Ο Νικόλαος Αμπατζής ήταν ανώτερος δημόσιος υπάλληλος στο Υπουργείο Εργασίας, διευθυντής του Γραφείου Εργασίας Λιμένος Θεσσαλονίκης και μέλος του ΔΣ ΕΖΛΘ
Ο Νικόλαος Αμπατζής διαδέχθηκε στις 7 Νοεμβρίου 1958 τον Αντρέα Ταγκαλάκη στην πέμπτη περίοδο ΔΣ ΕΖΛΘ ως νέος διευθυντής του Γραφείου Λιμένος Θεσσαλονίκης. Συμμετείχε στην έκτη περίοδο ΔΣ ΕΖΛΘ, αλλά στις 7 Απριλίου 1959 αποχώρησε όμως και στη θέση του τοποθετήθηκε ο Σταύρος Κεκές.
Ο Ευάγγελος Παπαδόπουλος ήταν ανώτερος τελωνειακός υπάλληλος και στις αρχές του 1959 ανέλαβε διευθυντής του Τελωνείου Θεσσαλονίκης και μέλος στο ΔΣ της ΕΖΛΘ. Διαδέχθηκε τον Σταύρο Λεονταρίδη. Συγκεκριμένα, στην έκτη περίοδο ΔΣ ΕΖΛΘ ο Ευάγγελος Παπαδόπουλος συμμετείχε ως εκπρόσωπος του Τελωνείου από 1 Ιανουαρίου 1959. Ο πρόεδρος Βασίλειος Πετρίδης λαμβάνοντας το λόφο λόγο χαιρετίζει τη συμμετοχή του νέου Διευθυντή Τελωνείου "όστις τυγχάνει εις άπαντας τους κκ Συμβούλους γνωστός. Ο κ. Παπαδόπουλος κατέχει τα προβλήματα του Οργανισμού και ως εκ τούτου εκφράζει την ελπίδα ότι η συμβολή του εις το έργον του ΔΣ θα είναι οία υπήρξε και η συμβολή του αποχωρήσαντος κ. Λεονταρίδου". Απαντώντας ο Παπαδόπουλος λέει ότι αισθάνεται ομολογουμένως ιδιαιτέραν συγκίνησιν διότι αποό της σήμερον καταλαμβάνει εν τω ΔΣ ΕΖΛΘ τη θέση ην κατείχε διακεκριμένος συνάδελφός του, ο κ. Λεονταρίδης, ο οποίος εκόσμησε και ελάμπρυνε ταύτην. ημείς οι τελωνειακοί θα διατηρήσωμεν ευγνώμονα την ανάμνησιν της συνεργασίας μετά τον κ. λεονταρίδη όστις πλην των άλλων ήτο προικισμένος με ανώτερα τεχνικά και ανθρωπιστικά αισθήματα. Ο Ευάγγελος Παπαδόπουλος θα παραμείνει εκπρόσωπος του Τελωνείου στην έβδομη, όγδοη, ένατη, δέκατη και ενδέκατη περίοδο. Στις 26 Ιουνίου 1964 θα συμμετάσχει για τελευταία φορά στο ΔΣ της ΕΖΛΘ. Στην επόμενη συνεδρίαση στις 6 Ιουλίου 1964 ο πρόεδρος Βασίλειος Πετρίδης θα αναφερθεί στον Διευθυντή Τελωνείων λέγοντας "κατά το διάστημα της εν τω Διοικητικώ Συμβυλίω θητείας του ως εκπροσώπου της Διεύθυνσης τελωνείων, με την βαθείαν γνώσιν των λιμενικών ζητημάτων υπήρξε πολύτιμος βοηθός και συνεργάτης αφήσας αρίστους εντυπώσεις δια την άρίστην κατάρτισίν του, το ήθος και την αντικειμενικότητάν του." Εκφράζει λοιπόν εκ μέρους του ΔΣ "την ευαρέσκειάν του ως και τας ευχάς του" για τη νέα θέση του.
Ο Σταύρος Κεκές ήταν ανώτερος δημόσιος υπάλληλος και στέλεχος του Υπουργείου Εργασίας κατά τη μεταπολεμική περίοδο. Θα διατελέσει Διευθυντής στο Γραφείο Εργασίας Λιμένος Πατρών μέχρι τον Απρίλιο του 1959. Κατόπιν θα αναλάβει Διευθυντής στο Γραφείο Εργασίας Λιμένος Θεσσαλονίκης στη θέση του Αμπατζή. Συγκεκριμένα, ο Σταύρος Κεκές ανέλαβε μέλος στην έκτη περίοδο ΔΣ ΕΖΛΘ ως εκπρόσωπος του Γραφείου Εργασίας Λιμένος Θεσσαλονίκης στις 17 Απριλίου 1959.
