Ο Βισνάς Μάριος του Ευθυμίου και της Άννας γεννήθηκε το 1923 στην Νάουσα. Το 1944 ολοκλήρωσε τις στρατιωτικές του υποχρεώσεις. Το 1949 προσλήφθηκε στην ΕΖΘ ως έκτακτος διαλογέας με καθήκοντα γραφέα. Ήταν άγαμος και σπούδαζε στη Νομική Σχολή του ΑΠΘ από όπου θα λάβει πτυχίο. Το 1950 θα θεωρηθεί ότι είχε προσληφθεί ως τακτικός υπάλληλος.
Ο Θωμάς Τσιμούρας του Γεωργίου ήταν εργάτης και υπάλληλος ΕΖΘ. Γεννήθηκε στη Θεσσαλονίκη το 1888, ήταν απόφοιτος δημοτικού σχολείου
Ο Νικόλαος Πιπέλιας του Γεωργίου γεννήθηκε το 1927 στη Καστέλλια Γραβιάς, ήταν άγαμος, απόφοιτος δημοτικού και από την 26η Ιουλίου 1945 εργάζονταν στον οργανισμό με χρέη έκτακτου διαλογέα-σημειωτή στο Τμήμα Μεταφορών Ξηράς και Φορτοεκφορτώσεων Θαλάσσης. Στις 7 Ιανουαρίου 1947 μεταφέρθηκε στη διεύθυνση ως κλητήρας και στις 13 Φεβρουαρίου 1950 παραπέμφθηκε στην υγειονομική επιτροπή του ΙΚΑ που τον έκρινε ικανό προς εργασία. Από τις 23 Ιούνη 1950 υπηρετούσε στο στρατό από τον οποίο απολύθηκε στις 13 Οκτωβρίου 1952, επιστρέφοντας στον οργανισμό και συγκεκριμένα στην Υπηρεσία Ασφαλείας. Στις 16 Οκτωβρίου 1953 απολύθηκε από την υπηρεσία. Στις 12 Ιουνίου 1958 προσλήφθηκε όμως ως φύλακας στην Υπηρεσία Ασφαλείας στο βαθμό 11ο. Στις 12 Ιουνίου 1958 προσλήφθηκε όμως ως φύλακας στην Υπηρεσία Ασφαλείας στο βαθμό 11ο με καθήκοντα τη φρούρηση του υπαίθριου χώρου και το έλεγχο των διερχομένων από τη θύρα υποκειμένων και ελεύθερων εμπορευμάτων ως βοηθός επόπτη.
Ο Αλέξανδρος Κωστάκης του Νικολάου γεννήθηκε το 1921 στη Θεσσαλονίκη, ήταν άγαμος, απόφοιτος γυμνασίου και ανέλαβε καθήκοντα ως έκτακτος διαλογέας-σημειωτής στις 16 Οκτωβρίου 1945. Στις 17 Ιουνίου 1946 τοποθετήθηκε στην Αποθήκη 4 και στις 22 Φεβρουαρίου 1947 στο Τμήμα Μεταφορών. Στις 14 Οκτωβρίου 1949 αποχώρησε για στρατιωτικές υποχρεώσεις τις οποίες εκπλήρωσε στις 2 Μάη 1951. Στις 27 Ιουνίου 1952 αποσπάστηκε στην Αποθήκη 4, ενώ από τις 25 Ιουλίου 1952 είχε χρέη φύλακα στον χώρο του περιβόλου, μέχρι την επιστροφή του στην Αποθήκη 4 στις 25 Αυγούστου 1952. Στις 19 Ιουλίου 1954 τοποθετήθηκε προσωρινά στο Τμήμα Αποθηκεύσεων και στις 26 Ιουλίου 1954 στην Αποθήκη 1. Στις 15 Νοεμβρίου 1957 προσλήφθηκε σε τακτικός υπάλληλος του Β1 Κλάδου Διοικητικών Υπαλλήλων Β΄ Κατηγορίας βαθμού 8ου.
