Εμφανίζει 265 αποτελέσματα

Ο Ιωάννης Σιδηρόπουλος του Επαμεινώνδα γεννήθηκε στην Τραπεζούντα του Πόντου το 1895 και ήταν έγγαμος με 3 τέκνα, ενώ δεν είχε στρατευθεί πιθανότατα λόγω της προσφυγικής του ιδιότητας. Ήταν απόφοιτος Εμπορικής Σχολής Τραπεζούντας. Την 1η Νοεμβρίου 1928 προσλήφθηκε ως βοηθός αποθηκάριος Β' στο Τμήμα Ελέγχου. Στις 1 Απριλίου 1929 μετατίθεται από την Εξωτερική Υπηρεσία στο Τμήμα Ελέγχου ως Γραφέας Β'. Στις 28 Αυγούστου 1931 πήρε αύξηση και την 1 Ιανουαρίου 1931 προήχθη σε Υπολογιστή Α'. Στις 20 Ιουνίου 1936 αποσπάστηκε προσωρινά στην Στατιστική του Τμήματος Ελέγχου, στις 23 Μαρτίου 1936 μεταφέρθηκε στο Τμήμα Εμπορευμάτων και Τελών και στις 28 Μαρτίου 1936 επέστρεψε στο Τμήμα Ελέγχου. Στις 7 Αυγούστου 1936 προήχθη σε Λογιστή Β' και στις 13 Ιούλη του 1938 τοποθετήθηκε στο Τμήμα Αποθηκεύσεως και πιο συγκεκριμένα την 1η Απρίλη 1939 στην αποθήκη 4. Ένα χρόνο μετά, στις 16 Ιανουαρίου 1940, μεταφέρθηκε στην αποθήκη 6, ενώ στις 25 Ιουλίου 1940 μεταφέρθηκε στην αποθήκη 4. Στις 7 Δεκέμβρη 1940 στο Ελεγκτήριο Α'. Στις 13 Μάρτη 1941 προήχθη σε Γραμματέα Α' και στις 18 Ιούλη 1941 τοποθετήθηκε προσωρινά στο Τμήμα Λογιστικού. Στις 10 Οκτωβρίου 1941 κλήθηκε στο 1ο Αστυνομικό Τμήμα στην Επιτροπή Διαχείρισης Δελτίων Τροφίμων ΓΔΜ.
Από τις 1941-03-22 θα εργαστεί στην Υπηρεσία Λογοκρισίας πιθανόν έως την είσοδο των Γερμανών στην Θεσσαλονίκη. Στις 8 Ιουλίου 1941 διατάχθηκε να προσέρχεται στην υπηρεσία.
Στις 11 Νοεμβρίου 1944 φαίνεται ότι είναι αποσπασμένος στην υπηρεσία Διεθνούς Ερυθρού Σταυρού Θεσσαλονίκης. Στις 2 Απρίλη 1945, τοποθετήθηκε ξανά στο Τμήμα Αποθηκεύσεως, πιθανόν τότε επέστρεψε από την απόσπαση.
Στις 16 Ιουλίου 1945 μεταφέρθηκε στην Αποθήκη 36 και έγινε ξανά Γραμματέας Β'. Στις 3 Αυγούστου 1945 ορίστηκε διαχειριστής του συγκροτήματος υπόστεγων 14 και 15 στον υπαίθριο χώρο 13. Στις 1 Μαρτίου 1946 τοποθετήθηκε στην αποθήκη 18 Α-Ζ. Στις 21 Μαρτίου του 1947 τοποθετήθηκε ως διαχειριστής στην Αποθήκη 17 και στις 20 Σεπτέμβρη του ίδιου έτους στην Αποθήκη 1. Τέλος, στις 9 Σεπτέμβρη 1949 προήχθη σε εισηγητή. Στις 27 Ιουνίου 1952 του ανατέθηκε η διαχείρισης των αποθηκών 14,15,16 και εύφλεκτων υλικών. Στις 5 Ιουλίου 1952 τοποθετήθηκε στο Γραφείο Στατιστικής. Στις 11 Απριλίου 1953 του ανατέθηκε η διαχείριση του υπόστεγου 4. Στις 5 Αυγούστου 1953 του ανατίθεται προσωρινά και η διαχείριση του χώρου του περιβόλου. Στις 4 Φεβρουαρίου 1954 μετατίθεται εναλλάξ με τον Κωνσταντίνο Ζαχαράκη.

