Εμφανίζει 76 αποτελέσματα

Ο Γεώργιος Κατσώνης του Κωνσταντίνου γεννήθηκε στην Αθήνα το 1902, ήταν έγγαμος με τρία παιδιά και ήταν απόφοιτος δημόσιας εμπορικής σχολής Θεσσαλονίκης. Είχε υπάρξει έφεδρος αξιωματικός. Διορίστηκε από τον Περιφερειακό Σύμβουλο της Πανελληνίου Ένωσης Παλαιών Πολεμιστών και Θυμάτων ως έφεδρος παλαιός πολεμιστής στις 16 Ιουνίου 1936 και ανέλαβε καθήκοντα την 1η Αυγούστου 1936. Στις 14 Φεβρουαρίου 1937 έλαβε το βαθμό του Γραφέα Β σύμφωνα με απόφαση της Επιτροπείας ΕΖΘ που εγκρίθηκε από τη Γενική Διοικήση Μακεδονίας. Την 19η Μάη 1937 μετατέθηκε προσωρινά από το Τμήμα Ελέγχου στο Τμήμα Εμπορευμάτων και Τελών. Στις 8 Ιουλίου 1938 ανακοινώθηκε η προαγωγή του σε Γραφέα Α και την 1η Απρίλη 1938 η τοποθέτηση του στο Τμήμα Ελέγχου. Στις 15 Μάη 1940 αποχώρησε για στράτευση από την οποία απαλλάχτηκε στις 15 Ιουνίου 1940, μέχρι την εκ νέου αποχώρηση του, την 28η Οκτωβρίου 1940. Στις 19 Μάη 1941 προήχθη σε Λογιστή Β ως τραυματίας πολέμου και στις 16 Ιουνίου 1941 επέστρεψε στα καθήκοντα του. Στις 28 Οκτωβρίου 1941 αποσπάται στο Τμήμα Εμπορίου Επιθεώρησης Βιομηχανίας Γενικής Διοίκησης Μακεδονίας και την 9η Ιουνίου 1942 πήρε αύξηση λόγω οικογενειακών βαρών. Μετά τον πόλεμο, στις 22 Νοεμβρίου 1945, προήχθη σε Γραμματέα Α, ενώ στις 22 Φεβρουαρίου 1946 τοποθετήθηκε στην Αποθήκη 18. Στις 9 Σεπτεμβρίου 1949 προήχθη σε εισηγητή. Στις 19 Ιουλίου 1954 τοποθετήθηκε στο Τμήμα Ελέγχου της Διεύθυνσης Οικονομικών Υπηρεσιών. Στις 15 Σεπτεμβρίου 1956 αποσπάστηκε στη Διεύθυνση Τεχνικών Υπηρεσιών με καθήκον την παραλαβή πετρωμάτων. Στις 17 Δεκεμβρίου 1956 επανήλθε στο Τμήμα ελέγχου. Στις 17 Δεκεμβρίου 1956 αποσπάστηκε στο Τμήμα Εκμετάλλευσης για να αναλάβει τη διαχείριση της Αποθήκης Υλικού. Εντάχθηκε στην οργανική θέση στον Κλάδο Β1 Κλάδου Διοικητικών Υπαλλήλων Β΄Κατηγορίας στον 5ο βαθμό.

Ο Μενέλαος Καρδαμίτσης του Γεωργίου γεννήθηκε στην Αθήνα το 1901, είχε απαλλαχθεί από τις στρατιωτικές του υποχρεώσεις.

