Showing 260 results

Ο Στέργιος Εμμανουηλίδης γεννήθηκε στον Χορτιάτη. Ήταν ημερομίσθιος εργάτης του ΛΤΘ και μέλος του ΕΛΑΣ κατά την κατοχή.
Προσλήφθηκε από το ΛΤΘ στις 11 Νοεμβρίου 1939 ως έκτακτος εργάτης στην Τεχνική Υπηρεσία για να καλύψει τις ανάγκες «μικροέργων επειγούσης φύσεως εν των λιμένι». Διατηρήθηκε στην υπηρεσία κατά τη διάρκεια της κατοχής με σκεπτικό «ότι απόλυσις αυτών εις τοιαύτας κρισίμους στιγμάς θα απετέλει δι’ αυτούς καταδίκην εις θάνατον». Στη συνέχεια ο Εμμανουηλίδης αποσπάσθηκε με διαταγή της Γενικής Διοίκησης Μακεδονίας (ΓΔΜ) ως κλητήρας στην Επιθεώρηση Σιδηροδρόμων Μακεδονίας Θράκης όπου «υπέδειξε υποδειγματική διαγωγήν». Ωστόσο, σύμφωνα με το ΛΤΘ, «ούτος εργάτης, είτε διότι επείσθη από τον εμπρησμόν του Χωρίου Χορτιάτη υπό των Γερμανών, όπερ τυγχάνει γενέτειρά του, είτε διότι έκλινε προς τον άκρατον αριστερισμόν», αν και τη διάρκεια της υπηρεσίας του ουδέποτε «εξεδήλωσε τας πολιτικάς του πεποιθήσεις» εγκατέλειψε την υπηρεσία την 1η Σεπτεμβρίου 1944, μετά τη λήξη της μηνιαίας άδειας που του είχε δοθεί, για να καταταγεί στον ΕΛΑΣ, προφανώς την 1 Αυγούστου 1944, ωστόσο συνέχιζε να αμείβεται από το ΛΤΘ με απόφαση της Διοικητικής Επιτροπής Μακεδονίας, δηλαδή της Επιτροπής του ΕΑΜ που διοικούσε την Θεσσαλονίκη κατά την ΕΑΜοκρατία. Με εγκύκλιο διαταγή της ΓΔΜ στις 24 Ιανουαρίου 1945 ακυρώθηκαν όλες οι αποφάσεις της Διοικητικής Επιτροπής Μακεδονίας και διακόπηκε η μισθοδοσία των «εις την απελευθερωτικήν Οργάνωσιν ΕΛΑΣ υπηρετούντων υπαλλήλων ΛΤΘ» από την στιγμή που απουσιάζουν από την Υπηρεσία και μέχρι να παρουσιασθούν και συνεπώς ακυρώθηκε η μισθοδοσία του. Ο Εμμανουηλίδης επανήλθε από τον ΕΛΑΣ στη θέση του στον οργανισμό στις αρχές Μαρτίου 1945. Μετά την εγκατάσταση της τεχνικής υπηρεσίας του ΛΤΘ στα γραφεία του οργανισμού εντός του λιμένα, ο αρχιμηχανικός Κώστας Γκούτας ανασυγκροτώντας το εργατικό προσωπικό ζήτησε να τον χρησιμοποιήσει. Ωστόσο, το Γραφείο Αντικατασκοπείας απαγόρευσε την είσοδό του στο λιμάνι καθώς θεωρήθηκε επικίνδυνος για την δημόσια ασφάλεια. Ως εκ τούτου, παρέμεινε στη διάθεση της Υπηρεσίας Εκμεταλλεύσεως η οποία για να μην τον διατηρεί σε κατάσταση αναμονής ή αργομισθίας τον τοποθέτησε προσωρινά μέχρι να κριθεί η υπόθεσή του από το Υπουργείο Δημοσίων Έργων ως εισπράκτορα σε κάποιο από τα φορολογικά φυλάκια. Ωστόσο, θεωρήθηκε πως δεν διέθετε τα πνευματικά προσόντα για να ανταποκριθεί στην συγκεκριμένη υπηρεσία και ούτε ήταν δυνατόν να χρησιμοποιηθεί σε άλλη υπηρεσία. Τον Μάιο του 1946 ο Διευθυντής της Υπηρεσίας Εκμετάλλευσης Σ. Κουκίδης έφερε το θέμα του στην Επιτροπεία του ΛΤΘ υποστηρίζοντας πως πρέπει να απολυθεί, αλλά δεν αποφασίστηκε. Παράλληλα, με επίκληση του πολύ χαμηλού εισοδήματος, αλλά μάλλον λόγω του συγκεκριμένου αδιεξόδου, επιτράπηκε από τον Αρχιμηχανικό Κώστα Γκούτα να εργάζεται τις απογευματινές ώρες ως εισπράκτορας στους τροχιοδρόμους για να συμπληρώνει το πενιχρό του εισόδημα. Ως εκ τούτου, στις 22 Φεβρουαρίου 1946 προσλήφθηκε από την Εταιρία Τροχιοδρόμων και Ηλεκτρισμού Θεσσαλονίκης ως εισπράκτορας στους τροχιοδρόμους. Τον Ιούνιο του 1946 ο Σ. Κουκίδης επανέφερε το θέμα της απόλυσης και τότε παρά τα επιχειρήματα του Κώστα Γκούτα, η Επιτροπεία αποφάσισε την απόλυσή του με το αιτιολογικό της δεύτερης εργασίας. Έτσι, στις 16 Ιουνίου 1946 απολύθηκε από το ΛΤΘ.