Ο Γρηγόριος Θεοδοσίου του Γρηγορίου και της Κωνσταντίας γεννήθηκε το 1915 στη Μικρά Ασία. Είχε ολοκληρώσει το Σχολαρχείο. Συγκεκριμένα είχε ενδεικτικό Β΄τάξης Γυμνασίου. Μιλούσε ιταλικά και ήταν έγγαμος με ένα παιδί. Ανήκε στημ στρατιωτική κλάση του 1936. Από τις 4 Αυγούστου 1931 έως τις 17 Απριλίου 1940, όταν επιστρατεύθηκε, εργαζόταν ως κλητήρας στο Γραφείο Τουρισμού Θεσσαλονίκης στον ΕΟΤ. Από 3 Ιουλίου 1940 έως τέλη Οκτωβρίου 1940 όταν επιστρατεύθηκε κατά τον πόλεμο 1940-1941 εργάστηκε στο Υποθηκοφυλακείο Αθηνών ως ταξιθέτης Β΄ Τάξεως. Κατά τη διάρκεια της Ιταλικής εισβολής πολέμησε στο μέτωπο και αιχμαλωτίστηκε από τα ιταλικά στρατεύματα στην Ιταλία από 14 Απριλίου 1941 έως 15 Σεπτεμβρίου 1945. Όταν επέστρεψε, συνέχισε να εργάζεται επίσημα στο Υποθηκοφυλακείο Αθηνών με αναρρωτική άδεια.
Στις 25 Οκτωβρίου 1945 προσλήφθηκε στην Υπηρεσία Ασφαλείας ως φύλακας νύχτας και ημέρας με καθήκοντα τη φρούρηση του υπαίθριου χώρου των υποκειμένων σε φόρο εμπορευμάτων και τον έλεγχο των εξερχομένων εκ των θυρών εμπορευμάτων. Θα υπηρετήσει πάλι στρατιωτική θητεία από 15 Μαρτίου 1948 έως 2 Ιουνίου 1949 κατά τη διάρκεια του εμφυλίου πολέμου στον Εθνικό Στρατό. Με την αποστράτευσή του, επέστρεψε στην ΕΖΘ και την 1 Μαρτίου 1950 προσλήφθηκε ως τακτικός υπάλληλος με το βαθμό και το μισθό του γραφέα Β΄ στην Υπηρεσία Ασφαλείας. Στις 8 Μαΐου 1953 προάχθηκε σε φύλακας με βαθμό Γραφέα Α΄. Στις 19 Ιουλίου 1954 εντάχθηκε στην Υπηρεσία Ασφαλείας της Διεύθυνσης Ελευθέρας Ζώνης της ΕΖΛΘ. Στις 12 Ιουλίου 1957, με το νέο βαθμολόγιο, εντάχθηκε στον 8ο βαθμό του Β8 Κλάδου Ασφαλείας. Το 1960 επιπλέον ανέλαβε ως βοηθός επόπτη. Στις 3 Μαρτίου 1963 αποσπάστηκε στο Τμήμα αποθηκών της Διεύθυνσης Ελευθέρας Ζώνης και ανέλαβε βοηθός διαχειριστής στην Αποθήκη Λάνκασάιρ. Το 1964 ανέλαβε βοηθός διαχειριστής επίσης στις αποθήκες 17, 18, 20, Γαιανθράκων και περιβόλου. Στις 17 Ιουνίου 1966 επέστρεψε στην Υπηρεσία Ασφαλείας και ανέλαβε βοηθός επόπτη θυρών καθώς και επόπτης θυρών 2 και 6 για τον έλεγχο των διακινούμενων υποκείμενων σε φόρους εμπορευμάτων και ελεύθερων εμπορευμάτων. Θα αποχωρήσει από την υπηρεσία στις 27 Οκτωβρίου 1970.
Αδαμίδης Γεώργιος του Κωνσταντίνου
Ο Αδαμίδης Γεώργιος του Κωνσταντίνου και της Ανίκας γεννήθηκε το 1928 στη Μεγάλη Παναγιά Χαλκιδικής. Θα ολοκληρώσει το δημοτικό σχολείο. Θα παντρευτεί την Μαρία Κολοβού και θα αποκτήσει δύο παιδιά, ένα αγόρι (1957), τον Κωνσταντίνο, και ένα κορίτσι, την Ανίκα (1953). Είχε υπηρετήσει στην υπηρεσία Συντηρήσεως και Έργων ΣΕΚ ως ελεύθερος εργάτης προσληφθείς αποκλειστικώς για την εκτέλεση διαφόρων έκτακτων έργων από 15 Μαΐου 1945 έως 31 Ιανουαρίου 1946. Στις 7 Μαρτίου 1946 προσλήφθηκε στην ΕΖΘ ως οδηγός ελκυστήρων στο Μηχανολογικό Τμήμα. Στις 5 Οκτωβρίου 1950 αποχώρησε λόγω στράτευσης στο πεζικό. Επέστρεψε στις 12 Ιανουαρίου 1953 και τοποθετήθηκε στο Μηχανολογικό Τμήμα της Διεύθυνσης Τεχνικών Υπηρεσιών Διοικητικά και στο Τμήμα Φορτοεκφορτώσεων και Μεταφορών της Διεύθυνσης της Ελευθέρας Ζώνης τακτικώς. Την 1 Ιουλίου 1958 προσλήφθηκε στην ΕΖΛΘ ως τακτικός υπάλληλος τεχνίτης του Β8 Κλάδου Β Κατηγορίας. Το 1965 προάχθηκε σε 6ο βαθμό. Την 1η Ιανουαρίου 1967 ανέλαβε αποθηκάριος των Συνεργείων Επισκευής του Μηχανολογικού Τμήματος. Το 1973 χαρακτηρίζεται τεχνίτης συνεργείου επισκευής και βοηθός- αναπληρωτής εργοδηγού συνεργείου. Στις 26 Μαΐου 1980 συνταξιοδοτήθηκε.
