Showing 12134 results

Authority record

Ελληνικά Καύσιμα Ορυκτέλαια – Χημικά - ΕΚΟ Α.Ε.

  • Νομικό Πρόσωπο Ιδιωτικού Δικαίου
  • 1971 - σήμερα

Η Ελληνικά Καύσιμα Ορυκτέλαια – Χημικά (ΕΚΟ) Α.Ε. ιδρύθηκε το 1971 ως κρατική εταιρεία με σκοπό τη διαχείριση των δραστηριοτήτων διύλισης και εμπορίας πετρελαίου στην Ελλάδα. Η ίδρυσή της εντάσσεται στο πλαίσιο της προσπάθειας του ελληνικού κράτους να αναπτύξει μια ισχυρή εθνική βιομηχανία πετρελαίου και να μειώσει την εξάρτηση από ξένες πολυεθνικές εταιρείες.

Ίδρυση και Ανάπτυξη:

1971: Ίδρυση της ΕΚΟ Α.Ε. με κύριες δραστηριότητες τη διύλιση, την παραγωγή λιπαντικών και την εμπορία καυσίμων και χημικών προϊόντων.
Διυλιστήρια και Εγκαταστάσεις: Η εταιρεία ανέπτυξε διυλιστήρια και εγκαταστάσεις αποθήκευσης σε διάφορες περιοχές της Ελλάδας, συμπεριλαμβανομένης της Θεσσαλονίκης.

Εξαγορά της ESSO PAPPAS και Ενίσχυση της Παρουσίας στη Θεσσαλονίκη:

1984: Το Ελληνικό Δημόσιο, μέσω της ΕΚΟ, εξαγόρασε το πακέτο μετοχών της ESSO PAPPAS Α.Ε., μιας από τις μεγαλύτερες ιδιωτικές εταιρείες πετρελαίου στην Ελλάδα. Η ESSO PAPPAS, με έδρα τη Θεσσαλονίκη, διέθετε εκτεταμένες εγκαταστάσεις διύλισης και πετροχημικών προϊόντων στην περιοχή του Καλοχωρίου.

Συγχώνευση και Επέκταση: Με την εξαγορά, οι δραστηριότητες της ESSO PAPPAS ενσωματώθηκαν στην ΕΚΟ, ενισχύοντας σημαντικά την παρουσία της εταιρείας στη Θεσσαλονίκη και καθιστώντας την έναν από τους κύριους παίκτες στην ελληνική αγορά πετρελαιοειδών.

Ανάπτυξη στη Θεσσαλονίκη:

Διυλιστήριο Θεσσαλονίκης: Οι εγκαταστάσεις της ΕΚΟ στη Θεσσαλονίκη περιλαμβάνουν το διυλιστήριο, το οποίο αποτελεί σημαντικό κόμβο για την παραγωγή και διανομή καυσίμων στη Βόρεια Ελλάδα και τα Βαλκάνια.

Πετροχημικές Μονάδες: Η εταιρεία ανέπτυξε επίσης πετροχημικές μονάδες στην περιοχή, παράγοντας προϊόντα όπως πλαστικά και χημικά.

Συγχωνεύσεις και Αναδιάρθρωση:

1998: Στο πλαίσιο της αναδιάρθρωσης του ενεργειακού τομέα στην Ελλάδα, η ΕΚΟ συγχωνεύθηκε με τη Δημόσια Επιχείρηση Πετρελαίου (ΔΕΠ), σχηματίζοντας τον Όμιλο Ελληνικά Πετρέλαια (ΕΛΠΕ).

ΕΚΟ ως Εμπορική Επωνυμία: Η ΕΚΟ συνέχισε να λειτουργεί ως εμπορική επωνυμία εντός του ομίλου ΕΛΠΕ, διατηρώντας τις δραστηριότητές της στη διύλιση, την εμπορία και τη διανομή καυσίμων.

Σύγχρονη Εποχή:

Εκσυγχρονισμός Εγκαταστάσεων: Η ΕΚΟ επένδυσε στην αναβάθμιση των εγκαταστάσεών της στη Θεσσαλονίκη, εφαρμόζοντας προηγμένες τεχνολογίες για τη βελτίωση της αποδοτικότητας και τη μείωση των περιβαλλοντικών επιπτώσεων.

Δίκτυο Πρατηρίων Καυσίμων: Διαθέτει εκτεταμένο δίκτυο πρατηρίων καυσίμων σε όλη την Ελλάδα, με σημαντική παρουσία στη Θεσσαλονίκη και τη Βόρεια Ελλάδα.

Διεθνής Παρουσία: Η ΕΚΟ επεκτάθηκε και σε γειτονικές αγορές, ιδιαίτερα στα Βαλκάνια, προωθώντας τα προϊόντα και τις υπηρεσίες της.

Κοινωνική Ευθύνη και Περιβάλλον:

Η ΕΚΟ έχει υιοθετήσει πολιτικές εταιρικής κοινωνικής ευθύνης, εστιάζοντας στην προστασία του περιβάλλοντος, την ασφάλεια και την υποστήριξη των τοπικών κοινωνιών.

Στη Θεσσαλονίκη, η εταιρεία συνεργάζεται με τις τοπικές αρχές και κοινότητες για την ανάπτυξη προγραμμάτων που στοχεύουν στη βελτίωση της ποιότητας ζωής και την προστασία του περιβάλλοντος.

Πίγχας

  • Person

Ηλεκτρικά Είδη

Ζαβιτσιάνος Αναστάσιος

  • Υπάλληλοι
  • Γέννηση: 1882| πρόσληψη ΛΤΘ: Απεβίωσε: 1963

Ο Αναστάσιος (Τάσης) Ζαβιτσιάνος γεννήθηκε στην Κέρκυρα το 1882 και ήταν γόνος γνωστής οικογένειας του νησιού. Το 1890 εγκαταστάθηκε στην Αθήνα με την οικογένειά του, όπου σπούδασε νομική στο Πανεπιστήμιο Αθηνών. Στη συνέχεια διορίστηκε στο Υπουργείο Εσωτερικών. Το 1920 διορίστηκε Αναπληρωτής Γενικός Διοικητής Μακεδονίας και εγκαταστάθηκε στη Θεσσαλονίκη όπου παντρεύτηκε την Βάνδα Γιαρμολίνσκι με την οποία απέκτησαν δύο κόρες, την Ισμήνη και την Μαρία Στη συνέχεια ανέλαβε διάφορες διοικητικές θέσεις σε φορείς του δημοσίου αλλά και σε ιδιωτικές επιχειρήσεις ενώ το 1946 διορίστηκε Γενικός Γραμματέας της Βουλής από όπου συνταξιοδοτήθηκε το 1950. Για τις υπηρεσίες του στην πολιτεία τιμήθηκε με τον Σταυρό του Ταξιάρχου του Τάγματος του Φοίνικος. Πέθανε το 1963 σε ηλικία 81 ετών.

Ιωαννίδης Άκης

  • Person

Ο Ιωάννίδης Άκης του Γεωργίου ήταν πολιτικός μηχανικός και εργολήπτης δημοσίων έργων κατά τη μεταπολεμική περίοδο.

Results 7351 to 7360 of 12134