Ο Σαμούρης Νικόλαος του Σπυρίδωνα και της Κάλης, γεννήθηκε το 1932 στον Αθέρα Πάλλης.
Είναι απόφοιτος Δ τάξης δημοτικού και στρατιωτικής κλάσης του 1953. Ήταν έγγαμος και πατέρας δύο παιδιών.
Ο Παναγιωτόπουλος Βασίλειος του Χαρίση και της Ζωής, γεννήθηκε το 1934 στην Θεσσαλονίκη. Φοίτησε μέχρι την Γ' τάξη Γυμνασίου και ολοκλήρωσε τις στρατιωτικές του υποχρεώσεις το 1959. Ήταν έγγαμος και πατέρας 2 παιδιών.
Ο Εσκίογλου Ιωάννης ήταν εργολάβος Μηχανικών Εργοληπτών Δημοσίων Έργων με πτυχίο εργολάβου Β΄τάξης για έργα οικοδομικά. Συμμετείχε στο Σύνδεσμο Εργοληπτών Θεσσαλονίκης.
Ο Σταυρίδης Σταύρος ήταν έκτακτος εργάτης ΕΖΘ και κατόπιν εργολάβος Μηχανικών Εργοληπτών Δημοσίων Έργων με πτυχίο εργολάβου Β΄τάξης για έργα οικοδομικά. Συμμετείχε στο Σύνδεσμο Εργοληπτών Σερρών και τον Σύλλογο Εργολάβων Σερρών.
Ο Αγορόπουλος Γεώργιος του Τιμολέοντα ήταν Πολιτικός μηχανικός. Το 1924 έλαβε δίπλωμα από την Ecole Nationale des Ponts et Chaussees Paris. Διετέλεσε μηχανικός στον Αυτόνομο Οργανισμό Σεισμοπαθών Κορινθίας. Από το 1935 ήταν Ελεύθερος επαγγελματίας. Είχε πτυχίο Δ΄ τάξης για έργα οικοδομικά. Ήταν μέλος του Τεχνικού Επιμελητηρίου Ελλάδας και μέλος της Πανελληνίου Ένωσης Εργοληπτών μελών ΤΕΕ.
Ο Μιχαήλη Κυπαρίσσης ήταν εργολάβος Μηχανικών Εργοληπτών Δημοσίων Έργων με πτυχίο εργολάβου Γ΄τάξης για έργα οικοδομικά. Συμμετείχε στο Σύνδεσμο Εργολάβων Θεσσαλονίκης.
Ο Απόστολος Λεμονίδης ήταν εργολάβος Μηχανικών Εργοληπτών Δημοσίων Έργων με πτυχίο εργολάβου Β΄τάξης για έργα οικοδομικά. Συμμετείχε στο Σύνδεσμο Εργολάβων Θεσσαλονίκης.
Ο Κωνσταντίνος Κοκορόπουλος του Παναγιώτη ήταν Πολιτικός μηχανικός. Το 1916 έλαβε δίπλωμα από το Technische Hochschule Munchen. Την περίοδο 1916-1919 διετέλεσε Μηχανικός Τεχνικών Εταιρειών "Gebruder Rochling" στο Μόναχο και "Rudolf Wolle" στη Λειψία (μεταλλικές κατασκευές, οικοδομικά καιι υδραυλικά έργα). Την περίοδο 1919-1920 διετέλεσε Μηχανικός Δημοσίων Έργων Υπουργείου Συγκοινωνίας (γραφείο Στατικού Ελέγχου Κατασκευών). Την περίοδο 1920-1924 διετέλεσε Διευθυντής Τεχνικού Γραφείου "Ι. Βαρουξάκης" στη Θεσσαλονίκη. Από το 1924-: Ελεύθερος επαγγελματίας, Τεχνικό και Εργοληπτικό Γραφείο. Το 1926 ήταν προϊστάμενος τεχνικού τμήματος στην εταιρεία Κοντός Πέτρο και Ηλιάδης Βασίλειος.Από το 1931 κι έπειτα ήταν Επιθεωρητής Τεχνικών Υπηρεσιών Δήμου Θεσσαλονίκης. Είχε πτυχίο Δ τάξης για έργα οικοδομικά. Ήταν μέλος στο ΤΕΕ, τμήμα Μακεδονίας, και μέλος του Συνδέσμου Εργοληπτών Θεσσαλονίκης.
Την περίοδο 1923-1924 και το 1927 κι έπειτα ήταν Μέλος Τεχνικού Γνωμοδοτικού Συμβουλίου Γενικής Διοίκησης Μακεδονίας. Επίσης, ήταν Μέλος Επιτροπής Σχεδίου πόλεως Θεσσαλονίκης. Το 1930 κι έπειτα ήταν Εκπρόσωπος ΤΕΕ στο Δ.Σ. Διεθνούς Έκθεσης Θεσσαλονίκης και μέλος Εκτελεστικής Επιτροπής αυτής. Το 1931- διετέλεσε Πρόεδρος στο Δ.Σ. Διεθνούς Έκθεσης Θεσσαλονίκης
Ο Ιωάννης Δημητριάδης του Αλέξανδρου ήταν Αρχιτέκτονας. Το 1917 έλαβε δίπλωμα Ecole Speciale d'Architecture Paris. Την περίοδο 1917-1919 εξάσκησε το επάγγελμα στο Παρίσι και την Ελβετία. Την περίοδο 1919-1922 ανέλαβε Αρχιτέκτονας Α΄τάξης Δημοσίων Έργων Υπουργείου Συγκοινωνίας. Από το 1923 κι έπειτα διετέλεσε Τεχνικός εκτιμητής Εθνικής Τράπεζας Ελλάδος. Από το 1924κι έπειτα ήταν Ιδρυτής και διευθυντής Τεχνικής Εταιρείας "Αδελφοί Δημητριάδη" με έδρα τη Θεσσαλονίκη.
Έλαβε Α΄βραβείο διεθνούς αρχιτεκτονικού διαγωνισμού για το Δημαρχείο Θεσσαλονίκης. Α΄βραβείο Πανελλήνιου αρχιτεκτονικού διαγωνισμού για το Εμποροβιομηχανικό Επιμελητήριο Θεσσαλονίκης.
Ο Γεώργιος Γρηγορίου του Κωνσταντίνου ήταν πολιτικός μηχανικός. Γεννήθηκε στην Ζάκυνθο. Το 1930 έλαβε δίπλωμα Ε.Μ.Π. Την περίοδο 1930-1931 ανέλαβε Επιβλέπων μηχανικός έργων Καριανησίου, Μεγδόβης και Νάξου. Την περίοδο 1931-1933 ανέλαβε Δόκιμος μηχανικός Δημοσίων Έργων Υπουργείου Συγκοινωνίας. Από το 1933- διετέλεσε Μηχανικός Β΄. τάξης. (4) 1937: Γραφείο Νομομηχανικού, Άρτα. (5) 1940: Γραφείο Νομομηχανικού Κομοτηνής. Ανέλαβε υπηρεσία ως προϊστάμενος στην Τεχνική Υπηρεσία ΕΖΘ για ένα μικρό χρονικό διάστημα το 1947