Ο Βλάσσιος Δίτσας ήταν ανώτερος τελωνειακός υπάλληλος. Συμμετέχει στο ΔΣ της ΕΖΛΘ ως αναπληρωτής του Διευθυντή. Συμμετέχει στη Δωδέκατη Περίοδο ΔΣ ΕΖΛΘ της ΕΖΛΘ στις 6 Αυγούστου 1965 ως αναπληρωτής του Διευθυντή Χειμώνα Χρήστου.
Ο Κουνέλης Παύλος ήταν τελωνειακός υπάλληλος και υποδιευθυντής Τελωνείου Θεσσαλονίκης. Ο Κουνέλης Παύλος συμμετείχε στην τρίτη περίοδο επιτροπείας ΛΤΘ στις 3 Ιουνίου 1937 και στην πέμπτη περίοδο επιτροπείας ΕΖΘ στις 10 Ιουνίου 1937 ως αναπληρωτής εκπροσώπου του τελωνείου Θεσσαλονίκης. Τέλος, συμμετείχε στην τέταρτη περίοδο επιτροπείας ΛΤΘ στις 22 Αυγούστου 1938 επίσης ως αναπληρωτής αντιπροσώπου για το τελωνείου Θεσσαλονίκης.
Βασιλειάδης Βασίλειος (μέλος ΔΣ)
Ο Βασιλειάδης Βασίλειος του Χρήστου ήταν Πολιτικός μηχανικός και ανώτερος σιδηροδρομικός υπάλληλος. Το 1925 έλαβε δίπλωμα Universite-Ecole du Genie Civil et des Arts et Manufactures Gand. Την περίοδο 1925-1926 έλαβε μετεκπαίδευση και εκμετάλλευση σιδηροδρόμων στο Πολυτεχνείο της Λιέγης και πρακτική εξάσκηση σε εργοστάσια κατασκευής ατμαμαξών. Την περίοδο 1926-1928 εργάστηκε ως Μηχανικός γραφείου μελετών "Βελγικής Εμπορικής Εταιρίας". Από το 1928 κι έπειτα ανέλαβε Μηχανικός Διεύθυνσης Σιδηροδρόμων Υπουργείου Συγκοινωνίας (γραφείο ελέγχου σιδηροδρόμων Θράκης). Ο Βασιλειάδης Βασίλειος συμμετείχε στις 7 Δεκεμβρίου 1938 στην έκτη περίοδο επιτροπείας ΕΖΘ και στην τέταρτη περίοδο επιτροπείας ΛΤΘ ως αναπληρωτής εκπρόσωπος του επιθεωρητή Σιδηροδρόμων Δημητρίου Βασίλη.
Ο Βασίλειος Μέμμος ήταν ανώτερος τελωνειακός υπάλληλος. Συμμετείχε στην έκτη περίοδο επιτροπείας ΕΖΘ στις 16 Δεκεμβρίου 1938 και στην τέταρτη επιτροπεία ΛΤΘ στις 7 Δεκεμβρίου 1938 ως αναπληρωτής του Διευθυντή Τελωνείων Κώνστα Κωνσταντίνο.
Ο Σωκράτης Κωσταρόπουλος συμμετείχε στην Επιτροπεία ΕΖΘ και ΛΤΘ ως Διευθυντής Οικονομικών Γενικής Διοίκησης Βορείου Ελλάδας. Στις 13 Δεκεμβρίου 1946 αναλαμβάνει μέλος της Όγδοης Περιόδου Επιτροπείας ΕΖΘ στη θέση του Οικονομίδη. Από τις 16 Απριλίου 1947 συμμετέχει στην ένατη περίοδο της Επιτροπείας ΕΖΘ και από τη δέκατη περίοδο Επιτροπείας ΕΖΘ από 1950-5-9 ως Αντιπρόσωπος Υπουργείου Οικονομικών. Στις 26 Μαρτίου σταματάει η συμμετοχή του καθώς αποφασίζεται προσωρινό τέλος εκπροσώπησης φορέα ακολουθώντας το νέο το άρθρο 14 στον Νόμο 2029, ΦΕΚ 70 - 21.03.1952 . Ωστόσο, στις 30 Μαΐου 1952 αποφασίζεται από το Υπουργείο Οικονομικών η επανέναρξη εκπροσώπησής του ερμηνεύοντας διαφορετικά το νόμο του 1952. Συνεπώς, ο Σωκράτης Κωσταρόπουλος συμμετέχει εκ νέου και στην ενδέκατη περίοδο ΕΖΘ μέχρι τη συγχώνευση των δύο οργανισμών.