Ο Αθανάσιος Κωνσταντίνου του Χαρίλαου και της Ειρήνης γεννήθηκε στη Θεσσαλονίκη το 1926 και ολοκλήρωσε το Δημοτικό Σχολείο. Όταν προσλήφθηκε στην ΕΖΘ ήταν άγαμος, αλλά αργότερα παντρεύτηκε την Ευγενία Ακράνη και από το γάμο τους προέκυψαν τρία παιδιά, ένα κορίτσι, η Ειρήνη (1960), και δύο αγόρια, ο Κωνσταντίνος (1963) και ο Χαρίλαος (1968). Άρχισε να εργάζεται την 22α Μάρτη 1946 αποσπασμένος στην Υπηρεσία Ασφαλείας ως φύλακας. Στις 29 Μαρτίου 1948 υπηρέτησε την στρατιωτική θητεία του ως ναύτης-μηχανικός στο Σκαραμαγκά. Στις 23 Μαΐου 1950 απολύθηκε από τις τάξεις του στρατού και ανέλαβε υπηρεσία στην ίδια θέση. Από την 12η Σεπτέμβρη 1951 προσλήφθηκε ως τακτικός υπάλληλος στο βαθμό φύλακα Α΄ με καθήκοντα φύλακα ημέρας και νύκτας για τη φρούρηση του υπαίθριου χώρου υποκειμένων εμπορευμάτων σε φόρους και την παρακολούθηση των πυροσβεστικών θεωρητικών και πρακτικών ασκήσεων. Στις 28 Ιουνίου 1957, με το νέο βαθμολόγιο της ΕΖΛΘ είχε τον 8ο βαθμό Β8 Κλάδου Ασφαλείας Β΄ Κατηγορίας. Στις 9 Μαΐου 1958 προάχθηκε κατ’ αρχαιότητα στον 7ο βαθμό. Το 1964 ανέλαβε φύλακας θυρών και βοηθός επόπτη θυρών 2 και 6 για τον έλεγχο των διακινούμενων υποκειμένων και μη σε φόρους εμπορευμάτων. Στις 31 Δεκεμβρίου 1965 προάχθηκε στον 6ο βαθμό. Το 1970 προάχθηκε σε υπαρχιφύλακα και το 1973 ανέλαβε αρχιφύλακας. Στις 14 Σεπτεμβρίου 1976 αυτοδίκαια κατατάχθηκε στον Κλάδο ΜΕ6 Ασφαλείας. Στις 11 Απριλίου 1979 συνταξιοδοτήθηκε.
Ο Βλάσης Κουκούρης του Ανδρέου και της Αθηνάς γεννήθηκε στην Κούτελη της Προποντίδας το 1922 και είχε ολοκληρώσει την Στ΄ Δημοτικού. Για ένα διάστημα από 1941 έως 1942 έζησε στη Νέα Κούτελη της Λήμνου. Στη συνέχεια κατοικούσε στη Θεσσαλονίκη, ενώ τα άλλα τρία αδέρφια του διέμεναν στην Νέα Κούτελη στη Λήμνο. Ήταν παντρεμένος με την Φωτεινή Κατερίνη και από τον γάμο τους προέκυψε μία κόρη, η Αθηνά (1952) και ένας γιος ο Παναγιώτης (1949). Από το 1942 έως το 1945 υπηρέτησε την στρατιωτική του θητεία ως ναύτης στο Λιμενικό Σώμα, όπως και την περίοδο 1946-1949. Με την απόλυσή του από το στράτευμα, προσλήφθηκε στην ΕΖΘ στις 24 Ιανουαρίου 1949 ως ημερομίσθιος υπάλληλος (από 18:00 έως 06:66) με καθήκοντα νυχτοφύλακα στην Υπηρεσία Ασφαλείας ΕΖΘ. Την 23η Μάη 1949 του απονεμήθηκε έπαινος για το ρόλο του κατά τη διάρκεια νεροποντής. Απολύθηκε από την υπηρεσία στις 14 Αυγούστου 1952 όταν απολύθηκαν μαζικά οι έκτακτοι υπάλληλοι. Επαναπροσλήφθηκε στις 16 Δεκεμβρίου 1952 αναλαμβάνοντας καθήκοντα στην υπηρεσία Ασφαλείας. Στις 2 Αυγούστου 1953 απολύθηκε.
