσία για να υπηρετήσει τη θητεία του στο στράτευμα. Στις 13 Ιουνίου 1931 επαναπροσλαμβάνεται στην υπηρεσία στον ίδιο βαθμό μετά την εκπλήρωση της στρατιωτικής θητείας του. Την 1η Απριλίου 1938 τοποθετήθηκε στο Τμήμα Αποθηκεύσεως. Στις 26 Νοεμβρίου 1938 τοποθετείται οργανικά στο Τμήμα Αποθηκεύσεως. Στις 22 Οκτωβρίου 1940 στρατεύθηκε και 9 Μαΐου 1941 παρουσιάσθηκε. Στις 21 Ιουνίου 1941 τέθηκε στη διάθεση της Επιτροπής Δελτίων Τροφίμων στο Εμπορικό και Βιομηχανικό Επιμελητήριο Θεσσαλονίκης.
Στις 9 Οκτωβρίου 1941 παρουσιάστηκε στο Β΄ Αστυνομικό τμήμα (διαχείριση εθελοντών τροφίμων). Στις 3 Αυγούστου 1945 τοποθετείται ως βοηθός στις αποθήκες 17α – 17ζ. 18 Ιανουαρίου 1949 έγινε γραμματέας Β΄. Στις 19 Δεκεμβρίου 1950 προήχθη σε γραμματέας Α΄.
Στις 19 Ιουλίου 1954 τοποθετήθηκε προσωρινά στο Τμήμα Αποθηκών Διεύθυνσης Ελευθέρας Ζώνης. Στις 26 Ιουλίου 1954 τοποθετείται στις αποθήκες έως 10. Στις 26 Σεπτεμβρίου 1954 προάγεται στον αμέσως επόμενο βαθμό του εισηγητή για αναπλήρωση κενών θέσεων. Στις 12 Ιουλίου 1957 εντάχθηκε στην οργανική θέση του Β1 Κλάδου Διοικητικών Υπαλλήλων της Β' Κατηγορίας με βαθμό 5 του Υπαλληλικού Κώδικα. Στις 29 Ιουλίου 1957 τοποθετείται από την αποθήκη 10 σε διαχειριστής χώρου σιδήρων.
Ο Τσατσιάδης Ιωάννης του Μιχαήλ γεννήθηκε στην Θεσσαλονίκη το 1902. Είχε απολυτήριο της Ελληνογαλλικής Εμπορικής Πρακτικής Σχολής Αθ. Κωνσταντινίδου. Υπηρέτησε ως έφεδρος Υπαξιωματικός. Ήταν γιος του εμπορομεσίτη Μιχαήλ Τσατσιάδη, ιδρυτικού παράγοντα στον Αθλητικό Σύλλογο Ηρακλής. Παντρεύτηκε τη Μερόπη και πατέρας τεσσάρων παιδιών. Συγκεκριμένα, το 1930 γεννήθηκε μία κόρη, η Μαρία, η οποία προσλήφθηκε από την ΕΖΘ, και το 1943 ένας γιος, ο Σωτήριος.
Ο Τσατσιάδης Ιωάννης προσλήφθηκε στην ΕΖΘ ως βοηθός λογιστή Α΄ στο Λογιστήριο στις 7 Οκτωβρίου 1925. Την 1η Μαΐου 1926 θα έχει το βαθμό του υπολογιστή Α΄. Στις 30 Ιουνίου 1926 η επιτροπεία τον προάγει από 1η Ιουλίου σε λογιστή Β΄. Στις 24 Αυγούστου 1929 προάγεται σε λογιστή Α΄. Στις 4 Μαρτίου 1935 απήλθε στο στράτευμα και επανεντάχθηκε αυθημερόν. Την 1 Απριλίου 1938 τοποθετήθηκε στο Τμήμα Διοικητικό. Στις 18 Φεβρουαρίου 1938 προάχθηκε σε Εισηγητή. Στις 28 Οκτωβρίου 1940 επιστρατεύθηκε. Στις 16 Μαΐου 1941 παρουσιάστηκε αφού αποστρατεύθηκε. Στις 24 Ιουλίου 1943 αποσπάστηκε στην υπηρεσία Διεθνούς Ερυθρού Σταυρού Θεσσαλονίκης. Την 1 Ιουλίου 1945 παρουσιάστηκε ξανά στην ΕΖΘ και τοποθετήθηκε προσωρινώς στο Τμήμα Διοικητικό. Από 16 Ιανουαρίου 1946 ανέλαβε καθήκοντα του Προϊσταμένου Διοικητικού Τμήματος. Στις 31 Αυγούστου 1949 προάχθηκε στο βαθμό του Τμηματάρχη Β΄. Στις 23 Φεβρουαρίου 1950 τοποθετήθηκε ως Τμηματάρχης Διοικητικού Τμήματος. Στις 31 Αυγούστου 1949 προήχθη κατ' εκλογή σε Τμηματάρχη Β΄. Στις 21 Νοεμβρίου 1951 προήχθη κατ' εκλογήν σε Τμηματάρχη Α΄. Στις 19 Ιουλίου 1954 τοποθετήθηκε ως προϊστάμενος στο Λογιστικό Τμήμα της Διεύθυνσης Οικονομικών Υπηρεσιών. Στις 28 Ιουνίου 1957 εντάχθηκε στην οργανική θέση του Α1 Διοικητικού Κλάδου της Α΄ Κατηγορίας με βαθμό Α. Στις 19 Ιουλίου 1957 τοποθετήθηκε στο Τμήμα Προσωπικού ως προϊστάμενος.
