Εμφανίζει 66 αποτελέσματα

Ο Κανδηλάκης Λεωνίδας του Ιωάννη γεννήθηκε στην Κωνσταντινούπολη το 1884. Δεν υπηρέτησε στον στρατό.
Προσλήφθηκε στην ΕΖΘ στις 15 Οκτωβρίου 1925 ως βοηθός αποθηκάριος στις προσωρινές Γενικές Αποθήκες. Την 1η Δεκεμβρίου 1925 προάγεται σε αποθηκάριο. Την 1η Μαΐου 1926 θα έχει το βαθμό του Αποθηκάριου Β΄στο Τμήμα Εκφορτώσεων και Προσωρινών Γενικών Αποθηκών. Την 17 Σεπτεμβρίου 1926 απολύθηκε από την υπηρεσία. Στις 17 Δεκεμβρίου 1926 επαναπροσλήφθηκε με το βαθμό του Βοηθού Αποθηκάριου ύστερα από τρίμηνη αργία, στέρηση αποδοχών, υποβιβασμό κατά έναν βαθμό και τοποθετήθηκε στις ΠΓΑ. Την 1η Ιουλίου 1927 προάχθηκε σε αποθηκάριος Β΄. Στις 6 Σεπτεμβρίου 1928 απολύθηκε από τη υπηρεσία προσωρινώς. Την 1η Οκτωβρίου 1928 επαναπροσλήφθηκε στην ενεργό υπηρεσία και τοποθετήθηκε στην Αποθήκη 9. Στις 30 Απριλίου 1929 τοποθετήθηκε στην Αποθήκη 7. Στις 17 Ιουλίου 1930 κρίθηκε στάσιμος για το 1930. Την 1 Απριλίου 1931 τοποθετήθηκε στην Αποθήκη 1. Στις 20 Φεβρουαρίου 1932 προάχθηκε σε Αποθηκάριο Α. Στις 20 Ιουνίου 1932 τοποθετήθηκε στην Αποθήκη 12. Την 1 Απριλίου 1933 τοποθετήθηκε στην Αποθήκη 13. Την 1 Απριλίου 1934 τοποθετήθηκε στην Αποθήκη 1. Στις 23 Ιουλίου 1935 απολύθηκε από τη Δ΄ Συντακτική Συνέλευση. Στις 23 Μαρτίου 1936 ανέλαβε καθήκοντα στις Προσωρινές Γενικές Αποθήκες (αναδιορισθείς σύμφωνα Η.Δ.353). Στη 1 Απριλίου 1938 τοποθετήθηκε στο Τμήμα Αποθηκεύσεων. Στις 9 Οκτωβρίου 1941 αποσπάται στην Επιτροπή Δελτίου Τροφίμων της ΓΔΜ στο 11ο αστυνομικό τμήμα. Στις 12 Νοεμβρίου 1941 ανακλήθηκε η απόσπαση του και στις 25 Νοεμβρίου 1941 αποσπάστηκε στην Υπηρεσία της Ιχθυόσκαλας. 1 Μαΐου 1943 απεβίωσε.

Με βάση το Ν 4463/25.1.1930 "συνιστάται εν Θεσσαλονίκη Λιμενικόν Ταμείον". Αποτελείται υπό των εκάστοτε προσώπων των αποτελούντων την Επιτροπείαν της Ελευθέρας Ζώνης Θεσσαλονίκης."

Στις 20 Φεβρουαρίου 1930 η Επιτροπεία του Λιμενικού Ταμείου Θεσσαλονίκης παραλαμβάνει τις εγκαταστάσεις, τις υπηρεσίες και το προσωπικό του τελωνειακού λιμένα από τη Γαλλική Εταιρία. Το οργανόγραμμα καθώς και οι υπηρεσίες παραμένουν ίδια. Η Εξωτερική Υπηρεσία της Γαλλικής Εταιρίας λειτουργεί πλέον ως υπηρεσία του ΛΤΘ με δύο υπηρεσίες, την Υπηρεσία Υδρεύσεως και Γερανών και την Υπηρεσία Φορτοεκφορτώσεως. Ο νέος οργανισμός λειτουργίας του ΛΤΘ θα κατατεθεί τον Μάρτιο του 1935 και οι δύο υπηρεσίες αυτονομούνται, η Υπηρεσία Υδρεύσεως και Γερανών και η Υπηρεσία Φορτοεκφορτώσεως. Με βάση τον "Οργανισμό Υπηρεσιών του ΛΤΘ" (16/11/1938), η Εξωτερική Υπηρεσία υπάγεται στην Υπηρεσία Βεβαιώσεως Συμβατικών Λιμενικών Δικαιωμάτων και Τελών ΛΤΘ.

