Εμφανίζει 60 αποτελέσματα

Ο Μιχαήλ Ιωαννίδης του Ιωάννη γεννήθηκε σε Στρώμνιτσα το 1880. Ήταν έγγαμος και δεν είχε στρατευθεί. Προσλήφθηκε ως σταθμάρχης από την ΕΖΘ στη Σιδηροδρομική υπηρεσία της καθώς θεωρούταν ειδικός υπάλληλος στις 11 Δεκεμβρίου 1925 με απόφαση της Επιτροπείας της ΕΖΘ στις 26 Ιανουαρίου 1926. Την 1η Μαΐου 1926 θα έχει το βαθμό του σταθμάρχη στην υπηρεσία Σιδηροδρομικής κινήσεως της ΕΖΘ . Την 1η Ιανουαρίου 1927 αυξήθηκε. Την 1η Ιουλίου 1927 προάχθηκε σε γραμματέας Α΄. Στις 21 Αυγούστου 1929 ο μισθός αυξήθηκε λόγω οικογενειακών βαρών. Στις 16 Απριλίου 1930 του ανέθεσαν προσωρινώς τα καθήκοντα Προϊσταμένου Σιδηροδρομικής Υπηρεσίας. Στις 17 Ιουλίου 1930 του χορηγείται μισθοδοσία Εισηγητή. Στις 28 Μαΐου 1932 με απόφαση της Επιτροπείας της ΕΖΘ απολύθηκε προσωρινώς «επί υπονοία ατάκτου διαχιερίσεως» Στις 11 Ιουνίου 1932 με απόφαση της Επιτροπέιας τροποιποιούμενη από το πειθαρχικό Συμβούλιο τιμωρήθηκε με προσωρινή απόλυση δύο μηνών και υποβιβασμό κατά ένα βαθμό για αποδεδειγμένη υπηρεσιακή ανικανότητα και πράξη ασυμβίβαστη με τη θέση του. Η έκτιση της ποινής ξεκίνησε από 28 Μαΐου 1932. Στις 28 Ιουλίου 1932 ανέλαβε καθήκοντα καθώς έληξε η ποινή του με το βαθμό του Σταθμάρχη. (Γραμματέας Β΄) Στις 5 Δεκεμβρίου 1933 θεωρείται ότι έχει απολυθεί προσωρινώς λόγω παροδικής νόσου η οποία παρατάθηκε μετά την εξάντληση της αναρρωτικής άδειας ενός έτους.

Ο Βασίλειος Ζωγράφος του Ζαφείρη γεννήθηκε στη Φιλιππούπολη το 1903. Είχε ολοκληρώσει την Δ Γυμνασίου και ήταν άγαμος. Στις 28 Αυγούστου 1945 ανέλαβε καθήκοντα ως βοηθός διαλογέα στο Τμήμα Μεταφορών ξηράς και Φορτοεκφορτώσεων Θαλάσσης ΕΖΘ. Στις 14 Αυγούστου 1952 απολύθηκε από την υπηρεσία. Στις 16 Δεκεμβρίου 1952 ανέλαβε καθήκοντα στο Τμήμα Αποθηκών. Στις 11 Απριλίου 1953 μετατίθεται στην Αποθήκη 4. Απολύθηκε στις 2 Αυγούστου 1953

Ο Ζήσης Ευάγγελος του Παναγιώτη γεννήθηκε στο Πρεμέτι Ηπείρου το 1851. Ήταν έγγαμος και υπηρέτησε ως εύζωνας εθελοντής. Προσλήφθηκε στην ΕΖΘ ως φύλακας στις 12 Οκτωβρίου 1925. Στις 16 Ιουνίου 1926 απολύθηκε εξαιτίας υπηρεσιακής ανεπάρκειας.

