Εμφανίζει 634 αποτελέσματα

Ο Νικόλαος Ζαρντινίδης του Βασιλείου (22 Ιανουαρίου 1917 - 18 Φεβρουαρίου 2001) ήταν Έλληνας πολιτικός. Χρημάτισε υπουργός Μεταφορών στην Κυβέρνηση του Κωνσταντίνου Καραμανλή και υπηρέτησε εκτός από βουλευτής ως ευρωβουλευτής. Τιμήθηκε με πολλά παράσημα, ανάμεσα στα οποία το Μετάλλιο του Αλβανικού Έπους. Ήταν παντρεμένος με την Αναστασία Κονιόρδου και απέκτησαν δύο παιδιά.
Γεννήθηκε στη Μακεδονία. Ολοκλήρωσε το Δημοτικό Σχολείο Αγλαΐας Σχοινά και εν συνεχεία την Εμπορική Σχολή της Θεσσαλονίκης. Λίγο πριν ξεσπάσει ο Δεύτερος Παγκόσμιος Πόλεμος υπηρέτησε τη θητεία του ως έφεδρος αξιωματικός στην Καβάλα. Έλαβε μέρος σε όλες τις μάχες με το 25ο Σύνταγμα Πεζικού στην Αλβανία. Κατά την περίοδο της Κατοχής ανέπτυξε αντιστασιακή δράση. Το 1944 κατατάχθηκε ως εθελοντής στο στρατό και εργάστηκε στο γραφείο του Γ΄ Σώματος Στρατού ως λοχαγός και οργάνωσε το Προκεχωρημένο Κέντρο Πληροφοριών Έβρου. Αποστρατεύτηκε το 1950 με το βαθμό του Ταγματάρχη.
Για πρώτη φορά κατήλθε ως υποψήφιος με το Λαϊκό Κόμμα, στις εκλογές του 1952. Εξελέγη ως επιλαχών με την ΕΡΕ του Καραμανλή, χάνοντας την έδρα με διαφορά μόλις ενός σταυρού. Το ίδιο και στις εκλογές του 1955. Έπειτα από το θάνατο του Πέτρου Λεβαντή έγινε ο ίδιος βουλευτής ως επιλαχών στις 25 Νοεμβρίου 1957. Στις εκλογές του 1961 επανεξελέγη στο Κοινοβούλιο. Παρέμεινε πιστός συνεργάτης του Καραμανλή και κατά την περίοδο της επταετίας. Ανέλαβε την προεδρία της 39ης Διεθνούς Έκθεσης Θεσσαλονίκης. ο Ζαρντινίδης διατήρησε την έδρα του και μετά τις εκλογές το Νοέμβριο του 1977, στην Α΄ Θεσσαλονίκης με τη ΝΔ. Την ίδια περίοδο ορκίστηκε υπουργός Δημοσίων Έργων από τον Νοέμβριο του 1977 μέχρι τον Μάιο του 1980. Από το Μάιο του 1980 ως το 1981 διορίστηκε και μέλος στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο.
Αθλητική δραστηριότητα. Ο Ζαρντινίδης υπήρξε αθλητής αλλά και παράγοντας του αθλητισμού. Ειδικότερα, στα νεανικά του χρόνια ήταν μέλος της ομάδας καλαθοσφαίρισης της ΧΑΝΘ και αναδείχθηκε πρωταθλητής Ελλάδας στην κωπηλασία (1937-46). Αργότερα ήταν πρόεδρος του αθλητικού συλλόγου Ηρακλής και πρόεδρος του Ναυτικού Ομίλου Θεσσαλονίκης. Στα τέλη του 1991, στον απόηχο των εξελίξεων του Μακεδονικού Ζητήματος, ο Ζαρντινίδης συνετέλεσε στην ίδρυση μιας συντονιστικής επιτροπής δράσης για τα εθνικά ζητήματα (Μακεδονική Επιτροπή). Ο Ζαρντινίδης πέθανε το 2001 και κηδεύτηκε στα νεκροταφεία της Αναστάσεως του Κυρίου στη Θεσσαλονίκη.

