Ο Παγωνούδης Δημήτριος γεννήθηκε το 1925 από την Ελένη και τον Στέργιο Παγωνούδη. Αποφοίτησε από Ε' τάξη του Δημοτικού και κατατάχθηκε στον στρατό το 1946, τελειώνει όμως την θητεία του το 1949 καθώς υπάρχει μια περίοδος απουσίας του από τον στρατό 29-9-1948 με 15-10-1948. Ήταν παντρεμένος με την Γιαννούλα Καραμοννάβη.
Ο Νικόλαος Βασιλείου του Βασιλείου και της Φανής γεννήθηκε το 1902 στη Θεσσαλονίκη. Ολοκλήρωσε τη Β΄ τάξη Γυμνασίου. Υπηρέτησε τη στρατιωτική θητεία αρχικά από 21 Οκτωβρίου 1921 έως 21 Ιουνίου 1924 ως δεκανέας πεζικού στη Θεσσαλονίκη. Ήταν έγγαμος. Το 1937 δήλωσε μέλος της Ενώσεως Υπαξιωματικών και Στρατιωτών Παλαιών Πολεμιστών Νομού Θεσσαλονίκης.
Στις 12/6/1936 προσλήφθηκε στο ΛΤΘ ως τακτικός υπάλληλος ως εισπράκτορας της Υπηρεσίας Λιμενικού Φόρου Ξηράς. Στις 30 Ιουνίου 1949 "δυνάμει του άρθρου 10 του Αναγκαστικού Νόμου 843/1948," όταν δηλαδή καταργήθηκε ο Λιμενικός Φόρος Ξηράς και ως εκ τούτου καταργήθηκε η συγκεκριμένη υπηρεσία του ΛΤΘ, μετατέθηκε στο Τμήμα Αποθηκών του ΛΤΘ με βοηθητικές υπηρεσίες.
Από το 1954 υπηρετούσε στο Τμήμα Αποθηκών της ΕΖΛΘ ως βοηθός διαχειριστής της Αποθήκης 9. Από το 1957 ανέλαβε και την Αποθήκη 6 και την Αποθήκη Περιβόλου. Από 21 Δεκεμβρίου 1961 προάχθηκε σε Διαχειριστής των συγκεκριμένων Αποθηκών και τη θέση του βοηθού Διαχειριστή ανέλαβε ο Κωνσταντίνος Φωκάς.
Στις 22 Νοεμβρίου 1965 διαγράφεται από το προσωπικό του ΕΖΛΘ
Ο Ηλίας Ιώβης του Κωνσταντίνου και της Αθηνάς γεννήθηκε το 1897 στην ΄. Ο πατέρας του ήταν έμπορος ζώων. Ολοκλήρωσε την 4η Γυμνασίου στο Γυμνάσιο στη Μακεδονική Φιλεκπαιδευτική Αδελφότητα στο Τσοτούλι. Η σύζυγός του ονομαζόταν Ευρυδίκη. Όντας στρατολογικής κλάσης 1917 την 1η Μαΐου 1917 υπηρέτησε στην Αγγλική Επιμελητεία της Θεσσαλονίκης ως διερμηνέας. Στις 3 Μαΐου 1920 υπηρέτησε τη θητεία του ως δεκανέας και απολύθηκε 16 Αυγούστου 1923. Συμμετείχε στην εκστρατεία της Μικράς Ασίας από 6 Ιουλίου έως 27 Αυγούστου 1922. Ακολούθως στην εκστρατεία της Κωνσταντινούπολης από Μάιο 1922 και της Ανατολικής Θράκης από 28 Αυγούστου 1922 έως 16 Αυγούστου 1923. Έλαβε ένα μετάλλιο από το Διασυμμαχικό στρατό της Αντάντ και ένα Στρατιωτικής Αξίας από τον ελληνικό στρατό. Στις 5 Μαρτίου 1935 συμμετείχε στην επιστράτευση και απολύθηκε στις 23 Μαρτίου 1935. Στις 17 Ιουλίου 1938 έλαβε το βαθμό του έφεδρου ανθυπολοχαγού. Στις 29 Οκτωβρίου 1940 συμμετείχε στην επιστράτευση και απολύθηκε την 1η Μαΐου 1941. Ήταν μέλος στον Σύνδεσμο Εφέδρων Μακεδονίας, στο Φυσιολατρικό Όμιλο Θεσσαλονίκης και στο Σύλλογο Κλεισουρέων.
