Ο Μπουλιώτης Νικόλαος του Ιωάννη γεννήθηκε στη Χαλκιδική το 1894. Υπηρέτησε ως έφεδρος οπλίτης. Προσλήφθηκε στην ΕΖΘ στις 5 Νοεμβρίου 1925 ως φύλακας. Παραιτήθηκε στις 9 Μαρτίου 1926.
Ο Δημήτριος Μπουτώλας του Απόστολου γεννήθηκε το 1895 στη Λεπτοκαρυά Κατερίνης. Ήταν έγγαμος και είχε υπηρετήσει ως έφεδρος οπλίτης (κλάση του 1915.).
Ο Μπουφίδης Νέρων του Μιλτιάδη γεννήθηκε στον Βόλο στα 1884. Ήταν διπλωματούχος του Πανεπιστημίου Αθηνών και είχε υπηρετήσει ως έφεδρος υπαξιωματικός.
Στις 16 Ιουνίου 1927 προσλήφθηκε στην ΕΖΘ με απόφαση της Επιτροπείας ΕΖΘ στις 30 Μαρτίου 1927 ως Τμηματάρχης Β΄ Προϊστάμενος Εξωτερικής Υπηρεσίας. Στις 16 Ιουνίου 1927 ανέλαβε καθήκοντα Επιστασίας στις Προσωρινές Γενικές Αποθήκες. Στις 23 Αυγούστου 1927 ανέλαβε καθήκοντα επιστασίας στο Τμήμα Εκφορτώσεως. Στις 31 Οκτωβρίου 1927 παρέδωσε τα καθήκοντα των Προσωρινών γενικών Αποθηκών στον Επιστάτη Ελευθεριάδη. Την 1η Ιουλίου 1927 οι αποδοχές αυξήθηκαν . Από 21 Αυγούστου 1929 ο μισθός του αυξήθηκε λόγω οικογενειακών βαρών. Στις 16 Ιουνίου 1930 του αναγνωρίσθηκε τριετία. Στις 17 Ιουλίου 1930 προάχθηκε σε Τμηματάρχη Α΄. Την 1 Απριλίου 1932 ανέλαβε προσθέτως και τα καθήκοντα Προϊσταμένου Φορτοεκφορτώσεων Α/ων. Στις 9 Ιανουαρίου 1934 του εκφράστηκε η ευαρέσκεια της Επιτροπείας ΕΖΘ για τη συμβολή του στην κατάσβεσης της πυρκαγιάς σε παράπηγμα της Σερβικής Ζώνης. Την 1η Σεπτεμβρίου 1936 ανέλαβε τα καθήκοντα Τμηματάρχη στο Τμήμα Ελέγχου. Στις 30 Ιουνίου 1937 απεβίωσε.
Ο Ιωάννης Μπούκας ήταν λεμβούχος με δική του λέμβο. Προσλήφθηκε ως έκτακτος υπλάλληλος μαζί με τη λέμβο του στις 28 Νοεμβρίου 1930.
Ο Δημήτριος Μπούρδας του Αλέξανδρου γεννήθηκε το 1905 στον Ανθεμούντα Χαλκιδικής. Ήταν απόφοιτος δημοτικού. Ήταν έγγαμος και είχε υπηρετήσει ως έφεδρος υπαξιωματικός. Στις 23 Αυγούστου 1938 εργάστηκε για πρώτη φορά στον οργανισμό ως ημερομίσθιος βοηθός μηχανικού ψυγείων με βαθμό Γραφέα Α, μέχρι την απόλυση του -την 1η Ιούλη 1940- λόγω κωλύματος των νομίμων διαδικασιών. Μονιμοποιήθηκε ως τακτικός υπάλληλος την 1η Νοεμβρίου 1940 ως βοηθός μηχανικός ψυγείων με βαθμό Γραμματέα Β. Στις 7 Μάη 1941 επέστρεψε από το μέτωπο στο οποίο υπηρετούσε από την 1η Νοεμβρίου 1940. Στις 19 Μαΐου 1941 εγκρίθηκε η πρόσληψή του ως μηχανοδηγού με βαθμό γραμματέα Β. Μετά τον πόλεμο, στις 22 Νοεμβρίου 1945, προήχθη σε Γραμματέα Α και στις 24 Νοεμβρίου 1950 έλαβε αύξηση. Στις 17 Μαρτίου 1952 αποσπάστηκε για τη συντήρηση και επίβλεψη των λειτουργούντων μηχανημάτων κλαρκ.