Ο Κωνσταντίνος Σεραφειμίδης του Αριστοτέλη γεννήθηκε στην Αμισό (Σαμψούντα) του Πόντου στα 1893. Ήταν τελειόφοιτος Γυμνασίου. Δεν είχε στρατευθεί και ήταν έγγαμος.
Προσλήφθηκε από την ΕΖΘ ως βοηθός του Γραφείου επί δοκιμή στις 14 Απριλίου 1925. Από 1η Αυγούστου ο μισθός του αυξήθηκε και τοποθετήθηκε στο Τμήμα Εμπορευμάτων. Την 1 Μαΐου 1926 θα έχει τον τίτλο του Λογιστή Β . Την 1 Ιουλίου 1927 προάχθηκε σε Λογιστή Α. Στις 24 Αυγούστου 1929 προάχθηκε σε Εισηγητή. Στις 21 Αυγούστου 1929 έλαβε με την προσαύξηση της τριετίας. Την 1 Απριλίου 1938 τοποθετήθηκε προϊστάμενος Γραφείου στο Τμήμα Μεταφορών. Την 1 Δεκεμβρίου 1937 του χορηγήθηκε προσαύξηση μισθού επειδή συμπλήρωσε δεκαετία. Στις 19 Μαΐου 1939 λαμβάνει επίδομα ευδοκίμου παραμονής στον ίδιο βαθμό. Στις 9 Ιουλίου 1941 λαμβάνει από 1 Δεκεμβρίου 1940 επίδομα ευδοκίμου παραμονής στον ίδιο βαθμό επί τριετία. Από τις 1941-03-22 θα εργαστεί στην Υπηρεσία Λογοκρισίας. Το 1941 πρέπει να μετακινήθηκε σε κάποια υπηρεσία διανομής συσσιτίου. Στις 14 Οκτωβρίου 1942 διατάχθηκε με απόφαση της Γενικής Διοίκησης Μακεδονίας να επανέλθει στην ΕΖΘ. Στις 24 Ιουλίου 1943 αποσπάστηκε στην Υπηρεσία της Επιτροπής Διεθνούς Ερυθρού Σταυρού Θεσσαλονίκης. Την 1 Ιουλίου 1945 παρουσιάστηκε από την απόσπαση. Στις 16 Μαρτίου 1953 αποσπάστηκε προσωρινώς ως προϊστάμενος των γραφείων 1 και 4 του Υποστέγου Λάνκασάιρ. Στις 11 Απριλίου 1954 επανήλθε στο Τμήμα Εισαγωγής και Αποταμίευσης. Στις 31 Μαρτίου 1954 παραιτήθηκε από την υπηρεσία.

Ο Εζρά Σαρφατί του Νισσίμ γεννήθηκε στην Αδριανούπολη το 1894. Ήταν έγγαμος με ένα τέκνο. Προσλήφθηκε ως ημερομίσθιος υπάλληλος ως σημειωτής εκφορτώσεων . Ανέλαβε μόνιμος υπάλληλος Σημειωτής με βαθμό λογιστής Β΄ στις 24 Αυγούστου 1929. Στις 26 Φεβρουαρίου 1932 προάχθηκε σε Σημειωτής με βαθμό Γραφέα Α΄. Στις 25 Φεβρουαρίου 1932 δέχθηκε έπαινο για τάξη και φιλεργία. Στις 25 Ιουλίου 1935 τοποθετήθηκε στην Αποθήκη 6 ως βοηθός. Στις 23 Μαρτίου 1936 τοποθετήθηκε ως Προϊστάμενος Εξωτερικής Υπηρεσίας. Την 1 Απριλίου 1938 τοποθετήθηκε στο Τμήμα Μεταφορών. Από 1 Δεκεμβρίου 1938 έλαβε προσαύξηση μισθού 5% επειδή συμπλήρωσε δεκαετία. Στις 26 Νοεμβρίου 1938 τοποθετήθηκε οργανικώς στο Τμήμα Αποθηκεύσεων. Στις 19 Μαΐου 1939 έλαβε επίδομα ευδοκίμου παραμονής στον ίδιο βαθμό. Στις 9 Ιουλίου 1941 έλαβε επίδομα ευδοκίμου παραμονής επί τριετία στον ίδιο βαθμό.
Στις 24 Απριλίου 1946 το Υπηρεσιακό Συμβούλιο της ΕΖΘ δεν γνωρίζει ακόμη την κατάληξη των οκτώ Ισραηλιτών υπαλλήλων του οργανισμού από τον Απρίλιο του 1943. Για αυτό να ζητήσει πληροφορίες από την Ισραηλιτική Κοινότητα με την ελπίδα ότι είναι σε θέση να παράσχει τα αναγκαία στοιχεία με βάση τα οποία να ληφθεί κάποια σχετική απόφαση. Τελικά, σύμφωνα με την απόφαση της 18 Σεπτεμβρίου 1946 της ΓΔΚΜ με την αιτιολογία πως απείχε των καθηκόντων του απολύεται από την ΕΖΘ σύμφωνα το άρθρο 25 και 29 του ΑΝ 962/1937 {αρ. πρωτ. 3322}. Αριθμός ΦΕΚ 112/22.11.1946. Εντωμεταξύ, ο ίδιος μάλλον χάθηκε μαζί με τους άλλους Ισραηλίτες της Θεσσαλονίκης στο ολοκαύτωμα.