Έβδομη Περίοδος ΔΣ ΕΖΛΘ από1959-12-7 έως 1959-12-4
Ο Σταύρος Κεκές συνέχισε να είναι μέλος του ΔΣ ΕΖΛΘ ως εκπρόσωπος του Γραφείου Εργασίας Λιμένος Θεσσαλονίκης, αλλά την 1 Απριλίου 1960 φαίνεται ότι τον διαδέχθηκε ο μέχρι τότε Τμηματάρχης του Γραφείου Γεώργιος Αντωνόπουλος.
Όγδοη Περίοδος ΔΣ ΕΖΛΘ από 1960-12-4 έως 1961-12-4
Ο Σταύρος Κεκές συνέχισε επίσημα να είναι μέλος του ΔΣ ΕΖΛΘ ως εκπρόσωπος του Γραφείου Εργασίας Λιμένος Θεσσαλονίκης, αλλά τον αναπληρώνει διαρκώς ο τότε Τμηματάρχης του Γραφείου Γεώργιος Αντωνόπουλος.
Ένατη Περίοδος ΔΣ ΕΖΛΘ από 1961-12-6 έως 1962-12-4
Ο Σταύρος Κεκές επανήλθε κατά την ένατη περίοδο στο ΔΣ ΕΖΛΘ ως Διευθυντής του Γραφείου Εργασίας Λιμένος Θεσσαλονίκης. Πρώτη φορά συμμετέχει στις 23 Φεβρουαρίου 1962.
Δέκατη Περίοδος ΔΣ ΕΖΛΘ από 1962-12-6 έως 1963-12-4
Ο Σταύρος Κεκές συμμετείχε στο ΔΣ ΕΖΛΘ ως Διευθυντής του Γραφείου Εργασίας Λιμένος Θεσσαλονίκης.
Ενδέκατη Περίοδος ΔΣ ΕΖΛΘ από 1963-12-6 έως 1964-12-4
Ο Σταύρος Κεκές συμμετείχε στο ΔΣ ΕΖΛΘ ως Διευθυντής του Γραφείου Εργασίας Λιμένος Θεσσαλονίκης.
Δωδέκατη Περίοδος ΔΣ ΕΖΛΘ από 1964-12-9 έως 1965-12-3
Ο Σταύρος Κεκές συμμετείχε στο ΔΣ ΕΖΛΘ ως Διευθυντής του Γραφείου Εργασίας Λιμένος Θεσσαλονίκης.
Δέκατη Τρίτη Περίοδος ΔΣ ΕΖΛΘ από 1965-12-4 έως 1966-12-9
Ο Σταύρος Κεκές συμμετείχε στο ΔΣ ΕΖΛΘ ως Διευθυντής του Γραφείου Εργασίας Λιμένος Θεσσαλονίκης.
Ο Παναγιώτης Σταθακόπουλος ανέλαβε το 1935 προσωρινά Διευθυντής της Γενικής Διοίκησης Μακεδονίας και συμμετείχε ως εκπρόσωπος στην Επιτροπεία ΕΖΘ και ΛΤΘ. Το 1952 θα είναι διευθυντής της Νομαρχίας Θεσσαλονίκης. Ο Παναγιώτης Σταθακόπουλος συμμετείχε για πρώτη φορά στην πέμπτη επιτροπεία ΕΖΘ την 1 Αυγούστου 1935 και στην τρίτη περίοδο επιτροπείας ΛΤΘ στις 2 Αυγούστου 1935 έως και τις 21 Νοεμβρίου 1935 ως εκπρόσωπος της Γενικής Διοίκησης Μακεδονίας. Ως αναπληρωτής κυβερνητικός επίτροπος συμμετείχε στην έκτη περίοδο επιτροπείας ΕΖΘ από τις 2 Ιουνίου 1941 έως 1 Αυγούστου 1941, στις 10 Σεπτεμβρίου 1941 και στις 26 Σεπτεμβρίου 1941 και στην τέταρτη περίοδο επιτροπείας ΛΤΘ στις 28 Ιουνίου 1941. Συμμετείχε στην έβδομη περίοδο επιτροπείας ΕΖΘ ως κυβερνητικός επίτροπος. Θα τον διαδεχθεί ο Αφουξενίδης αλλά ο Σταθακόπουλος παρέμεινε αναπληρωτής. Αναλαμβάνει πάλι μέλος στη δέκατη περίοδο επιτροπείας ΕΖΘ από τις 7 Απριλίου 1951 και στην όγδοη περίοδο της Επιτροπείας ΛΤΘ στις 20 Απριλίου 1951 στη νέα θέση του εκπροσώπου της Νομαρχίας Θεσσαλονίκης. Παρέμεινε στην ένατη περίοδο επιτροπείας ΛΤΘ και ενδέκατη περίοδο Επιτροπείας ΕΖΘ. Στις 5 Δεκεμβρίου 1953 η Επιτροπεία ΕΖΘ και ΛΤΘ συγχωνεύτηκαν.