Ο Μάρκος Μπούρος του Γεωργίου γεννήθηκε το 1912 στη Θεσσαλονίκη. Ήταν Πολιτικός Μηχανικός και έλαβε πτυχίο το 1939. Ήταν μέλος του Τεχνικού Επαγγελματικού Επιμελητηρίου. Στις 30 Αυγούστου 1939, μάλλον αμέσως μετά την αποφοίτησή του ανέλαβε εργασία στην ΕΖΘ ως έκτακτος πολιτικός μηχανικός και Προϊστάμενος Συνεργείου Συντήρησης Γραμμών ΕΖΘ. Μέχρι τη δεύτερη πρόσληψή του στην ΕΖΘ ήταν ελεύθερος επαγγελματίας ως εργολάβος Δημοσίων έργων Δ΄τάξης για οικοδομικά έργα. Μάλιστα σε συνεργασία με τον εργολάβο Κωνσταντινίδη Κωνσταντίνο είχαν καταθέσει στις 26 Ιουνίου 1947 πρόταση για την ανάληψη της εργολαβίας κατασκευής της Αποθήκης 9. Κατά τα έτη 1956-1959 ανέλαβε την εργασία κατασκευής φυλακίων ακροχυλίων κυματόθραυστου ΕΖΛΘ ώς εργολάβος. Ωστόσο, δεν μειοδότησαν. Σύντομα, στις 29 Ιουλίου 1947 προσλήφθηκε στην ΕΖΘ ως προϊστάμενος της τεχνικής υπηρεσίας της ΕΖΘ. Κατά τη διάρκεια της θητείας του στον οργανισμό επέβλεψε πολλά έργα. Στις 30 Σεπτεμβρίου 1953 απολύθηκε.
Ο Μπούτογλου Θωμάς προσλήφθηκε πριν το 1929 και μονιμοποιήθηκε στις 29 Απριλίου 1929 ως Τεχνίτης Συντηρητής σιδηροδρομικών γραμμών στην Τεχνική Υπηρεσία ΕΖΘ.
Ο Θεόδωρος Μπρίκας του Χριστοδούλου γεννήθηκε στην Μακρυρράχη Βόλου στα 1893. Ήταν έγγαμος με δύο παιδιά. Είχε ολοκληρώσει το Σχολαρχείο. Ανήκε στην στρατιωτική κλάση 1913 και είχε υπηρετήσει ως έφεδρος οπλίτης. Την 1η Ιουλίου 1927 προσλήφθηκε στην ΕΖΘ ως κλητήρας Α΄ με απόφαση της Επιτροπείας ΕΖΘ στις 6 Ιουλίου 1927. Στις 21 Αυγούστου 1929 αυξήθηκε ο μισθός λόγω οικογενειακών βαρών. Την 1 Ιουλίου 1930 ο μισθός αυξήθηκε λόγω οικογενειακών βαρών. Την 1 Νοεμβρίου 1930 ο μισθός αυξήθηκε λόγω οικογενειακών βαρών. Από 1 Δεκεμβρίου 1937 χορηγήθηκε με προσαύξηση 5% για συμπλήρωση δεκαετίας στην υπηρεσία. Στις 6 Μαΐου 1939 τοποθετήθηκε στο Διοικητικό Τμήμα. Στις 19 Μαΐου 1939 έλαβε επίδομα ευδοκίμου παραμονής στον ίδιο βαθμό. Στις 11 Νοεμβρίου 1944 φαίνεται ότι είναι αποσπασμένος στην υπηρεσία Διεθνούς Ερυθρού Σταυρού Θεσσαλονίκης. Την 1η Ιουλίου 1945 παρουσιάστηκε από απόσπαση και τοποθετήθηκε μάλλον στο Τμήμα Φορτοεκφόρτωσης. Στις 25 Νοεμβρίου 1950 έλαβε 20% προσαύξηση επί του μισθού λόγω λόγω ευδόκιμου παραμονής πέρα από 8 χρόνια στον ίδιο βαθμό. Στις 9 Μαρτίου 1953 τοποθετήθηκε στο Τμήμα Διοικητικό. Στις 19 Ιουλίου 1954 τοποθετήθηκε στο Τμήμα Τιμολογίων και Διαχείρισης Κομιστικής της Διεύθυνσης ΕΖ της ΕΖΛΘ. Στις 12 Ιουλίου 1957 εντάχθηκε στην οργανική θέση
Ο Αναστάσιος Μπραχάλης του Αριστείδη ήταν διαπρεπής δικηγόρος και διακεκριμένος πολίτης της Θεσσαλονίκης. Γεννήθηκε το 1874 στην Αθήνα και ήταν έγγαμος. Συμμετείχε στο ΔΣ του Δικηγορικού Συλλόγου Θεσσαλονίκης από την ίδρυσή του το 1914.
