Ο Γριζαγορίδης Σωτήριος υπάλληλος Υπηρεσίας Λιμενικού Φόρου Ξηράς. προσλήφθηκε από 1/4/1935. Ωστόσο, απολύθηκε ένα μήνα αργότερα καθώς η πρόσλήψή του δεν εγκρίθηκε από τη Γενική Διοίκηση Μακεδονίας. Ζητεί το ποσό των 2900 δρχ. ως αποζημίωση για το μήνα που εργάσθηκε. Ο Δικηγόρος του ΛΤΘ Σ. Δημητριάδης εκτιμά πως η απόφαση του δικαστηρίου θα είναι καταδικαστική.
Ο Χρήστος Δάικας του Αθανασίου γεννήθηκε το 1913 στο Αδραμύτιο. Στις 21 Νοεμβρίου 1945 προσλήφθηκε στο ΛΤΘ. Στις 10 Ιουνίου 1958 προσλήφθηκε ως χειριστής γερανών με βαθμό 8ο.
Ο Δημήτριος Δάνης του Σωτηρίου γεννήθηκε το 1924 στο Στενίμαχο Βουλγαρίας. Ήταν παντρεμένος με την Ασπασία Δάνη και από το γάμο τους προέκυψε ένας γιος, ο Σωτήριος (1967), και ο Αχιλλέας (1970). Υπηρέτησε την στρατιωτική θητεία στις 16 Ιουλίου 1946 μέχρι τις 15 Ιουλίου 1948 ως ναύτης στο βασιλικό ναυτικό. Στις 22 Ιανουαρίου 1949 προσλήφθηκε στο ΛΤΘ ως τεχνίτης ρυμουλκού. Την 1 Οκτωβρίου 1949 απολύθηκε από την υπηρεσία. Στις 12 Δεκεμβρίου 1949 επαναπροσλήφθηκε με τα ίδια καθήκοντα. Στις 12 Ιουνίου 1958 προσλήφθηκε ως τακτικός υπάλληλος με καθήκοντα μηχανικού ρυμουλκού με βαθμό 8ο του Β7 κλάδου τεχνιτών Β κατηγορίας (μισθολογίου Κλάδου Σχεδιαστών). Στις 16 Σεπτεμβρίου 1960 μονιμοποιήθηκε αφού συμπλήρωσε 2ετή δοκιμαστική περίοδο. Στις 25 Νοεμβρίου 1962 προάχθηκε στον 6ο βαθμό. Στις 3 Δεκεμβρίου 1976 διαπιστώθηκε η αυτοδίκαιη κατάταξη στον Κλάδο ΜΕ5 τεχνιτών. Την 1 Ιανουαρίου 1981 προάχθηκε στον 4ο βαθμό. Στις 2 Απριλίου 1984 συνταξιοδοτήθηκε.
Ο Μενέλαος Δήμου γεννήθηκε το 1891 στην Αδριανούπολη όπου φοίτησε στο σχολείο μέχρι την Β τάξη τετραταξίου Γυμνασίου. Στρατεύτηκε με την κλάση του 1902 και απολύθηκε στις 17/4/1923. Παντρεύτηκε σε δεύτερο γάμο την Γλυκερία Γεωργιάδου στις 20/2/1927. Προσλήφθηκε στο ΛΤΘ στις 23/3/1939 στην Τεχνική Υπηρεσία και στις 25/4/1939 διαβαθμίστηκε σε Υπολογιστή Α. Στις 3/5/1947 έγινε ακροαματική διαδικασία στο Πρωτοδικείο Θεσσαλονίκης για διόρθωση της ημερομηνίας γέννησης από 1881 σε 1891, όπου έκανε παρέμβαση το ΛΤΘ με αρνητική πρόταση και εκπροσωπούμενο από τον Πρόεδρο Γ. Φαλτσή και με το επιχείρημα ότι όλοι οι πρόσφυγες πολιτογραφήθηκαν το 1922 με δική τους αίτηση όπου αναφερόταν η ημερομηνία γέννησης και αναγράφεται το 1881, ωστόσο το Δικαστήριο έκανε δεκτή την αίτηση και διόρθωσε την ηλικία. Συνταξιοδοτήθηκε από την ΕΖΛΘ στις 23/12/1953, ωστόσο υπάρχει με ημερομηνία 9/4/1955 υπόμνημα για αποδοχή της διορθωμένης ηλικίας, κάνοντας αναφορά σε αντίστοιχη περίπτωση εργαζομένου, του Γ. Κοκκινάκη, ζητώντας ίση μεταχείριση, έτσι ώστε «να μην καταδικάσει τας οικογενείας υπαλλήλων, ευδοκίμως αναλωσάντων την ζωήν των εντός της Υπηρεσίας του ΛΤΘ εις τον εκ πείνης θάνατον».