Ο Φιλίπποβιτς Μιχαήλ ήταν Πολιτικός μηχανικός. Το 1904 έλαβε δίπλωμα Universite-Ecoles, du Genie Civil des Mines et des Arts et Manufactures, Gand. Την περίοδο 1904-1914 εργάστηκε στην Αίγυπτο. Συγκεκριμένα την περίοδο 1904-1908 ως Ελεύθερος επαγγελματίας και κατόπιν ως Μηχανικός Αιγυπτιακών Σιδηροδρόμων. Στη συνέχεια, την περίοδο 1908-1912 εργάστηκε ως Μηχανικός Βελγικής Εταιρείας "Baum et Marpent" (μεταλλικές κατασκευές). Κατά το διάστημα 1912-1914 εργάστηκε ως Μηχανικός Βελγικής Εταιρείας Σιδηροδρόμων Κάτω Αιγύπτου με αντικείμενα έργα σιδηροδρομικά. Μετά το 1914 ήρθε στην Ελλάδα στην Ελλάδα και εργάστηκε ως Μηχανικός. Μετά το 1924 ανέλαβε νομομηχανικός Θεσσαλονίκης. Ο Φιλίπποβιτς Μιχαήλ συμμετείχε στην δεύτερη περίοδο επιτροπείας ΕΖΘ στις 2 Ιουνίου 1926 και στην τρίτη περίοδο επιτροπείας ΕΖΘ στις 17 Απριλίου 1929. Θα αναπληρώσει τον Επιθεωρητή Δημοσίων Έργων Αλέξιο Άκατο. Μετά το θάνατο του Άκατου στις 7 Μαρτίου 1929 ανέλαβε Επιθεωρητής Δημοσίων Έργων Θεσσαλονίκης και τον διαδέχθηκε στη θέση του στην Επιτροπεία της ΕΖΘ στις 13 Μαρτίου 1929. Ο Φιλίπποβιτς Μιχαήλ συμμετέχει στην Επιτροπεία μέχρι που τις 7 Αυγούστου 1929, όταν τον διαδέχθηκε Καρπούζογλου Δημήτριος.
Ο Ευμένιος Θεοδωρίδης ήταν ανώτερος δημόσιος υπάλληλος, διευθυντής στη Γενική Διοίκηση Βορείου Ελλάδας στα 1950, με αυτήν την ιδιότητα συμμετείχε στην Επιτροπεία ΕΖΘ και ΛΤΘ. Συγκεκριμένα, συμμετείχε στην δέκατη περίοδο επιτροπείας ΕΖΘ από τις 9 Μαΐου 1950 και την όγδοη περίοδο επιτροπείας ΛΤΘ από τις 9 Μαΐου 1950.
Ο Αρώνης Ιωάννης ήταν μηχανολόγος και έλαβε το 1915 δίπλωμα από Ε.Μ.Π. Την περίοδο από 1915 έως 1916 εργάστηκε ως Μηχανικός σε εργοστάσια επισκευής πλοίων στην Αμερική. Την περίοδο από 1916 έως 1917 εργάστηκε σε Συνεργεία Ναυστάθμου. Την περίοδο από 1917 έως 1918 εργάστηκε στα Ορυχεία λευκολίθου "Εταιρείας Επιχειρήσεων". Από το 1918 προσλήφθηκε δόκιμος μηχανικός Μηχανολογικής Διευθύνσεως Σιδηροδρόμων Υπουργείου Συγκοινωνίας. Το 1929 κι έπειτα ήταν Αρχιμηχανικός Α΄ Διευθύνσεως Σιδηροδρόμων Υπουργείου Συγκοινωνίας. Ο Αρώνης συμμετείχε στην τρίτη περίοδο επιτροπείας ΕΖΘ. Συγκεκριμένα, αναπληρώνει τον Βασίλειο Δημητρίου στις 24 Φεβρουαρίου 1932.