Ο Πολυχρόνης Σαραφίδης του Παναγιώτη γεννήθηκε στις Σαράντα Εκκλησίες το 1907. Υπηρέτησε ως υπαξιωματικός με βαθμό υποδεκανέα. Είχε πτυχίο Δημόσιας Εμπορικής Σχολής Θεσσαλονίκης. Προσλήφθηκε στην ΕΖΘ την 2 Νοεμβρίου 1928 ως Σημειωτής με το βαθμό του γραφέα Β΄ κατόπιν διαγωνισμού στις 6 Οκτωβρίου 1928 και τοποθετήθηκε στην Υπηρεσία Εκφορτώσεων. Την 1 Ιανουαρίου 1931 προάχθηκε ως σημειωτής Γραφέας Α΄. Στις 25 Φεβρουαρίου 1932 επαινέθηκε για τάξη και φιλεργία. Στις 20 Ιουνίου 1932 τοποθετήθηκε στην Αποθήκη 12. Την 1 Απριλίου 1934 τοποθετήθηκε στην Αποθήκη 1α. Στις 23 Ιουλίου 1935 απολύθηκε Δυνάμει της Δ Συντακτικής πράξης άρθρο. 5 και δ. Στις 23 Μαρτίου 1936 ανέλαβε και πάλι καθήκοντα στις Προσωρινές Γενικές Αποθήκες και Κοινά Αποταμιευτήρια καθώς αναδιορίστηκε με βάση την 353 ΗΔ. Στις 25 Οκτωβρίου 1937 τοποθετήθηκε στην Αποθήκη 3 ως βοηθός Αποθηκάριος. Στις 25 Μαΐου 1937 τοποθετήθηκε στο Τμήμα Λογιστικό. Στις 19 Μαΐου 1939 ανακοινώνεται ότι λαμβάνει επίδομα ευδόκιμου παραμονής στον ίδιο βαθμό. Στις 28 Οκτωβρίου 1940 επιστρατεύτηκε. Στις 12 Μαΐου 1941 επέστρεψε από την επιστράτευση.
Στις 9 Ιουνίου 1942 ανακοινώνεται ότι λαμβάνει το ήμισι διαφορά μισθού ανάλογα με το βαθμό λόγω συμπλήρωσης 8ετούς υπηρεσίας στον ίδιο βαθμό από 1 Δεκεμβρίου 1940. Στις 19 Οκτωβρίου 1942 εντέλλεται να παρουσιαστεί και να αναλάβει καθήκοντα στην Αυτόνομο Υπηρεσία Επισιτισμού Μακεδονίας. Στις 26 Μαΐου 1943 διατάχθηκε να παρουσιαστεί στην υπηρεσία της ΕΖΘ. Στις 11 Ιουνίου 1943 διατάχθηκε να παραμείνει αποσπασμένος μέχρι 30 ιουνίου 1943. Στις 5 Ιουλίου 1945 τοποθετείται στην Αποθήκη 16 (πρώην Οθωμανικής Τράπεζας) ως βοηθός. Στις 4 Αυγούστου 1945 μετατέθηκε από το τμήμα Αποθηκεύσεων στο Γραφείο Συνδέσμου Τμήματος Μεταφορών. Στις 5 Ιουλίου 1946 ανακοινώνεται ότι προάγεται σε Γραμματέας Β΄ τάξης. Στις 24 Νοεμβρίου 1950 έλαβε το μισό της διαφοράς του βαθμού γραμματέα Β λόγω ευδόκιμου παραμονής. Στις 19 Δεκεμβρίου 1950 προάχθηκε σε Γραμματέα Α΄. Στις 2 Ιανουαρίου 1952 τοποθετήθηκε στο Τμήμα Ελέγχου. Στις 30 Απριλίου 1954 παραιτήθηκε.

