Showing 66 results

Ο Ιωάννης Ζάρρας του Γεωργίου και της Μαγδαληνής, κάτοικος Θεσσαλονίκης οδός Κασσιανής 1, γεννήθηκε στην Κωνσταντινούπολη το 1891. Ανήκοντας στην κλάση του 1912 υπηρέτησε στο στρατό το 1916 μέχρι το 1919 στα έμπεδα της Μακεδονίας και μετά πάλι την περίοδο 1921-1922. Παντρεύτηκε 1933 με την Κυριακή Μαυρομάτη από την Τυρολόη. Από το γάμο προέκυψε ένας γιος το 1935.
Ο Ιωάννης Ζάρας προλήφθηκε από την Γαλλική Εταιρία στις 28 Σεπτεμβρίου 1915 ως σημειωτής γερανών. Προσλήφθηκε στις 20 Φεβρουαρίου 1930 από το ΛΤΘ στη θέση του σημειωτή στην Υπηρεσία Γερανών ως επικεφαλής του τμήματος. Παραμένει στην ίδια θέση στο οργανόγραμμα του 1935 στις 29 Απριλίου 1939 προάχθηκε σε γραφέα Α και τοποθετήθηκε στην Εξωτερική Υπηρεσία Βεβαιώσεως Λιμενικών Συμβατικών Δικαιωμάτων και Τελών ως σημειωτής και υπεύθυνος των γερανών. Στις 10 Μαΐου 1949 συνέχιζε να είναι επικεφαλής των γερανών και έλαβε το βαθμό του γραμματέα Β. το 1951 αποσπάστηκε στην υπηρεσία Γερανών της ΕΖΘ. Ο ίδιος περιγράφει την εργασία του κατά την περίοδο αυτή. Στις 7.30 (το 1948, όταν ήταν στο ΛΤΘ, αναφέρει 8:00) το πρωί βρίσκεται στο πόστο του με αντικείμενο τη σημείωση των εμπορευμάτων που εισέρχονται και αποφασίζει τη χορήγηση γερανών ανάλογα με τις ανάγκες. Στις 12 μέχρι το μεσημέρι μεταβαίνει στα γραφεία της ΕΖΘ και ενημερώνει τον Προϊστάμενο στο Τμήμα Βεβαιώσεως Λιμενικών Δικαιωμάτων Βαρουσιάδη για ποσά που πρέπει να εισπράξει από κάθε πλοίο, το ακριβές βάρος από κάθε εμπόρευμα που φορτώνεται και εκφορτώνεται. Στη συνέχεια συγκεντρώνει όλα τα στοιχεία και τα καταχωρεί στα «οικεία» βιβλία για να συντάξει την ημερήσια κίνηση την οποία υποβάλει στην υπηρεσία το πρωί της επόμενης ημέρας. Αποχωρεί στις 4:30 κανονικά (το 1948, όταν ήταν στο ΛΤΘ, αναφέρει 5:00) το απόγευμα. Ωστόσο, «η πέραν της 5μμ ώρας απασχόλησις […] είτε ένεκα λόγων υπηρεσιακής ανάγκης, είτε προς εξυπηρέτησιν ιδιωτών, αμείβεται παρά του καρπούμενου το αποτέλεσμα της εργασίας […] υπό μορφήν υπερωριών, καταβαλλομένων […] μέσω του ταμείου του καθ’ ημάς Οργανισμού». Στις 27 Αυγούστου 1954 συνταξιοδοτήθηκε από την ΕΖΛΘ.