Ο Στέργιος Εμμανουηλίδης γεννήθηκε στον Χορτιάτη. Ήταν ημερομίσθιος εργάτης του ΛΤΘ και μέλος του ΕΛΑΣ κατά την κατοχή.
Προσλήφθηκε από το ΛΤΘ στις 11 Νοεμβρίου 1939 ως έκτακτος εργάτης στην Τεχνική Υπηρεσία για να καλύψει τις ανάγκες «μικροέργων επειγούσης φύσεως εν των λιμένι». Διατηρήθηκε στην υπηρεσία κατά τη διάρκεια της κατοχής με σκεπτικό «ότι απόλυσις αυτών εις τοιαύτας κρισίμους στιγμάς θα απετέλει δι’ αυτούς καταδίκην εις θάνατον». Στη συνέχεια ο Εμμανουηλίδης αποσπάσθηκε με διαταγή της Γενικής Διοίκησης Μακεδονίας (ΓΔΜ) ως κλητήρας στην Επιθεώρηση Σιδηροδρόμων Μακεδονίας Θράκης όπου «υπέδειξε υποδειγματική διαγωγήν». Ωστόσο, σύμφωνα με το ΛΤΘ, «ούτος εργάτης, είτε διότι επείσθη από τον εμπρησμόν του Χωρίου Χορτιάτη υπό των Γερμανών, όπερ τυγχάνει γενέτειρά του, είτε διότι έκλινε προς τον άκρατον αριστερισμόν», αν και τη διάρκεια της υπηρεσίας του ουδέποτε «εξεδήλωσε τας πολιτικάς του πεποιθήσεις» εγκατέλειψε την υπηρεσία την 1η Σεπτεμβρίου 1944, μετά τη λήξη της μηνιαίας άδειας που του είχε δοθεί, για να καταταγεί στον ΕΛΑΣ, προφανώς την 1 Αυγούστου 1944, ωστόσο συνέχιζε να αμείβεται από το ΛΤΘ με απόφαση της Διοικητικής Επιτροπής Μακεδονίας, δηλαδή της Επιτροπής του ΕΑΜ που διοικούσε την Θεσσαλονίκη κατά την ΕΑΜοκρατία. Με εγκύκλιο διαταγή της ΓΔΜ στις 24 Ιανουαρίου 1945 ακυρώθηκαν όλες οι αποφάσεις της Διοικητικής Επιτροπής Μακεδονίας και διακόπηκε η μισθοδοσία των «εις την απελευθερωτικήν Οργάνωσιν ΕΛΑΣ υπηρετούντων υπαλλήλων ΛΤΘ» από την στιγμή που απουσιάζουν από την Υπηρεσία και μέχρι να παρουσιασθούν και συνεπώς ακυρώθηκε η μισθοδοσία του. Ο Εμμανουηλίδης επανήλθε από τον ΕΛΑΣ στη θέση του στον οργανισμό στις αρχές Μαρτίου 1945. Μετά την εγκατάσταση της τεχνικής υπηρεσίας του ΛΤΘ στα γραφεία του οργανισμού εντός του λιμένα, ο αρχιμηχανικός Κώστας Γκούτας ανασυγκροτώντας το εργατικό προσωπικό ζήτησε να τον χρησιμοποιήσει. Ωστόσο, το Γραφείο Αντικατασκοπείας απαγόρευσε την είσοδό του στο λιμάνι καθώς θεωρήθηκε επικίνδυνος για την δημόσια ασφάλεια. Ως εκ τούτου, παρέμεινε στη διάθεση της Υπηρεσίας Εκμεταλλεύσεως η οποία για να μην τον διατηρεί σε κατάσταση αναμονής ή αργομισθίας τον τοποθέτησε προσωρινά μέχρι να κριθεί η υπόθεσή του από το Υπουργείο Δημοσίων Έργων ως εισπράκτορα σε κάποιο από τα φορολογικά φυλάκια. Ωστόσο, θεωρήθηκε πως δεν διέθετε τα πνευματικά προσόντα για να ανταποκριθεί στην συγκεκριμένη υπηρεσία και ούτε ήταν δυνατόν να χρησιμοποιηθεί σε άλλη υπηρεσία. Τον Μάιο του 1946 ο