Προσλήφθηκε στην ΕΖΛΘ ως έκτακτος ημερομίσθιος βοηθός μηχανοτεχνίτης στις 19 Απριλίου 1961. Από τις 2 Νοεμβρίου 1961 όμως εργαζόταν ως έκτακτος ναύτης με καθήκοντα στο πλήρωμα των πλωτών μέσων και συγκεκριμένα στα ρυμουλκά και τον πλωτό γερανό. Διεγράφη στις 7/9/73 λόγω θανάτου του.
Ο Μιχαήλ Μαστοράκος του Παναγιώτη γεννήθηκε στη Θεσσαλονίκη το 1922, ήταν έγγαμος με 2 παιδιά, γνώριζε Γαλλικά και ήταν απόφοιτος γυμνασίου. Στην διάρκεια της κατοχής της χώρας κατά τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο συμμετείχε στον ΕΔΕΣ, ενώ μεταπολεμικά, από τις 31 Ιούλη 1945 μέχρι της 16 Ιουλίου 1949, υπηρέτησε στο στρατό από διάφορες θέσεις. Μάλιστα στις 12 Αυγούστου 1948 υπέστη τραυματισμό κατά τη διάρκεια μάχης, ενώ όταν απολύθηκε είχε φτάσει στο βαθμό του λοχία. Άρχισε να εργάζεται ως τακτικός υπάλληλος την 23η Νοέμβρη 1949 ως Γραφέας Β' στο Τμήμα Αποθηκεύσεων με χρέη διαχείρισης εμπορευμάτων, ενώ στην πορεία έγινε προϊστάμενος στάβλων και προϊστάμενος διαχείρισης ΣΙΛΟ, με καθήκοντα διαχείρισης ζώων και δημητριακών αντίστοιχα. Στις 21 Δεκεμβρίου 1951 προάχθηκε σε Γραφέας Α'. Στις 13 Φεβρουαρίου 1953 ανέλαβε τη διαχείριση της Αποθήκης Αζήτητων. Στις 15 Σεπτεμβρίου 1953 επανήλθε στην Αποθήκη 1. Στις 4 Φεβρουαρίου 1954 μετατίθεται εναλλάξ με τον Λεωνίδα Δρόσου. Στις 19 Ιουλίου 1954 τοποθετείται προσωρινά στο Τμήμα Αποθηκών Ελευθέρας Ζώνης. Στις 26 Ιουλίου 1954 τοποθετείται στις Αποθήκες 14-16. Στις 23 Νοεμβρίου 1955 προάγεται σε Γραμματέα Β'. Στις 28 Φεβρουαρίου 1956 μετατίθεται στο Τμήμα Φορτοεκφορτώσεων από το Τμήμα Αποθηκών. Στις 27 Μαρτίου 1956 παίρνει μετάθεση. Στις 28 Ιουλίου 1956 αποσπάται από το Τμήμα Αποθηκών στην Διεύθυνση Τεχνικών Συντηρήσεως. Στις 15 Σεπτεμβρίου 1956 αποσπάται από τη Διεύθυνση Τεχνικών Υπηρεσιών στο Τμήμα Αποθηκών. Στις 21 Νοεμβρίου 1956 του ανατέθηκε η διαχείριση της Αποθήκης 14. Στις 12 Ιουλίου 1957 εντάχθηκε στην οργανική θέση του Β1 Κλάδου Διοικητικών Υπαλλήλων της Β' Κατηγορίας με βαθμό 70 του Υπαλληλικού Κώδικα. Στις 29 Ιουλίου 1957 τοποθετείται ως βοηθός διαχειριστή της Αποθήκης 10 του Τμήματος Αποθηκών.
Στις 24 Αυγούστου 1979 δήλωσε παραίτηση που έγινε δεκτή, πιθανότατα λόγω συνταξιοδότησης.