Εμφανίζει 76 αποτελέσματα

Ο Γεώργιος Κατσώνης του Κωνσταντίνου γεννήθηκε στην Αθήνα το 1902, ήταν έγγαμος με τρία παιδιά και ήταν απόφοιτος δημόσιας εμπορικής σχολής Θεσσαλονίκης. Είχε υπάρξει έφεδρος αξιωματικός. Διορίστηκε από τον Περιφερειακό Σύμβουλο της Πανελληνίου Ένωσης Παλαιών Πολεμιστών και Θυμάτων ως έφεδρος παλαιός πολεμιστής στις 16 Ιουνίου 1936 και ανέλαβε καθήκοντα την 1η Αυγούστου 1936. Στις 14 Φεβρουαρίου 1937 έλαβε το βαθμό του Γραφέα Β σύμφωνα με απόφαση της Επιτροπείας ΕΖΘ που εγκρίθηκε από τη Γενική Διοικήση Μακεδονίας. Την 19η Μάη 1937 μετατέθηκε προσωρινά από το Τμήμα Ελέγχου στο Τμήμα Εμπορευμάτων και Τελών. Στις 8 Ιουλίου 1938 ανακοινώθηκε η προαγωγή του σε Γραφέα Α και την 1η Απρίλη 1938 η τοποθέτηση του στο Τμήμα Ελέγχου. Στις 15 Μάη 1940 αποχώρησε για στράτευση από την οποία απαλλάχτηκε στις 15 Ιουνίου 1940, μέχρι την εκ νέου αποχώρηση του, την 28η Οκτωβρίου 1940. Στις 19 Μάη 1941 προήχθη σε Λογιστή Β ως τραυματίας πολέμου και στις 16 Ιουνίου 1941 επέστρεψε στα καθήκοντα του. Στις 28 Οκτωβρίου 1941 αποσπάται στο Τμήμα Εμπορίου Επιθεώρησης Βιομηχανίας Γενικής Διοίκησης Μακεδονίας και την 9η Ιουνίου 1942 πήρε αύξηση λόγω οικογενειακών βαρών. Μετά τον πόλεμο, στις 22 Νοεμβρίου 1945, προήχθη σε Γραμματέα Α, ενώ στις 22 Φεβρουαρίου 1946 τοποθετήθηκε στην Αποθήκη 18. Στις 9 Σεπτεμβρίου 1949 προήχθη σε εισηγητή. Στις 19 Ιουλίου 1954 τοποθετήθηκε στο Τμήμα Ελέγχου της Διεύθυνσης Οικονομικών Υπηρεσιών. Στις 15 Σεπτεμβρίου 1956 αποσπάστηκε στη Διεύθυνση Τεχνικών Υπηρεσιών με καθήκον την παραλαβή πετρωμάτων. Στις 17 Δεκεμβρίου 1956 επανήλθε στο Τμήμα ελέγχου. Στις 17 Δεκεμβρίου 1956 αποσπάστηκε στο Τμήμα Εκμετάλλευσης για να αναλάβει τη διαχείριση της Αποθήκης Υλικού. Εντάχθηκε στην οργανική θέση στον Κλάδο Β1 Κλάδου Διοικητικών Υπαλλήλων Β΄Κατηγορίας στον 5ο βαθμό.

Ο Γρηγόριος Καραμανώλης του Εμμανουήλ γεννήθηκε το 1903 στην Σηλυβρία της Ανατολικής Θράκης και ήρθε στην Θεσσαλονίκη ως πρόσφυγας. Ήταν παντρεμένος με την Δέσποινα Καραμανώλη και είχε δύο θυγατέρες την Μαρία (1928) και την Βιργινία (1931) και έναν γιο τον Χρήστο (1936). Πέθανε στις 1979-10-02.

Το 1939, σε μια εποχή που το κράτος προετοιμαζόταν για μελλοντικές πολεμικές εντάσεις και όταν ο εξοπλισμός και ο ιματισμός του ελληνικού στρατού ήταν συχνά ανεπαρκείς, μια ομάδα Αθηναίων κυριών συγκροτήθηκε με στόχο να συγκεντρώσει ρουχισμό και άλλες εφοδιαστικές ανάγκες για τους μαχόμενους στρατιώτες. Η οργάνωση αυτή είχε ως κύριο μήνυμα την αλληλεγγύη και την ενίσχυση του μαχόμενου στρατού, συμβάλλοντας ουσιαστικά στην προσπάθεια εξασφάλισης ενδυμασίας και άλλων βασικών ειδών για τους φαντάρους που αγωνίζονταν στα αλβανικά σύνορα και σε άλλα μετέπειτα μέτωπα. Με το πέρασμα του χρόνου, ιδιαίτερα μετά την έναρξη του Ελληνοϊταλικού Πολέμου το 1940, η δράση της "Φανέλας του Στρατιώτη" αποκτά ακόμα μεγαλύτερη σημασία. Η οργάνωση έπαιξε κεντρικό ρόλο στην αποστολή χιλιάδων δεμάτων ρουχισμού και άλλων ειδών προς τους μαχόμενους, ενώ αργότερα τέθηκε υπό την αιγίδα της πριγκίπισσας Φρειδερίκης, καθιστώντας ένα ακόμη σύμβολο της συλλογικής εθνικής προσπάθειας.

