- Λιμενεργάτες
Ο Σασπόν Ν. ήταν ισραηλίτης λιμενεργάτης στο λιμάνι της Θεσσαλονίκης κατά το μεσοπόλεμο.
Ο Σασπόν Ν. ήταν ισραηλίτης λιμενεργάτης στο λιμάνι της Θεσσαλονίκης κατά το μεσοπόλεμο.
Ο Φρανσές Ισάκ του Ιακώβ ήταν ισραηλίτης λιμενεργάτης στο λιμάνι της Θεσσαλονίκης κατά το μεσοπόλεμο.
Ο Ιάκωβος Σαρφατί του Μεναχίμ γεννήθηκε στην Θεσσαλονίκη το 1910. Ανήκε στην ισραηλιτική κοινότητα της πόλης και είχε απαλλαγεί από τη υποχρέωση της θητείας. Στις 4 Αυγούστου 1930 προσλήφθηκε ως σημειωτής Φορτοεκφορτώσεως Ατμοπλοίων με βαθμό και μισθό γραφέα Β΄. Στις 23 Οκτωβρίου 1934 μετατέθηκε προσωρινώς Υπηρεσίας Μεταφορών Ξηράς και Φορτοεκοφρτώσεως Θαλάσσης. Στις 27 Ιουλίου 1935 απολύθηκε ύστερα από αίτηση παραίτησής του.
Ο Εζρά Σαρφατί του Νισσίμ γεννήθηκε στην Αδριανούπολη το 1894. Ήταν έγγαμος με ένα τέκνο. Προσλήφθηκε ως ημερομίσθιος υπάλληλος ως σημειωτής εκφορτώσεων . Ανέλαβε μόνιμος υπάλληλος Σημειωτής με βαθμό λογιστής Β΄ στις 24 Αυγούστου 1929. Στις 26 Φεβρουαρίου 1932 προάχθηκε σε Σημειωτής με βαθμό Γραφέα Α΄. Στις 25 Φεβρουαρίου 1932 δέχθηκε έπαινο για τάξη και φιλεργία. Στις 25 Ιουλίου 1935 τοποθετήθηκε στην Αποθήκη 6 ως βοηθός. Στις 23 Μαρτίου 1936 τοποθετήθηκε ως Προϊστάμενος Εξωτερικής Υπηρεσίας. Την 1 Απριλίου 1938 τοποθετήθηκε στο Τμήμα Μεταφορών. Από 1 Δεκεμβρίου 1938 έλαβε προσαύξηση μισθού 5% επειδή συμπλήρωσε δεκαετία. Στις 26 Νοεμβρίου 1938 τοποθετήθηκε οργανικώς στο Τμήμα Αποθηκεύσεων. Στις 19 Μαΐου 1939 έλαβε επίδομα ευδοκίμου παραμονής στον ίδιο βαθμό. Στις 9 Ιουλίου 1941 έλαβε επίδομα ευδοκίμου παραμονής επί τριετία στον ίδιο βαθμό.
Στις 24 Απριλίου 1946 το Υπηρεσιακό Συμβούλιο της ΕΖΘ δεν γνωρίζει ακόμη την κατάληξη των οκτώ Ισραηλιτών υπαλλήλων του οργανισμού από τον Απρίλιο του 1943. Για αυτό να ζητήσει πληροφορίες από την Ισραηλιτική Κοινότητα με την ελπίδα ότι είναι σε θέση να παράσχει τα αναγκαία στοιχεία με βάση τα οποία να ληφθεί κάποια σχετική απόφαση. Τελικά, σύμφωνα με την απόφαση της 18 Σεπτεμβρίου 1946 της ΓΔΚΜ με την αιτιολογία πως απείχε των καθηκόντων του απολύεται από την ΕΖΘ σύμφωνα το άρθρο 25 και 29 του ΑΝ 962/1937 {αρ. πρωτ. 3322}. Αριθμός ΦΕΚ 112/22.11.1946. Εντωμεταξύ, ο ίδιος μάλλον χάθηκε μαζί με τους άλλους Ισραηλίτες της Θεσσαλονίκης στο ολοκαύτωμα.
Ο Σαρφατή Δαυίδ του Μορδεχάι ήταν ισραηλίτης λιμενεργάτης στο λιμάνι της Θεσσαλονίκης κατά το μεσοπόλεμο.
Ο Σαρφατί Αρών ήταν ισραηλίτης λιμενεργάτης στο λιμάνι της Θεσσαλονίκης κατά το μεσοπόλεμο.