Ο Μιχαήλ Αλμέιδα κατάγεται από τη γνωστή οικογένεια του Πορτογάλου φιλέλληνα, Αντόνιο Φιγκέϊρα ντ' Αλμέιντα (Antonio Figueira d' Almeida) ο οποίος έλαβε μέρος στην Ελληνική Επανάσταση του 1821 και στα πρώτα μετεπαναστατικά χρόνια υπηρέτησε σε διάφορες στρατιωτικές θέσεις του νεοσύστατου ελληνικού κράτους. Ο εγγονός του Αντώνιος Αλμέιδα, εκ των ιδρυτών του Ομίλου Αντισφαιρίσεως Αθηνών το 1895, σκοτώθηκε στη Μάχη Κιλκίς - Λαχανά (19-21 Ιουνίου 1913), κατά τη διάρκεια του Β' Βαλκανικού Πολέμου. Ο ίδιος ο Μιχαήλ Αλμέιδα πολέμησε στους Βαλκανικούς αγώνες και συνέχισε τη ζωή του στη Θεσσαλονίκη. Πριν τον πόλεμο ο Αλμέιδα αποφοίτησε το 1908 από τη νομική σχολή με βαθμό "Άριστα." Ο απόγονός του Απόστολος Παπαδόπουλος Αλμέιδα σήμερα είναι στέλεχος της ΟΛΘ Α.Ε.
Ο Αλμείδα Μιχαήλ δούλεψε ως δημόσιος διοικητικός υπάλληλος από το 1926 έως το 1953. Καθ' όλη την διάρκεια αυτών των χρόνων εργάστηκε ως νομικός δημόσιος υπάλληλος σε αρκετές νομαρχίες και κατάφερε να ανέλθει σε υψηλόβαθμες θέσεις. Πιο συγκεκριμένα: Τις χρονιές 1926-1927 ξεκίνησε να εργάζεται ως διοικητικός υπάλληλος στην νομαρχία Σερρών. Το 1927 μετατίθεται στον δήμο Ξάνθης, εκεί κατάφερε να παίξει σημαντικό ρόλο και να εμπλακεί στην κατασκευή διαφόρων δημοσιών έργων. Στις 15 Ιανουαρίου του 1929 μεταφέρεται ξανά από τη περιφέρεια Γενικής Διοίκησης Θράκης στη νομαρχία Σερρών (πιο συγκεκριμένα στη κοινότητα Σιδηροκάστρου) εξαιτίας διάφορων εντάσεων με άλλους υψηλόβαθμους δημοσίους υπαλλήλους. Το 1930 παίρνει μετάθεση στον νομό Αχαΐας, όπου και παραμένει μέχρι το 1933. Στη συγκεκριμένη νομαρχία είχε αναλάβει τα έργα στο νομικό τους πλαίσιο και πιο συγκεκριμένα για τον Δήμο Πάτρας. Μάλιστα, το 1933 λαμβάνει και την πρώτη του προαγωγή στη θέση τμηματάρχη Β τάξης.
Στις 29 Μάϊου του 1935 μετατίθεται στη νομαρχία Αττικής και Βοιωτίας. Τον Δεκέμβριο του ίδιου χρόνου ο Μιχαήλ Αλμέιδα ήταν Τμηματάρχης Β του Υπουργείου Γενικής Διοίκησης Μακεδονίας. Το 1938 καταφέρνει και παίρνει κι άλλη προαγωγή και εξελίσσεται σε τμηματάρχης Α. Θα παραμείνει στη Νομαρχία Μακεδονίας μέχρι και το 1941.
