Η Δωροθέα Βοντετσιάνου του Αντωνίου και της Αναστασίας γεννήθηκε το 1928 στη Θεσσαλονίκη και ήταν προσφυγικής καταγωγής. Ολοκλήρωσε το Γυμνάσιο Θηλέων Θεσσαλονίκης και ήταν έγγαμος με τον Νικόλαο Αρβανιτόπουλο. Το 1953 ξεκίνησε να φοιτά στη Σχολή Διπλωματούχων Αδελφών.
Ο Τζαφερής Χρήστος του Μηνά γεννήθηκε στην Προβιαννή Ηπείρου στα 1900. Δεν είχε στρατευθεί. Προσλήφθηκε στην ΕΖΘ στις 7 Οκτωβρίου 1925 ως βοηθός Τμηματάρχη στο Τμήμα Εμπορευμάτων και Τελών. Στη 1 Μαΐου 1926 θα έχει τον τίτλο του λογιστή Β. Στις 3 Νοεμβρίου 1926 θα παραιτηθεί από την υπηρεσία.
Ο Χρήστος Γασπαράτος του Ανδρέα γεννήθηκε στο χωριό Καρουσάτα Κοινότητας Διβαράτων Νομού Κεφαλληνίας το 1885. Σύμφωνα με υπεύθυνη δήλωσή του ήταν απόφοιτος Δημοτικού. Στις 15 Ιανουαρίου 1931 είχε προσληφθεί ως έκτακτος ημερομίσθιος επόπτης καθαριότητας υπό τις διαταγές του προϊσταμένου της Υπηρεσίας Ασφαλείας.. Όμως απολύθηκε στις 15 Φεβρουαρίου 1931 όταν έληξε η προσωρινή ανάγκη επίβλεψης του εργολάβου καθαριότητας. Προσελήφθη εκ νέου στις 5/6/1936 ως έκτακτος υπάλληλος, διαβαθμίστηκε σε Γραφέα Α από 1/6/1938 και συνταξιοδοτήθηκε στις 8/1/1949.
Ο Παναγιώτης Γερμανός, κάτοικος οδού Λήμνου 6 στην Αθήνα, προσελήφθη με την ίδρυση του ΛΤΘ, συγκεκριμένα στις 20/2/1930, ως έκτακτος υπάλληλος και ανέλαβε Προϊστάμενος στο Τμήμα Αποθήκης Υλικών. Στις 11/4/1940 του χορηγήθηκε επίδομα συμπλήρωσης δεκαετούς υπηρεσίας. Στις 20/11/1940 αιτήθηκε εθελουσία έξοδο βάσει της τρέχουσας νομοθεσίας, έλαβε έγκριση από τη Γενική Διοίκηση Μακεδονίας στις 11/12/1940 και δημοσιεύτηκε σε ΦΕΚ στα τέλη Δεκεμβρίου οπότε καταγράφεται η οριστική του αποχώρηση. Στις 15/5/1945 υποβάλλει αίτηση για αποκατάσταση και επαναφορά του στην Υπηρεσία με το επιχείρημα ότι εξαναγκάστηκε σε αποχώρηση και υπήρξε θύμα των πολιτικών και πολιτειακών του φρονημάτων. Από το 1945 μέχρι το 1947 γίνεται διακίνηση σχετικής αλληλογραφίας ανάμεσα σε ΛΤΘ, Υπουργείο Δημ. Έργων και Γενική Διοίκηση Μακεδονίας μετά από συνεχή και επίμονα αιτήματά του για ανάκληση της παραίτησής του. Στην αναφορές του ΛΤΘ προς το Υπ. Δημ. Έργων και τη Γενική Διοίκηση Μακεδονίας η απάντηση της Υπηρεσίας είναι ότι ουδείς τον ώθησε σε παραίτηση, αντίθετα κατέβαλε εργώδεις προσπάθειες και υποκίνησε ο ίδιος -μαζί με 2 άλλους υπαλλήλους- ευνοϊκή αλλαγή στη νομοθεσία (Α.