Ο Ιωάννης Τσιμπιδάρης του Αποστόλου και της Μαρίας γεννήθηκε στην Αρεόπολη Μάνης Λακωνίας. το 1899. Παντρεύτηκε τη Σοφία Χαλβατζή του Αθανασίου το 1933 και από το γάμος τους γεννήθηκαν δύο κόρες, η Γιαννούλα και η Μαρία, και δύο αγόρια, ο Αθανάσιος και ο Απόστολος. Τέλος, ήταν μέλος της Λακωνικής Αδελφότητος.
Ο Ασέρ Φρασένζ ήταν υπάλληλος στην Υπηρεσία Γερανών κατά την περίοδο της Γαλλικής Εταιρίας. Παραμένει στην ίδια θέση στο ΛΤΘ το 1930, ενώ στο οργανόγραμμα του 1935 έχει μεταφερθεί στο Τμήμα Βεβαιώσεως Λιμενικών Δικαιωμάτων.
Ο Σαμουήλ Φράγκου ήταν υπάλληλος στην Υπηρεσία Γερανών κατά την περίοδο της Γαλλικής Εταιρίας. Παραμένει στην ίδια θέση στο ΛΤΘ το 1930, όπως και στο οργανόγραμμα του 1935.
Ο Αριστείδης Χαρίσης γεννήθηκε το 1880 στο Λεσκοβίκι της Βορείου Ηπείρου. Προσλήφθηκε στις 18 Φεβρουαρίου 1936 σε προχωρημένη ηλικία για την εκτέλεση βοηθητικών εργασιών στο λιμένα. Εργαζόταν στην τεχνική υπηρεσία του ΛΤΘ ως ημερομίσθιος καθαριστής Σιδηροδρομικών Γραμμών και Περιστρεφόμενων Πλακών με ημερομίσθιο 90 δρχ. Συνταξιοδοτήθηκε στις 28 Φεβρουαρίου 1948 διότι αδυνατούσε να εκτελέσει τις εργασίες λόγω γήρατος.
Η Χαχαμίδου Αγγελική του Νικολάου καταγόταν από την Αλεξανδρούπολη και ήταν γραμματέας- δακτυλογράφος. Ήταν παντρεμένη με τον Γεώργιο Μολλά.
Εργάστηκε ως τακτικός υπάλληλος στο Δημόσιο Δίκαιο στον Δήμο Κουφαλιών από την 1 Νοεμβρίου 41 έως τις 19 Σεπτεμβρίου 1944. Στις 29 Σεπτεμβρίου 1944 προσλήφθηκε στο Λιμενικό Ταμείο Θεσσαλονίκης και εργάστηκε έως τις 31 Μαΐου 1945. Στις 12 Μαρτίου 1946 μετατέθηκε στην Εποπτεία Εμπορίου του Έβρου και παρέμεινε έως τις 30 Σεπτεμβρίου 1946. Στη συνέχεια μετατέθηκε στο Λιμενικό Ταμείο Έβρου από τις 24 Ιανουαρίου 1947 έως τις 31 Ιουλίου 1957. Τέλος, μετατέθηκε στην ΕΖΛΘ και εργάστηκε από τις 7 Αυγούστου 1957 έως τις 30 Νοεμβρίου 1959, έως ότου παραιτήθηκε.
Ο Ματθαίου Ηλίας του Γεωργίου γεννήθηκε στην Κωνσταντινούπολη το 1884. Ήταν έγγαμος και δεν είχε στρατευθεί.
Ο Ψωμάς Γεώργιος του Ιωάννη και της Δέσποινας γεννήθηκε το 1888.΄Ήταν παντρεμένος με τη Μαριάνθη.
