Ο Αθανάσιος Κολοτούρος του Νικολάου γεννήθηκε στο Ζαχαράτο Αρκαδίας το 1883, ήταν έγγαμος, υπήρξε έφεδρος οπλίτης και ανέλαβε καθήκοντα φύλακα στις 4 Αυγούστου 1930. Αποσπάστηκε στην Υπηρεσία Ασφαλείας στις 24 Μάη 1931 για την φρούρηση της προκυμαίας, ενώ στις 31 Δεκεμβρίου 1941 απολύθηκε λόγω ορίου ηλικίας.
Ο Κωνσταντίνος Χαρίδης του Δημητρίου γεννήθηκε το 1900 στο Τσεπέλοβο στο Ζαγόρι Ηπείρου. Υπηρέτησε ως έφεδρος υπαξιωματικός με βαθμό επιλοχία. Ολοκλήρωσε την τρίτη γυμνασίου. Προσλήφθηκε στις 4 Αυγούστου 1930 ως Σημειωτής στην Υπηρεσία Φορτοεκφορτώσεων Ατμοπλοίων με βαθμό και μισθό Γραφέα Β΄. Στις 9 Ιουλίου 1934 τοποθετήθηκε στο Τμήμα Εμπορευμάτων και Τελών. Στις 4 Ιουλίου 1938 τοποθετήθηκε στο Τμήμα Αποθηκεύσεως. Στις 23 Ιουλίου 1938 προάχθηκε σε γραφέα Α΄. Στις 25 Ιουλίου 1940 τοποθετήθηκε ως βοηθός αποθηκάριος Αυταπαγγέλτου ΠΕΓΑ. Από τις 1941-03-22 θα εργαστεί στην Υπηρεσία Λογοκρισίας. Στις 21 Ιουνίου 1941 τέθηκε στη διάθεση της Επιτροπής Διαχείρισης Δελτίων Τροφίμων. Στις 9 Οκτωβρίου παρουσιάστηκε στο 2ο Αστυνομικό Τμήμα για να τεθεί στη διάθεση της ίδιας Επιτροπής. Στις 12 Νοεμβρίου 1941 ανακλήθηκε από την απόσπαση. Στις 18 Νοεμβρίου 1941 παρουσιάστηκε στην Διεύθυνση Επισιτισμού Γενικής Διοίκησης Μακεδονίας. Στις 31 Δεκεμβρίου 1941 επέστρεψε στην ΕΖΘ. Στις 2 Απριλίου 1945 τοποθετήθηκε στο Τμήμα Αποθηκεύσεως ΕΖΘ. Στις 25 Οκτωβρίου 1945 ανέλαβε τα τιμολόγια στο ίδιο Τμήμα. Στις 17 Ιανουαρίου 1946 τοποθετήθηκε ως βοηθός Αποθήκης 3 και στις 6 Ιανουαρίου 1946 τοποθετήθηκε στο Τμήμα Αποθηκεύσεως στο Γραφείο Ελέγχου Τιμολογίων με αντικείμενο εργασία τα λογιστικά. Αργότερα το Τμήμα μετονομάστηκε σε Τμήμα Εισαγωγής και Αποταμιεύσεως ΕΖΘ. Στις 4 Μαΐου 1950 προάχθηκε σε Γραμματέας Β. Στις 18 Δεκεμβρίου 1950 τοποθετήθηκε στο Τμήμα Ελέγχου Τιμολογίων με αντικείμενο εργασίας τον έλεγχο εισπράξεως γενικών τιμολογίων και Δημόσια τήρηση βιβλίων εισπρακτέων και επιστρεπτέων, σύνταξη φύλλων επεξεργασίας, τήρηση βιβλίων καταχωρήσεως δελτίων ημερομηνιών. Στις 21 Ιουλίου 1952 προήχθη σε γραμματέας Α΄. Στις 19 Ιουλίου 1954 τοποθετήθηκε στο Τμήμα Ελέγχου της Διεύθυνσης Οικονομικών Υπηρεσιών ΕΖΛΘ . Στις 23 Νοεμβρίου 1955 προήχθη κατά αρχαιότητα σε Εισηγητής. Στις 12 Ιουλίου 1957 εντάχθηκε στην οργανική θέση του Β1 κλάδου Διοικητικών Υπαλλήλων της Β΄Κατηγορίας με βαθμό 5ο. Στις 29 Ιουλίου 1957 τοποθετήθηκε στο Τμήμα Τιμολογίων και Διαχείρισης Κομιστικής. Συγκεκριμένα, απασχολήθηκε στο Γραφείο Τιμολογίων με αντικείμενο εργασίας την έκδοση τιμολογίων εισπράξεως από πρακτορεία, δημόσιους οργανισμούς, επί περιπτώσεων παρακαταθήκης (ΣΕΚ, ΑΤΕ) συμπληρωματικών κλπ. Αποχώρησε από την υπηρεσία λόγω συνταξιοδότησης στις 31 Δεκεμβρίου 1965 και έλαβε τη σύνταξη από 1 Απριλίου 1966.
