Τμήμα Αποθηκεύσεως Εμπορευμάτων ή Αποθηκών ΕΖΘ
Με το οργανόγραμμα του Αναγκαστικού Νόμου 962/23.11.1937, συστήνεται Τμήμα Αποθηκεύσεως Εμπορευμάτων ΕΖΘ το οποίο υπάγεται στην Εκμετάλλευση ΕΖΘ. Στο νέο Τμήμα Αποθηκεύσεως Εμπορευμάτων υπάγονται όλες οι υπηρεσίες αποθήκευσης (προσωρινών γενικών Αποθηκών, Κοινών Αποθηκών, Ιδιωτικών Αποθηκών). Με τον οργανισμό του Β.Δ./1949-1-24, μετονομάζεται σε Τμήμα Αποθηκών ΕΖΘ.
Τμήμα Φορτοεκφορτώσεων Ξηράς και Θαλάσσης ΕΖΘ
Με τον οργανισμό του Β.Δ./1949-1-24, συστήνεται αυτόνομο Τμήμα Φορτοεκφορτώσεων Ξηράς και Θαλάσσης ΕΖΘ το οποίο αναλαμβάνει τις αρμοδιότητες των παλιών Γραφείων Φορτοεκφορτώσεων Ξηράς και Φορτοεκφορτώσεων Θαλάσσης από το Τμήμα Μεταφορών το οποίο ωστόσο διατηρείται ως αυτόνομο.
Γραφείον Λιμενικών Δικαιωμάτων Γαλλικής Εταιρίας Εκμεταλλεύσεως Λιμένος Θεσσαλονίκης
Στις 16/1/1905, η Ανώνυμος Οθωμανική Εταιρεία Κατασκευής του Λιμένος Θεσσαλονίκης με απόφαση της Γενικής Συνέλευσης των μετόχων μετονομάστηκε σε Société ottomane d’exploitation du port de Salonique (Ανώνυμος Οθωμανική Εταιρεία Εκμεταλλεύσεως του Λιμένος Θεσσαλονίκης). (Gil Blas, 13/1/1/1905, 11/2/1905) Τότε λογικά συστάθηκε Γραφείον Λιμενικών Δικαιωμάτων της Εταιρίας το οποίο υπάγεται στην Εσωτερική Υπηρεσία. Στις 19/2/1930 με μια τελετή παράδοσης οι υπηρεσίες της Γαλλικής Εταιρίας μεταφέρθηκαν στο νεοσύστατο Λιμενικό Ταμείο Θεσσαλονίκης (ΛΤΘ)
Στις 20 Φεβρουαρίου 1930 η Επιτροπεία του Λιμενικού Ταμείου Θεσσαλονίκης παραλαμβάνει τις εγκαταστάσεις, τις υπηρεσίες και το προσωπικό του τελωνειακού λιμένα από τη Γαλλική Εταιρία. Το οργανόγραμμα καθώς και οι υπηρεσίες παραμένουν ίδια. Η Εξωτερική Υπηρεσία της Γαλλικής Εταιρίας λειτουργεί πλέον ως υπηρεσία του ΛΤΘ με δύο υπηρεσίες, την Υπηρεσία Υδρεύσεως και Γερανών και την Υπηρεσία Φορτοεκφορτώσεως. Ο νέος οργανισμός λειτουργίας του ΛΤΘ θα κατατεθεί τον Μάρτιο του 1935 και οι δύο υπηρεσίες αυτονομούνται, η Υπηρεσία Υδρεύσεως και Γερανών και η Υπηρεσία Φορτοεκφορτώσεως. Με βάση τον "Οργανισμό Υπηρεσιών του ΛΤΘ" (16/11/1938), η Εξωτερική Υπηρεσία υπάγεται στην Υπηρεσία Βεβαιώσεως Συμβατικών Λιμενικών Δικαιωμάτων και Τελών ΛΤΘ.
