Ο Δημήτριος Βαλαλάς (Καστοριά, 1920 - Θεσσαλονίκη, 13 Νοεμβρίου 2015) ήταν Έλληνας πανεπιστημιακός καθηγητής και βουλευτής. Ήταν παντρεμένος με την ομότιμη καθηγήτρια της Φιλοσοφικής Σχολής του ΑΠΘ Τερέζα-Αθηνά Πετζοπούλου, κόρη του στρατιωτικού Θωμά Πετζόπουλου, και απέκτησαν έναν γιο, το Θωμά, και μία κόρη, την Αγνή Ήταν καθηγητής Εδαφομηχανικής στο Τμήμα Πολιτικών Μηχανικών της Πολυτεχνικής Σχολής του ΑΠΘ. Επιμελήθηκε πολλά τεχνικά έργα, ανάμεσα στα οποία και την Κρεμαστή Γέφυρα του Μπορντό. Μετά την αποφοίτησή του από το Γυμνάσιο της γενέτειράς του, εγκαταστάθηκε στη Γαλλία. Πριν ξεκινήσει την πανεπιστημιακή του καριέρα, εργάστηκε ως πολιτικός μηχανικός στην αλλοδαπή, έχοντας σπουδάσει στο Πανεπιστήμιο της Σορβόνης. Το 1965 εκλέχθηκε καθηγητής της Πολυτεχνικής Σχολής του ΑΠΘ, όπου δίδαξε επί 22 χρόνια. Δημιούργησε το Εργαστήριο Εδαφομηχανικής και Θεμελιώσεων του Τμήματος Πολιτικών Μηχανικών.Την περίοδο 1974-75 ήταν κοσμήτορας της Πολυτεχνικής Σχολής. Επίσης ήταν πρόεδρος του Οργανισμού Λιμένα Θεσσαλονίκης από το 1975 ως το 1978. Θείος του ήταν ο πρώην βουλευτής και υπουργός, Ιωάννης Βαλαλάς. Έγινε βουλευτής Επικρατείας με τη Νέα Δημοκρατία στις 6 Ιανουαρίου 1981, αντικαθιστώντας τον Γεώργιο Κοντογιώργη. Απεβίωσε τον Νοέμβριο του 2015 και η εξόδιος ακολουθία εψάλη στις 14 Νοεμβρίου στη Μητρόπολη Καστοριάς. Στις 15 Ιανουαρίου 1975 ανέλαβε πρόεδρος ΔΣ του ΟΛΘ αποχώρησε στις 17 Οκτωβρίου 1977.
Ο Διάπης Ιωάννης του Γεωργίου γεννήθηκε το 1889 στο Γεροπλάτανο Ηπείρου. Ήταν έγγαμος και είχε ολοκληρώσει το σχολαρχείο. Προσλήφθηκε στις 7 Μαρτίου 1939 ως φύλακας Β'.
Ο Απόστολος Αηδονάς του Γεωργίου (Θεσσαλονίκη, 1918 - 10 Αυγούστου 2009) ήταν Έλληνας δικηγόρος και βουλευτής Θεσσαλονίκης επί δεκαετίες. Συμμετείχε στο διοικητικό συμβούλιο ΕΖΛΘ και είχε εκλεχθεί Γενικός Επιθεωρητής της ΔΕΘ και Γενικός Διευθυντής του Οργανισμού Ελευθέρας Ζώνης και Λιμένος Θεσσαλονίκης και Γενικός Διευθυντής Δημόσιων έργων Βορείου Ελλάδος.
Για την αντιστασιακή και πολεμική του δράση τιμήθηκε με τον Πολεμικό Σταυρό Γ΄ Τάξεως και με το Μετάλλιο Εξαίρετων Πράξεων.
