Εμφανίζει 913 αποτελέσματα

Ο Λαγός Ιωάννης του Χριστοδούλου γεννήθηκε στην Νικήτη Χαλκιδικής του 1897. Ήταν έγγαμος και είχε ολοκληρώσει την Β Γυμνασίου. Ανήκε στην στρατιωτική κλάση 1917 και υπηρέτησε έφεδρος αξιωματικός με βαθμό του Ανθυπασπιστή. Προσλήφθηκε στην ΕΖΘ στις 12 Οκτωβρίου 1925 ως φύλακας. Κατά τη μικρή πυρκαγιά που σημειώθηκε τον Δεκέμβριο του 1925 στα όρια της Ζώνης ο Ιωάννης Λαγός μαζί με τον άλλο φύλακα Αθ. Μπαΐρα επέδειξαν εξαιρετικό ζήλο, ο δεύτερος μάλιστα υπέστη και εγκαύματα στα χέρια. Αποφασίστηκε από την Επιτροπεία με ημερήσια διαταγή να δοθεί και στους δύο έπαινος, ενώ να δοθεί στον Μπαΐρα 500 δρχ για τα φάρμακα και τη θεραπεία των εγκαυμάτων. Την 1η Μαΐου 1926 θα έχει το βαθμό του φύλακα στην υπηρεσία Ασφάλειας της ΕΖΘ. Στις 10 Νοεμβρίου 1926 προάγεται σε επόπτη θυρών. Την 1η Σεπτεμβρίου 1926 του ανατέθηκαν καθήκοντα θυρωρού. Στις 10 Δεκεμβρίου 1926 προήχθη σε θυρωρό με μισθό. Την 1η Ιουλίου 1927 προάχθηκε Επόπτης θυρών Α΄. Στις 21 Αυγούστου 1929. Στις 4 Μαρτίου 1935 του απενεμήθηκε έπαινος για «εξαίρετον φιλεργία και ζήλο και άλλας προσπαθείας του» γιατί συνέβαλε στην πρόληψη πλημμύρας ίσως ζημιές σε αποθήκες κατά «ραγδαιοτάτη βροχήν» τη νύκτα στις 9 Ιανουαρίου 1936. Στις 24 Ιουλίου 1936 τιμωρήθηκε με επίπληξη επειδή υπέβαλε αναφορά σε ύφος ανευλαβές.
Στις 23 Ιουλίου 1938 έγινε υπαρχιφύλακας έχοντας το βαθμό του γραμματέα Β΄.Στις 28 Οκτωβρίου 1940 στρατεύθηκε. Στις 15 Οκτωβρίου 1941 διατάχθηκε να παρουσιαστεί στο 4ο Αστυνομικό Τμήμα (Διαχείριση Δελτίων και Τροφίμων). Στις 12 Νοεμβρίου 1941 επανήλθε στην υπηρεσία.
Στις 11 Νοεμβρίου 1944 φαίνεται ότι είναι αποσπασμένος στην υπηρεσία Διεθνούς Ερυθρού Σταυρού Θεσσαλονίκης, αλλά πιθανόν να έχει αποσπαστεί νωρίτερα.
Στις 16 Απριλίου 1945 διατάχθηκε να επιστρέψει από την απόσπαση του στο Διεθνή Ερυθρό Σταυρό. Στις 22 Νοεμβρίου 1945 προήχθη σε υπαρχιφύλακας αλλά με το βαθμό του γραμματέα Α΄. Στις 10 Σεπτεμβρίου 1947 αποσπάται προσωρινά στο Τμήμα Μεταφορών. 20 Σεπτεμβρίου 1950 επανέρχεται στη προηγούμενη θέση του. Στις 19 Ιουλίου 1954 τοποθετήθηκε στην Υπηρεσία Στάβλων της Διεύθυνσης Ελευθέρας Ζώνης της ΕΖΛΘ. Στις 12 Ιουλίου 1957 εντάχθηκε στην οργανική θέση του Β1 Κλάδου Διοικητικών Υπαλλήλων της Β΄Κατηγορίας με βαθμό 6ο του ΥΚ.

Ο Νικόλαος Κώττας του Γεωργίου (1885 - 8 Μαρτίου 1981) ήταν Έλληνας δικηγόρος και πολιτικός. Γεννήθηκε στη Ραβνά (Πετροκέρασα) Χαλκιδικής. Κατά τον Μακεδονικό Αγώνα υπηρέτησε ως δάσκαλος. Σπούδασε Νομικά στο Πανεπιστήμιο των Αθηνών. Εργάστηκε ως δικηγόρος από το 1917 ως το 1956 στη Θεσσαλονίκη. Υπήρξε διευθυντής και αρθρογράφος στην βορειοελλαδίτικη εφημερίδα "Πάλη". Την περίοδο 1922-24 ήταν δημοτικός σύμβουλος Θεσσαλονίκης και αργότερα ιδρυτικό μέλος της ΧΑΝΘ. Στις εκλογές του 1932 εξελέγη βουλευτής Θεσσαλονίκης με το Λαϊκό Κόμμα και επανεξελέγη το 1935, το 1936 και το 1946. Ανέλαβε υπουργός Γενικός Διοικητής Βορείου Ελλάδος από τις 25 Απριλίου 1946 ως την παραίτησή του, στις 4 Νοεμβρίου 1946. Πέθανε στις 8 Μαρτίου 1981 και η κηδεία του έγινε στις 9 Μαρτίου στη γενέτειρά του, τα Πετροκέρασα Χαλκιδικής.