Το 1941 μεταφέρεται στη Νομαρχία Φλώρινας και προάγεται σε Διευθυντής Β' τάξης και θα παραμείνει μέχρι και το 1945. Το 1945 μετατίθεται εκ νέου στη Νομαρχία Δράμας. Το 1947, υποβιβάζεται από θέση του Β΄ διευθυντή και ξανά λαμβάνει το βαθμό του τμηματάρχη Α΄ τάξης. Τον Δεκέμβρη του 1949 έθεσε αίτηση στο Συμβούλιο Διοικητικής Υπηρεσίας διεκδικώντας λόγω παλαιότητας τη θέση του Διευθυντή Α΄ τάξης. Το αίτημά του του απορρίφθηκε με 2 ψήφους υπέρ και 3 κατά. Το 1950 αποφάσισε να κινηθεί νομικά προσφεύγοντας στο Συμβούλιο της Επικρατείας για τη λάθος, κατά τη γνώμη του, απόφαση να μη προαχθεί ως αρχαιότερος στη θέση του Διευθυντή Α' τάξης. Τελικά, αποσύρει τη καταγγελία και παραμένει στην ίδια θέση. Τον Δεκέμβρη του 1949 μεταφέρεται στη νομαρχία Πέλλας και προάγεται σε διευθυντή Β τάξης. Το 1952 μεταφέρεται στη νομαρχία του Κιλκίς, πάλι ως Διευθυντής Β τάξης. Το 1953, αφού είχε συμπληρώσει το 65ο έτος της ηλικίας του συνταξιοδοτείται.
Ο Αλμέιδα Μιχαήλ συμμετέχει στην πέμπτη περίοδο επιτροπείας ΕΖΘ και στην τρίτη περίοδο επιτροπείας ΛΤΘ στις 13 Δεκεμβρίου 1935 ως ανώτερος δημόσιος υπάλληλος εκπροσωπώντας την Γενική Διοίκηση Μακεδονίας. Διαδέχθηκε τον Παναγιώτη Σταθακόπουλο. Συμμετέχει στην έκτη περίοδο επιτροπείας ΕΖΘ στις 7 Απριλίου 1938 και στην τέταρτη περίοδο επιτροπείας ΛΤΘ στις 15 Απριλίου 1938 ως ανώτερος δημόσιος υπάλληλος. Τέλος, επανέρχεται στην έβδομη περίοδο επιτροπείας ΛΤΘ στις 17 Απριλίου 1947 και στην Ένατη περίοδο Επιτροπείας ΕΖΘ 16 Απριλίου 1947 ως αντιπρόσωπος της Γενικής Διοίκησης Κεντρικής Μακεδονίας. Διαδέχθηκε τον Χαράλαμπο Γιούλη
Ο Κουνέλης Παύλος ήταν τελωνειακός υπάλληλος και υποδιευθυντής Τελωνείου Θεσσαλονίκης. Ο Κουνέλης Παύλος συμμετείχε στην τρίτη περίοδο επιτροπείας ΛΤΘ στις 3 Ιουνίου 1937 και στην πέμπτη περίοδο επιτροπείας ΕΖΘ στις 10 Ιουνίου 1937 ως αναπληρωτής εκπροσώπου του τελωνείου Θεσσαλονίκης. Τέλος, συμμετείχε στην τέταρτη περίοδο επιτροπείας ΛΤΘ στις 22 Αυγούστου 1938 επίσης ως αναπληρωτής αντιπροσώπου για το τελωνείου Θεσσαλονίκης.
Βασιλειάδης Βασίλειος (μέλος ΔΣ)
Ο Βασιλειάδης Βασίλειος του Χρήστου ήταν Πολιτικός μηχανικός και ανώτερος σιδηροδρομικός υπάλληλος. Το 1925 έλαβε δίπλωμα Universite-Ecole du Genie Civil et des Arts et Manufactures Gand. Την περίοδο 1925-1926 έλαβε μετεκπαίδευση και εκμετάλλευση σιδηροδρόμων στο Πολυτεχνείο της Λιέγης και πρακτική εξάσκηση σε εργοστάσια κατασκευής ατμαμαξών. Την περίοδο 1926-1928 εργάστηκε ως Μηχανικός γραφείου μελετών "Βελγικής Εμπορικής Εταιρίας". Από το 1928 κι έπειτα ανέλαβε Μηχανικός Διεύθυνσης Σιδηροδρόμων Υπουργείου Συγκοινωνίας (γραφείο ελέγχου σιδηροδρόμων Θράκης). Ο Βασιλειάδης Βασίλειος συμμετείχε στις 7 Δεκεμβρίου 1938 στην έκτη περίοδο επιτροπείας ΕΖΘ και στην τέταρτη περίοδο επιτροπείας ΛΤΘ ως αναπληρωτής εκπρόσωπος του επιθεωρητή Σιδηροδρόμων Δημητρίου Βασίλη.