Ο Δρίτσας Δημήτριος ήταν λιμενεργάτης στο λιμάνι της Θεσσαλονίκης κατά το μεσοπόλεμο. Διαγράφηκε στις 11 Μαΐου 1931 με την κατηγορία της υπεξαίρεσης.

Στα 1930, η Επιτροπεία αναμένει από το Υπουργείο το νέο οργανισμό λειτουργίας, καθώς δεν προβλέπεται η θέση διευθυντή και για αυτό το λόγο καθυστερεί ο διορισμός μέχρι να βρεθεί νομικός τρόπος. Για την θέση προτάθηκε ο Μιχαήλ Καλογερόπουλος, χωρίς τελικά η πρόσληψη να προχωρήσει. Το θέμα της πρόσληψης Διευθυντή θα επανέλθει στα τέλη του 1933. Ενώ σε άλλα Λιμενικά Ταμεία δεν προβλέπεται τέτοια θέση, θεωρείται πως η περίπτωση του ΛΤΘ είναι ιδιαίτερη λόγω του προνομίου της εκμετάλλευσης του λιμένα. Επίσης, η νομοθεσία για τα λιμενικά ταμεία και ιδιαίτερα για το ΛΤΘ θεωρείται ατελής, ώστε να στηρίζονται σε αυτήν. Επιπλέον, το ΛΤΘ βαρύνεται με πολύ μεγαλύτερο όγκο εργασίας σε σχέση με άλλα μεγάλα λιμενικά ταμεία της χώρας. Τελικά, αποφασίστηκε ο διορισμός διευθυντή με πλειοψηφία 8-4. Η μειοψηφία έκρινε περιττή τη θέση με το επιχείρημα ότι το ΛΤΘ λειτουργεί εξαιρετικά. Η Επιτροπεία θεώρησε ως αναγκαία προσόντα για τη θέση την καλή γνώση της γαλλικής γλώσσας, απολυτήριο Γυμνασίου ή πτυχίο Δημόσια; Εμπορικής Σχολής και πολυετή κοινωνική δράση. Ο μηνιαίος μισθός ορίστηκε τα 7000 δρχ.
Δεν υπήρξε δημόσια προκήρυξη της θέσης με το σκεπτικό ότι σε μια τέτοια περίπτωση θα δέχονταν εκατοντάδες αιτήσεις με αποτέλεσμα να οδηγηθούν σε αδιέξοδο. Ο μόνος που διαφώνησε με τη λογική αυτή ήταν ο αντιπρόεδρος Σασαγιάννης, αλλά η πρότασή του έλαβε τρεις ψήφους έναντι 8. Ο μοναδικός υποψήφιος ήταν ο δημοσιογράφος της εφημερίδας Μακεδονικά Νέα, βουλευτής μέχρι το 1932 της βενιζελικής παράταξης και παράγοντας του Άρη, Πέτρος Λούβαρης. Η πρόσληψη του νέου Διευθυντή έγινε στις 7 Φεβρουαρίου 1934. Το 1935, του δόθηκε γενναία αύξηση, συνολικά λάμβανε 10000 μηνιαίως, διότι είχε επιβαρυνθεί με επιπλέον φόρτο εξαιτίας της προσεχούς έναρξης των έργων.
Ο Σωτήριος Κουκίδης διετέλεσε Διευθυντής επί μακρά περίοδο. Προσλήφθηκε στο ΛΤΘ στη 1 Μαρτίου 1936. Στις 12 Αυγούστου 1942 ανέλαβε τα καθήκοντα του Διευθυντή Εκμετάλλευσης του ΛΤΘ. Στις 20 Δεκεμβρίου 1944 απομακρύνθηκε από τη Διεύθυνση Εκμετάλλευσης του ΛΤΘ κατόπιν διαταγής της Διοικητικής Επιτροπής Μακεδονίας. Στις 24 Ιανουαρίου 1945 αναλαμβάνει εκ νέου καθήκοντα του Διευθυντή Εκμετάλλευσης ΛΤΘ. Με τη συγχώνευση ΛΤΘ και ΕΖΘ συνέχισε να είναι διευθυντής ΛΤΘ μέχρι την αλλαγή του οργανογράμματος με αυτή την ιδιότητα συμμετέχει στις Συνεδριάσεις της ΕΖΛΘ.

