Εμφανίζει 142 αποτελέσματα

Ο Γεώργιος Πολυλώνης ή Κοκκινάκης του Νικολάου και της Θεοδώρας, γεννήθηκε στην Κωνσταντινούπολη και ήταν κάτοικος Θεσσαλονίκης οδός Γραβιάς 28, ήταν απόφοιτος του Αυτοκρατορικού Λυκείου Σεράι Κωνσταντινουπόλεως κατά δήλωσή του. Προσλήφθηκε στο ΛΤΘ στις 20 Φεβρουαρίου 1930 και ανήκε στους 16 έμπιστους της νέας διοίκησης του ΛΤΘ οι οποίοι αντικατέστησαν τους 16 που δεν προσλήφθηκαν αν και προέρχονταν από τη Γαλλική Εταιρία. . Ο Γεώργιος Κοκκινάκης ήταν μέλος του ΔΣ του Συνδέσμου υπαλλήλων ΛΤΘ, όταν ιδρύθηκε το 1930.Τοποθετήθηκε Προϊστάμενος στην Εξωτερική Υπηρεσία Συμβατικών Δικαιωμάτων, όπου βρίσκεται στο οργανόγραμμα του 1935 και για μικρό χρονικό διάστημα στο Ελεγκτήριο, ενώ το 1948 βρίσκεται στην Υπηρεσία Είσπραξης Λιμενικού Φόρου Ξηράς ως Επιθεωρητής. Κατά τη διάρκεια της Κατοχής, από τα μέσα του 1942 μέχρι τα μέσα του 1944 επιδίωξε και κατάφερε να πάρει απόσπαση στην Αυτόνομη Υπηρεσία Επισιτισμού Μακεδονίας. Αυτή η στάση του ενόχλησε τον οργανισμό καθώς η διοίκηση προσδοκούσε από τα ανώτερα στελέχη να δίνει το 'καλό παράδειγμα', για αυτό η έκθεση αξιολόγησης για τον Κοκκινάκη από τον Διευθυντή θα είναι αρνητική. Στις 29 Απριλίου 1949 έλαβε προαγωγή σε Τμηματάρχη Β΄. Από το 1950 μέχρι και αρχές του 1954 έλαβε χώρα συνεχής δικαστική διαμάχη σε όλους τους βαθμούς (Ειρηνοδικείο, Πρωτοδικείο, Εφετείο, Νομικό Συμβούλιο του Κράτους) για την διόρθωση της ηλικίας εκ μέρους του προς αποφυγή απόλυσης λόγω ορίου ηλικίας και προτάσεις αντίκρουσης από ΛΤΘ καθώς και εκτεταμένη αλληλογραφία μεταξύ Υπουργείων, Νομαρχίας και ΛΤΘ. Τελικά απολύθηκε από 18 Ιουλίου 1954

Ο Άγγελος ή Ευάγγελος Κοσμίδης του Γεωργίου και της Μελανίας, κάτοικος Θεσσαλονίκης οδός Μηδείας 18 Κ. Τούμπα, προσλήφθηκε στο ΛΤΘ στην 1/11/1931 ως Εισπράκτορας στην Υπηρεσία Λιμενικών Φόρων Ξηράς. Προερχόμενος από τον Πόντο, ήταν απόφοιτος του εκεί ημιγυμνασίου. Το 1940 εντάχθηκε στον βαθμό Γραφέως Α΄ παραμένοντας σε αυτόν καθ΄ όλο το χρόνο υπηρεσίας του, αν και είχε προταθεί για προαγωγή. Σε αναφορά του στις 27/6/1949 με την οποία εξιστορεί τον προηγούμενο βίο του ως επιχείρημα κατά του χαρακτηρισμού του ως κομμουνιστή –με αποτέλεσμα να εξαιρεθεί προσλήψεων- αναφέρει ότι κατά τη διάρκεια του πολέμου 1914-1918 υπηρέτησε στο Ρωσικό Αυτοκρατορικό Ναυτικό και καταδιωκόμενος από τους Μπολσεβίκους κατέφυγε στην Κωνσταντινούπολη. Από κει πήγε στη Σμύρνη όπου κατετάγη στη Στρατιά της Μικράς Ασίας και μετείχε στον πόλεμο την περίοδο 1919-1922 με το βαθμό του Υπαξιωματικού. Μετά τη Μικρασιατική Καταστροφή εγκαταστάθηκε στην Θεσσαλονίκη και αφοσιώθηκε στη συντήρηση της οικογένειάς του. Κατά την περίοδο της κατοχής συνελήφθη επειδή άκουγε τον Ραδιοφωνικό Σταθμό του Λονδίνου και καταδικάστηκε από Γερμανικό Στρατοδικείο σε 8μηνη φυλάκιση κινδυνεύοντας αρκετές φορές κατά τη διάρκεια της φυλάκισής του να καταλήξει στο εκτελεστικό απόσπασμα. Κατά την περίοδο της Εαμοκρατίας, παρόλο που κατοικούσε στην «κομμουνιστοκρατούμενη» Τούμπα, έκανε το παν για να αποφύγει την συμμετοχή στις λαϊκές συγκεντρώσεις, τις «κατά τον γνωστόν τρόπον οργανωθείσας». Έχοντας νουθετήσει κατάλληλα τους γιούς του, ο μεγαλύτερος, ο Γεώργιος, υπηρετούσε ήδη 14 μήνες στον Εθνικό Στρατό μαχόμενος στις εκκαθαριστικές επιχειρήσεις της Στερεάς Ελλάδος, ενώ ο μικρότερος, ο Νικόλαος, ετοιμαζόταν να παρουσιαστεί με την κλάση 1948. Ζητά να ανακληθεί η εξαίρεσή του, που βασίστηκε σε πλάνη «εντέχνως προκληθείσαν». Κατόπιν αυτού επαναπροσλήφθηκε με την Απόφαση με αρ. 4543/10-8-1949 της Επιτροπείας ΛΤΘ. Μετά την κατάργηση της Υπηρεσίας Είσπραξης Λιμενικών Φόρων μεταφέρθηκε στην Υπηρεσία Αποθηκών. Την 1 Ιουλίου 1954 τοποθετήθηκε στην Αποθήκη 9 στο Γραφείο Εισπράξεως δικαιωμάτων στο Δ΄ Τελωνείο. Στις 19 Ιουλίου 1954 τοποθετήθηκε στο Τμήμα Αποθηκών Διεύθυνσης Ελευθέρας Ζώνης ΕΖΛΘ.