Ν. 2131/1939) για να μπορέσει να τύχει των ωφελημάτων της εθελουσίας εξόδου και να αποχωρήσει αυτοβούλως με παχυλή αποζημίωση. Οπότε δεν έχει καμία σχέση το αίτημά του με την Συντακτική Πράξη 24/1945 στην οποία προσπαθεί να το εντάξει και τα σχετικά επιχειρήματα ελέγχονται ως αναληθή. Στις 5/2/1947 λαμβάνει τελικά αρνητική απάντηση με υπογραφή του Υπουργού Δημ. Έργων Στυλιανού Γονατά, που αναφέρει ότι η παραίτησή του «δεν οφείλεται σε πολιτικούς αποκλειστικώς λόγους». Ωστόσο, στην συνεχιζόμενη προσπάθειά του περιλαμβάνεται προσωπικό σημείωμα του 1951 με την προσφώνηση «Αγαπητέ μου Γιώργο», που πιθανώς απευθύνεται στον Πρόεδρο ΛΤΘ Γεώργιο Φαλτσή, με το οποίο ζητά να λάβει δικαιολογητικά άμεσα αεροπορικώς για να τα καταθέσει εντός προθεσμίας για συνταξιοδότηση, υποβάλλει μάλιστα σχετική αίτηση στις 13/1/1951 και λαμβάνει πιστοποιητικό που βεβαιώνει χρόνο υπηρεσίας 10 ετών και 10 μηνών μέχρι την αποχώρησή του κάνοντας χρήση της δυνατότητας εθελουσίας εξόδου.
Ο Βαρουξάκης Γεώργιος γεννήθηκε στη Θεσσαλονίκη το 1900. Ήταν έγγαμος και είχε ένα τέκνο. Ήταν απόφοιτος από την Γερμανική Εμπορική Σχολή. Ανήκε στην στρατιωτική κλάση 1919 και υπηρέτησε στο στρατό ως έφεδρος υπαξιωματικός με βαθμό λοχία.
Ο Δημήτριος Δούμπλας προσλήφθηκε το 1930 και ανήκε στους 16 έμπιστους της νέας διοίκησης του ΛΤΘ οι οποίοι αντικατέστησαν τους 16 που δεν προσλήφθηκαν από την Γαλλική Εταιρία. Ανέλαβε προϊστάμενος στο Τμήμα Αποθηκών Εμπορευμάτων.
Ο Ιωάννης Ζάρρας του Γεωργίου και της Μαγδαληνής, κάτοικος Θεσσαλονίκης οδός Κασσιανής 1, γεννήθηκε στην Κωνσταντινούπολη το 1891. Ανήκοντας στην κλάση του 1912 υπηρέτησε στο στρατό το 1916 μέχρι το 1919 στα έμπεδα της Μακεδονίας και μετά πάλι την περίοδο 1921-1922. Παντρεύτηκε 1933 με την Κυριακή Μαυρομάτη από την Τυρολόη. Από το γάμο προέκυψε ένας γιος το 1935.
Ο Ιωάννης Ζάρας προλήφθηκε από την Γαλλική Εταιρία στις 28 Σεπτεμβρίου 1915 ως σημειωτής γερανών. Προσλήφθηκε στις 20 Φεβρουαρίου 1930 από το ΛΤΘ στη θέση του σημειωτή στην Υπηρεσία Γερανών ως επικεφαλής του τμήματος. Παραμένει στην ίδια θέση στο οργανόγραμμα του 1935 στις 29 Απριλίου 1939 προάχθηκε σε γραφέα Α και τοποθετήθηκε στην Εξωτερική Υπηρεσία Βεβαιώσεως Λιμενικών Συμβατικών Δικαιωμάτων και Τελών ως σημειωτής και υπεύθυνος των γερανών. Στις 10 Μαΐου 1949 συνέχιζε να είναι επικεφαλής των γερανών και έλαβε το βαθμό του γραμματέα Β. το 1951 αποσπάστηκε στην υπηρεσία Γερανών της ΕΖΘ. Ο ίδιος περιγράφει την εργασία του κατά την περίοδο αυτή. Στις 7.30 (το 1948, όταν ήταν στο ΛΤΘ, αναφέρει 8:00) το πρωί βρίσκεται στο πόστο του με αντικείμενο τη σημείωση των