Ο Δήμου Σωτήριος του Βασιλείου γεννήθηκε το 1901 στη Θεσσαλονίκη. Η κλάση επιστράτευσης του είναι το 1921 και υπηρέτησε με βαθμό στρατιώτη πεζικού. Προσλήφθηκε στις 1 Απριλίου 1935. Στις 2 Απριλίου 1935 τοποθετήθηκε στην εσωτερική υπηρεσία του Τμήματος Βεβαιώσεως και Εισπράξεως Λιμενικών Δικαιωμάτων. Στις 28 Οκτωβρίου 1935 αποσπάστηκε στο Λογιστήριο. Στις 20 Μαρτίου 1936 τοποθετήθηκε στο Τμήμα Λογιστηρίου. Στις 25 Απριλίου 1939 παίρνει το βαθμό του Γραφέα Α' και τοποθετείται στο Λογιστήριο. Στις 5 Ιουνίου 1946 αποσπάται προσωρινά στην Υπηρεσία Εφοδιασμού Θεσσαλονίκης. Στις 29 Απριλίου 1949 προάγεται σε Γραμματέας Β' τάξεως. Στις 19 Ιουλίου 1954 τοποθετείται προσωρινά στο Τμήμα Φορτοεκφορτώσεων και Μεταφορών. Στις 12 Ιουλίου 1957 εντάχθηκε σε οργανική θέση. Στις 25 Σεπτεμβρίου 1957 στον 6ο βαθμό σύμφωνα με Υ.Κ.
Ο Δημήτριος Δαλέγκας του Κωνσταντίνου και της Βικτωρίας, κάτοικος Θεσσαλονίκης, οδός Μόργκεντάου 8, γεννήθηκε το 1883 στο Μοναστήρι όπου και ήταν απόφοιτος της 5ης τάξης του Γυμνασίου. Ωστόσο, δεν την ολοκλήρωσε διότι εξαιτίας του μακεδονικού αγώνα η οικογενειακή οικία καταστράφηκε και η οικογένειά του κατέφυγε το 1903 στην Κωνσταντινούπολη. Το 1907, η οικογένειά του ήρθε στην Θεσσαλονίκη. Στη συνέχεια ασχολήθηκε με το εμπόριο υφασμάτων για 25 χρόνια μέχρι που προσλήφθηκε στο ΛΤΘ. Στην αίτησή του για εργασία ο ίδιος δηλώνει «γνώστης τέλειος της αγοράς μας εν τη οποία επί εικοσαετίαν ολόκληρον διετήρησα εμπορικά καταστήματα υπό την ιδίαν επωνυμίαν». Μάλιστα, 1906 συμμετείχε μέλος της Εμπορικής Λέσχης, γνωστής ως Νέας Λέσχης, ενώ το 1937 δήλωνε μέλος της Ένωσης Εφέδρων Υπαξιωματικών και παλαιών Πολεμιστών. Παντρεύτηκε την Κωνσταντία Γιάκου γεννημένη το 1886 και από το γάμο τους προέκυψαν τρία παιδιά, η Βικτωρία το 1910, η Ελένη το 1911 και η Αναστασία το 1918. Ανήκε στην κλάση του 1904 και αποστρατεύτηκε τον Αύγουστο του 1922 ύστερα από 15 μήνες θητείας.