Ο Κωνσταντίνος Κουΐδης του Λεωνίδα και της Σοφίας, κάτοικος Θεσσαλονίκης οδός Καρμπολά 10, γεννήθηκε στην Κωνσταντινούπολη, όπου αποφοίτησε από την Γ΄ Γυμνασίου του Ιδιωτικού Εκπαιδευτηρίου Χατζηχρήστου. Ήταν υπάλληλος του Τμήματος Εκμεταλλεύσεως κατά την περίοδο της Γαλλικής Εταιρίας από τις 15 Ιανουαρίου 1925. Συνέχισε στο ΛΤΘ με ημερομηνία πρόσληψης στις 20/2/1930 καθώς διατηρείται στο ίδιο οργανόγραμμα ως Γραφέας Α στην Υπηρεσία Βεβαίωσης Λιμενικών Δικαιωμάτων και μετά το Οργανόγραμμα του 1939 με τον ίδιο βαθμό, ενώ παράλληλα φαίνεται πως ασχολούταν και με εμπορικές υποθέσεις ως ιδιωτική δραστηριότητα. Το 1935 με το νέο Οργανόγραμμα παραμένει στο Τμήμα Βεβαιώσεως Λιμενικών Δικαιωμάτων. Στις 24 Ιουλίου 1935 απολύθηκε ως φιλοβενιζελικός από το ΛΤΘ με βάση Δ΄ Συντακτική πράξη με βάση το άρθρο 5 παράγραφος δ΄(1935) μετά το βενιζελικό πραξικόπημα. Θα επαναπροσληφθεί και θα παραμείνει μέχρι τις 15/10/1950 οπότε καταργείται η θέση και αποχωρεί λόγω συνταξιοδότησης.

Ο Βλάσης Κουκούρης του Ανδρέου και της Αθηνάς γεννήθηκε στην Κούτελη της Προποντίδας το 1922 και είχε ολοκληρώσει την Στ΄ Δημοτικού. Για ένα διάστημα από 1941 έως 1942 έζησε στη Νέα Κούτελη της Λήμνου. Στη συνέχεια κατοικούσε στη Θεσσαλονίκη, ενώ τα άλλα τρία αδέρφια του διέμεναν στην Νέα Κούτελη στη Λήμνο. Ήταν παντρεμένος με την Φωτεινή Κατερίνη και από τον γάμο τους προέκυψε μία κόρη, η Αθηνά (1952) και ένας γιος ο Παναγιώτης (1949). Από το 1942 έως το 1945 υπηρέτησε την στρατιωτική του θητεία ως ναύτης στο Λιμενικό Σώμα, όπως και την περίοδο 1946-1949. Με την απόλυσή του από το στράτευμα, προσλήφθηκε στην ΕΖΘ στις 24 Ιανουαρίου 1949 ως ημερομίσθιος υπάλληλος (από 18:00 έως 06:66) με καθήκοντα νυχτοφύλακα στην Υπηρεσία Ασφαλείας ΕΖΘ. Την 23η Μάη 1949 του απονεμήθηκε έπαινος για το ρόλο του κατά τη διάρκεια νεροποντής. Απολύθηκε από την υπηρεσία στις 14 Αυγούστου 1952 όταν απολύθηκαν μαζικά οι έκτακτοι υπάλληλοι. Επαναπροσλήφθηκε στις 16 Δεκεμβρίου 1952 αναλαμβάνοντας καθήκοντα στην υπηρεσία Ασφαλείας. Στις 2 Αυγούστου 1953 απολύθηκε.
Προσλήφθηκε στην ΕΖΛΘ ως έκτακτος ημερομίσθιος βοηθός μηχανοτεχνίτης στις 19 Απριλίου 1961. Από τις 2 Νοεμβρίου 1961 όμως εργαζόταν ως έκτακτος ναύτης με καθήκοντα στο πλήρωμα των πλωτών μέσων και συγκεκριμένα στα ρυμουλκά και τον πλωτό γερανό. Διεγράφη στις 7/9/73 λόγω θανάτου του.