εμπορευμάτων που εισέρχονται και αποφασίζει τη χορήγηση γερανών ανάλογα με τις ανάγκες. Στις 12 μέχρι το μεσημέρι μεταβαίνει στα γραφεία της ΕΖΘ και ενημερώνει τον Προϊστάμενο στο Τμήμα Βεβαιώσεως Λιμενικών Δικαιωμάτων Βαρουσιάδη για ποσά που πρέπει να εισπράξει από κάθε πλοίο, το ακριβές βάρος από κάθε εμπόρευμα που φορτώνεται και εκφορτώνεται. Στη συνέχεια συγκεντρώνει όλα τα στοιχεία και τα καταχωρεί στα «οικεία» βιβλία για να συντάξει την ημερήσια κίνηση την οποία υποβάλει στην υπηρεσία το πρωί της επόμενης ημέρας. Αποχωρεί στις 4:30 κανονικά (το 1948, όταν ήταν στο ΛΤΘ, αναφέρει 5:00) το απόγευμα. Ωστόσο, «η πέραν της 5μμ ώρας απασχόλησις […] είτε ένεκα λόγων υπηρεσιακής ανάγκης, είτε προς εξυπηρέτησιν ιδιωτών, αμείβεται παρά του καρπούμενου το αποτέλεσμα της εργασίας […] υπό μορφήν υπερωριών, καταβαλλομένων […] μέσω του ταμείου του καθ’ ημάς Οργανισμού». Στις 27 Αυγούστου 1954 συνταξιοδοτήθηκε από την ΕΖΛΘ.
Ο Πατεράκης Ιωάννης του Γεωργίου γεννήθηκε στα Χανιά το 1902. Υπηρέτησε ως έφεδρος αξιωματικός. Προσλήφθηκε στην ΕΖΘ στις 12 Οκτωβρίου 1925 ως βοηθός λογιστή στο Τμήμα Εμπορευμάτων και Τελών. Στις 5 Δεκεμβρίου 1925 προβιβάζεται σε λογιστής. Η Γενική Διοίκηση εγκρίνει την προαγωγή από 1 Δεκεμβρίου 1925. Την 1η Μαΐου 1926 θα λάβει τον τίτλο του λογιστή Β΄. Την 1η Ιουλίου 1927 αποκτά τον τίτλο λογιστή Α΄. Στις 9 Δεκεμβρίου 1929 τοποθετήθηκε στο Τμήμα Γραμματείας και Προσωπικού και ανέλαβε ταυτόχρονα τα καθήκοντα Γραμματείας παρά τη Επιτροπεία ΕΖΘ αντί του εισηγητή Κ. Ζαρίδη. Την 1 Απριλίου 1930 ονομάζεται Γραμματέας Α΄ και προάγεται στη θέση Εισηγητή. Στις 29 Φεβρουαρίου 1932 παραιτήθηκε. Ωστόσο, έγινε δεκτή η αίτηση για επαναπρόσληψη. Την 1η Αυγούστου 1932 απολύθηκε οριστικώς για απομάκρυνση άνευ άδειας από τη θέση του επί χρονικό διάστημα πέρα των 15 ημερών και για πράξη ασυμβίβαστη προς τη θέση του καθώς ανέλαβε υπηρεσία σε άλλο νομικό πρόσωπο από το οποίο και μισθοδοτείται.
Ο Παναγιώτης Κωνσταντινίδης του Χαρίτωνος και της Αικατερίνης, κάτοικος Θεσσαλονίκης οδός Σωκράτους 23, γεννήθηκε το 1898 και ήταν απόφοιτος Β΄ τάξης της Εμπορικής Σχολής Θήτευσε στο στρατό από το 1918 έως το 1923 ως βοηθητικός λόγω βαρηκοΐας. Κατόπιν ήταν έφεδρος Παλαιός Πολεμιστής. Στις 26 Δεκεμβρίου 1923 παντρεύτηκε με την Αναστασία Χατζηανδρέου του Θεοδώρου και της Δομνίκης και από το γάμο τους προέκυψε στις 3/12/1938 ο Θεόδωρος. Εργάστηκε στην Υπηρεσία Εποικισμού και αργότερα στον Δήμο Θεσσαλονίκης.