Ο Αχιλλέας Θεοδοσίου του Γεωργίου γεννήθηκε το 1936 στην Προσωτσάνη. Την περίοδο που εργαζόταν στο ΛΤΘ σπούδαζε στην Τεχνική Σχολή «Ευκλείδης». Όταν άφησε τη θέση του στο το ΛΤΘ, ήταν απόφοιτος της τέταρτης τάξης. Την περίοδο της απασχόλησής του στο ΛΤΘ ήταν άγαμος. Προσλήφθηκε ως έκτακτος εργάτης Μηχανουργείου της Διεύθυνσης Τεχνικών Υπηρεσιών του ΛΤΘ στις 30 Ιανουαρίου 1953. Συγκεκριμένα, είχε τη θέση βοηθός μηχανικού εφαρμοστού στην επισκευή μηχανών. Στις 20 Ιανουαρίου 1956 κρίθηκε άξιος για μονιμοποίηση. Ωστόσο, άφησε τη θέση του στις 18/8/1956 και θεωρήθηκε διαγραμμένος από αυτή την ημερομηνία με εγκύκλιο διαταγή που εκδόθηκε στις 21 Σεπτεμβρίου 1956.

Ο Θεόδωρος Κωτσιόπουλος προσελήφθη στις 16/4/1948 από το ΛΤΘ και εργάστηκε στην Υπηρεσία Αποθηκών. Καταγράφεται η παρουσία του μέχρι τις 5/10/1953 οπότε και ζητά διακοπή άδειας για λόγους ανεξάρτητους της θελήσεώς του. Δεν υπάρχουν στοιχεία τερματισμού της εργασιακής σχέσης.

Ο Καβουρματζής Δημήτρης του Γεωργίου και της Διαλεχτής ή Αικατερίνης, κάτοικος Θεσσαλονίκης οδός Μαυρομιχάλη 147, γεννήθηκε το 1877 στα Δαρδανέλια Μικράς Ασίας απ΄ όπου ήρθε στη Θεσσαλονίκη ως πρόσφυγας. Υπηρέτησε με την κλάση του 1898 και εργαζόταν από τις 14/9/1931 ως ημερομίσθιος καθαριστής προβλήτας. Στις 28/2/1948 εκδίδεται γνωστοποίηση απόλυσης λόγω προχωρημένης ηλικίας και αδυναμίας εκτέλεσης των καθηκόντων.

