Ο Δημήτριος Τσαβδάρης γεννήθηκε το 1912 στην Ανατολική Θράκη, στην Τουρκία, από τους γονείς του, την Καλλιόπη και τον Γεώργιο Τσαβδάρη. Ολοκλήρωσε τη δημοτική εκπαίδευση μέχρι τη Γ' τάξη δημοτικού. Κατατάχθηκε στον στρατό το 1933. Ήταν παντρεμένος και είχε 4 παιδιά.
Ο Σπυρίδων Ευθυβούλης του Γεωργίου γεννήθηκε στην Τραπεζούντα το 1876. Δεν είχε στρατευθεί και ήταν έγγαμος. Προσλήφθηκε ως κλητήρας την 1η Απριλίου 1925. Την 1η Αυγούστου 1925 ο μισθός του αυξήθηκε, όπως και την 1 Μαΐου 1926 . Την 1η Ιουλίου 1927 ο μισθός αυξήθηκε. Την 1η Απριλίου 1928 θεωρήθηκε ότι συμπλήρωσε τριετία στον ίδιο βαθμό. Στις 21 Αυγούστου 1929 έλαβε προσαύξηση τριετίας και λόγω οικογενειακών βαρών. Από 1 Ιανουαρίου 1930 και αργότερα την 1η Ιανουαρίου 1931 ο μισθός ελαττώθηκε λόγω οικογενειακών βαρών. Την 1η Απριλίου 1931 οι αποδοχές του αυξήθηκαν . Στις 9 Ιανουαρίου 1934 του εκφράστηκε η ευαρέσκεια της Επιτροπείας ΕΖΘ για τη συμβολή του στην κατάσβεση πυρκαγιάς. Στις 11 Μαΐου 1934 του εκφράστηκε έπαινος για τον επιδειχθέντα ζήλο και αυταπάρνηση στην υπηρεσία σε πλημμύρα. Την 1η Ιανουαρίου 1938 απολύθηκε λόγω ορίου ηλικίας.
Ο Λαμπίδης Παναγιώτης του Χαράλαμπου γεννήθηκε στην Κωνσταντινούπολη το 1883. Δεν είχε στρατευθεί.
Προσλήφθηκε στις 16 Ιουλίου 1925 από την ΕΖΘ ως φύλακας με απόφαση της Επιτροπείας της ΕΖΘ στις 15 Ιουλίου 1925. Στις 8 Σεπτεμβρίου 1927 προσλήφθηκε ως ημερομίσθιος φύλακας μέχρι τις 30 Απριλίου 1929. Την 1 Μαΐου 1929 επαναπροσλήφθηκε ως φύλακας Α΄. Στις 27 Ιουνίου 1929 του απονεμήθηκε έπαινος για τακτική και έγκαιρη εκτέλεση υπηρεσίας κατά πυρκαγιά στην 18η Ιδιωτική Αποθήκη. Στις 23 Ιουλίου 1935 απολύθηκε δυνάμει της Δ' Συντακτικής πράξης. Στις 23 Μαρτίου 1936 επαναπροσλήφθηκε. Στις 2 Οκτωβρίου 1936 απεβίωσε.
Η Ευαγγελία Βεντουράτου του Ιωάννη γεννήθηκε στη Σμύρνη το 1905. Προσλήφθηκε στην ΕΖΘ ως γραφέας Γραμματείας στις 12 Οκτωβρίου 1925 με βάση απόφαση της Επιτροπείας της ΕΖΘ στις 3 Οκτωβρίου 1925. Από 1 Μαΐου 1926 προάγεται σε γραμματέας αρχειοφύλακας στην Εσωτερική Υπηρεσία. Από Ιουλίου 1927 έχει τον τίτλο γραφέας Α΄. Στις 16 Μαΐου 1929 έτυχε ευαρεσκείας από τη Διεύθυνση και εκφράσεων εκτιμήσεως για την σεμνοπρεπή και άψογη στην Υπηρεσία Διαγωγή και την αφιέρωση στο καθήκον. Στις 24 Αυγούστου 1929 προάχθηκε σε Γραμματέας Β΄. Από 1 Απριλίου 1938 τοποθετήθηκε στο Δικαστικό Τμήμα. Στις 13 Ιουλίου 1938 προάχθηκε σε Γραμματέας Α΄. Στις 31 Μαρτίου 1939 έγινε δεκτή η παραίτησή της. Η Επιτροπή εκφράζει ταυτόχρονα την ευαρέσκειά της για την επιδειχθείσα φιλοπονία και ικανότητά της.