Εργάστηκε την περίοδο από 1 Φεβρουαρίου 1929 έως 30 Οκτωβρίου 1934 στην Κοινότητα Κλεισούρας.
Προσλήφθηκε στο Λιμενικό Ταμείο Θεσσαλονίκης στις 12 Ιουνίου 1936 με βάση τη νομοθεσία «περί προστασίας Εφέδρων Παλαιών Πολεμιστών» και τοποθετήθηκε προσωρινά στο λογιστήριο με το βαθμό του Γραμματέα Α΄. Στις 25 Φεβρουαρίου 1939 έλαβε το βαθμό του Εισηγητή και τοποθετήθηκε στην Τεχνική Υπηρεσία ως τεχνικός λογιστής μέχρι τον Ιούνιο 1942. Τότε αποσπάστηκε προσωρινώς στην Αυτόνομο Υπηρεσία Επισιτισμού Μακεδονίας. Στις 29 Αυγούστου 1942 επανήλθε στο ΛΤΘ και ανέλαβε καθήκοντα Προϊσταμένου Λογιστηρίου και Τμήματος Οικονομικών Υπηρεσιών. Στις 31 Ιανουαρίου 1946 προήχθη στο βαθμό του Τμηματάρχη Β΄. Ως προϊστάμενος Οικονομικών Υπηρεσιών διαχειρίστηκε από 1945 έως το 1050 διάφορα αξιόλογα ποσά περίπου 35 δισεκατομμύρια δρχ.
Την 1η Ιουνίου 1952 τέθηκε προσωρινώς εκτός υπηρεσίας λόγω καταγγελιών διαχειριστικών ανωμαλιών στην Υπηρεσία των Γερανών. Συγκεκριμένα στις 28 Ιανουαρίου 1950 ο Ηλίας Ιώβης είχε εισπράξει από το ναυτικό πρακτορείο Σαλτιέλ για τη χρήση του πλωτού γερανού Dravo ένα ποσό το οποίο δεν ανταποκρινόταν σε εκείνο που κατατέθηκε στο ταμείο. Ακολούθησε ένορκη διοικητική εξέταση από τριμελή επιτροπή. Σύμφωνα με τον ίδιο δεν πρόκειται για υπεξαίρεση, αλλά εκκρεμότητα. Ο ίδιος θεωρεί πως έφθασε στο εδώλιο άδικα καθώς προσπάθησε να διευκολύνει την πληρωμή του πληρώματος του συγκεκριμένου πλωτού γερανού. Απολύθηκε στις 24 Απριλίου 1953 καθώς καταδικάσθηκε για τριετή φυλάκιση για υπεξαίρεση σε βάρος του ΛΤΘ. Κατά τη συζήτηση της υπόθεσής του στην Επιτροπεία του ΛΤΘ το μέλος της Επιτροπείας Θεοδώρου υποστηρίζει ότι η Επιτροπείας πρέπει να λάβει συνολικά υπόψιν την πολιτείας του Ιώβη τόσο ως υπαλλήλου όσο και ως πολίτη. Κατά την άποψή του πρόκειται για σικαστική πλάνη υποστηρίζοντας την αναψηλάφιση της δίκης. Καθώς «δεν είναι επιτρεπτόν να σφαγιάζωνται κατ’ αυτόν τον τρόπον οι έντιμοι υπάλληλοι». Ο Κωνσταντίνος Κώνστας, πρώην πρόεδρος του ΛΤΘ και διευθυντής του Τελωνείου, αναφέρει ότι ήταν «τύπος και υπογραμμός υπαλλήλου αφοσιωμένου εις το καθήκον και μόνον» και γι’ αυτό συνέχει η ίδια αγανάκτηση. Επίσης, ο Κύρτσης, εξίσου πρώην πρόεδρος του ΛΤΘ, προσθέτει ότι είχε εκτιμήσει την υπηρεσιακή προσήλωση του Ιώβη και την εντιμότητά του. Ωστόσο, η Επιτροπεία ήταν υποχρεωμένη να ακολουθήσει το νόμο. Για αυτό το λόγο και ανεξαρτήτως της διαχειριστικής «ανωμαλίας» το ΛΤΘ θα δώσει πιστοποιητικό προϋπηρεσίας.