Ο Σπύρος Μελισσαράτος ήταν ανώτερος τελωνειακός υπάλληλος, διευθυντής Τελωνείου και αναπληρωματικό μέλος στην Επιτροπεία ΕΖΘ και ΛΤΘ και στο ΔΣ ΕΖΛΘ. Συμμετείχε ως αναπληρωτής εκπρόσωπος του Τελωνείου Θεσσαλονίκη στην ένατη περίοδο επιτροπείας ΕΖΘ και στην έβδομη περίοδο επιτροπείας ΛΤΘ σε κάποιες συνεδρίες με πρώτη παρουσία στις 14 Οκτωβρίου 1949, στην όγδοη περίοδο επιτροπείας ΛΤΘ στις 31 Μαΐου 1950. Ο Σπύρος Μελισσαράτος συμμετείχε στο Διοικητικό Συμβούλιο της ΕΖΛΘ στις 21 Δεκεμβρίου 1953 καθώς αντικαθιστούσε τον διευθυντή Τελωνείων Θεσσαλονίκης Κωνσταντίνου Κώνστα. Συγκεκριμένα, η τελευταία φυσική παρουσία του Κώνστα σε συνεδρίαση του Οργανισμού καταγράφεται η 7η Δεκεμβρίου του 1953. Επίσης, ο Σπύρος Μελισσαράτος θα αναπληρώνει τη θέσει του Κώνστα μέχρι τις 9 Απριλίου 1954 και στην συνέχεια τη θέση του αναλαμβάνει ο Σταύρος Λεονταρίδης.
Ο Αρώνης Ιωάννης ήταν μηχανολόγος και έλαβε το 1915 δίπλωμα από Ε.Μ.Π. Την περίοδο από 1915 έως 1916 εργάστηκε ως Μηχανικός σε εργοστάσια επισκευής πλοίων στην Αμερική. Την περίοδο από 1916 έως 1917 εργάστηκε σε Συνεργεία Ναυστάθμου. Την περίοδο από 1917 έως 1918 εργάστηκε στα Ορυχεία λευκολίθου "Εταιρείας Επιχειρήσεων". Από το 1918 προσλήφθηκε δόκιμος μηχανικός Μηχανολογικής Διευθύνσεως Σιδηροδρόμων Υπουργείου Συγκοινωνίας. Το 1929 κι έπειτα ήταν Αρχιμηχανικός Α΄ Διευθύνσεως Σιδηροδρόμων Υπουργείου Συγκοινωνίας. Ο Αρώνης συμμετείχε στην τρίτη περίοδο επιτροπείας ΕΖΘ. Συγκεκριμένα, αναπληρώνει τον Βασίλειο Δημητρίου στις 24 Φεβρουαρίου 1932.
Ο Μιχαήλ Αλμέιδα κατάγεται από τη γνωστή οικογένεια του Πορτογάλου φιλέλληνα, Αντόνιο Φιγκέϊρα ντ' Αλμέιντα (Antonio Figueira d' Almeida) ο οποίος έλαβε μέρος στην Ελληνική Επανάσταση του 1821 και στα πρώτα μετεπαναστατικά χρόνια υπηρέτησε σε διάφορες στρατιωτικές θέσεις του νεοσύστατου ελληνικού κράτους. Ο εγγονός του Αντώνιος Αλμέιδα, εκ των ιδρυτών του Ομίλου Αντισφαιρίσεως Αθηνών το 1895, σκοτώθηκε στη Μάχη Κιλκίς - Λαχανά (19-21 Ιουνίου 1913), κατά τη διάρκεια του Β' Βαλκανικού Πολέμου. Ο ίδιος ο Μιχαήλ Αλμέιδα πολέμησε στους Βαλκανικούς αγώνες και συνέχισε τη ζωή του στη Θεσσαλονίκη. Πριν τον πόλεμο ο Αλμέιδα αποφοίτησε το 1908 από τη νομική σχολή με βαθμό "Άριστα." Ο απόγονός του Απόστολος Παπαδόπουλος Αλμέιδα σήμερα είναι στέλεχος της ΟΛΘ Α.Ε.