Ο Σαρίδης Ιωάννης του Μιχαήλ γεννήθηκε το 1870 στην Τζατάλτζα Κωνσταντινούπολης. Ήταν έγγαμος και δεν είχε στρατευθεί.
Προσλήφθηκε στις 13 Οκτωβρίου 1925 με απόφαση της Επιτροπείας ΕΖΘ ως αποθηκάριος στις προσωρινές Γενικές Αποθήκες. Την 1η Μαΐου 1926 θα έχει το βαθμό του Αποθηκάριου Β΄ στο Τμήμα Αυτεπάγγελτου Αποταμίευσης και Αποταμιευτήρια ΕΖΘ. Την 1η Ιουλίου 1927 προάγεται σε Αποθηκάριος Β΄. Στις 17 Σεπτεμβρίου 1928 τοποθετήθηκε στην Αποθήκη 14 των Κοινών Αποταμιευτηρίων. Στις 20 Δεκεμβρίου 1928 τοποθετήθηκε στην Αποθήκη 12 των Κοινών Αποταμιευτηρίων. Στις 2 Οκτωβρίου 1928 τοποθετήθηκε στην Αποθήκη 7 των ΠΓΑ. Την 1η Μαΐου 1929 προάχθηκε σε Αποθηκάριο Α΄. Στις 22 Ιουνίου 1929 του αναγνωρίσθηκε τριετία στον ίδιο βαθμό και από 15 Σεπτεμβρίου 1928 και μέχρι 30 Απριλίου 1929 ισχύει η σχετική προσαύξηση. Την 1 Απριλίου 1931 τοποθετήθηκε σε αποθήκη 14. Στις 20 Ιουνίου 1932 τοποθετήθηκε στη Αποθήκη 11. Την 1 Απριλίου 1933 τοποθετήθηκε στην αποθήκη 5. Στις 8 Μαρτίου 1934 απεβίωσε.

Ο Σαμαρτζίδης Ευδόκιμος του Θεόδωρου και της Κυριακής, γεννήθηκε το 1922 στη Μικρά Ασία.
Είναι απόφοιτος ΣΤ τάξης δημοτικού και στρατιωτικής κλάσης του 1943. Ήταν έγγαμος.

Ο Σαμαράς Κωσνσταντίνος του Αντωνίου και της Δέσποινας, γεννήθηκε το 1913 στα Γανόχωρα της Ανατολικής Θράκης στην τουρκία.
Είναι τελειόφοιτος δημοτικού, ολοκλήρωσε την στρατιωτική θητεία το 1934. Ήταν έγγαμος και πατέρας τριών παιδιών. Έμενε στην οδό Φωκαίας 8 Βότση.

Ο Σαμαράς Εμμανουήλ του Χρήστου και της Ζωής, γεννήθηκε το 1923 στο Νιχώρι Ανατολικής Θράκης (Τουρκία). Στον τομέα της εκπαίδευσης έχει φοιτήσει μέχρι και την ΣΤ' Δημοτικού. Ολοκλήρωσε την στρατιωτική θητεία του το 1950, ήταν έφεδρος πολεμιστής και τον ξανά κάλεσε να υπηρετήσει κατά τα χρονικά διαστήματα 1955, και 1956. Ήταν έγγαμος και πατέρας 3 παιδιών, και έμενε στην οδό Αισχύλου 37 στην Θεσσαλονίκη. Μετά από σειρά αιτήσεων για μονιμοποίησή ως μόνιμου λιμενεργάτη στην Κομιστική Υπηρεσία Τελωνείων, δεν έγινε καμία δεκτή.

Ο Φώτιος Σαμαντζόπουλος του Αποστόλου, γεννήθηκε το 1898 στην Κωνσταντινούπολη, ήταν έγγαμος, απόφοιτος γυμνασίου και στις 24 Αυγούστου 1945 ανέλαβε καθήκοντα ως διαλογέας-σημειωτής. Στις 23 Ιουλίου 1947 τοποθετήθηκε στην Αποθήκη 7, ενώ στις 13 Φεβρουαρίου 1950 κρίθηκε ικανός προς εργασία από την επιτροπή υγείας του ΙΚΑ, ωστόσο στις 14 Αυγούστου 1952 απολύθηκε από την υπηρεσία. Επαναπροσλήφθηκε στις 16 Δεκεμβρίου 1952 και τοποθετήθηκε στο Τμήμα Αποθηκών, ενώ από την 17 Δεκεμβρίου 1952 ήταν διαχειριστής του χώρου ξυλείας, μέχρι την απόλυση του στις 2 Αυγούστου 1953.