Σαμαράς Κωνσταντίνος του Αντωνίου
Ο Σαμαράς Κωνσταντίνος του Αντωνίου και της Δέσποινας, γεννήθηκε το 1913 στα Γανόχωρα της Ανατολικής Θράκης στην Τουρκία. Ήρθε στην Θεσσαλονίκη ως πρόσφυγας.
Είναι τελειόφοιτος δημοτικού, ολοκλήρωσε την στρατιωτική θητεία το 1949. Ήταν έγγαμος και πατέρας τριών παιδιών.
Ο Σαμαράς Νικόλαος γεννήθηκε το 1906 στο Νεοχώριο της Θράκης, από την Δέσποινα και τον Αντώνη.
Ο Σαμαρτζίδης Ευδόκιμος του Θεόδωρου και της Κυριακής, γεννήθηκε το 1922 στη Μικρά Ασία.
Είναι απόφοιτος ΣΤ τάξης δημοτικού και στρατιωτικής κλάσης του 1943. Ήταν έγγαμος.
Ο Σαράντης Μενέλαος του Σαράντη και της Ειρήνης γεννήθηκε το 1901 στην Κωνσταντινούπολη.
Ο Αργύριος Σαράφης του Δαμιανού και της Μαρίας γεννήθηκε το 1914 στα Λούπεδα Ανατολικής Θράκης και ήρθε στην Ελλάδα ως πρόσφυγας.
Ο Σαρίδης Ιωάννης του Μιχαήλ γεννήθηκε το 1870 στην Τζατάλτζα Κωνσταντινούπολης. Ήταν έγγαμος και δεν είχε στρατευθεί.
Στις 8 Μαρτίου 1934 απεβίωσε.
Ο Πολυχρόνης Σαραφίδης του Παναγιώτη γεννήθηκε στις Σαράντα Εκκλησίες το 1907. Είχε πτυχίο Δημόσιας Εμπορικής Σχολής Θεσσαλονίκης. Υπηρέτησε την στρατιωτική θητεία από 5 Μαΐου 1927 έως 5 Σεπτεμβρίου 1928.
Ο Σαρρής Παναγιώτης του Δημητρίου και της Άννας γεννήθηκε στην Σμύρνη το 1892 και ήρθε στην Θεσσαλονίκη πρόσφυγας.
Ο Σαρρίδης Παναγιώτης του Ιωάννη και της Περσεφόνης είχε γεννηθεί στην Κωνσταντινούπολη και ήρθε ως πρόσφυγας στη Θεσσαλονίκη.
Ο Εζρά Σαρφατί του Νισσίμ γεννήθηκε στην Αδριανούπολη το 1894. Ήταν έγγαμος με ένα τέκνο. Προσλήφθηκε ως ημερομίσθιος υπάλληλος ως σημειωτής εκφορτώσεων . Ανέλαβε μόνιμος υπάλληλος Σημειωτής με βαθμό λογιστής Β΄ στις 24 Αυγούστου 1929. Στις 26 Φεβρουαρίου 1932 προάχθηκε σε Σημειωτής με βαθμό Γραφέα Α΄. Στις 25 Φεβρουαρίου 1932 δέχθηκε έπαινο για τάξη και φιλεργία. Στις 25 Ιουλίου 1935 τοποθετήθηκε στην Αποθήκη 6 ως βοηθός. Στις 23 Μαρτίου 1936 τοποθετήθηκε ως Προϊστάμενος Εξωτερικής Υπηρεσίας. Την 1 Απριλίου 1938 τοποθετήθηκε στο Τμήμα Μεταφορών. Από 1 Δεκεμβρίου 1938 έλαβε προσαύξηση μισθού 5% επειδή συμπλήρωσε δεκαετία. Στις 26 Νοεμβρίου 1938 τοποθετήθηκε οργανικώς στο Τμήμα Αποθηκεύσεων. Στις 19 Μαΐου 1939 έλαβε επίδομα ευδοκίμου παραμονής στον ίδιο βαθμό. Στις 9 Ιουλίου 1941 έλαβε επίδομα ευδοκίμου παραμονής επί τριετία στον ίδιο βαθμό.
Στις 24 Απριλίου 1946 το Υπηρεσιακό Συμβούλιο της ΕΖΘ δεν γνωρίζει ακόμη την κατάληξη των οκτώ Ισραηλιτών υπαλλήλων του οργανισμού από τον Απρίλιο του 1943. Για αυτό να ζητήσει πληροφορίες από την Ισραηλιτική Κοινότητα με την ελπίδα ότι είναι σε θέση να παράσχει τα αναγκαία στοιχεία με βάση τα οποία να ληφθεί κάποια σχετική απόφαση. Τελικά, σύμφωνα με την απόφαση της 18 Σεπτεμβρίου 1946 της ΓΔΚΜ με την αιτιολογία πως απείχε των καθηκόντων του απολύεται από την ΕΖΘ σύμφωνα το άρθρο 25 και 29 του ΑΝ 962/1937 {αρ. πρωτ. 3322}. Αριθμός ΦΕΚ 112/22.11.1946. Εντωμεταξύ, ο ίδιος μάλλον χάθηκε μαζί με τους άλλους Ισραηλίτες της Θεσσαλονίκης στο ολοκαύτωμα.