Ο Αλμείδα Μιχαήλ δούλεψε ως δημόσιος διοικητικός υπάλληλος από το 1926 έως το 1953. Καθ' όλη την διάρκεια αυτών των χρόνων εργάστηκε ως νομικός δημόσιος υπάλληλος σε αρκετές νομαρχίες και κατάφερε να ανέλθει σε υψηλόβαθμες θέσεις. Πιο συγκεκριμένα: Τις χρονιές 1926-1927 ξεκίνησε να εργάζεται ως διοικητικός υπάλληλος στην νομαρχία Σερρών. Το 1927 μετατίθεται στον δήμο Ξάνθης, εκεί κατάφερε να παίξει σημαντικό ρόλο και να εμπλακεί στην κατασκευή διαφόρων δημοσιών έργων. Στις 15 Ιανουαρίου του 1929 μεταφέρεται ξανά από τη περιφέρεια Γενικής Διοίκησης Θράκης στη νομαρχία Σερρών (πιο συγκεκριμένα στη κοινότητα Σιδηροκάστρου) εξαιτίας διάφορων εντάσεων με άλλους υψηλόβαθμους δημοσίους υπαλλήλους. Το 1930 παίρνει μετάθεση στον νομό Αχαΐας, όπου και παραμένει μέχρι το 1933. Στη συγκεκριμένη νομαρχία είχε αναλάβει τα έργα στο νομικό τους πλαίσιο και πιο συγκεκριμένα για τον Δήμο Πάτρας. Μάλιστα, το 1933 λαμβάνει και την πρώτη του προαγωγή στη θέση τμηματάρχη Β τάξης.
Στις 29 Μάϊου του 1935 μετατίθεται στη νομαρχία Αττικής και Βοιωτίας. Τον Δεκέμβριο του ίδιου χρόνου ο Μιχαήλ Αλμέιδα ήταν Τμηματάρχης Β του Υπουργείου Γενικής Διοίκησης Μακεδονίας. Το 1938 καταφέρνει και παίρνει κι άλλη προαγωγή και εξελίσσεται σε τμηματάρχης Α. Θα παραμείνει στη Νομαρχία Μακεδονίας μέχρι και το 1941.
Το 1941 μεταφέρεται στη Νομαρχία Φλώρινας και προάγεται σε Διευθυντής Β' τάξης και θα παραμείνει μέχρι και το 1945. Το 1945 μετατίθεται εκ νέου στη Νομαρχία Δράμας. Το 1947, υποβιβάζεται από θέση του Β΄ διευθυντή και ξανά λαμβάνει το βαθμό του τμηματάρχη Α΄ τάξης. Τον Δεκέμβρη του 1949 έθεσε αίτηση στο Συμβούλιο Διοικητικής Υπηρεσίας διεκδικώντας λόγω παλαιότητας τη θέση του Διευθυντή Α΄ τάξης. Το αίτημά του του απορρίφθηκε με 2 ψήφους υπέρ και 3 κατά. Το 1950 αποφάσισε να κινηθεί νομικά προσφεύγοντας στο Συμβούλιο της Επικρατείας για τη λάθος, κατά τη γνώμη του, απόφαση να μη προαχθεί ως αρχαιότερος στη θέση του Διευθυντή Α' τάξης. Τελικά, αποσύρει τη καταγγελία και παραμένει στην ίδια θέση. Τον Δεκέμβρη του 1949 μεταφέρεται στη νομαρχία Πέλλας και προάγεται σε διευθυντή Β τάξης. Το 1952 μεταφέρεται στη νομαρχία του Κιλκίς, πάλι ως Διευθυντής Β τάξης. Το 1953, αφού είχε συμπληρώσει το 65ο έτος της ηλικίας του συνταξιοδοτείται.
Ο Αλμέιδα Μιχαήλ συμμετέχει στην πέμπτη περίοδο επιτροπείας ΕΖΘ και στην τρίτη περίοδο επιτροπείας ΛΤΘ στις 13 Δεκεμβρίου 1935 ως ανώτερος δημόσιος υπάλληλος εκπροσωπώντας την Γενική Διοίκηση Μακεδονίας. Διαδέχθηκε τον Παναγιώτη Σταθακόπουλο. Συμμετέχει στην έκτη περίοδο επιτροπείας ΕΖΘ στις 7 Απριλίου 1938 και στην τέταρτη περίοδο επιτροπείας ΛΤΘ στις 15 Απριλίου 1938 ως ανώτερος δημόσιος υπάλληλος. Τέλος, επανέρχεται στην έβδομη περίοδο επιτροπείας ΛΤΘ στις 17 Απριλίου 1947 και στην Ένατη περίοδο Επιτροπείας ΕΖΘ 16 Απριλίου 1947 ως αντιπρόσωπος της Γενικής Διοίκησης Κεντρικής Μακεδονίας. Διαδέχθηκε τον Χαράλαμπο Γιούλη