Καταγόταν από την Επανομή Θεσσαλονίκης και σπούδασε νομικά στο Πανεπιστήμιο της Αθήνας. Εργάστηκε ως αυτοκινητιστής και ως δικηγόρος. Κατά τον Πόλεμο του 1940 πολέμησε στο ελληνοαλβανικό Μέτωπο και πήρε μέρος σε πολλές μάχες. Επίσης, ανέπτυξε αντιστασιακή δράση, ιδρύοντας τις οργανώσεις "Ιερός Λόχος", "Πατριωτικό Ελληνικό Κομιτάτο" και "Φιλική Εταιρεία". Εκλέχθηκε βουλευτής Θεσσαλονίκης για πρώτη φορά το 1951 με τον Ελληνικό Συναγερμό, αργότερα όμως διαγράφηκε από τον Παπάγο. To 1953 πήρε μέρος στην επαναληπτική εκλογή για μία έδρα, την οποία κέρδισε η Ελένη Σκούρα (ο Αηδονάς ήρθε 4ος). Έπειτα εντάχθηκε στην ΕΡΕ και στις εκλογές του 1956 , του 1958 (πρώην Δήμου Θεσσ.) και του 1961 εξελέγη βουλευτής Θεσσαλονίκης. Για τελευταία φορά εξελέγη βουλευτής Υπολοίπου Θεσσαλονίκης στις εκλογές του 1974 με 11.672 σταυρούς προτίμησης. Το 1957, με δική του εισήγηση ιδρύθηκε ο ΟΑΣΘ. Ασχολήθηκε και με την Τοπική Αυτοδιοίκηση, υπηρετώντας ως δημοτικός σύμβουλος στο Δήμο Θεσσαλονίκης. Έπειτα από τη Μεταπολίτευση, συνέβαλε στην επέκταση των δρομολογίων για τα αστικά λεωφορεία, φτάνοντας ως την Επανομή. Με τη σύζυγό του, Σοφία Δημητριάδου, απέκτησαν μία κόρη, τη Νέλλη, οικονομολόγο, εκπαιδευτικό και επί μακρόν δημοτική σύμβουλο Θεσσαλονίκης και έναν γιο, το δικηγόρο Γιώργο, μέλος του Δ.Σ. του ΔΣΘ. Απεβίωσε το 2009 και η ταφή του έγινε στην Επανομή.
Στις 13 Ιανουαρίου 1954, το ΔΣ ΕΖΛΘ έφερε ως πρόταση τους Νικόλαο Σταυρόπουλο, και τον Απόστολο Αηδονά. Ο πρώτος ήταν πρώην Διευθυντή της Οθωμανικής Τράπεζας, είχε αναπτύξει έντονη κοινωνική δράση και εκείνη την περίοδο ήταν εκκαθαριστής της Τράπεζας Χίου. Τα προσόντα του θεωρούνται γνωστά και ο ίδιος "φλέγεται από την επιθυμίαν του υπηρετείν." Βέβαια, όπως σημειώνεται από τον πρόεδρο Αντωνιάδη στο ΔΣ, δεν διαθέτει λιμενικές γνώσεις, ενώ πιθανόν η αποζημίωση να φανεί μικρή στον Σταυρόπουλο. Ο δεύτερος ήταν τότε τέως βουλευτής Θεσσαλονίκης και είχε ήδη διατελέσει επιθεωρητής της ΔΕΘ. Ο Αντωνιάδης αναφέρει πως τον γνωρίζει προσωπικά: "είναι νέος με ηθικά προσόντα και τιμιότητα". Ο πρόεδρος του εξέθεσε το ζήτημα του μισθού και του όγκου των εργασιών σε ένα τόσο μεγάλο οργανισμό. Ο Αηδονάς απάντησε ότι φιλοδοξεί να "να ειργασθή ως θεσσαλονικεύς και να υπηρετήση τον Λιμένα του τόπου του. Αναγνωρίζει ότι ο αγών θα είναι τραχύς και ετόνισεν ότι θα αφιερώσει και θα καταβάλη μάλιστα όλας του τας ικανότητας εάν ετιμάτο με το αξίωμα του γενικού Διευθυντού". Ο πρόεδρος ζήτησε την άποψη και του Υπουργού Δημοσίων ¨Εργων και του Γενικού Διοικητή Βορείου Ελλάδας. Αυτοί αρνήθηκαν να επέμβουν στο θέμα για να υπάρχει αποκλειστική ευθύνη του ΔΣ. Συγκεκριμένα, προσπάθησε να εκμαιεύσει κάποια γνώμη, αλλά δεν τα κατάφερε. Ωστόσο, τείνει να πιστεύει πως θα έβλεπαν ευμενώς την εκλογή του Αηδονά. Επίσης, ο Σταυρόπουλος κατοικεί στην Αθήνα. Οι Πετρίδης, κύρτσης και Λευκόπουλος πρότειναν αναβολή της συζήτησης του θέματος, αλλά η πρόταση δεν εγκρίθηκε και τελικά υπερψηφίστηκε ο Απόστολος Αηδονάς. Ο Αηδονάς Απόστολος στις 19 Φεβρουαρίου 1954 ορκίστηκε Γενικός Διευθυντής της Ελευθέρας Ζώνης και Λιμένα Θεσσαλονίκης. Με αυτήν την ιδιότητα παρίστατο στο διοικητικό συμβούλιο της ΕΖΛΘ παρουσιάζοντας διάφορα θέματα σχετικά με τη λειτουργία του οργανισμού. κατά την πρώτη του παρουσία στο ΔΣ την 19η Φεβρουαρίου 1954 ο πρόεδρος Σταύρος Αντωνιάδης τον παρουσιάζει λέγοντας.