Στις 20 Φεβρουαρίου 1930 η Επιτροπεία του Λιμενικού Ταμείου Θεσσαλονίκης παραλαμβάνει τις εγκαταστάσεις, τις υπηρεσίες και το προσωπικό του τελωνειακού λιμένα από τη Γαλλική Εταιρία. Το οργανόγραμμα καθώς και οι υπηρεσίες παραμένουν ίδια. Η Γραμματεία της Γαλλικής Εταιρίας λειτουργεί πλέον ως υπηρεσία του ΛΤΘ. Ο νέος οργανισμός λειτουργίας του ΛΤΘ θα κατατεθεί τον Μάρτιο του 1935 και ένας νέος πληρέστερος στις 16/11/1938. Με βάση αυτόν υπάγεται στη νεοπαγή Υπηρεσία Εκμεταλλεύσεως ΛΤΘ.
Στα 1930, η Επιτροπεία αναμένει από το Υπουργείο το νέο οργανισμό λειτουργίας, καθώς δεν προβλέπεται η θέση διευθυντή και για αυτό το λόγο καθυστερεί ο διορισμός μέχρι να βρεθεί νομικός τρόπος. Για την θέση προτάθηκε ο Μιχαήλ Καλογερόπουλος, χωρίς τελικά η πρόσληψη να προχωρήσει. Το θέμα της πρόσληψης Διευθυντή θα επανέλθει στα τέλη του 1933. Ενώ σε άλλα Λιμενικά Ταμεία δεν προβλέπεται τέτοια θέση, θεωρείται πως η περίπτωση του ΛΤΘ είναι ιδιαίτερη λόγω του προνομίου της εκμετάλλευσης του λιμένα. Επίσης, η νομοθεσία για τα λιμενικά ταμεία και ιδιαίτερα για το ΛΤΘ θεωρείται ατελής, ώστε να στηρίζονται σε αυτήν. Επιπλέον, το ΛΤΘ βαρύνεται με πολύ μεγαλύτερο όγκο εργασίας σε σχέση με άλλα μεγάλα λιμενικά ταμεία της χώρας. Τελικά, αποφασίστηκε ο διορισμός διευθυντή με πλειοψηφία 8-4. Η μειοψηφία έκρινε περιττή τη θέση με το επιχείρημα ότι το ΛΤΘ λειτουργεί εξαιρετικά. Η Επιτροπεία θεώρησε ως αναγκαία προσόντα για τη θέση την καλή γνώση της γαλλικής γλώσσας, απολυτήριο Γυμνασίου ή πτυχίο Δημόσια; Εμπορικής Σχολής και πολυετή κοινωνική δράση. Ο μηνιαίος μισθός ορίστηκε τα 7000 δρχ.
Δεν υπήρξε δημόσια προκήρυξη της θέσης με το σκεπτικό ότι σε μια τέτοια περίπτωση θα δέχονταν εκατοντάδες αιτήσεις με αποτέλεσμα να οδηγηθούν σε αδιέξοδο. Ο μόνος που διαφώνησε με τη λογική αυτή ήταν ο αντιπρόεδρος Σασαγιάννης, αλλά η πρότασή του έλαβε τρεις ψήφους έναντι 8. Ο μοναδικός υποψήφιος ήταν ο δημοσιογράφος της εφημερίδας Μακεδονικά Νέα, βουλευτής μέχρι το 1932 της βενιζελικής παράταξης και παράγοντας του Άρη, Πέτρος Λούβαρης. Η πρόσληψη του νέου Διευθυντή έγινε στις 7 Φεβρουαρίου 1934. Το 1935, του δόθηκε γενναία αύξηση, συνολικά λάμβανε 10000 μηνιαίως, διότι είχε επιβαρυνθεί με επιπλέον φόρτο εξαιτίας της προσεχούς έναρξης των έργων.