Ο Δημήτριος Παπασαραφιανός του Σαραφιανού γεννήθηκε στην Κασσάνδρεια της Χαλκιδικής. Συμμετείχε στον Παγχαλκιδικό Σύλλογο Θεσσαλονίκης «Ο Αριστοτέλης», στην Φιλόπτωχο Αδελφότητα και στον Αθλητικό Σύλλογο «Ηρακλής». Την εποχή της Μικρασιατικής Εκστρατείας, το 1921, συμμετείχε στο τμήμα υγιεινής του Πατριωτικού Συνδέσμου Ελληνίδων στην ενορία της Αγίας Αικατερίνης. Ήταν ενεργό μέλος του Ιατρικού Συνδέσμου Θεσσαλονίκης. Επίσης, το 1921 ήταν μέλος του Δημοτικού Συμβουλίου της Θεσσαλονίκης.
Στις 20 Ιανουαρίου 1936 προσλήφθηκε ως ιατρός. Την 1 Δεκεμβρίου 1937 απολύθηκε από την υπηρεσία.
Ο Δημήτριος Πολυχρονόπουλος του Παναγιώτη γεννήθηκε το 1903 στο Ζευγολατιό Μεσσηνίας. Είχε ολοκληρώσει την Γ Γυμνασίου, είχε υπηρετήσει ως έφεδρος υπαξιωματικός και ήταν έγγαμος. Στις 17 Ιουνίου 1942 διορίστηκε ως έκτακτος υπάλληλος της Επιτροπής Ελέγχου Τιμολογίων. Στις 16 Ιουλίου 1945 προσλήφθηκε ως γραφέας Α΄ . Η πρόσληψή του δεν εγκρίθηκε από το Υπουργείο Οικονομικών και στις 13 Φεβρουαρίου 1946 επανήλθε στη θέση του έκτακτου. Στις 18 Ιανουαρίου 1950 αποσπάται εκτός ομάδας εργατών προσωρινώς στο Τμήμα Αποθηκεύσεως με αντικείμενο εργασίας την ξυλεία. Στις 25 Δεκεμβρίου 1951 συνταξιοδοτήθηκε.
Ο Γεώργιος Κατσώνης του Κωνσταντίνου γεννήθηκε στην Αθήνα το 1902, ήταν έγγαμος με τρία παιδιά και ήταν απόφοιτος δημόσιας εμπορικής σχολής Θεσσαλονίκης. Είχε υπάρξει έφεδρος αξιωματικός. Διορίστηκε από τον Περιφερειακό Σύμβουλο της Πανελληνίου Ένωσης Παλαιών Πολεμιστών και Θυμάτων ως έφεδρος παλαιός πολεμιστής στις 16 Ιουνίου 1936 και ανέλαβε καθήκοντα την 1η Αυγούστου 1936. Στις 14 Φεβρουαρίου 1937 έλαβε το βαθμό του Γραφέα Β σύμφωνα με απόφαση της Επιτροπείας ΕΖΘ που εγκρίθηκε από τη Γενική Διοικήση Μακεδονίας. Την 19η Μάη 1937 μετατέθηκε προσωρινά από το Τμήμα Ελέγχου στο Τμήμα Εμπορευμάτων και Τελών. Στις 8 Ιουλίου 1938 ανακοινώθηκε η προαγωγή του σε Γραφέα Α και την 1η Απρίλη 1938 η τοποθέτηση του στο Τμήμα Ελέγχου. Στις 15 Μάη 1940 αποχώρησε για στράτευση από την οποία απαλλάχτηκε στις 15 Ιουνίου 1940, μέχρι την εκ νέου αποχώρηση του, την 28η Οκτωβρίου 1940. Στις 19 Μάη 1941 προήχθη σε Λογιστή Β ως τραυματίας πολέμου και στις 16 Ιουνίου 1941 επέστρεψε στα καθήκοντα του. Στις 28 Οκτωβρίου 1941 αποσπάται στο Τμήμα Εμπορίου Επιθεώρησης Βιομηχανίας Γενικής Διοίκησης Μακεδονίας και την 9η Ιουνίου 1942 πήρε αύξηση λόγω οικογενειακών βαρών. Μετά τον πόλεμο, στις 22 Νοεμβρίου 1945, προήχθη σε Γραμματέα Α, ενώ στις 22 Φεβρουαρίου 1946 τοποθετήθηκε στην Αποθήκη 18. Στις 9 Σεπτεμβρίου 1949 προήχθη σε εισηγητή. Στις 19 Ιουλίου 1954 τοποθετήθηκε στο Τμήμα Ελέγχου της Διεύθυνσης Οικονομικών Υπηρεσιών. Στις 15 Σεπτεμβρίου 1956 αποσπάστηκε στη Διεύθυνση Τεχνικών Υπηρεσιών με καθήκον την παραλαβή πετρωμάτων. Στις 17 Δεκεμβρίου 1956 επανήλθε στο Τμήμα ελέγχου. Στις 17 Δεκεμβρίου 1956 αποσπάστηκε στο Τμήμα Εκμετάλλευσης για να αναλάβει τη διαχείριση της Αποθήκης Υλικού. Εντάχθηκε στην οργανική θέση στον Κλάδο Β1 Κλάδου Διοικητικών Υπαλλήλων Β΄Κατηγορίας στον 5ο βαθμό.