Ο Δρίτσας Χρήστος του Γεωργίου γεννήθηκε στην Βάρνα το 1865. Ήταν έγγαμος και δεν είχε στρατευθεί. Την 1η Δεκεμβρίου 1925 προσλήφθηκε στην ΕΖΘ ως βοηθός αποθηκάριος με βάση απόφαση της Επιτροπείας της ΕΖΘ στις 14 Δεκεμβρίου 1925. Την 1η Μαΐου 1926 θα έχει το βαθμό του βοηθού Αποθηκάριου στο Τμήμα Εκφορτώσεων και Προσωρινών Γενικών Αποθηκών. Την 1η Ιουλίου 1927 προάχθηκε σε Βοηθός Αποθήκης Α΄. Την 1 Ιουλίου 1930 αυξήθηκε ο μισθός. Στις 31 Μαρτίου 1931 απολύθηκε από την υπηρεσία επειδή έφτασε το όριο ηλικίας.

Ο Διαμαντόπουλος Σεβαστός του Διαμαντή γεννήθηκε στην Αγχίαλο το 1894. Ήταν έγγαμος και δεν είχε στρατευθεί. Την 1η Δεκεμβρίου 1925 προσλήφθηκε στην ΕΖΘ ως βοηθός αποθηκάριος με βάση την απόφαση της Επιτροπείας ΕΖΘ στις 14 Δεκεμβρίου 1925. Την 1η Μαΐου 1926 θα έχει το βαθμό του βοηθού Αποθηκάριου στο Τμήμα Εκφορτώσεων και Προσωρινών Γενικών Αποθηκών. Την 1η Ιουλίου 1927 προάχθηκε σε Βοηθός Αποθηκάριος Α΄. Την 1η Ιουλίου 1927 τοποθετήθηκε στις προσωρινές Γενικές Αποθήκες. Στις 6 Σεπτεμβρίου 1928 απολύθηκε προσωρινώς σύμφωνα με το άρθρο 54 του οργανισμού συνεπεία κλοπών στην Αποθήκη 4. Απολύθηκε από την Υπηρεσία οριστικώς ύστερα από την έκδοση απόφασης καταδίκης από το Εφετείο Θεσσαλονίκης για λαθρεμπορία και κλοπή.