Ο Δημήτριος Δαλέγκας προσλήφθηκε στις 20 Φεβρουαρίου 1930 με το βαθμό του Εισηγητή στη θέση του ταμία γιατί ακριβώς εκτιμήθηκε η προϋπηρεσία του στην αγορά. Ανήκε στους 16 έμπιστους της νέας διοίκησης του ΛΤΘ οι οποίοι αντικατέστησαν τους 16 που δεν προσλήφθηκαν από την Γαλλική Εταιρία. Ανέλαβε προϊστάμενος στο Τμήμα Αποθηκών Εμπορευμάτων. Το 1939 αναβαθμίστηκε πάλι σε Εισηγητή και Τμηματάρχη Β και Προϊστάμενος στο Ελεγκτήριο μέχρι τις 27 Απριλίου 1941. Αργότερα ανέλαβε Προϊστάμενος στο Γραφείο Στατιστικής και Μελετών. Συμμετείχε στο Σύνδεσμο των Υπαλλήλων του ΛΤΘ και είχε αναλάβει για μία περίοδο ταμίας. Επίσης, πρωταγωνίστησε σε σκάνδαλο που ήρθε στην επιφάνεια το 1937 με διατακτικές στο όνομα υπαλλήλων για την αγορά εμπορευμάτων. Οι υπάλληλοι αγόραζαν με τις διατακτικές και στη συνέχεια ο Δαλέγκας αφαιρούσε το ποσό αυτό από το μισθό τους, ενώ χρησιμοποιούσε και ποσά από το Ταμείο του ΛΤΘ. Συνταξιοδοτήθηκε από το ΛΤΘ στις 8 Ιανουαρίου 1949.
Ο Δαμιανίδης Κοσμάς ήταν βοηθός τεχνίτη, έκτακτος υπάλληλος ΛΤΘ. Στις 30 Μαρτίου 1954 απολύθηκε μαζί με άλλους συνολικά 41 εκτάκτους υπαλλήλους από το ΔΣ ΕΖΛΘ.
Ο Αριστείδης Τσαγκαλίδης ήταν λιπαντής έκτακτος υπάλληλος στο ΛΤΘ. Στις 30 Μαρτίου 1954 απολύθηκε μαζί με άλλους συνολικά 41 εκτάκτους υπαλλήλους από το ΔΣ ΕΖΛΘ.
Ο Περικλής Δερβίσης του Δημήτρη και της Χρύσας, κάτοικος Θεσσαλονίκης Παύλου Μελά 15. Γεννήθηκε στην Θεσσαλονίκη και ήταν απόφοιτος νυκτερινής εμπορικής σχολής. Ανήκε στην κλάση του 1941 και υπηρέτησε ως δεκανέας στην ΕΣΑ. Προσελήφθη στις 15 Μαρτίου 1939 ως έκτακτος. Μονιμοποιήθηκε αργότερα. Τοποθετήθηκε αρχικά ως βοηθός Λογιστή Τεχνικής Υπηρεσίας. Την περίοδο της Κατοχής που η Τεχνική Υπηρεσία δεν λειτουργούσε τοποθετήθηκε στο Λιμενικό Φόρο Ξηράς ως εισπράκτορας μέχρι που επιστρατεύτηκε και ο ίδιος στις 15 Μαΐου 1945 ως έφεδρος δεκανέας στην Ελληνική Στρατιωτική Αστυνομία (κλάση 1941), μάλιστα με σχετικές αιτήσεις 1945-46 ζητά την τακτοποίηση της θέσης του και να του καταβληθούν οι αμοιβές του ως έφεδρος. Αναφέρονται δύο προαγωγές, σε Γραμματέα Β στις 10/5/1945 και σε υπηρεσιακή έκθεση στις 24/4/1948 προτείνεται για προαγωγή