Συμμετείχε στο ΔΣ της ΧΑΝΘ, σε διάφορες συσκέψεις, όπως π.χ. για την πορεία του πανεπιστημίου, σε επιτροπές για εορτές της πόλης, στο ΔΣ του ορφανοτροφείου της πόλης Μέλισσα, αλλά και αναλάμβανε δίκες με ευρύτερο κοινωνικό ενδιαφέρον.
Μετά το θάνατο του πρώτου νομικού συμβούλου της ΕΖΘ Φλασκάκη, ο Αναστάσιος Μπραχάλης θα αναλάβει τη θέση του τον Δεκέμβριο του 1924. Συγκεκριμένα, ο πρόεδρος της ΕΖΘ θα απευθυνθεί για πρώτη φορά σε αυτόν σχετικά με το ζήτημα χρηματισμού του εργολάβου κατασκευής του περιτειχίσματος από ξυλεμπόρους με κατάστημα εντός της Ζώνης για να καθυστερήσει την ανέγερσή του μπροστά από αυτά. Ο Μπραχάλης θα χαρακτηρίσει την πράξη του ποινικά κολάσιμη, αλλά η Επιτροπεία δεν θα δώσει συνέχεια επιτυγχάνοντας την επιστροφή των χρημάτων. Για το ζήτημα των απαλλοτριώσεων προσλαμβάνονται από την Επιτροπεία δύο δικηγόροι, ο Μπραχάλης και ακόμη ένας ο Στράτσας. Τον Απρίλιο του 1925, ο Μπραχάλης θα υποβάλει σχέδιο διατάγματος που κανονίζει τον τρόπο αποζημίωσης των εκτοπιζομένων από την Ζώνη βιομηχανικών εγκαταστάσεων. Με βάση αυτό η κυβέρνηση θα εκδώσει το σχετικό νομοθετικό διάταγμα. Θα γνωματεύει για πολλά ζητήματα, όπως π.χ. για την εκφόρτωση ή για το ζήτημα της τακτοποίησης του συστήματος των πληρωμών των εργατικών προς τους αχθοφόρους της Κομιστικής τον Δεκέμβριο του 1926. Στις 16 Απριλίου 1926 αποφασίζεται ότι από το νέο οικονομικό έτος 1926/1927 η θέση των δύο νομικών συμβούλων θα περιληφθεί στο έμμισθο προσωπικό της Ζώνης. Πράγματι, ο Μπραχάλης από 1 Ιανουαρίου 1925 θα έχει σταθερή ανάθεση λαμβάνοντας 2.500 δρχ. το μήνα και κατ’ αποκοπή αμοιβή.