Ο Κώττας Νικόλαος συμμετείχε στην πέμπτη περίοδο επιτροπείας ΕΖΘ και στην τρίτη περίοδο επιτροπείας ΛΤΘ στις 8 Απριλίου 1935 ως γενικός γραμματέας Γενικής Διοίκησης Μακεδονίας. Ωστόσο, στη θέση αυτή θα παραμείνει πολύ λίγο μέχρι τις 12 Απριλίου 1935. Στις 24 Απριλίου 1935 θα αντικατασταθεί στη θέση της ΕΖΘ από τον Α. Αργυρόπουλο, νέο Γενικό Γραμματέα Υπουργείου Γενικής Διοίκησης Μακεδονίας. Στις 8 Απριλίου 1935 θα προεδρεύσει κατά τη διαδικασία των αρχαιρεσιών του ΛΤΘ. Πρόεδρος θα προκύψει ο λιμενάρχης Αναστάσιος Μιχόπουλος.

Ο Παναγιώτης Κύρου του Δημητρίου γεννήθηκε το 1891 στη Θεσσαλονίκη. Την 1η Απρίλη 1949 προσλήφθηκε με απόφαση της Επιτροπείας ΕΖΘ ως διαλογέας, αλλά την ίδια μέρα μεταφέρθηκε στο Τμήμα Αποθηκεύσεων. Στις 13 Φεβρουαρίου 1950 η υγειονομική επιτροπή του ΙΚΑ έκρινε ότι ήταν ικανός να εργαστεί, ωστόσο στις 14 Αυγούστου 1952 απολύθηκε από την υπηρεσία. Στις 16 Δεκεμβρίου 1952 ανέλαβε καθήκοντα εκ νέου στο Τμήμα Αποθηκεύσεων, αλλά την 2α Αυγούστου 1953 απολύθηκε οριστικά.

Ο Ισαάκ Κόβο ή Kovo Isaak του Σολωμώντα γεννήθηκε στη Θεσσαλονίκη το 1896, ήταν έγγαμος, είχε υπηρετήσει ως έφεδρος οπλίτης. Στις 4 Αυγούστου 1930 προσλήφθηκε ως σημειωτής Φορτοεκφορτώσεως Ατμοπλοίων με βαθμό και μισθό γραφέα Β΄. Τοποθετήθηκε στο Τμήμα Μεταφορών την 1η Απριλίου 1938 και στις 19 Μάη 1939 έλαβε επίδομα ευδοκίμου όπως και στις 9 Ιουλίου 1941. Στις 20 Φεβρουαρίου 1943 απολύθηκε γιατί απείχε από τα καθήκοντα με απόφαση του Υπηρεσιακού Συμβουλίου. Προφανώς, η απουσία του σχετίζεται με τις διώξεις που δέχθηκαν οι Ισραηλίτες της Θεσσαλονίκης από τις γερμανικές αρχές. Η Επιτροπεία προτίμησε να θεμελιώσει την απόλυση στην απουσία και όχι στο ειδικό διάταγμα για απόλυση όλων Ισραηλιτών από τις δημόσιες υπηρεσίες. Στις 24 Απριλίου 1946 το Υπηρεσιακό Συμβούλιο της ΕΖΘ δεν γνωρίζει ακόμη την κατάληξη των οκτώ Ισραηλιτών υπαλλήλων του οργανισμού από τον Απρίλιο του 1943. Για αυτό να ζητήσει πληροφορίες από την Ισραηλιτική Κοινότητα με την ελπίδα ότι είναι σε θέση να παράσχει τα αναγκαία στοιχεία με βάση τα οποία να ληφθεί κάποια σχετική απόφαση. Τελικά, σύμφωνα με την απόφαση της 18 Σεπτεμβρίου 1946 της ΓΔΚΜ με την αιτιολογία πως απείχε των καθηκόντων του απολύεται από την ΕΖΘ σύμφωνα το άρθρο 25 και 29 του ΑΝ 962/1937 {αρ. πρωτ. 3322}. Αριθμός ΦΕΚ 112/22.11.1946.Μάλλον εξοντώθηκε μαζί με τους άλλους Ισραηλίτες της Θεσσαλονίκης στο ολοκαύτωμα. Ωστόσο, στις λίστες του ολοκαυτώματος δεν προκύπτει το όνομα Kovo Isaak του Solomon, αλλά πάρχουν δύο καταγραφές με το όνομα Kovo Isaak του Avraam και μία Kovo Isaak του Eliezer.