Ο Δέλλιος Χρήστος ή Ζαχαροπλάστης του Κυριάκου ήταν οπλαρχηγός στον Μακεδονικό Αγώνα και πρόκριτος της Γευγελής, γεννημένος στην Βογδάντσα. Γεννήθηκε το 1869 στη Βογδάντσα. Οι πρόγονοί του κατάγονταν από το Κοστουρίνο της Στρώμνιτσας, αλλά κατέφυγαν στη Βογδάντσα λόγω αναταραχών με τους Τούρκους. Ο ίδιος μεγάλωσε και πήγε σχολείο στις Σέρρες (1872-1885) και κατόπιν μετακόμισε στη Γευγελή το 1888. Γρήγορα αποτέλεσε έναν από τους σημαντικότερους προκρίτους της πόλης. Ασκούσε το επάγγελμα του ζαχαροπλάστη (είχε καφενείο με μπιλιάρδο την κεντρική πλατεία), γεγονός που του έδωσε και το προσωνύμιο "Ζαχαροπλάστης". Με τη σύζυγό του, Μόσχου Μαρία του Αθανασίου απέκτησε τέσσερα παιδιά (Βασίλειος, Αναστασία, Βικτωρία που έζησαν στην Ελλάδα - Θεσσαλονίκη και Κορυφή Ημαθίας, και έναν γιο με το πιθανό όνομα Αντώνιος, του οποίου η τύχη αγνοείται μετά την μετοίκησή του στην Νότιο Αμερική στις αρχές του 20ου αιώνα).
Το 1898 όταν σημειώθηκαν μαζικές δολοφονίες προκρίτων και ιερέων με ελληνική συνείδηση από το Βουλγαρικό κομιτάτο στη Γευγελή και κατ επέκταση γενικότερα λόγω της εντεινόμενης βουλγαρικής δράσης στην περιοχή της Γευγελής, ο Δέλλιος Χρήστος αποφάσισε να ιδρύσει το 1902 τη Φιλόπτωχο Αδελφότητα. Η Φιλόπτωχος Αδελφότητα της Γευγελής οργανώθηκε στα πρότυπα της Φιλικής Εταιρείας και ενώ φαινομενικά εμφανίζονταν στις Οθωμανικές αρχές ως φιλανθρωπικό ίδρυμα, ωστόσο δρούσε κρυφά ως ένοπλος πυρήνας. Στην αδελφότητα μυήθηκαν μερικοί από τους πιο σημαντικούς και ικανούς Γευγελιώτες. Τα αρχικά στελέχη ήταν ο Αρβανίτης Αθανάσιος, ο Τσολάκης Γεώργιος, ο Χατζηζαφειρίου Χαρίσιος και ο Σιωνίδης Βασίλειος. Για να οργανώσει την ένοπλη ομάδα ο Δέλλιος Χρήστος φρόντισε να προμηθευτεί οπλισμό με ιδίους πόρους. Η πολιτοφυλακή αυτή, υπό την ηγεσία του Δέλλιου Χρήστου, έδρασε στην πόλη της Γευγελής και στα περίχωρα της.
Τη δεκαετία του 1920 ο Δέλλιος Χρήστος φαίνεται ότι ζούσε την Θεσσαλονίκη. Τότε, προσλήφθηκε από την ΕΖΘ ως φύλακας στις 27 Αυγούστου 1925 με απόφαση της Επιτροπείας της ΕΖΘ στις 19 Αυγούστου 1925. Την 1η Μαΐου 1926 θα έχει το βαθμό του φύλακα στην υπηρεσία Ασφάλειας της ΕΖΘ. Στη 1 Ιουλίου 1927 είχε τον τίτλο του Φύλακα Α΄. Στις 31 Δεκεμβρίου 1932 συνταξιοδοτήθηκε από την υπηρεσία.
Τα τελευταία χρόνια της ζωής του (απεβίωσε το 1957) τα έζησε στην Κορυφή Ημαθίας όπου καλλιεργούσε τα χωράφια που του παραχώρησε το Ελληνικό κράτος (τότε Βασίλειο της Ελλάδος) μετά την παρασημοφόρηση του στις 7 Μαΐου 1938. Το 1970 στο χωριό Κορυφή Ημαθίας στήθηκε προτομή του, φιλοτεχνημένη από τον καθηγητή Μηνόπουλο Αθανάσιο.

Ο Γρηγοριάδης Μιλτιάδης του Παναγιώτη γεννήθηκε στο Κότσαρι του Ευξείνου Πόντου στα 1866. Ήταν έγγαμος και δεν είχε στρατευθεί. Προσλήφθηκε στην ΕΖΘ στις 15 Οκτωβρίου 1925 με απόφαση της Επιτροπείας ΕΖΘ στις 12 Οκτωβρίου 1925 ως προϊστάμενος Σιδηροδρομικής Κίνησης ΕΖΘ. την 1η Μαΐου 1926 θα έχει το βαθμό του επιστάτη στην υπηρεσία Σιδηροδρομικής κινήσεως της ΕΖΘ. Την1η Ιουλίου 1927 προήχθη σε τμηματάρχη Β΄. Στις 29 Μαρτίου 1930 απεβίωσε στο Νταβός της Ελβετίας.

Ο Θωμάς Γκίκας του Αθανασίου γεννήθηκε το 1911 στη Βόρεια Ήπειρο, ήταν έγγαμος, απόφοιτος δημοτικού και ανέλαβε χρέη διαλογέα-σημειωτή στις 20 Ιουλίου 1946. Στις 13 Φεβρουαρίου 1950 η επιτροπή υγείας του ΙΚΑ έκρινε πως ήταν ικανός για εργασία, όμως στις 14 Αυγούστου 1952 απολύθηκε από την υπηρεσία. Επανήλθε στον οργανισμό στις 16 Δεκεμβρίου 1952 και τοποθετήθηκε στην υπηρεσία ασφαλείας, βέβαια στις 2 Αυγούστου 1953 απολύθηκε οριστικώς.