Ο Διονυσόπουλος Διονύσιος του Γεωργίου γεννήθηκε σε Άσπρα Σπίτια Ολύμπου στα 1897. Είχε απολυτήριο Γυμνασίου. Ήταν έγγαμος με δύο παιδιά. Υπηρέτησε ως έφεδρος υπολοχαγός πυροβολικού. Προσλήφθηκε στην ΕΖΘ στις 15 Οκτωβρίου 1925 ως επιστάτης στο Τμήμα Ιδιωτικών Αποταμιευτηρίων (Αποθηκών). Την 1η Μαΐου 1926 θα έχει το βαθμό του Επιστάτης εκφορτώσεων στο Τμήμα Εκφορτώσεων και Προσωρινών Γενικών Αποθηκών. Στις 8 Νοεμβρίου 1926 μετατέθηκε εκ νέου ως επιστάτης Ιδιωτικών Αποταμιευτηρίων (Αποθηκών). Την 1η Ιουλίου 1927 προήχθη «κατ’ εκλογήν» σε Τμηματάρχη Β΄ και προϊστάμενος Ιδιωτικών Αποθηκών και Επαληθεύσεων. Στις 17 Ιουλίου 1930 προήχθη σε Τμηματάρχη Α΄. Στις 11 Ιανουαρίου 1932 του ανατέθηκαν καθήκοντα προϊσταμένου Τμήματος Εμπορευμάτων και Τελών με διατήρηση προσωρινώς τα καθήκοντα προϊσταμένου Ιδιωτικών Αποθηκών και Επαληθεύσεως. Την 1 Σεπτεμβρίου 1936 ανέλαβε καθήκοντα Προϊσταμένου Εξωτερικής Υπηρεσίας. Την 1 Απριλίου 1938 τοποθετήθηκε Προϊστάμενος Τμήματος Ελέγχου. Στις 10 Αυγούστου 1938 ανατέθηκε προσωρινά καθήκοντα αναπληρωτού υποδιευθυντή και μέχρι την άφιξη από την άδεια του Τμηματάρχη Δ. Σαρατζόπουλου. Ομοίως αναλαμβάνει τα καθήκοντα του Τμηματάρχη Σαρατζόπουλου στο Υπηρεσιακό Συμβούλιο.
Στις 19 Μαΐου 1939 θα λάβει επίδομα λόγω ευδόκιμου παραμονής στο βαθμό. Στις 5 Αυγούστου 1939 αναλαμβάνει προσωρινώς καθήκοντα Προϊσταμένου Τμήματος Μεταφορών . Στις 28 Οκτωβρίου 1940 στρατεύθηκε και 11 Απριλίου 1945 ανέλαβε ξανά καθήκοντα. Από 7 Ιουλίου 1943 όπου λήγει και η αναρρωτική του άδεια, λογίζεται ως διατελών αορίστου άδειας και άνευ αποδοχών μέχρι την ημέρα που θα επανέλθει στην υπηρεσία. Στις 29 Νοεμβρίου 1945 αναλαμβάνει τη διεύθυνση του Τμήματος Μεταφορών λόγω απουσίας του Τμηματάρχη Α΄, Χρ. Λασκαρίδη. Τη 1η Μαρτίου 1945 ξανά τοποθετήθηκε στο Τμήμα Μεταφορών αφού μεταφέρθηκε από το Τμήμα Ελέγχου του οποίου και προΐστατο από την επαναλειτουργία της ζώνης. Στις 7 Ιουλίου 1946 ανακλήθηκε προσωρινώς από τα καθήκοντα του. Στις 17 Ιουνίου 1950 τοποθετήθηκε ως προϊστάμενος της Υπηρεσίας Μελετών και Επιθεώρησης. Στις 14 Νοεμβρίου 1950 αναπληρώνει τον Υποδιευθυντή καθώς αυτός αναπληρώνει τον Διευθυντή Μιχαηλίδη κατά τη διάρκεια ταξιδιού του. Από 27 Ιουλίου 1951 αναπληρώνει ξανά τον υποδιευθυντή Μιχαηλίδη επειδή απουσιάζει στην Αθήνα. Στις 19 Ιουλίου 1954 ανέλαβε προσωρινώς Οικονομικός Επιθεωρητής στο νέο οργανισμό ΕΖΛΘ. Στις 16 Μαΐου 1955 συνταξιοδοτήθηκε.