Ο Αριστείδης Σισκάκης του Νικολάου. Ήταν παντρεμένος με την Σοφία και από το γάμο προέκυψε τουλάχιστον ένας γιος ο Νικόλαος. Θήτευσε για 17 χρόνια στον Ελληνικό Στρατό ως υπαξιωματικός, πολέμησε στη μικρασιατική εκστρατεία και τραυματίστηκε στο Σαγγάρειο. Για αυτό λόγο μετά την απόλυσή του από τον στρατό εντάχθηκε στην Ένωση παλαιών Πολεμιστών και Υπαξιωματικών Θεσσαλονίκης.
Στις 13 Ιουνίου 1936 προσλήφθηκε στο ΛΤΘ ως έκτακτος υπάλληλος στο Λιμενικό Φόρο Ξηράς. Στις 13 Αυγούστου 1936 μονιμοποιήθηκε με βάση το νόμο για τους έφεδρους παλαιούς πολεμιστές. Ωστόσο, δύο χρόνια αργότερα αρρώστησε από όγκο και αποβίωσε στις 22 Σεπτεμβρίου 1938. Το 1953 η σύζυγός του Σοφίας Σισκάκη ζήτησε μετά από παρέμβαση του Πολιτικού Γραφείου του Ελληνικού Συναγερμού και του Υπουργείου ΤΤΤ να λάβει τη σύνταξη που δικαιούταν ο αποβιώσας. Ωστόσο, δεν την έλαβε διότι ο Αριστείδης Σισκάκης δεν είχε συμπληρώσει δεκαετή υπηρεσία την ημέρα του θανάτου του.
Ο Σταύρος Αμαριανάκης του Πολυζώη γεννήθηκε σε χωριό της Γόρτυνος του Ηρακλείου στα 1899. Ήταν έγγαμος και είχε ολοκληρώσει την πρώτη τάξη του ελληνικού σχολείου . Ανήκει στην κλάση επιστράτευσης 1916 και είχε υπηρετήσει έφεδρος υπαξιωματικός με το βαθμό του Λοχία. Στις 13 Οκτωβρίου 1926 προσλήφθηκε στην ΕΖΘ με απόφαση της Επιτροπείας ΕΖΘ στις 30 Σεπτεμβρίου 1926 και αργότερα στις 6 Οκτωβρίου 1926 ως έφεδρος και ανάπηρος πολέμου με σύσταση της Γενικής Διοίκησης στη θέση ενός φύλακα. Την 1η Ιουλίου 1927 προάχθηκε σε φύλακας Α΄. Στις 21 Αυγούστου 1929 αυξήθηκε ο μισθός λόγω οικογενειακών βαρών. Την 1η Νοεμβρίου 1930 ο μισθός αυξήθηκε λόγω οικογενειακών βαρών. Στις 24 Ιουλίου 1935 απολύθηκε δυνάμει της Δ Συντακτικής Πράξης το άρθρο 5, παράγραφος δ. Στις 23 Μαρτίου 1936 ανέλαβε καθήκοντα διότι επαναπροσλήφθηκε σύμφωνα με την Ημερήσια Διάταξη 353. Από 1 Δεκεμβρίου 1937 του χορηγήθηκε προσαύξηση μισθού 5% για συμπλήρωση δεκαετίας.