Ο Ηλίας Κόνιαρης του Αντωνίου γεννήθηκε το 1899 στο Κόλινδρο. Υπηρέτησε ως έφεδρος αξιωματικός. Στις 16 Ιουνίου 1936 προσλήφθηκε από την Πανελλήνιο Ένωση Παλαιών Πολεμιστών και Θυμάτων στην υπηρεσία της ΕΖΘ. Ανέλαβε καθήκοντα ως Γραφέας Β΄ την 21η Αυγούστου 1936. Στις 6 Απριλίου 1937 μετατέθηκε προσωρινώς από το Τμήμα Εμπορευμάτων και Τελών ΕΖΘ στην Τεχνική Υπηρεσία. Στις 4 Δεκεμβρίου 1939 τοποθετείται στην Υπηρεσία Ακινήτων και Υλικού Στις 22 Ιουλίου 1938 έλαβε εξάμηνη αναρρωτική άδεια με αποδοχές. Στις 16 Αυγούστου 1940 στρατεύθηκε ως έφεδρος αξιωματικός για μετεκπαίδευση για ένα μήνα. Στις 16 Σεπτεμβρίου 1940 επέστρεψε από το στράτευμα. Στις 7 Σεπτεμβρίου 1940 διαγράφηκε από τις λίστες του στρατεύματος. Την 1 Απριλίου 1941 απολύθηκε λόγω πνευματικής ανικανότητας.
Ο Χρήστος Δικαλπακίδης του Κωνσταντίνου γεννήθηκε το 1911 στο Διδυμότειχο και ήταν απόφοιτος γυμνασίου. Ήταν έγγαμος. Είχε υπηρετήσει ως έφεδρος υπαξιωματικός με το βαθμό του δεκανέα. Στις 3 Σεπτεμβρίου 1938 του ανετέθησαν καθήκοντα Φύλακα Β, μέχρι την απόλυση του στις 3 Μαρτίου 1939 λόγω νομίμου κωλύματος, ωστόσο τις 17 Μαρτίου 1939 ανέλαβε ξανά καθήκοντα σύμφωνα με το άρθρο 17 του Α.Ν. 962/1937. Στις 23 Αυγούστου κλήθηκε από το στρατό για υπηρεσίες από τις οποίες αποδεσμεύτηκε στις 8 Μάη 1941. Στις 25 Νοέμβρη 1941 αποσπάστηκε στην Ιχθυόσκαλα και στις 9 Ιουνίου ανακοινώθηκε αύξηση στο μισθό του κατά 3%. Την 27η Οκτωβρίου 1942 διετάχθη η απόσπαση του από την Ιχθυόσκαλα και την επομένη, στις 28 Οκτωβρίου 1942, τοποθετήθηκε στο Διοικητικό Τμήμα. Την 5η Ιούλη 1945, μετά τον πόλεμο, μεταφέρθηκε στην Αποθήκη 16, ενώ την 3η Αυγούστου 1945 μεταφέρθηκε στην Αποθήκη 17, έως τις 22 Φεβρουαρίου 1946 που επέστρεψε στην Αποθήκη 16. Στις 6 Ιουνίου 1946 τοποθετήθηκε στην Αποθήκη 1, ενώ στις 5 Ιουλίου 1946 ανακοινώθηκε η προαγωγή του σε Φύλακα Α με απόφαση της Επιτροπείας ΕΖΘ και στις 4 Σεπτεμβρίου 1946 η μετάθεση του στο Τμήμα Μεταφορών. Την 19η Μάρτη 1949 κλήθηκε για στράτευση, ενώ την 9η Σεπτεμβρίου 1949 προήχθη σε Γραφέα Α΄. Στις 10 Απριλίου 1953 προάχθηκε κατ' αρχαιότητα στο βαθμό του Γραμματέα Β΄τάξης. Στις 14 Σεπτεμβρίου 1953 αποσπάστηκε στο Τμήμα Φορτοεκφορτώσεων. Στις 19 Ιουλίου 1954 προάχθηκε κατά αρχαιότητα σε Γραμματέας Α΄τάξης. Στις 12 Ιουλίου 1957 εντάχθηκε στην οργανική θέση του Α1 Κλάδου Διοικητικών Υπαλλήλων Α΄κατηγορίας με βαθμό 6ο του Υ. Κ. Στις 29 Ιουλίου 1957 του ανατέθηκαν τα καθήκοντα του Όθωνα Κακάβα. Στις 22 Νοεμβρίου 1968 ανέλαβε Διευθυντής Οικονομικών Υπηρεσιών ΕΖΛΘ και κατόπιν ΟΛΘ.