Ο Νικόλαος Βαληκεσερλής του Ιωάννη και της Πηνελόπης γεννήθηκε το 1883 στο Κέλεμπον Εφέσου της Μικράς Ασίας. Ολοκλήρωσε το Δημοτικό Σχολείο του Κελέμπου. Παντρεύτηκε την Πηνελόπη Παπαδοπούλου γεννημένη το 1878 στη Μικρά Ασία.
Ο Νικόλαος Βαληκεσερλής είχε προσληφθεί από την Γαλλική Εταιρία στις 16 Ιουλίου 1920, ενδεχομένως το 1914. Κατόπιν, προσλήφθηκε στο ΛΤΘ στις 20 Φεβρουαρίου 1930 ως ημερομίσθιος ξυλουργός. Στις 24 Ιουλίου 1935 απολύθηκε ως φιλοβενιζελικός από το ΛΤΘ με βάση Δ΄ Συντακτική πράξη με βάση το άρθρο 5 παράγραφος δ΄(1935) μετά το βενιζελικό πραξικόπημα. Θα επαναπροσληφθεί. Την 1 Ιουνίου 1938 προάχθηκε σε αρχιξυλουργό ημερομίσθιο εργάτη. Συνταξιοδοτήθηκε στις 29 Ιουλίου 1949.
Ο Εμπέογλου Αναστάσιος του Ιωάννη γεννήθηκε στο Καδίκοϊ Χαλκηδόνας στα 1872. Ήταν έγγαμος. Δεν είχε στρατευθεί.
Προσλήφθηκε στην ΕΖΘ στις 12 Οκτωβρίου 1925 ως λογιστής στο Τμήμα Εμπορευμάτων και Τελών. Την 1η Μαΐου 1926 θα έχει τον τίτλο του λογιστή Β΄. Από 1η Ιουλίου 1927 θα προαχθεί σε λογιστής Α΄. Στις 4 Ιανουαρίου 1937 απολύθηκε από την υπηρεσία λόγω ορίου ηλικίας.
Ο Δημήτριος Δαλέγκας του Κωνσταντίνου και της Βικτωρίας, κάτοικος Θεσσαλονίκης, οδός Μόργκεντάου 8, γεννήθηκε το 1883 στο Μοναστήρι όπου και ήταν απόφοιτος της 5ης τάξης του Γυμνασίου. Ωστόσο, δεν την ολοκλήρωσε διότι εξαιτίας του μακεδονικού αγώνα η οικογενειακή οικία καταστράφηκε και η οικογένειά του κατέφυγε το 1903 στην Κωνσταντινούπολη. Το 1907, η οικογένειά του ήρθε στην Θεσσαλονίκη. Στη συνέχεια ασχολήθηκε με το εμπόριο υφασμάτων για 25 χρόνια μέχρι που προσλήφθηκε στο ΛΤΘ. Στην αίτησή του για εργασία ο ίδιος δηλώνει «γνώστης τέλειος της αγοράς μας εν τη οποία επί εικοσαετίαν ολόκληρον διετήρησα εμπορικά καταστήματα υπό την ιδίαν επωνυμίαν». Μάλιστα, 1906 συμμετείχε μέλος της Εμπορικής Λέσχης, γνωστής ως Νέας Λέσχης, ενώ το 1937 δήλωνε μέλος της Ένωσης Εφέδρων Υπαξιωματικών και παλαιών Πολεμιστών. Παντρεύτηκε την Κωνσταντία Γιάκου γεννημένη το 1886 και από το γάμο τους προέκυψαν τρία παιδιά, η Βικτωρία το 1910, η Ελένη το 1911 και η Αναστασία το 1918. Ανήκε στην κλάση του 1904 και αποστρατεύτηκε τον Αύγουστο του 1922 ύστερα από 15 μήνες θητείας.
Ο Δημήτριος Δαλέγκας προσλήφθηκε στις 20 Φεβρουαρίου 1930 με το βαθμό του Εισηγητή στη θέση του ταμία γιατί ακριβώς εκτιμήθηκε η προϋπηρεσία του στην αγορά. Ανήκε στους 16 έμπιστους της νέας διοίκησης του ΛΤΘ οι οποίοι αντικατέστησαν τους 16 που δεν προσλήφθηκαν από την Γαλλική Εταιρία. Ανέλαβε προϊστάμενος στο Τμήμα Αποθηκών Εμπορευμάτων. Το 1939 αναβαθμίστηκε πάλι σε Εισηγητή και Τμηματάρχη Β και Προϊστάμενος στο Ελεγκτήριο μέχρι τις 27 Απριλίου 1941. Αργότερα ανέλαβε Προϊστάμενος στο Γραφείο Στατιστικής και Μελετών. Συμμετείχε στο Σύνδεσμο των Υπαλλήλων του ΛΤΘ και είχε αναλάβει για μία περίοδο ταμίας. Επίσης, πρωταγωνίστησε σε σκάνδαλο που ήρθε στην επιφάνεια το 1937 με διατακτικές στο όνομα υπαλλήλων για την αγορά εμπορευμάτων. Οι υπάλληλοι αγόραζαν με τις διατακτικές και στη συνέχεια ο Δαλέγκας αφαιρούσε το ποσό αυτό από το μισθό τους, ενώ χρησιμοποιούσε και ποσά από το Ταμείο του ΛΤΘ. Συνταξιοδοτήθηκε από το ΛΤΘ στις 8 Ιανουαρίου 1949.