Ο Ιωάννης Καραβίδας του Δημητρίου (11 Νοεμβρίου 1891 - 15 Απριλίου 1984) ήταν Έλληνας αξιωματικός του Πολεμικού Ναυτικού και στη συνέχεια πολιτικός. Γεννήθηκε στη Ναύπακτο και σπούδασε στη Σχολή Ναυτικών Δοκίμων (1911) και στη συνέχεια φοίτησε στη Σχολή Ηλεκτρισμού και Τορπιλών στο Ηνωμένο Βασίλειο. Το 1925 ήταν πλωτάρχης του Πολεμικού Ναυτικού. Με το ξέσπασμα του πραξικοπήματος του Θεοδώρου Πάγκαλου ανέλαβε την αμυντική περιοχή της Θεσσαλονίκης και κατόπιν επικεφαλής στη Ναυτική Διοίκησης Βορείου Αιγαίου, ενώ τον Οκτώβριο του ίδιου έτους προάχθηκε σε αντιπλοίαρχο. Με αυτήν την ιδιότητα, ήδη από τον Σεπτέμβριο του 1925 είχε αναλάβει την αναπλήρωση του Λιμενάρχη Θεσσαλονίκης. Τον Νοέμβριο του 1925 φοίτησε στη Ναυτική Ακαδημία Πολέμου για ένα εξάμηνο. Τον Αύγουστο του 1926 όμως είχε εμπλοκή στην ανατροπή του Πάγκαλου και ανέλαβε τη φρουρά του ως κυβερνήτης του Αντιτορπιλικού Λέων. Λόγω των φιλοβενιζελικών του αισθημάτων αποστρατεύτηκε το 1935. Από τις 7 Μαρτίου ως τις 8 Απριλίου 1945 υπηρέτησε ως υπηρεσιακός υφυπουργός παρά τω Υπουργείω Μεταφορών στην κυβέρνηση του Πλαστήρα. Ήταν επίσης εντεταλμένος σύμβουλος (διοικητής) της ΔΕΗ. Έγραψε βιβλία, όπως "Έθνος και παιδεία", "Θεωρία τορπιλλών", "Φιλοσοφία και φυσική" και άλλα. Πέθανε σε ηλικία 93 ετών τον Απρίλιο του 1984.

Την περίοδο της αναπλήρωσης του λιμενάρχη ως γενικός υπεύθυνος της δικτατορίας στην Θεσσαλονίκη συμμετέχει στην επιτροπεία της ΕΖΘ από τη συνεδρία 111 στις 24/9/1925. Θα παραμείνει στη θέση αυτή μέχρι την ανατροπή της δικτατορίας. Συγκεκριμένα, αποχωρεί από την Επιτροπεία της ΕΖΘ λόγω αντικατάστασής του στα καθήκοντα του Κεντρικού Λιμενάρχη από τον Δ. Λούντρα. Η συμβολή του όμως δεν θα είναι μικρής σημασίας. Στις αρχαιρεσίες για την εκλογή νέου προεδρείου και εκτελεστικής επιτροπής της επιτροπείας τον Ιούνιο του 1926 θα αναλάβει τον ευχαριστήριο λόγο προς τον Πρόεδρο του οποίου η θητεία θα λήξει, παρότι βέβαια θα επανεκλεγεί. Συγκεκριμένα, εκφράζει τις ευχαριστίας προς τον πρόεδρο «δια την επιδειχθείσαν παρ αυτού αφοσίωσιν και αγάπην προς το έργον της ζώνης». Προτείνει όπως και για κάθε πρόεδρος της Ζώνης να αναρτάται η εικόνα του στην αίθουσα των συνεδριάσεων της επιτροπείας. Εξαιρετικά για τον Στ. Γρηγοριάδη προτείνει να προσφερθεί και αναμνηστικό δώρο εκ μέρους της επιτροπείας. Ο ίδιος θα θέσει υποψηφιότητα για την Εκτελεστική Επιτροπή και θα εκλεγεί τρίτος με τέσσερις ψήφους. Ωστόσο. Έναν μήνα αργότερα θα αντικατασταθεί καθώς θα αποχωρήσει από την Θεσσαλονίκη αναλαμβάνοντας τη διοίκηση πλοίου του πολεμικού ναυτικού.

Ο Ζήσιμος Πέτρος του Ιωάννη και της Ευφροσύνης γεννήθηκε στην Αμφίκλεια Λοκρίδας το 1915. Είχε ολοκληρώσει το δημοτικό και ήταν έγγαμος με δύο παιδιά.

Η Έλενα Ευθυμίου του Αχιλλέα γεννήθηκε στην Αθήνα το 1910 και ανέλαβε καθήκοντα Γραφέα στο Τμήμα Μεταφορών Ξηράς στις 17 Δεκεμβρίου 1927. Την 1η Δεκεμβρίου 1928 μονιμοποιήθηκε στο Τμήμα Μεταφορών Ξηράς και την Πρωτομαγιά του 1929 πήρε μετάταξη στο Τμήμα Εμπορευμάτων και Τελών. Στις 4 Ιουλίου 1930 το Πειθαρχικό Συμβούλιο αποφάσισε την απόλυση της λόγω απουσίας από την 1η Οκτωβρίου 1929.