Ο Σιλβέστρος Μπουκουβάλας ήταν γιος της Αρετής και του Εμμανουήλ, ο οποίος εργαζόταν παλιότερα στην ΛΤΘ. Γεννήθηκε το 1922, κατοικούσε στην Θεσσαλονίκη και το επάγγελμά του ήταν ψαράς. Υπηρέτησε το 1943 στο πεζικό στην Αλεξανδρούπολη και τραυματίστηκε από νάρκη στο δεξί μηρό στο πόλεμο. Προσλήφθηκε στο ΛΤΘ στις 1/12/45 ως ημερομίσθιος φύλακας και το 1947 επέστρεψε στο στρατό ως κλητήρας. Την επόμενη χρονιά γύρισε στον οργανισμό. Από πολλές αναφορές εργασιακής ικανότητας του οργανισμού προκύπτει ότι η αναπηρία του προκαλούσε δυσχέρειες και αντιμετωπιζόταν από τους συναδέλφους του και τη διοίκηση ως πρόβλημα. Είχε έρθει σε αντιπαράθεση με συναδέλφους του. Διαμαρτυρόταν για τη θέση του ως φύλακας και παρόλο που τον μετέφεραν σε άλλη θέση συνέχισε να διαμαρτύρεται. Το τοποθέτησαν ως κατασκευαστή μεταλλίων και ξύλινων χειροτεχνημάτων σε ένα εργαστήρι. Δεχόταν διαρκώς επίπληξη για τη συμπεριφορά του και απολύθηκε μετά από ένα χρόνο με την αναφορά “νόμιζε πως η βαριά του αναπηρία θα του παρέχει προνόμια”. Η δυσχερής αυτή εξέλιξη υποδεικνύει μια εποχή κατά την οποία οι ανάπηροι δυσκολεύονταν να ενσωματωθούν σε παραγωγικές εργασίες. Στις 30 Μαρτίου 1954 απολύθηκε μαζί με άλλους συνολικά 41 εκτάκτους υπαλλήλους από το ΔΣ ΕΖΛΘ.

O Παπαοικονόμου Δήμος του Δημητρίου και της Μαρίας γεννήθηκε το 1891 στον ‘Άγιο Νικόλαο της Χαλκιδικής. Ολοκλήρωσε την Τρίτη Δημοτικού από το Σχολείο Αγίου Νικολάου Χαλκιδικής. Το 1921 παντρεύτηκε τη Πανδώρα Κρυπαλλάκη. Ανήκε στην κλάση επιστράτευσης 1912. Υπηρέτησε τη θητεία του από από 6 Ιανουαρίου 1921 έως 30 Σεπτεμβρίου 1930 και συμμετείχε στην εκστρατεία στη Μικρά Ασία ως οπλίτης πεζικού. Θα υπηρετήσει ξανά με την επιστράτευση του 1940 από 1 Νοεμβρίου 1940 έως 31 Δεκεμβρίου 1940 ως έφεδρος στην αεράμυνα Θεσσαλονίκης.
Προσλήφθηκε στις 12 Ιουνίου 36 στο ΛΤΘ ως τακτικός υπάλληλος με βάση το νόμο περί προστασίας παλαιών πολεμιστών. Ήταν χειριστής γερανών στο Τμήμα Γερανών. Μετά την ενσωμάτωση του ΛΤΘ με την ΕΖΘ συνέχισε να εργάζεται ως γραφέας Α’ έως στις 15 Σεπτεμβρίου 54, όταν απολύθηκε λόγω ορίου ηλικίας. Έλαβε μειωμένη συνταξιοδότηση για δύο χρόνια και έπειτα του υποβλήθηκε αίτηση επαναπρόσληψης ως ημερομίσθιος υπάλληλος. Προσλήφθηκε στις 10 Σεπτεμβρίου 1956 ως χειριστής στο Τμήμα Φορτοεκφορτώσεων και Μεταφορών ΕΖΛΘ. Διαγράφηκε εντελώς στις 21/9/56.