"Αξιότιμοι κ.κ. Σύμβουλοι, εκφράζω την χαρά μου δια την ολοκλήρωσιν της Διοικήσεως του Οργανισμού ήτις συντελείται ήδη δια της αναλήψεως των καθηκόντων υπό του Γενικού Διευθυντού. προ ολίγον ενεργών εξ ονόματος του ΔΣ ώρκισα τον κ. Αηδόναν ενώπιον του Γενικού Γραμματέως ΓΔΒ Ελάδος αναπληρούντος τον κ. Υπουργόν γενικόν Διοικητήν, θέλω δε καταθέση το πρακτικόν της ορκωμοσίας. Όταν προεκρίνοτε κκ Σύμβουλοι τον κ. Αηδόναν δια την θέσιν του Γενικού Διευθυντού είχετε ατενίσει εν τω προσώπω του τον άνθρωπος εκείνον όστις συγκεντρώνει ικανά προσόντα ώστε να αξιοποιήση τον θεσμόν. Σας διαβεβαιώ δια μίαν εισέτι φοράν ότι ο θεσμός ούτος θα αξιοποιηθή δια του κ. Αηδόνά.
Κύριε Γενικέ, Εντός λίγον θα έχητε όλην την Νομοθεσία, την σχέσιν έχουσαν με την συγχώνευσιν των δύο οργανισμών. Σκοπός της Κυβερνήσεως, κατά την συγχώνευση ήτο ν' αξιοποιήση τον Λιμένα Θεσσαλονίκς και ν' αναβιβάση τούτον εις περιωπήν εν τη λεκάνη της Μεσογείου, ώστε να ανταποκριθή εις την εκπλήρωσιν της υψηλής αποστολής του. Αναλαμβάνοντας υμείς το τιμητικόν αυτό αξίωμα το πρώτον του πρώτου οργανισμού Θεσσαλονίκης, έχω λόγους να πιστεύω ότι θα θελήσητε να συνδέσητε το όνομά σας με μίαν φωτεινήν ακμήν του Οργανισμού. Εν τη εκτελέσει των καθηκόντων θα συναντήσητε περιπετειώδεις φάσεις. Ίσως να δοκιμάσητε και πικρίας τινάς . πάντα ταύτα όμως δέον να αντιπαρέλθητε δια ν' ανταποκριθήτε εις τας προσδοκίας, τόσον το ΔΣ όσον και της Κυβερνήσεως. Εξ ονόματος όλων των κκ Συμβούλων των οποίων θα θα έχητε πάντοτε αμέριστον την συμπαράστασιν, επαναλαμβάνω τα θερμά συγχαρητήρια και εύχομαι ευόδωσιν όλων των προσπαθειών σας".
Απαντώντας ο Αηδονάς λέει:
"κύριε πρόεδρε, δια τους τόσον καλούς λόγους με τους οποίους με παρουσιάσατε εις το αξιότιμον ΔΣ θερμώς σας ευχαριστώ. Αναλαμβάνω από σήμερον τα καθήκοντά μου ως Γενικού Διευθυντού του ΕΖΛΘ υπόσχομαι να θέσω εις την διάθεσιν του Οργανισμού όλο μου το είναι με αντικειμενικόν σκοπόν την εξυπηρέτησιν της κοινής αποστολής δια να φανώ αντάξιος της προσδοκίας τόσον του ΔΣ όσον και της Κυβερνήσεως."
Το Νοέμβριο του 1954, η εκλογή του Α. Αηδονά θα θεωρηθεί επιτυχής από το ΔΣ και η συνδρομή του στο έργο της Διοίκησης αξιόλογη και η συνεργασία με το ΔΣ θα χαρακτηριστεί αρμονική.