Στις 19 Μαΐου 1939 ανακοινώνεται ότι λαμβάνει επίδομα ευδοκίμου παραμονής στον ίδιο βαθμό. Στις 5 Ιουλίου 1939 τοποθετείται προσωρινώς στην Υπηρεσία Ψυγείων. Στις 27 Οκτωβρίου 1942 απαλλάχθηκε από την υπηρεσία προσωρινώς στην Κατερίνη για να επανέλθει πάλι. Στις 17 Οκτωβρίου 1945 αποσπάστηκε στην Υπηρεσία Ασφαλείας ΕΖΘ. Στις 22 Φεβρουαρίου 1946 τοποθετήθηκε στην Αποθήκη 5. Στις 17 Ιουνίου 1946 τοποθετήθηκε στην Αποθήκη 3. Στις 17 Νοεμβρίου 1948 απολύθηκε με απόφαση του υπηρεσιακού συμβουλίου ως «εκτελών ξένην προς την υπηρεσίαν εργασίαν». Στις 14 Νοεμβρίου 1949 ανέλαβε καθήκοντα καθώς ακυρώθηκε η απόλυση από το ειρηνοδικείο Θεσσαλονίκης. Στις 21 Ιουλίου 1952 προάχθηκε στο βαθμό Γραφέα Α΄. Στις 10 Σεπτεμβρίου 1953 απολύθηκε λόγω συνταξιοδότησης.
Ο Γεώργιος Μαλαμάτης του Θεόδωρου γεννήθηκε στο Ασβεστοχώρι το 1904 και ήταν απόφοιτος Α΄Γυμνασίου. Υπηρέτησε ως έφεδρος οπλίτης, δεκανέας πεζικού. Ανέλαβε καθήκοντα στην ΕΖΘ ως Δακτυλογράφος Α΄ στις 21 Νοεμβρίου 1927 ως επιλαχών Α΄ στο διαγωνισμό. Την 1η Μαΐου 1929 έλαβε το βαθμό υπολογιστή Β΄ και τοποθετήθηκε στο Τμήμα Εμπορευμάτων και Τελών. Την 1 Ιουλίου 1931 προάχθηκε σε υπολογιστής Α παραμένοντας ταυτόχρονα αποσπασμένος στο Τμήμα Γραμματείας και Προσωπικού. Την 1η Απριλίου 1938 τοποθετήθηκε στο Διοικητικό Τμήμα. Από 1 Δεκεμβρίου 1937 έλαβε προσαύξηση μισθού 5% επειδή συμπλήρωσε δεκαετία. Στις 19 Μαΐου 1939 έλαβε επίδομα ευδοκίμου παραμονής στον ίδιο βαθμό. ΣΣτις 28 Οκτωβρίου 1940 επιστρατεύτηκε. Στις 9 Ιουλίου 1941 ανακοινώνεται ότι από 1 Δεκεμβρίου 1940 έλαβε επίδομα ευδοκίμου παραμονής στον ίδιο βαθμό επί μία τριετία. Στις 5 Ιουλίου 1946 προάχθηκε σε Γραμματέας Β΄. Στις 10 Δεκεμβρίου 1946 του ανατέθηκε η η διαχείριση της γραφικής ύλης. Στις 24 Ιανουαρίου 1949 προάχθηκε σε Γραμματέας Α΄. Στις 21 Δεκεμβρίου 1951 προάχθηκε σε Εισηγητής. Στις 19 Ιουλίου 1954 τοποθετείται στο Τμήμα Γραμματείας και Προσωπικού ΕΖΛΘ. Στις 26 Αυγούστου 1954 μετατίθεται στο Τμήμα Λογιστικού. Στις 12 Ιουλίου 1957 εντάχθηκε στο Β1 Κλάδο Διοικητικών Υπαλλήλων με βαθμό 5ο.