Ο Καβουρματζής Δημήτρης του Γεωργίου και της Διαλεχτής ή Αικατερίνης, κάτοικος Θεσσαλονίκης οδός Μαυρομιχάλη 147, γεννήθηκε το 1877 στα Δαρδανέλια Μικράς Ασίας απ΄ όπου ήρθε στη Θεσσαλονίκη ως πρόσφυγας. Υπηρέτησε με την κλάση του 1898 και εργαζόταν από τις 14/9/1931 ως ημερομίσθιος καθαριστής προβλήτας. Στις 28/2/1948 εκδίδεται γνωστοποίηση απόλυσης λόγω προχωρημένης ηλικίας και αδυναμίας εκτέλεσης των καθηκόντων.
Η Ελπινίκη Μπαρανόσκυ ήταν υπογραμματέας- δακτυλογράφος στο Λιμενικό Ταμείο της Καβάλας. Εργάστηκε εκεί από τις 10/5/25 έως στις 21/2/45, όπου πήρε μετάθεση στο Λιμενικό Ταμείο Θεσσαλονίκης. Παρέμεινε μέχρι που τελείωσε η προσωρινή της σύμβαση και στις 31/12/45 αποχώρησε οικειοθελώς.
Ο Μόσχου Εμμανουήλ γεννήθηκε στο Ρύσιο Κωνσταντινούπολης στα 1884. Ήταν έγγαμος και δεν είχε στρατευθεί. Προσλήφθηκε στην ΕΖΘ στις 12 Οκτωβρίου 1925 ως θυρωρός. Στις 18 Μαρτίου 1925 τιμωρήθηκε με στέρηση μισθού μιας ημέρας διότι επέτρεψε την είσοδο σε κάποιον που έφερε δέμα. Την 1η Μαΐου 1926 θα έχει το βαθμό του θυρωρού στην υπηρεσία Ασφάλειας της ΕΖΘ. Την 1η Ιουλίου 1927 προήχθη σε Επόπτης Θυρών Α΄. Στις 30 Απριλίου 1929 μετατάχθηκε στην Υπηρεσία Κοινών Αποθηκών (Αποταμιευτήρια) ως βοηθός Αποθηκάριος Α΄. Στις 12 Ιουλίου 1929 αποσπάστηκε με προφορική διαταγή σε Υπηρεσία Σιδηροδρομικής Κίνησης. Στις 17 Ιουλίου 1930 προήχθη σε Αποθηκάριος Β΄. Την 1 Απριλίου 1931 τοποθετήθηκε στην Αποθήκη 15. Στις 12 Ιουνίου 1932 μετατέθηκε προσωρινώς στη Σιδηροδρομική Υπηρεσία με καθήκοντα Σταθμάρχη. Στις 22 Αυγούστου 1932 ανέλαβε προσωρινά καθήκοντα Προϊστάμενος Σιδηροδρομικής Υπηρεσίας για όσο θα διαρκέσει η απουσία του Προϊσταμένου Σιδηροδρομικής Υπηρεσίας Π. Ζήση ο οποίος είχε τιμωρηθεί πειθαρχικώς με προσωρινή παύση. Στις 22 Νοεμβρίου 1934, όταν τέθηκε εκτός υπηρεσίας ο Σταθμάρχης Π. Ζήσης, του ανατέθηκαν προσωρινά τα καθήκοντα Προϊσταμένου Σιδηροδρομικής Υπηρεσίας.
1η Απριλίου 1938 τοποθετήθηκε κανονικά στο Σιδηροδρομικό Σταθμό του Τμήματος Μεταφορών. Στις 23 Ιουλίου 1938 έγινε γραμματέας Α΄. Στις 15 Οκτωβρίου 1941 διατάχθηκε να παρουσιαστεί στο 4ο Αστυνομικό Τμήμα (Διαχείριση Δελτίων Τροφίμων). Στις 12 Νοεμβρίου ανεκλήθη η απόσπαση. Στις 5 Απριλίου 1945 απεβίωσε.