Ο Σταύρος Νικολάου του Ιωάννη και της Ευανθίας γεννήθηκε το 1893 στη Ζαγορά του Βόλου. Το 1933 παντρεύτηκε τη Ματθίλδη Κολιούμπα από το Βογατσικό με την οποία απέκτησαν μία κόρη. Ήταν στρατιωτικής κλάσης 1913 με βαθμό ανθυπολοχαγού πεζικού. Υπηρέτησε στρατιωτική θητεία από 5 Οκτωβρίου 1912 έως 1 Νοεμβρίου 1913. Κατόπιν από Αύγουστο 1919 έως μέχρι 25 Αυγούστου 1923.
Προσλήφθηκε στο ΛΤΘ δυνάμει του νόμου για παλαιούς πολεμιστές στις 12 Ιουλίου 1936 ως τακτικός υπάλληλος. Υπηρέτησε στην Εξωτερική Υπηρεσία ΛΦΞ ως προϊστάμενος φυλακίων, δηλαδή των Φορολογικών Σταθμών, με το βαθμό του Γραμματέα Β. Συγκεκριμένα είχε την ευθύνη του 15 Φορολογικού Σταθμού. Στις 19 Αυγούστου 1936 τοποθετήθηκε ως Αρχιμηχανικός της ΛΤΘ. Στις 12 Ιουνίου 1938 καθορίστηκε ο μηνιαίο μισθός του σε 3.250 δραχμές. Στις 25 Απριλίου 1939 διαβαθμίστηκε σε Γραμματέα Β' τάξεως και τοποθετήθηκε στην Υπηρεσία Βεβαίωσης και Εισπράξεως Λιμενικών Φόρων Ξηράς.
Στις 10 Μαΐου 1949 προάχθηκε σε Γραμματέας Α΄. Χαρακτηρίζεται τίμιος, εθνικός, εργατικός και αποδοτικός. Με τη διάλυση της υπηρεσίας Λιμενικού Φόρου Ξηράς μετατέθηκε ως αποθηκάριος στην Υπηρεσία Αποθηκών και συγκεκριμένα στη διαχείριση της Αποθήκης Β΄. Από 1 Ιανουαρίου 1954 ανήκει στην Υπηρεσία Αποθηκών ΕΖΛΘ ως αποθηκάριος-διαχειριστής ελεγκτηρίων εμπορευμάτων. Ως καθήκον είχε την παρακολούθηση των εισερχομένων και εξερχομένων προς εκτελωνισμό στο ελεγκτήριο εμπορευμάτων. Συγκεκριμένα διαχειρίζεται την Αποθήκη 7, ελεγκτήριο Α και Β΄. Στις 19 Ιουλίου 1954 τοποθετείται στο Τμήμα Αποθηκών και στις 27 Ιουλίου 1954 γίνεται προϋστάμενος της Αποθήκης 7. Στις 12 Ιουλίου 1957 εντάχθηκε σε οργανική θέση. Στις 31 Δεκεμβρίου 1958 συνταξιοδοτήθηκε.

Ο Δημήτριος Σταματιάδης του Νικολάου γεννήθηκε στην Ξάνθη το 1902. Το 1937 είναι μέλος της Ένωσης Υπαξιωματικών και Στρατιωτών Παλαιών Πολεμιστών Νομού Θεσσαλονίκης.
Στις 20 Φεβρουαρίου 1930 προσλήφθηκε από το ΛΤΘ με βαθμό υπολογιστή. Τοποθετήθηκε από την 1η Μαΐου 1930 ως βοηθός επόπτη επί των φορτοεκφορτώσεων. Το 1935 ήταν προϊστάμενος στο Τμήμα Βεβαιώσεως Λιμενικών Δικαιωμάτων. Το 1939 έλαβε το βαθμό του Γραφέα Α και είχε τη θέση του σημειωτή στην Εξωτερική Υπηρεσία Βεβαιώσεως Συμβατικών Λιμενικών Δικαιωμάτων και Τελών. Τον Νοέμβριο του 1940 απουσιάζει από την υπηρεσία, ενώ τον αναζητάει και η χωροφυλακή. Για αυτό το λόγο υποβλήθηκαν από την υπηρεσία κυρώσεις. Κατά τη διάρκεια της κατοχής, υπηρέτησε με απόσπαση αρχικά στην Υπηρεσία Εξωτερικού και Διαχείρισης της Διοίκησης της Αεροπορίας Νοτιοανατολής ως διερμηνέας από τις 10 Μαΐου 1941 έως τις 31 Δεκεμβρίου 1942, κατόπιν έλαβε άδεια άνευ αποδοχών για το πρώτο εξάμηνο του 1943 και τέλος υπηρέτησε με μετάταξη στην υπηρεσία Στρατιωτικού Ταχυδρομείου του Γερμανικού Στρατού (Dienstelle) από τις 20 Ιουνίου 1943 έως τις 15 Δεκεμβρίου 1943. Κατόπιν έλαβε εκ νέου τρίμηνη κανονική άδεια. Σε αυτές τις μεταθέσεις συνέχισε να πληρώνεται από το ΛΤΘ. Στις 16 Αυγούστου 1945 απολύθηκε από το ΛΤΘ διότι εγκατέλειψε τη θέση του «αυτοβούλως και αυτοδικαίως». Με άλλα λόγια, φαίνεται ότι δεν επέστρεψε στην υπηρεσία μετά την απελευθέρωση της χώρας και γι’ αυτό το λόγο απολύθηκε. Ο ίδιος δεν εμφανίστηκε να απολογηθεί παρότι του ζητήθηκε και το 1947 επικαλέστηκε οικογενειακούς λόγους γνωστούς στην υπηρεσία. Τότε ζήτησε να επιστραφεί στην υπηρεσία θεωρώντας ως μη νόμιμη την απόλυσή του. Υπέρ του παρενέβη και η Νομαρχία.