Ο Σωτήριος Κουκίδης διετέλεσε Διευθυντής επί μακρά περίοδο. Προσλήφθηκε στο ΛΤΘ στη 1 Μαρτίου 1936. Στις 12 Αυγούστου 1942 ανέλαβε τα καθήκοντα του Διευθυντή Εκμετάλλευσης του ΛΤΘ. Στις 20 Δεκεμβρίου 1944 απομακρύνθηκε από τη Διεύθυνση Εκμετάλλευσης του ΛΤΘ κατόπιν διαταγής της Διοικητικής Επιτροπής Μακεδονίας. Στις 24 Ιανουαρίου 1945 αναλαμβάνει εκ νέου καθήκοντα του Διευθυντή Εκμετάλλευσης ΛΤΘ. Με τη συγχώνευση ΛΤΘ και ΕΖΘ συνέχισε να είναι διευθυντής ΛΤΘ μέχρι την αλλαγή του οργανογράμματος με αυτή την ιδιότητα συμμετέχει στις Συνεδριάσεις της ΕΖΛΘ.
Ο Ευάγγελος Γκέκας του Ιωάννη ήταν Πολιτικός μηχανικός. Έλαβε το 1923 δίπλωμα Universite Ecole du Genie Civil et des Arts et Manufactures Gand. Την περίοδο 1923-1928 ανέλαβε Μελέτες ατμο-υδρο-ηλεκτρικών σταθμών, υδραυλικών και οικοδομικών έργων στη Νέα Υόρκη και τη Βοστόνη. Την περίοδο 1928-1933 εργάστηκε στη Θεσσαλονίκη (i) μελέτες και επίβλεψη υδραυλικών έργων (υπόνομοι, υδραγωγεία Φλώρινας, Γιαννιτσών κλπ), (ii) οικοδομικές μελέτες, (iii) τεχνικός σύμβουλος Δήμων Κατερίνης Γιαννιτσών, (iv) εργοληψίες οικοδομικών έργων (συνοικισμοί Μακεδονίας), (v) έργων οδοποιΐας κλπ. Το 1947 ήταν εργολάβος Δ Τάξεως για έργα οικοδομικά.
Ο Πασχάλης Φουστέρης ήταν Υποπλοίαρχος Λιμενικός και διετέλεσε μέλος του Διοικητικού Συμβουλίου της ΕΖΛΘ. Συμμετείχε στην τρίτη, τέταρτη και πέμπτη περίοδο του διοικητικού συμβουλίου της ΕΖΛΘ σε μερικές συνεδριάσεις (στις 22 Ιουνίου 1956, από τις 11 Ιανουαρίου 1957 έως 15 Φεβρουαρίου 1957 και στις 18 Ιουλίου 1958) ως αναπληρωτής του κεντρικού λιμενάρχη Πυλιαρού Μιχαήλ.
Ο Ιωάννης Ζαχαριάδης ήταν πολιτικός μηχανικός. Το 1920 έλαβε το δίπλωμα Armstrong College (Faculty of Applied Science) Durham (N.H.V.A.). Είχε πτυχίο Δ΄τάξης για όλα τα έργα και ήταν μέλος του Συνδέσμου Εργολάβων Θεσσαλονίκης. Στη συνέχεια ανέλαβε Διευθυντής Τεχνικού Τμήματος Γενικής Διεύθυνσης Εποικισμού και Γεωργίας Μακεδονίας-Θρακής. Μεταπολεμικά διετέλεσε μέλος του ΔΣ ΕΖΛΘ ως εκπρόσωπος του Δήμου Θεσσαλονίκης χωρίς να είναι δημοτικός σύμβουλος. Επίσης, ήταν Εργολάβος Δημοσίων Έργων και με αυτήν την ιδιότητα ανέλαβε διάφορα έργα στο λιμάνι. Ο Ιωάννης Ζαχαριάδης συμμετείχε στην έβδομη, όγδοη, ένατη, δέκατη και ενδέκατη περίοδο ΔΣ ΕΖΛΘ ως εκπρόσωπος του Δήμου Θεσσαλονίκης από τις 24 Ιουνίου 1960. Τελευταία του παρουσία ήταν στις 18 Φεβρουαρίου 1964. Στην επόμενη συνεδρίαση συμμετείχε ο διάδοχός του Νικόλαος Τότσιος.