Ο Ιωάννης Δημητριάδης του Αλέξανδρου ήταν Αρχιτέκτονας. Το 1917 έλαβε δίπλωμα Ecole Speciale d'Architecture Paris. Την περίοδο 1917-1919 εξάσκησε το επάγγελμα στο Παρίσι και την Ελβετία. Την περίοδο 1919-1922 ανέλαβε Αρχιτέκτονας Α΄τάξης Δημοσίων Έργων Υπουργείου Συγκοινωνίας. Από το 1923 κι έπειτα διετέλεσε Τεχνικός εκτιμητής Εθνικής Τράπεζας Ελλάδος. Από το 1924κι έπειτα ήταν Ιδρυτής και διευθυντής Τεχνικής Εταιρείας "Αδελφοί Δημητριάδη" με έδρα τη Θεσσαλονίκη.
Έλαβε Α΄βραβείο διεθνούς αρχιτεκτονικού διαγωνισμού για το Δημαρχείο Θεσσαλονίκης. Α΄βραβείο Πανελλήνιου αρχιτεκτονικού διαγωνισμού για το Εμποροβιομηχανικό Επιμελητήριο Θεσσαλονίκης.

Ο Γεώργιος Δημητριάδης ήταν Πολιτικός μηχανικός - Μηχανολόγος. Τα έτη 1915 και 1917 σπούδασε και έλαβε το δίπλωμα από το Universite Ecole d'Ingenieurs Lausanne. Την περίοδο 1917-1919 ανέλαβε Μηχανικός μελετών παρά τον I. Landry διευθυντή Σχολής Μηχανικών Λωζάνης. Την περίοδο 1919-1920 απασχολήθηκε στην Εταιρεία ΕΟΣ. στην Ελβετία. Το 1920 ανέλαβε Διευθυντής Υδραυλικών έργων Γενικής Διοικήσεως Θράκης. Την περίοδο 1927-1930 υπήρξε Τεχνικός σύμβουλος Ελληνικής Αντιπροσωπείας ΚΤΕ. Την περίοδο 1927-1932 ανέλαβε Τεχνικός σύμβουλος Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης. Από 1924 κι έπειτα ήταν Συνδιευθυντής Τεχνικής Εταιρείας "Αδελφοί Δημητριάδη" την οποία διατηρούσε με τον αδελφό του Ιωάννη Δημητριάδη, διαπρεπή αρχιτέκτονα μηχανικό της πόλης. Από 1928 κι έπειτα ανέλαβε Τεχνικός πραγματογνώμονας πρακτορείου Αγγλικού Lloyd Θεσσαλονίκης. Φαίνεται πως διατηρούσε σχέσεις με το Λαϊκό Κόμμα. Για αυτό το λόγο, ανέλαβε προσωρινά Επιθεωρητής Διευθύνσεως Σιδηροδρόμων Υπουργείου Συγκοινωνιών στη θέση του Βασίλειου Δημητρίου μετά την καταστολή του κινήματος του 1935 στο οποίο ο τελευταίος φαίνεται πως είχε εμπλοκή. Με την εξομάλυνση των πολιτικών πραγμάτων ο Δημητριάδης αποχώρησε από την Υπηρεσία. Πάντως, στο ίδιο πλαίσιο ανέλαβε και τη θέση του Δημητρίου στην επιτροπεία ΕΖΘ και ΛΤΘ. Η τελευταία του παρουσία στην επιτροπεία ΕΖΘ ήταν στις 8 Μαΐου 1935.

Ο Θεοδόσιος Δαγκλίδης του Ανδρέα ήταν εργολάβος δημοσίων έργων στη Θεσσαλονίκη. Ο Στεφανάκης Στέφανος και ο Θεοδόσιος Δαγκλίδης ήταν συνεργάτες εργολάβοι δημοσίων έργων.

Με το Ν.Δ 449/1970 και το Διάταγμα 1955/12/3, λειτουργεί η Γ5 Υπηρεσία Σταύλων ΟΛΘ ως μέρος της Γ΄Διεύθυνσης Ελευθέρας Ζώνης ΟΛΘ.

Μετά τη συγχώνευση του ΛΤΘ με την ΕΖΘ στις 5/12/1953 με βάση το Ν. 2551 (27/8/53), συστήνεται Υπηρεσία Γ5 Σταύλων ΕΖΛΘ η οποία διαδέχεται την αντίστοιχη Υπηρεσία Σταύλων ΕΖΘ. Ο τίτλος και οι αρμοδιότητες προσδιορίστηκαν επίσημα στον οργανισμό της ΕΖΛΘ με ειδικό Διάταγμα (12/12/1955).