Η Επιτροπεία συχνά παραπέμπει τα ζητήματα που ανακύπτουν στους δικηγόρους της Ζώνης. Όταν τον Ιούνιο του 1925, η διοίκηση της ΠΑΕΓΑ θα έρθει σε σύγκρουση με την Επιτροπεία της ΕΖΘ, καθώς θα απορρίψει το σχέδιο σύμβασης που της έστειλε η ΕΖΘ για τους όρους κατασκευής και λειτουργίας της αποθήκης εντός της Ζώνης, οι δικηγόροι θα προτείνουν αυστηρή στάση, εν ανάγκη στην ακύρωση του προσυμφώνου εφόσον έχει παρέλθει η ταχθείσα ημερομηνία. Όταν πάλι τον Νοέμβριο του 1925 η Επιτροπεία θα βρίσκει αστήρικτα τα παράπονα και αιτήματα των εργολάβων της κομιστικής υπηρεσίας για αναθεώρηση των τιμών, θα ρωτηθούν οι νομικοί σύμβουλοι. Συγκεκριμένα, σε συνεργασία με τον Διευθυντής της ΕΖΘ Διονύσιο Βάλσαμο θα μελετήσουν τα μέτρα που θα ήταν δυνατόν να ληφθούν προς διευκόλυνση της Κομιστικής υπηρεσίας. Τον Ιούνιο του 1926, μαζί με τον Π. Στράγγα θα υποστηρίξουν νομικά την άποψη της Επιτροπείας χωρίς να επιτευχθεί συνεννόηση όταν κατά τη διαμάχη των εταίρων της εργολαβικής εταιρίας της κομιστικής υπηρεσίας Λεφάκη, Αλμυράντη και Ρούση οι δύο πρώτοι θα επιχειρήσουν να εξοβελίσουν το δεύτερο. Τότε, οι δικηγόροι της εργολαβίας θα στηρίζουν το δίκαιο και νόμιμο της αξιώσεως των πελατών τους Λεφάκη και Αλμυράντη περί αποπομπής του Ρούση ως διαχειριστή της Κομιστικής υπηρεσίας, ενώ η Επιτροπεία θα στηρίξει τον Ρούση. Συγκεκριμένα, σύμφωνα με τους νομικούς της ζώνης οι εταίροι της Εταιρίας Αλμυράντη, Λεφάκη και Ρούση Α. Αλμυράντης και Επ. Λεφάκης κωλύονται εκ του καταστατικού της εταιρίας και εκ του νόμου να αποπέμψουν από τη διαχείριση της κομιστικής υπηρεσίας τον Ρούση και την αντικατάστασή του με άλλο πρόσωπο. Η ΕΖΘ υποχρεούται να αναγνωρίσει τον Ρούση ως διαχειριστή της Κομιστικής Υπηρεσίας συναλλασσόμενη με αυτόν υπό την ανωτέρω ιδιότητά του. Πράγματι, η Επιτροπεία αποφασίζει να ενεργήσει με βάση τις γνωμοδοτήσεις των νομικών ερχόμενη σε ρήξη με τους δύο εταίρους. Όταν λοιπόν εργολάβοι της κομιστικής υπηρεσίας θα ζητούν επανειλημμένως την καταβολή σε αυτούς των κομιστικών δικαιωμάτων αλλά δεν θα τους δοθούν με βάση την απόφαση της νομικής υπηρεσίας. Στο ζήτημα θα παρέμβει και η Γενική Διοίκηση.
Οι δύο νομικοί σύμβουλοι πάλι θα αναλάβουν κεντρικό ρόλο με τις γνωματεύσεις τους κατά την αντιπαράθεση της Επιτροπείας της ΕΖΘ με το Ναυτικό Επιμελητήριο και τους ναυτικούς πράκτορες τον Δεκέμβριο του 1926. Συγκεκριμένα, η Επιτροπεία θα διεκδικήσει να αναλάβει η ίδια το δικαίωμα της εκφόρτωσης εμπορευμάτων από τα ατμόπλοια δια θαλάσσης με φορτηγίδες, ενώ οι πράκτορες επιθυμούν να διατηρήσουν οι ίδιοι την εποτπεία αυτής της εργασίας. Οι δικηγόροι σε κοινή σύσκεψη θα αναλάβουν με νομικά επιχειρήματα να πείσουν για το δίκαιο της κάθε πλευράς. Συγκεκριμένα, Ο νομικός σύμβουλος της ΕΖΘ υποστήριξε ότι εφ’ όσον ο νόμος καθορίζει ρητώς το δικαίωμα της Ζώνης περί ανάληψης των φορτοεκφορτώσεων δεν θα υπήρχε θέμα προς συζήτηση. Ωστόσο, θα ζητήσουν και την υποστήριξη του Υπουργείου με υπόμνημα.
Στις 31 Ιανουαρίου 1942 αποχώρησε από την υπηρεσία και η Επιτροπεία εξέφρασε σε αυτόν τις ευχαριστίες της ΕΖΘ «δια τας επί σειράν ετών παραχθείσας υπηρεσίας αυτού».