Ο Γεώργιος Κατσώνης του Κωνσταντίνου γεννήθηκε στην Αθήνα το 1902, ήταν έγγαμος με τρία παιδιά και ήταν απόφοιτος δημόσιας εμπορικής σχολής Θεσσαλονίκης. Είχε υπάρξει έφεδρος αξιωματικός. Διορίστηκε από τον Περιφερειακό Σύμβουλο της Πανελληνίου Ένωσης Παλαιών Πολεμιστών και Θυμάτων ως έφεδρος παλαιός πολεμιστής στις 16 Ιουνίου 1936 και ανέλαβε καθήκοντα την 1η Αυγούστου 1936. Στις 14 Φεβρουαρίου 1937 έλαβε το βαθμό του Γραφέα Β σύμφωνα με απόφαση της Επιτροπείας ΕΖΘ που εγκρίθηκε από τη Γενική Διοικήση Μακεδονίας. Την 19η Μάη 1937 μετατέθηκε προσωρινά από το Τμήμα Ελέγχου στο Τμήμα Εμπορευμάτων και Τελών. Στις 8 Ιουλίου 1938 ανακοινώθηκε η προαγωγή του σε Γραφέα Α και την 1η Απρίλη 1938 η τοποθέτηση του στο Τμήμα Ελέγχου. Στις 15 Μάη 1940 αποχώρησε για στράτευση από την οποία απαλλάχτηκε στις 15 Ιουνίου 1940, μέχρι την εκ νέου αποχώρηση του, την 28η Οκτωβρίου 1940. Στις 19 Μάη 1941 προήχθη σε Λογιστή Β ως τραυματίας πολέμου και στις 16 Ιουνίου 1941 επέστρεψε στα καθήκοντα του. Στις 28 Οκτωβρίου 1941 αποσπάται στο Τμήμα Εμπορίου Επιθεώρησης Βιομηχανίας Γενικής Διοίκησης Μακεδονίας και την 9η Ιουνίου 1942 πήρε αύξηση λόγω οικογενειακών βαρών. Μετά τον πόλεμο, στις 22 Νοεμβρίου 1945, προήχθη σε Γραμματέα Α, ενώ στις 22 Φεβρουαρίου 1946 τοποθετήθηκε στην Αποθήκη 18. Στις 9 Σεπτεμβρίου 1949 προήχθη σε εισηγητή. Στις 19 Ιουλίου 1954 τοποθετήθηκε στο Τμήμα Ελέγχου της Διεύθυνσης Οικονομικών Υπηρεσιών. Στις 15 Σεπτεμβρίου 1956 αποσπάστηκε στη Διεύθυνση Τεχνικών Υπηρεσιών με καθήκον την παραλαβή πετρωμάτων. Στις 17 Δεκεμβρίου 1956 επανήλθε στο Τμήμα ελέγχου. Στις 17 Δεκεμβρίου 1956 αποσπάστηκε στο Τμήμα Εκμετάλλευσης για να αναλάβει τη διαχείριση της Αποθήκης Υλικού. Εντάχθηκε στην οργανική θέση στον Κλάδο Β1 Κλάδου Διοικητικών Υπαλλήλων Β΄Κατηγορίας στον 5ο βαθμό.
Ο Ηλίας Κόνιαρης του Αντωνίου γεννήθηκε το 1899 στο Κόλινδρο. Υπηρέτησε ως έφεδρος αξιωματικός. Στις 16 Ιουνίου 1936 προσλήφθηκε από την Πανελλήνιο Ένωση Παλαιών Πολεμιστών και Θυμάτων στην υπηρεσία της ΕΖΘ. Ανέλαβε καθήκοντα ως Γραφέας Β΄ την 21η Αυγούστου 1936. Στις 6 Απριλίου 1937 μετατέθηκε προσωρινώς από το Τμήμα Εμπορευμάτων και Τελών ΕΖΘ στην Τεχνική Υπηρεσία. Στις 4 Δεκεμβρίου 1939 τοποθετείται στην Υπηρεσία Ακινήτων και Υλικού Στις 22 Ιουλίου 1938 έλαβε εξάμηνη αναρρωτική άδεια με αποδοχές. Στις 16 Αυγούστου 1940 στρατεύθηκε ως έφεδρος αξιωματικός για μετεκπαίδευση για ένα μήνα. Στις 16 Σεπτεμβρίου 1940 επέστρεψε από το στράτευμα. Στις 7 Σεπτεμβρίου 1940 διαγράφηκε από τις λίστες του στρατεύματος. Την 1 Απριλίου 1941 απολύθηκε λόγω πνευματικής ανικανότητας.