Ο Κατσανίκας Ναούμ του Νικολάου γεννήθηκε στο Καλαφάτ στη Ρουμανία το 1896 και ήρθε ως πρόσφυγας στην Θεσσαλονίκη. Ήταν απόφοιτος τρίτης Γυμνασίου στο MIssion Saiguez Francaise. Υπηρέτησε στο στρατό ως έφεδρος υπαξιωματικός με το βαθμό Λοχία Μηχανικού.
Ο Μπήτσιας Γεώργιος του Δημητρίου γεννήθηκε στη Σιάτιστα στα 1892. Ήταν φοιτητής Νομικής Σχολής. Ήταν έγγαμος.
Προσλήφθηκε στις 9 Οκτωβρίου 1925 ως υπαρχιφύλακας. Η κλάση επιστρατεύσεως του ήταν το 1913 και απολύθηκε με βαθμό υπολοχαγού στο πεζικό. Την 1η Μαΐου 1926 θα έχει το βαθμό του υπαρχιφύλακα στην υπηρεσία Ασφάλειας της ΕΖΘ. Την 1η Σεπτεμβρίου 1926 τοποθετήθηκε προσωρινά στο Τμήμα Εμπορευμάτων και Τελών και στις 1 Ιουλίου 1927 τοποθετήθηκε οριστικά στο Τμήμα Εμπορευμάτων και Τελών με βαθμό λογιστή Β'. Στις 24 Αυγούστου 1929 προήχθη σε λογιστή Α΄. Στις 27 Ιουνίου 1932 τοποθετήθηκε στο Τμήμα Λογιστηρίου. Στις 25 Ιουλίου 1935 τοποθετήθηκε στην Αποθήκη Ενθυλακωσίμων ως διαχειριστής (αποθηκάριος). Στις 3 Οκτωβρίου 1935 τοποθετήθηκε στην Αποθήκη 14 ως διαχειριστής αυτής.
Στις 23 Μαρτίου 1936 τοποθετήθηκε στην Υπηρεσία Στατιστικής. Στις 18 Φεβρουαρίου 1938 προάχθηκε ως εισηγητής. Την 1η Απριλίου 1938 τοποθετήθηκε στην Υπηρεσία Ασφαλείας ως προϊστάμενος αυτής. Στις 4 Ιουλίου 1939 δέχεται την ευαρέσκεια για τη συμβολή του στην αποτροπή πλημμύρας στην Αποθήκη και δίνεται αμοιβή. Στις 29 Οκτωβρίου 1940 απολύθηκε προκειμένου να παρουσιαστεί στο στρατό. Στις 31 Δεκεμβρίου 1940 ανέλαβε ξανά καθήκοντα στην υπηρεσία ως προϊστάμενος ασφαλείας. Στις 15 Ιουλίου 1943 έπαψε η απόσπαση από την Οικονομική Εφορία Χαλάστρας. Στις 28 Νοεμβρίου 1945 μετατέθηκε στο προσωπικό της Υπηρεσίας Ασφαλείας. Στις 23 Μαΐου 1949 του απονέμεται έπαινος για την επιδειχθείσα δραστηριότητα. Στις 24 Νοεμβρίου 1950 έλαβε ολόκληρη τη διαφορά του ανώτερου βαθμού λόγω εξαετούς παραμονής σε αυτό το βαθμό.
Στις 16 Μαρτίου 1953 αποσπάστηκε προσωρινά στην Αποθήκη Αζήτητων. Στις 11 Μαϊου 1953 απολύθηκε από τη υπηρεσία έπειτα από παραίτηση του.