Ο Δημήτριος Αρβανιτάκης (ή Αρναούτογλου) γεννήθηκε στη Μπάλια της Μικράς Ασίας το 1905. Ήταν απόφοιτος γυμνασίου και ήταν έγγαμος με δύο παιδιά (ήταν εγγεγραμμένος στο Μητρώο Θεσσαλονίκης, 2215). Ανήκε στην κλάση 1925 και υπηρέτησε ως οπλίτης. Εργάστηκε πρώτη φορά στον οργανισμό στις 12 Δεκεμβρίου 1929 ως ημερομίσθιος υπάλληλος. Από τις 31 Μαρτίου 1939 εργάζονταν ως τακτικός Γραφέας. Την 1η Απρίλη 1939 τοποθετήθηκε στην Αποθήκη 13, την 25η Ιούλη 1940 ως βοηθός στην Αποθήκη 14 και την 7η Δεκεμβρίου 1940 στα γραφεία του Τμήματος Αποθηκεύσεων. Στις 10 Οκτωβρίου 1941 διετάχθη να παρουσιαστεί στο 7 Αστυνομικό τμήμα για την Διαχείριση Δελτίων Τροφίμων, ενώ την 2α Απρίλη 1945 τοποθετήθηκε στο Τμήμα Αποθηκεύσεων. Την 1η Σεπτεμβρίου 1945 παραπέμφθηκε στο Υπηρεσιακό Συμβούλιο λόγω κατηγοριών που τον βάραιναν. Στις 25 Οκτωβρίου 1945 μεταφέρθηκε στην Αποθήκη 4. Στις 14 Ιουνίου 1946 ανακοινώθηκε η απόλυση του σύμφωνα με σχετική απόφαση του υπουργού οικονομικών, ωστόσο στις 18 Ιουλίου 1947 ανέλαβε εκ νέου καθήκοντα καθώς κρίθηκε ότι η δικαιολόγηση της απόλυσης δεν ήταν επαρκής και στις 28 Ιανουαρίου 1948 προήχθη σε Γραφέα Α. Στις 9 Ιουλίου 1951 μετατέθηκε στην Αποθήκη 16. Στις 17 Απριλίου 1952 προάχθηκε σε γραμματέας Β΄. Στις 17 Μαρτίου 1953 ανέλαβε τη διαχείριση της Αποθήκης 6. Στις 20 Φεβρουαρίου 1954 μετατέθηκε στην Αποθήκη 1 και 2. στις 19 Ιουλίου 1954 τοποθετήθηκε στο Τμήμα Αποθηκών Ελευθέρας Ζώνης ΕΖΛΘ. Στις 26 Ιουλίου 1954 τοποθετήθηκε στην αποθήκη 1 και 2. Στις 18 Οκτωβρίου 1954 προάχθηκε σε γραμματέας Α΄. Στις 19 Οκτωβρίου 1956 μετατίθεται στο Υπόστεγο 4 Λάνκασάιρ. Στις 12 Ιουλίου 1957 εντάχθηκε στην οργανική θέση Β1 κλάδου Διοικητικών Υπαλλήλων της Β΄Κατηγορίας με βαθμό 6ο. Στις 29 Ιουλίου 1957 τοποθετήθηκε από την Αποθήκη 11 και τον περίβολο στον περίβολο ξυλείας.