Ο Δημήτριος Γιοβάνης του Αντωνίου γεννήθηκε το 1916 στην Επανομή. Είχε ολοκληρώσει το Δημοτικό. Ανήκε στην Στρατιωτική κλάση 1937 και υπηρέτησε ως οπλίτης. Είχε απολυτήριο Δημοτικού Σχολείου. Κατά διαστήματα από την 19η Ιανουαρίου 1939 έως την 28 Οκτωβρίου 1940 εργάστηκε στην ΕΖΘ ως ημερομίσθιος εργάτης συντήρησης των σιδηροδρομικών γραμμών. Στις 30 Οκτωβρίου 1940 απολύεται λόγω στράτευσης από το Συνεργείο Συντήρησης Γραμμών. Την περίοδο της Ιταλικής εισβολής πολέμησε και τραυματίστηκε στον Ελληνοϊταλικό πόλεμο, ενώ τραυματίστηκε ξανά την περίοδο του εμφυλίου πολέμου στη διάρκεια του οποίου πολέμησε μέσα από τις γραμμές του Εθνικού Στρατού. Λόγω της συμμετοχής του αυτής προσλήφθηκε σύμφωνα με το νόμο 751/1948. Ανέλαβε καθήκοντα στις 2 Μάρτη 1950 ως φύλακας της υπηρεσίας ασφαλείας και απεβίωσε στις 12 Δεκεμβρίου 1973.
Ο Χρίστος Νασίκας του Αποστόλου και της Ουρανίας γεννήθηκε το 1920 στη Σμίξη Γρεβενών. Ήταν απόφοιτος Γυμνασίου και από το 1963 έγγαμος με Δάφνη Ζουρτζίδου και από το γάμο τους προέκυψε μία κόρη, η Ουρανία (1966).
Στις 24 Σεπτεμβρίου 1945 ανέλαβε καθήκοντα ως βοηθός διαλογέα στο Τμήμα Μεταφορών ξηράς και Φορτοεκφορτώσεων Θαλάσσης ΕΖΘ, αλλά τοποθετήθηκε στο Τμήμα Αποθηκών και στις 25 Ιουλίου 1946 στην Αποθήκη 7 ως βοηθός διαχειριστή. Στις 22 Σεπτεμβρίου 1949 επιστρατεύτηκε. Στις 14 Μαρτίου 1951 επέστρεψε από τις τάξεις του στρατού και ανέλαβε καθήκοντα στο Τμήμα Αποθηκών. Σύμφωνα με τον ίδιο υπηρέτησε «ως βοηθός και διαχειριστής μετακινούμενος συνεχώς από την μία εις την άλλην αποθήκην κατά τας εκάστοτε υπηρεσιακάς ανάγκας». Στις 19 Ιουλίου 1954 τοποθετήθηκε κατά τη διευθέτηση του προσωπικού μετά την ενοποίηση των δύο οργανισμών στο Τμήμα Αποθηκών στη Διεύθυνση Ελευθέρας Ζώνης. Στις 26 Ιουλίου 1954 τοποθετήθηκε στην Αποθήκη 3. Στις 6 Οκτωβρίου 1954 μετατέθηκε από το Τμήμα Αποθηκών στο Τμήμα Φορτοεκφορτώσεων ως σημειωτής. Σύμφωνα με τον ίδιο υπηρέτησε «επί 5 ετίαν όπου παρ’ όλας τας καιρικάς συνθήκας και αντιξοότητας» αντεπεξήλθε «πλήρως προς τας απαιτήσεις της υπηρεσίας, εργαζόμενος νυχθημερόν και όπου δει, λόγω του ότι δεν υπήρχε οργάνωσις του τμήματος». Στις 4 Μαΐου 1955 τοποθετείται προσωρινώς στη Διεύθυνση Τεχνικών Υπηρεσιών και στις 6 Ιουνίου 1955 επιστρέφει στο Τμήμα Φορτοεκφορτώσεων. Στις 28 Φεβρουαρίου 1956 μετατέθηκε στο Τμήμα Αποθηκών στο χώρο σιδήρου. Στις 25 Απριλίου 1956 τοποθετήθηκε