Ο Ζαχαρόπουλος Αναστάσιος του Παρασκευά, γεννήθηκε στην Άσπρα Σπηλιά στην Ολυμπία του 1902. Υπηρέτησε ως έφεδρος οπλίτης. Ήταν φοιτητής Νομικής Σχολής. Ήταν έγγαμος με ένα τέκνο. Προσλήφθηκε στην ΕΖΘ στις 9 Δεκεμβρίου 1925 ως βοηθός λογιστής στο Τμήμα Εμπορευμάτων και Τελών. Την 1η Μαΐου 1926 προάχθηκε σε υπολογιστής Α΄. Την 1η Ιουλίου 1927 προάχθηκε σε λογιστής Β΄. Στις 24 Αυγούστου 1929 προήχθη σε λογιστής Α΄. Την 1η Απριλίου 1938 τοποθετήθηκε στο Τμήμα Διοικητικό. Στις 17 Δεκεμβρίου 1937 προήχθη σε εισηγητή. Στις 29 Οκτωβρίου 1940 αποχώρησε για την επιστράτευση. Στις 20 Μαΐου 1941 παρουσιάστηκε από την επιστράτευση. Στις 10 Ιουνίου 1941 αναλαμβάνει εκ νέου καθήκοντα τήρησης των πρακτικών συνεδριάσεων της Επιτροπείας ΕΖΘ. Στις 28 Οκτωβρίου 1941 αποσπάται στο Τμήμα Εμπορίου Επιθεώρησης Βιομηχανίας Γενικής Διοίκησης Μακεδονίας. Στις 9 Ιουνίου 1942 αποσπάται στον Αυτόνομο Υπηρεσία Επισιτισμού Μακεδονίας.

Στις 17 Δεκεμβρίου 1942 χορηγείται το ήμισυ της διαφοράς του ανωτέρου βαθμού λόγω ευδόκιμης υπηρεσίας. Στις 4 Σεπτεμβρίου 1943 ανακοινώνεται ότι λόγω αποσπάσεως θα εκμισθοδοτείται από την Υπηρεσία Α.Υ.Ε.Μ από 1 Οκτωβρίου μέχρι 15 Οκτωβρίου 1943. Στις 4 Δεκεμβρίου 1943 επανέρχεται εκ της αποσπάσεως στην ΕΖΘ. Στις 24 Δεκεμβρίου 1943 λήγει η απόσπαση στην υπηρεσία Α.Υ.Ε.Μ (Τμήμα Μεταφορών) λόγω συνεργασίας της ΕΖΘ με την ΟΥΝΡΑ και την ΑΤΕ. 13 Ιουνίου 1946 του ανατέθηκαν προσωρινά τα καθήκοντα του προϊσταμένου του Τμήματος Ελέγχου λόγω της άδειας που είχε ο τμηματάρχης κ. Λασκαρίδου. Στις 31 Αυγούστου 1949 προήχθη στο βαθμό του Τμηματάρχη Β΄. Στις 23 Φεβρουαρίου 1950 κατόπιν αποφάσεως του Υπηρεσιακού συμβουλίου τοποθετήθηκε στο Τμήμα Ελέγχου. Την 1 Μαΐου 1951 αποσπάστηκε προσωρινά στο Λογιστικό Τμήμα ως Προϊστάμενος. Στις 21 Νοεμβρίου 1953 προήχθη σε Τμηματάρχη Α΄. Στις 11 Ιουλίου 1953 αναπλήρωσε τον υποδιευθυντή κατά τη διάρκεια ταξιδιού στην Αθήνα. Στις 19 Ιουλίου 1954 ανέλαβε Προϊστάμενος Τμήματος Γραμματείας και Προσωπικού ΕΖΛΘ. Στις 18 Μαΐου 1957 εντάχθηκε στον 3ο βαθμό με βάση τον Υπαλληλικό Κανονισμό.

Ο Ζαχαρόπουλος Αναστάσιος κατά τη διαδικασία εκλογής του Υπηρεσιακού Συμβουλίου με αρμοδιότητες της πρώην ΕΖΘ, της δεύτερης περιόδου του Διοικητικού Συμβουλίου της ΕΖΛΘ στις 12 Δεκεμβρίου 1954 ορίστηκε τακτικό μέλος ως Τμηματάρχης Προσωπικού. Επίσης, ως τακτικά μέλη εκλέχθηκαν οι Λεονταρίδης Σταύρος με 9 ψήφους, ο Πυλιαρός Μιχαήλ με 5 ψήφους, ο Κοτσερώνης Ιωάννης με 4 ψήφους.