στον επόμενο βαθμό ως φίλεργος και ευσυνείδητος με ανεπίληπτη συμπεριφορά. Εργάστηκε επίσης στη Γραμματεία του ΛΤΘ και στο Τμήμα Ελέγχου ΕΖΛΘ, Αποθήκη Α. Το διάστημα 1950-1955 υπάρχουν αρκετές κλήσεις σε απολογία, επιπλήξεις και πρόστιμα λόγω απουσιών που χαρακτηρίζονται αδικαιολόγητες και τελικά στις 30/1/1956 του κοινοποιείται έγγραφο οριστικής απόλυσης «δι αδικαιολόγητον εξακολουθητικήν αποχήν από της εκτελέσεως των καθηκόντων σας» μετά από τη σχετική διαδικασία εξέτασης του θέματος από Υπηρεσιακό Συμβούλιο, Απόφαση ΔΣ ΕΖΛΘ και δημοσίευση στην Εφημερίδα της Κυβερνήσεως.
Ο Αλέξανδρος Δημάδης του Μάρκου και τις Αικατερίνης, κάτοικος Περδίκ(κ)α 34, συνοικισμός Παπάφη, γεννήθηκε το 1888 στην Θεσσαλονίκη. Ολοκλήρωσε τη Β΄ Γυμνασίου. Ανήκε στην κλάση του 1904 και το 1937 ανέφερε ότι ήταν μέλος της Ένωσης Υπαξιωματικών και Στρατιωτών Παλαιών Πολεμιστών Νομού Θεσσαλονίκης, σωματείου το οποίο ο ίδιος χαρακτήριζε «εθνικιστικό και πατριωτικό». Το 1946 παντρεύτηκε την Αθανασία Χατζηζήση ετών 38.
Ο Αλέξανδρος Δημάδης εργαζόταν στην Γαλλική Εταιρία και ενδεχομένως να προσλήφθηκε στις αρχές της δεκαετίας του 1920. Στο ΛΤΘ προσλήφθηκε στις 20 Φεβρουαρίου 1930 με το βαθμό Λογιστή Β, και τοποθετήθηκε «βοηθός επόπτη 1ης επί των φορτοεκφορτώσεων». Στο οργανόγραμμα του 1935 εργαζόταν στο Τμήμα Βεβαιώσεως Λιμενικών Δικαιωμάτων. Το 1939 προήχθη σε γραμματέα Α΄ και τοποθετήθηκε στην Εξωτερική Υπηρεσία Βεβαιώσεως Συμβατικών Λιμενικών Δικαιωμάτων και Τελών έχοντας εποπτεία την υπηρεσία Λιμενικού Φόρου Ξηράς. Το 1945 έχει αναλάβει Προϊστάμενος στην ίδια υπηρεσία. Το 1949 θεωρούταν ένας «από τους αρχαιότερους υπαλλήλους» με «αρκούσαν πείραν», ενώ «χαίρει κοινωνικής υπολήψεως, δεν κυριαρχείται από πάθος τι» και «ο ιδιωτικός του βίος ως οικογενειάρχου και πολίτου είναι άμεμπτος». Η μόνη ποινή που του είχε επιβληθεί ήταν ότι ως προϊστάμενος δεν επόπτευε σωστά το τμήμα του με αποτέλεσμα να απουσιάσουν δύο υπάλληλοι αδικαιολογήτως με αποτέλεσμα ο έλεγχος στα εισαγόμενα και εξαγόμενα προϊόντα να είναι πλημμελής. Το 1950 και το 1953 ασθένησε και υποβλήθηκε σε εγχείρηση. Συνταξιοδοτήθηκε τον Δεκέμβριο του ίδιου έτους.