Ο Σαρφατί Αβραάμ του Σολομών ή Sarfati Avraam του Solomon ήταν ισραηλίτης λιμενεργάτης στο λιμάνι της Θεσσαλονίκης κατά το μεσοπόλεμο. Προσλήφθηκε στην Κομιστική Υπηρεσία ΕΖΘ γύρω στο 1925. Στις 11 Οκτωβρίου 1937 διαγράφηκε από την Κομιστική Υπηρεσία ΕΖΘ λόγω συνταξιοδότησης.
Πιθανότατα εξοντώθηκε στο Άουσβιτς.
Ο Σαρφάτι Σολομών του Αβράμ ήταν ισραηλίτης λιμενεργάτης στο λιμάνι της Θεσσαλονίκης κατά το μεσοπόλεμο.
O Σαρφάτι Σαμουήλ ή Sarfati Samouil ήταν λιμενεργάτης στο λιμάνι της Θεσσαλονίκης κατά το μεσοπόλεμο. Στη λίστα με τα θύματα του ολοκαυτώματος υπάρχουν 10 αναφορές με αυτό το όνομα. Μάλλον, λοιπόν εξοντώθηκε στο Άουσβιτς.
Ο Αντζέλ Σαρφάτι του Γιομπώβ γεννήθηκε το 1898 στη Θεσσαλονίκη και ήταν μέλος της εβραϊκής κοινότητας της πόλης. Ήταν απόφοιτος της Σχολής της Ισραηλιτικής Κοίνοτητας Αλλιάνς.
Την 1η Οκτωβρίου 1919 προσλήφθηκε από τη Γαλλική Εταιρία ως υπάλληλος «επί της εξαγωγής εμπορευμάτων». Ο διευθυντής της Γαλλικής Εταιρίας Πέτρος Ενίκ τον χαρακτηρίζει τίμιο και εργατικό υπάλληλο. Στις 20 Φεβρουαρίου 1930 προσλήφθηκε από το ΛΤΘ ως υπολογιστής Β Την 1η Μαΐου 1930 τοποθετήθηκε ως βοηθός Β Φορτοεκφορτώσεως στη Εξωτερική Υπηρεσία. Στο οργανόγραμμα του 1935 στο Τμήμα Βεβαιώσεως Λιμενικών Δικαιωμάτων, μετεξέλιξη Εξωτερικής Υπηρεσίας. Στις 29 Απριλίου 1939 παρέμεινε σημειωτής, αλλά προάχθηκε σε γραφέα Α στην υπηρεσία βεβαιώσεως Συμβατικών Λιμενικών Δικαιωμάτων και Τελών.
Κατά την περίοδο της κατοχής, το ΛΤΘ φαίνεται να ανταποκρίνεται στη διαταγή του Γερμανικού Στρατιωτικού Διοικητή Θεσσαλονίκης Αιγαίου, σύμφωνα με την οποία όσοι ισραηλίτες ήταν μέλη οποιουδήποτε φορέα έπαυαν να είναι μέλη του. Συγκεκριμένα, στα πρακτικά της 381ης Συνεδρίασης της 12ης Μαρτίου 1943 περιέχεται η σχετική απόφαση: «Συζητούμενον είτα του ζητήματος της θέσεως παρά τω ΛΤΘ υπηρετούντων υπαλλήλων Ισραηλιτών, η Επιτροπεία αποφασίζει μετά τα υπό του εκ των μελών κ. Φούκα λεχθέντα, όπως αναμείνη την επί ερωτήματος του ΤΑΚ εκδοθησομένην σχετικήν διαταγήν της Γενικής Διοικήσεως Μακεδονίας περί της θέσεως των παρά τω Οργανισμώ τούτω υπηρετούντων υπαλλήλων Ισραηλιτών, μέτρον όπερ θέλει ληφθή δια τους παρά τω ΛΤΘ υπηρετούντας υπαλλήλους Ισραηλίτας. Εν τέλει εγκρίνεται υπό της Επιτροπείας η εκτέλεσις των ληφθεισών αποφάσεων προ της επικυρώσεως των πρακτικών και λύεται η συνεδρίασις.» Με άλλα λόγια, η Επιτροπεία του ΛΤΘ κινείται άμεσα να εφαρμόσει τη διαταγή, χωρίς πολλές συζητήσεις. Ο Σαρφάτι πιθανότατα λοιπόν εκδιώχθηκε από το ΛΤΘ, αν και δεν υφίσταται στο φάκελό του, που έχει διατηρηθεί στο Ιστορικό Αρχείο της ΟΛΘ ΑΕ, μια τέτοια απόφαση. Αντίθετα, αναγράφεται σε παρένθεση κάτω από το όνομά του «Εφονεύθη υπό των Γερμανών».