Ο Λεπτοκαρύδης Κωνσταντίνος του Ιωάννη και της Θεοδοσίας Τσορτανίδου γεννήθηκε το 1915 στην Τραπεζούντα της Μικράς Ασίας (Πόντος) και ήρθε στην Θεσσαλονίκη ως πρόσφυγας. Ήταν παντρεμένος με την Ρωμυλία Σαμλόγλου από το 1968 και είχαν αποκτήσει μαζί δύο παιδιά. Είχε απολυτήριο Δημοτικού.
Ο Λευκίδης Γεώργιος του Χρήστου και της Αναστασίας γεννήθηκε το 1898 στην Στρωμνίτσα.
Ο Λευκόπουλος Ηρακλής ήταν πολιτικός μηχανικός. Έλαβε πτυχίο ΕΜΠ το 1939 και συμμετείχε στη διοίκηση στο Τμήμα Κεντρικής Μακεδονίας του ΤΕΕ. Ως εκπρόσωπος του ΤΕΕ συμμετείχε στο ΔΣ της ΕΖΛΘ. Ο Λευκόπουλος Ηρακλής συμμετείχε στο πρώτο διοικητικό συμβούλιο της ΕΖΛΘ στις 5 Δεκεμβρίου 1953 και σύμφωνα με το άρθρο 3 §6 του Ν.Δ.2551/1953 και την κλήρωση που διεξάχθηκε, η θητεία του ορίστηκε σε διάρκεια τριών ετών. Συμμετείχε στη δεύτερη και τρίτη περίοδο του διοικητικού συμβουλίου της ΕΖΛΘ. Αποχώρησε στις 21 Δεκεμβρίου 1921.
Ο Επαμεινώνδας Λεφάκης ήταν ταγματάρχης και οπλαρχηγός, με σημαντική παρουσία στον δημόσιο και πολιτικό βίο της Θεσσαλονίκης του Μεσοπολέμου. Ήταν παντρεμένος με την Ευθαλία, η οποία απεβίωσε το 1926.
Το καλοκαίρι του 1926 εντάχθηκε στην εθνική οργάνωση «Παύλος Μελάς», η οποία αποσκοπούσε στη θεσμική αναγνώριση των Μακεδονομάχων. Διετέλεσε επίτιμος αντιπρόεδρος του ΔΣ, όντας μία από τις αναγνωρισμένες μορφές των βετεράνων του Μακεδονικού Αγώνα.
Η δημόσια εικόνα του, ωστόσο, χαρακτηρίστηκε και από αντιφατικά στοιχεία: σύμφωνα με δημοσιεύματα της εφημερίδας Μακεδονία (11/11/1926) εμπλέκεται σε επεισόδια ένοπλης βίας σε καφενεία και οινοπωλεία, γεγονός που δείχνει μια κουλτούρα ανδροκρατικής επιβολής.
Πολιτικά, ήταν ένθερμος βενιζελικός, κάτι που αποδεικνύεται και από το γεγονός ότι σε κοινωνική περίσταση έδωσε σε βαπτιζόμενο βρέφος το όνομα «Ελευθέριος Βενιζέλος».
Παράλληλα, αναπτύσσει εμπορική δραστηριότητα ήδη από το 1923, εμφανιζόμενος ως προμηθευτής τροφίμων του Στρατού με έδρα στην οδό Καμπάνη 53 (Μακεδονία, 29/11/1923). Η εμπλοκή του σε εργολαβίες στρατιωτικών και κρατικών προμηθειών υποδηλώνει σημαντικό δίκτυο πολιτικών διασυνδέσεων.
Κομβική υπήρξε η εμπλοκή του στη διαμάχη για την κομιστική εργολαβία της Ελευθέρας Ζώνης Θεσσαλονίκης (ΕΖΘ) το 1925–1926. Μαζί με τους εταίρους του Αλμυράντη και Ρούση συμμετείχε στη μειοδοτική διαδικασία. Παρά αρχικές απορρίψεις, με εμφανή κυβερνητική παρέμβαση (καθεστώς Πάγκαλου), αναδείχθηκε μειοδότης. Ακολούθησε σειρά έντονων αντιπαραθέσεων με την Επιτροπεία της Ζώνης σχετικά με τους όρους, τις αμοιβές και τη λειτουργία της εργολαβίας. Τα αιτήματα του Λεφάκη για αναθεώρηση των τιμών οδήγησαν σε πολιτική διαμάχη μεταξύ της Επιτροπείας και της κυβέρνησης.
Η παρουσία του στο ζήτημα ανέδειξε τόσο την εξάρτηση της ΕΖΘ από πολιτικές πιέσεις όσο και τον ενεργό ρόλο του ίδιου στο παρασκήνιο του μεσοπολεμικού επιχειρηματικού–πολιτικού δικτύου.