Στις 15 Οκτωβρίου 1956 ανέλαβε Γενικός Διευθυντής της ΕΖΛΘ. Στις 25 Νοεμβρίου 1957 παραιτήθηκε από τη θέση του Γενικού Διευθυντή ΕΖΛΘ όταν κλήθηκε να αναλάβει τη βουλευτική έδρα του αποθανόντος βουλευτή Πέτρου Λεβαντή.

Ο Μιχαήλ Ζαρίφογλου του Σταύρου γεννήθηκε το 1909 στην Τυρολόη Ανατολικής Θράκης και ήρθε στην Θεσσαλονίκη ως πρόσφυγας.

Ο Ελευθέριος Ζήσης του Ιωάννη γεννήθηκε στη Θεσσαλονίκη το 1925.

Ο Ιωάννης Ζάρρας του Γεωργίου και της Μαγδαληνής, κάτοικος Θεσσαλονίκης οδός Κασσιανής 1, γεννήθηκε στην Κωνσταντινούπολη το 1891. Ανήκοντας στην κλάση του 1912 υπηρέτησε στο στρατό το 1916 μέχρι το 1919 στα έμπεδα της Μακεδονίας και μετά πάλι την περίοδο 1921-1922. Παντρεύτηκε 1933 με την Κυριακή Μαυρομάτη από την Τυρολόη. Από το γάμο προέκυψε ένας γιος το 1935.
Ο Ιωάννης Ζάρας προλήφθηκε από την Γαλλική Εταιρία στις 28 Σεπτεμβρίου 1915 ως σημειωτής γερανών. Προσλήφθηκε στις 20 Φεβρουαρίου 1930 από το ΛΤΘ στη θέση του σημειωτή στην Υπηρεσία Γερανών ως επικεφαλής του τμήματος. Παραμένει στην ίδια θέση στο οργανόγραμμα του 1935 στις 29 Απριλίου 1939 προάχθηκε σε γραφέα Α και τοποθετήθηκε στην Εξωτερική Υπηρεσία Βεβαιώσεως Λιμενικών Συμβατικών Δικαιωμάτων και Τελών ως σημειωτής και υπεύθυνος των γερανών. Στις 10 Μαΐου 1949 συνέχιζε να είναι επικεφαλής των γερανών και έλαβε το βαθμό του γραμματέα Β. το 1951 αποσπάστηκε στην υπηρεσία Γερανών της ΕΖΘ. Ο ίδιος περιγράφει την εργασία του κατά την περίοδο αυτή. Στις 7.30 (το 1948, όταν ήταν στο ΛΤΘ, αναφέρει 8:00) το πρωί βρίσκεται στο πόστο του με αντικείμενο τη σημείωση των εμπορευμάτων που εισέρχονται και αποφασίζει τη χορήγηση γερανών ανάλογα με τις ανάγκες. Στις 12 μέχρι το μεσημέρι μεταβαίνει στα γραφεία της ΕΖΘ και ενημερώνει τον Προϊστάμενο στο Τμήμα Βεβαιώσεως Λιμενικών Δικαιωμάτων Βαρουσιάδη για ποσά που πρέπει να εισπράξει από κάθε πλοίο, το ακριβές βάρος από κάθε εμπόρευμα που φορτώνεται και εκφορτώνεται. Στη συνέχεια συγκεντρώνει όλα τα στοιχεία και τα καταχωρεί στα «οικεία» βιβλία για να συντάξει την ημερήσια κίνηση την οποία υποβάλει στην υπηρεσία το πρωί της επόμενης ημέρας. Αποχωρεί στις 4:30 κανονικά (το 1948, όταν ήταν στο ΛΤΘ, αναφέρει 5:00) το απόγευμα. Ωστόσο, «η πέραν της 5μμ ώρας απασχόλησις […] είτε ένεκα λόγων υπηρεσιακής ανάγκης, είτε προς εξυπηρέτησιν ιδιωτών, αμείβεται παρά του καρπούμενου το αποτέλεσμα της εργασίας […] υπό μορφήν υπερωριών, καταβαλλομένων […] μέσω του ταμείου του καθ’ ημάς Οργανισμού». Στις 27 Αυγούστου 1954 συνταξιοδοτήθηκε από την ΕΖΛΘ.