Διευθυντής της Υπηρεσίας Εκμετάλλευσης Σ. Κουκίδης έφερε το θέμα του στην Επιτροπεία του ΛΤΘ υποστηρίζοντας πως πρέπει να απολυθεί, αλλά δεν αποφασίστηκε. Παράλληλα, με επίκληση του πολύ χαμηλού εισοδήματος, αλλά μάλλον λόγω του συγκεκριμένου αδιεξόδου, επιτράπηκε από τον Αρχιμηχανικό Κώστα Γκούτα να εργάζεται τις απογευματινές ώρες ως εισπράκτορας στους τροχιοδρόμους για να συμπληρώνει το πενιχρό του εισόδημα. Ως εκ τούτου, στις 22 Φεβρουαρίου 1946 προσλήφθηκε από την Εταιρία Τροχιοδρόμων και Ηλεκτρισμού Θεσσαλονίκης ως εισπράκτορας στους τροχιοδρόμους. Τον Ιούνιο του 1946 ο Σ. Κουκίδης επανέφερε το θέμα της απόλυσης και τότε παρά τα επιχειρήματα του Κώστα Γκούτα, η Επιτροπεία αποφάσισε την απόλυσή του με το αιτιολογικό της δεύτερης εργασίας. Έτσι, στις 16 Ιουνίου 1946 απολύθηκε από το ΛΤΘ.
Ο Ανδρέας Κυριάδης του Παύλου και της Γλυκερίας, γεννήθηκε στην Θεσσαλονίκη το 1911, αποφοίτησε από το γυμνάσιο το 1929 και ανήκε στην κλάση του 1932. Ήταν μέλος του Ναυτικού Ομίλου Θεσσαλονίκης. Ο αδελφός του ήταν γνωστός ιατρός καρδιολόγος της πόλης και είχε προσληφθεί ως ιατρός της Ελευθέρας Ζώνης Θεσσαλονίκης.
Ο Γεώργιος Λιάπης του Δημητρίου γεννήθηκε το 1904 Στο Μελισσοχώριο Θεσσαλονίκης. Ανήκε στην στρατιωτική κλάση του 1924 και υπηρέτησε ως οπλίτης πεζικού. Ανήκε στους 16 έμπιστους της νέας διοίκησης του ΛΤΘ οι οποίοι αντικατέστησαν τους 16 που δεν προσλήφθηκαν από την Γαλλική Εταιρία. Εντάχθηκε στο Γραφείο Βεβαιώσεως Λιμενικών Δικαιωμάτων. Στις 2 Απριλίου 1935 αποσπάστηκε στην Υπηρεσία Βεβαιώσεως Λιμενικού Φόρου Ξηράς και τοποθετήθηκε στο 2ο φυλάκιο. Αργότερα τοποθετήθηκε στο 15ο φυλάκιο. Στις 22 μαΐου 1935 επανήλθε στην Υπηρεσία Βεβαιώσεως Συμβατικών Λιμενικών Δικαιωμάτων. Στις 20 μαρτίου 1936 τοποθετείται στο Τμήμα βεβαιώσεως Συμβατικών Λιμενικών Δικαιωμάτων. Στις 25 Απριλίου 1939 διαβαθμίστηκε σε γραφέας Α΄τάξης στην ίδια υπηρεσία. Στις 29 Απριλίου 1949 προάχθηκε σε Γραμματέας Β΄ και τοποθετείται στο Λιμεναρχείο. Στις 15 Ιουλίου 1954 μετατέθηκε στο Τμήμα Αποθηκών της ΕΖΛΘ. Στις 26 Ιουλίου 1954 τοποθετείται στην Αποθήκη 7. Στις 19 Μαΐου 1955 αποσπάται στην Αποθήκη 4. Στις 19 Οκτωβρίου 1956 τοποθετείται από την Αποθήκη 1 και δύο στην Αποθήκη 11 και Περίβολο στο Λάνκασάιρ ως βοηθός διαχειριστή. Στις 12 Ιουλίου 1957 εντάχθηκε στην οργανική θέση του Β1 Κλάδου Διοικητικών Υπαλλήλων Β΄κατηγορίας με βαθμό 7ο του ΥΚ. Στις 18 Ιουλίου 1957 μετατίθεται στις Αποθήκες 1 και 2. Στις 5 Δεκεμβρίου 1957 τοποθετείται στην Αποθήκη 3.