Ο Δημήτριος Τάκος του Νικολάου γεννήθηκε το 1909 στην Αφθόνη του Μαρμαρά. Στις 16 Μαΐου 1929 προσλήφθηκε ως ημερομίσθιος λεμβούχος μαζί με τη λέμβο του. Ήταν έγγαμος με τρία παιδιά. Είχε ολοκληρώσει την Γ Δημοτικού. Στις 23 Μαρτίου 1936 τοποθετήθηκε στο Τμήμα Εμπορευμάτων και Τελών ως ημερομίσθιος κλητήρας. Στις 31 Μαρτίου 1939 ανέλαβε καθήκοντα ως τακτικός κλητήρας Β΄και υπηρετεί στο Τμήμα Αποθηκεύσεων. Στις 19 Μαρτίου 1941 συμμετείχε στην επιστράτευση στο ελληνοϊταλικό πόλεμο. Στις 2 Ιουνίου 1941 αποστρατεύθηκε. Στις 25 Σεπτεμβρίου 1941 διατάχθηκε να παρουσιαστεί για περαιτέρω υπηρεσία στη Διεύθυνση Επισιτισμού στη Γενική Διοίκηση Μακεδονίας. τις 14 Νοεμβρίου 1941 διατάχθηκε να επιστρέψει την ΕΖΘ. Στις 20 Νοεμβρίου 1941 τιμωρήθηκε με πρόστιμο 100 δρχ. επειδή δημιούργησε επεισόδια εντός γραφείων της Γενικής Διοίκησης Μακεδονίας. Στις 30 Μαρτίου 1945 τοποθετήθηκε στην Υπηρεσία Ασφαλείας. Στις 4 Ιουλίου 1945 μετατέθηκε από το Τμήμα Μεταφορών στην Υπηρεσία Ασφαλείας. Στις 5 Ιουλίου 1946 προάχθηκε σε κλητήρας Α΄. Στις 7 Ιανουαρίου 1947 τοποθετήθηκε στο Τμήμα Αποθηκεύσεων. Στις 24 Νοεμβρίου 1950 έλαβε αύξηση λόγω ευδοκίμου παραμονής στον ίδιο βαθμό και κατ' επέκταση στο Τμήμα Εισαγωγών και Αποταμίευσης. Στις 3 Ιουνίου 1952 αποσπάστηκε στο Λογιστικό Τμήμα. Στις 19 Ιουλίου 1954 τοποθετήθηκε προσωρινά στην Υπηρεσία Ασφαλείας στην Διεύθυνση Ελευθέρας Ζώνης. Στις 12 Ιουλίου 1957 εντάχθηκε στην οργανική θέση του Γ1 Κλάδου Αρχικλητήρων - Κλητήρων της Γ΄Κατηγορίας με βαθμό 10 του Υ.Κ.
Ο Νικόλαος Καραγιαννίδης του Γεωργίου γεννήθηκε στο Καρς της Ρωσίας το 1900. ήταν τελειόφοιτος ρωσικού γυμνασίου. Ήταν έγγαμος με 3 παιδιά και είχε υπηρετήσει ως έφεδρος οπλίτης. Εργάστηκε πρώτη φορά για τον οργανισμό στις 9 Απρίλη 1930 ως υπάλληλος και μονιμοποιήθηκε στις 19 Μάη 1939 ως γραφέας. Στις 5 Ιουλίου 1946 ανακοινώθηκε η προαγωγή του σε Γραφέα Α με απόφαση της Επιτροπείας ΕΖΘ και στις 23 Ιουλίου 1946 τοποθετήθηκε αποθηκάριος περιβόλου, ενώ στις 24 Νοεμβρίου 1950 πήρε αύξηση. Στις 17 Απριλίου 1952 προάχθηκε στο βαθμό Γραμματέας Β΄. Στις 19 Ιουλίου 1954 τοποθετήθηκε στο Τμήμα Αποθηκών Ελευθέρας Ζώνης ΕΖΛΘ. Στις 26 Ιουλίου 1954 τοποθετήθηκε στο χώρο σιδήρου. Στις 18 Οκτωβρίου 1954 προάχθηκε σε γραμματέα Α΄. Στις 12 Ιουλίου 1957 εντάχθηκε στην οργανική θέση του Β1 Κλάδου Διοικητικών Υπαλλήλων Β΄Κατηγορίας με βαθμό 6ο. Στις 29 Ιουλίου 1957 τοποθετήθηκε από το χώρο σιδήρου ως διαχειριστής στην Αποθήκη 14.