στο Τμήμα Κινήσεως Εμπορευμάτων. Σύμφωνα με τον ίδιο υπηρέτησε «εις το Τμήμα Κινήσεως εμπορευμάτων επί σειρά ετών και εις την πρώτην γραμμήν». Του ανατέθηκαν καθήκοντα γραφέα στο «γραφείο εισαγωγής των θαλασσίως αφικνουμένων εμπορευμάτων» και συγκεκριμένα η είσπραξη των δικαιωμάτων διέλευσης, η διαχείριση των κομίστρων, η συμπλήρωση βιβλίων εισαγωγής. Ασχολήθηκε με τη χρεωπίστωση των βιβλίων εισαγωγής και δηλωτικών των ελεύθερων εμπορευμάτων και την είσπραξη δικαιωμάτων επί αυτών, την εξόφληση των δηλωτικών, την καταχώρηση σε αυτά των σχετικών εκθέσεων και πρωτοκόλλων, έλεγχο καταστάσεων αζήτητων και σύνταξη διαταγών μεταφοράς αζήτητων, τον έλεγχο των διατακτικών, τη διατήρηση του αρχείου. Στις 25 Νοεμβρίου 1957 ως τακτικός υπάλληλος του Β1 Κλάδου Διοικητικών Υπαλλήλων Β΄ Κατηγορίας. ενώ αργότερα υπήρξε προϊστάμενος στους στάβλους με χρέη διαχείρισης τους. Στις 5 Απριλίου 1960 μονιμοποιήθηκε αφού συμπλήρωσε 2ετή δοκιμαστική θητεία. Στις 26 Ιανουαρίου 1962 προάχθηκε κατ’ εκλογή στον 7ο βαθμό. Την 1 Νοεμβρίου 1962 μετατέθηκε στο Τμήμα Αποθηκών και ανέλαβε τη διαχείριση της Αποθήκης 4. Στις 23 Οκτωβρίου 1964 μετατέθηκε στο Τμήμα Φορτοεκφορτώσεων και Μεταφορών ΕΖΛΘ ως σημειωτής Ατμόπλοιων. Στις 17 Μαρτίου 1965 μετατέθηκε στο τμήμα Τιμολογίων και Διαχείρισης Κομιστικής της Διεύθυνσης Ελευθέρας Ζώνης και συγκεκριμένα στο Γραφείο Τιμολογίων με καθήκοντα την έκδοση τιμολογίων, την είσπραξη δικαιωμάτων από συναλλασσόμενους πελάτες βάσει του τιμολογίου. Το 1966 μεταφέρθηκε στο Γραφείο Διαχείρισης Κομιστικής με καθήκοντα την έκδοση λογαριασμών πληρωμής Κομιστικής επί εργασιών εκτελεσθεισών επί βάσει βάσει αποκομμάτων Τιμολογίων. Επίσης, είχε καθήκον την επικουρική έκδοση τιμολογίων προς επάρκεια σε περιπτώσεις φόρτου εργασίας. Το 1967 υπηρέτησε και στα δύο Γραφεία του Τμήματος. Στις 19 Αυγούστου 1968 τοποθετήθηκε στο Γραφείο Ελευθέρων Εμπορευμάτων του Τμήματος Κινήσεως Εμπορευμάτων στη Διεύθυνση Ελευθέρας Ζώνης με καθήκοντα την είσπραξη των διακιωμάτων διέλευσης και ζυγιστικών των δια του Ελευθέρος Λιμένος δικαιουμένων Ελευθέρων Εμπορευμάτων. Στις 10 Φεβρουαρίου 1972 ανέλαβε Προϊστάμενος στην Υπηρεσία Σταύλων. Στις 30 Νοεμβρίου 1973 προάχθηκε στον 6ο βαθμό και στις 16 Ιουλίου 1976 στον 5ο βαθμό. Στις 3 Δεκεμβρίου 1976 διαπιστώθηκε η αυτοδίκαια κατάταξή του στον κλάδο ΜΕ1 διοικητικού. Στις 11 Ιουλίου 1979 συνταξιοδοτήθηκε.