Ο Νικόλαος Καλατζόπουλος του Γεωργίου γεννήθηκε το 1887. Καταγόταν από την Αταλάντη όπου διατηρούσε σπίτι. Ήταν παντρεμένος με τη Φωτεινή και μαζί απέκτησαν δύο παιδιά, τον Γιώργο και την Αγγελική. Ήταν μέλος του Συνδέσμου Αποστράτων Αξιωματικών Βορείου Ελλάδος. Είχε ολοκληρώσει την Γ τάξη Εξαταξίου Γυμνασίου
Προσλήφθηκε στο ΛΤΘ στις 14 Απριλίου 1930 ως υπάλληλος Υπηρεσίας Λιμενικών Συμβατικών Δικαιωμάτων και Τελών και παρέμεινε σε αυτήν. Στις 1 Ιουνίου 1938 διαβαθμίστηκε ως μόνιμος με το βαθμό του Γραφέα Α΄. Στις 28 Οκτωβρίου 1940 επιστρατεύθηκε στον πόλεμο ως αξιωματικός στο σώμα Αυτοκινήτων και αποστρατεύθηκε ως Αντισυνταγματάρχης. Στις 12 Σεπτεμβρίου 1942 χορηγήθηκε άδεια μέχρι το Νοέμβριο 1943 καθώς οι τραυματισμοί του τον ανάγκασαν να επισκέπτεται συνεχώς γιατρούς. Ο ίδιος και η οικογένειά του διέμεναν στην Αταλάντη για αυτό επεδίωξε μετατάξεις στην Αθήνα. Στις 16 Νοεμβρίου 1943 αποσπάσθηκε στο Υπουργείο Συγκοινωνίας στην Υπηρεσία Λιμενικών Έργων. Στις 18 Ιουνίου 1945 αποσπάσθηκε στο Υπουργείο Ναυτιλίας στο Τμήμα Επιμελητείας στην Υπηρεσία Αυτοκινήτων μέχρι το Μάρτιο 1947 όταν επέστρεψε στο ΛΤΘ. Απείχε από τα καθήκοντά του Από το Δεκέμβριο 1948 μέχρι το Μάρτιο 1949. Διαγράφηκε στις 15/4/50.

Ο Κωνσταντίνος Κουκουβίνος εμφανίζεται ως μόνιμος υπάλληλος του ΛΤΘ κατά την περίοδο 1937-1938 χωρίς άλλα στοιχεία θέσης ή βαθμού, κυρίως μέσα από αιτήσεις για αναρρωτικές άδειες και παρατάσεις που υπερέβησαν τον εξάμηνο λόγω συνεχών επεμβάσεων μετά από καθυστερημένη και αποτυχημένη επέμβαση σκωληκοειδίτιδας στις 24/7/1937, καθώς και με την εισήγηση του Νομικού Συμβούλου περί δυνατότητας παράτασης πέραν του εξαμήνου.

Ο Παναγιώτης Κυπραίος προσλήφθηκε ως έκτακτος ημερομίσθιος υπάλληλος του ΛΤΘ στις 18/5/1931 και τοποθετήθηκε Επόπτης στην Υπηρεσία Εισπράξεως Λιμενικών Φόρων Ξηράς. Με το νέο οργανόγραμμα του 1939 διαβαθμίστηκε σε Γραμματέα Β μέχρι τις 26 Σεπτεμβρίου 1946 οπότε και πέθανε. Άφησε 2 κόρες, την Δήμητρα, που παντρεύτηκε το 1947 και την Μαρία, άγαμη, κάτοικο Θεσσαλονίκης οδός Βασιλέως Πέτρου 10, που εισέπραξε την ανάλογη σύνταξη.