Ο Λιμενεργάτης προσλήφθηκε το 1974 και εντάχθηκε στη λίστα των επίκουρων λιμενεργατών και ,πιο συγκριμένα, στην ομάδα κομιστικών υπηρεσιών του ΟΛΘ. Το 1984 κατατάσσεται στη λίστα των τακτικών λιμενεργατών, όπου και παραμένει στην ίδια ομάδα. Διαγράφεται από τα μητρώα των λιμενεργατών μία μέρα μετά τον θάνατό του, δηλαδή στις 28 Μάϊου του 1987
Ο Αγγέλογλου Δημήτριος κατατάχθηκε στον οργανισμό στην κατηγορία των επίκουρων λιμενεργατών στις 11 Απριλίου του 1974. Στις 23 Φεβρουαρίου του 1983 κατατάσσεται στην λίστα των τακτικών λιμενεργατών και στο σωματείο Κύτους. Διαγράφτηκε από τα μητρώα του οργανισμού στις 19 Μαΐου, ύστερα από αίτηση του.
Ο Ιωάννης Αγαθαγγέλου του Νικολάου γεννήθηκε το 1921 στην Θεσσαλονίκη. Ήταν πτυχιούχος Νομικής Σχολής. Την 1 Ιουλίου 1951 προσλήφθηκε με σύσταση του μηχανικού Μάρκου Μπούρου στην Τεχνική Υπηρεσία ΕΖΘ ως Τεχνικός Βοηθός. Στις 30 Σεπτεμβρίου 1953 απολύθηκε. Το υπουργείο Οικονομικών θα καταργήσει την πίστωση στις θέσεις των τριών εκτάκτων τεχνικών υπαλλήλων της Τεχνικής Υπηρεσίας ΕΖΘ και η σύμβαση εργασίας των υπαλλήλων της τεχνικής υπηρεσίας ΕΖΘ Αγαθαγγέλου Ιωάννη, Μαστραντώνη Αντώνιο και Μπούρου Μάρκου θα διακοπεί. Η Διεύθυνση της ΕΖΘ θα διαμαρτυρηθεί χωρίς όμως ανταπόκριση με αποτέλεσμα η Τεχνική Υπηρεσία της ΕΖΘ να πάψει να υφίσταται.
Ο Σάββας Αβραμίδης του Γεωργίου και της Σοφίας ήταν λιμενεργάτης στο λιμάνι της Θεσσαλονίκης. Γεννήθηκε το 1930 στο Καπνόφυτο της Σιντίκης Σερρών. Υπ[ηρέτησε τη θητεία του από το 1953 έως το 1954. Ο πατέρας του "ερφονεύθη υπό Κομμουνιστοσυμμορίτες". Προσλήφθηκε ως έκτακτος λιμενεργάτης στις 1 Δεκεμβρίου 1960 και μόνιμος εργάτης στις 13 Ιουνίου 1966. Διαγράφτηκε στις 26 Ιουλίου του 1986, την επόμενη μέρα του θανάτου του.
Ο λιμενεργάτης προσλήφθηκε ως επίκουρος λιμενεργάτης το 1963 ως φορτοεκφορτωτής. Το 1972 διαγράφτηκε από τα μητρώα του οργανισμού, εξαιτίας μεγάλης αδικαιολόγητης απουσίας.
Ο Βασίλειος Αβραμίδης του Ιωάννη και της Μαρίας ήταν λιμενεργάτης στο λιμάνι της Θεσσαλονίκης. Γεννήθηκε το 1921 στην Κωνσταντινούπολη και ήρθε στην Ελλάδα το 1922 ως πρόσφυγας. Κατά τη διάρκεια της Κατοχής είχε οργανωθεί στο ΕΑΜ. Μετά τη συμφωνία της Βάρκιζας συνέχισε να είναι στρατευμένος στην ΕΔΑ. Ήταν έγγαμος με την Φωτεινή Δάλλα. Ο λιμενεργάτης προσλήφθηκε ως επίκουρος λιμενεργάτης το 1950 και εργάστηκε ως το 1959. Το 1965 μονιμοποιήθηκε, αλλά στις 10 Αυγούστου 1966 διαγράφηκε από τη λίστα των εκτάκτων λιμενεργατών της ΕΡΦΛΘ γιατί δεν συγκέντρωνε τα προσόντα καθώς είχε αρνητικό πιστοποιητικό κοινωνικών φρονημάτων, ενώ είχε αντιμετωπίσει και εξορίες. Παράλληλα εργαζόταν ως υποδηματεργάτης, ενώ παλιότερα εργαζόταν ως οικοδόμος. Ωστόσο, το 1967 επανεγράφη στη λίστα των εκτάκτων λιμενεργατών και συνέχισε να εργάζεται. Ύστερα από αρκετές αιτήσεις για τη μονιμοποίησή του (1970, 1971 και 1972), το 1974 μεταφέρεται στη λίστα των τακτικών λιμενεργατών, καθώς υπέγραψε δήλωση καταδίκης του κομμουνισμού και θεωρήθηκε εθνικόφρων. Ωστόσο, ο ίδιος μέχρι το θάνατό του θεωρούσε τον εαυτό του ενταγμένο στην αριστερά.
Συνταξιοδοτήθηκε στις 17 Δεκεμβρίου 1981.
Ο λιμενεργάτης προσλήφθηκε το 1966 ως μόνιμος εργάτης. Εντάσσεται στη λίστα των τακτικών λιμενεργατών το 1971. Μετακινήθηκε 3 φορές σε διαφορετικές ομάδες- σωματεία από το 1971 έως το 1985. Διαγράφεται, κατόπιν αίτησης του από τον οργανισμό το 1996
Ο Άββοττ Γεώργιος του Ιουλίου ήταν ναυτικός πράκτορας και μέλος του διοικητικού συμβουλίου ναυτικών πρακτόρων. Διετέλεσε μέλος της Επιτροπείας ΕΖΘ, ΛΤΘ και του Διοικητικού Συμβουλίου της ΕΖΛΘ.
Ο Γεώργιος Άββοττ ήταν γόνος οικογενείας με μεγάλη παρουσία στη Θεσσαλονίκη από τα τέλη του 18ου αιώνα. Η Εταιρία Άββοττ και Κοσμόπουλος ήταν Γραφείο ασφαλιστικών και ναυτιλιακών υποθέσεων. Ιδρύθηκε το το 1928 και πρακτόρευε την ναυτιλιακή εταιρεία «Θεσσαλική» (1924). Η επιχείρηση τους ενεγράφη το 1928 στο Ναυτικό Επιμελητήριο και ήταν μακροβιότατη. Στεγαζόταν στο Μέγαρο Άββοττ, στην οδό Μεγάλου Αλεξάνδρου 1. Ο οίκος Άββοττ Υιοί, δηλαδή ο Γεώργιος και Έδμονδος υιοί του Ιουλίου Άββοττ, εμφανίζεται ως ιδιαίτερο γραφείο το 1938. Το 1959 το Γραφείο Άββοτ πρακτόρευε την Ηπειρωτική Ατμοπλοΐα. Ο πατέρας Ιούλιος Άββοττ είχε εκλεγεί δημοτικός σύμβουλος με την παράταξη του Νικόλαου Μάνου το 1934. Το 1936 εξελέγη βουλευτής Θεσσαλονίκης, ενώ ήταν παντρεμένος με τη Μαρία Ξανθίδου.
Ο Γεώργιος Άββοττ διαδέχθηκε τον Δημήτριο Φρυδά στη θέση του προέδρου του Συλλόγου Ναυτικών Πρακτόρων στην εκλογική γενική συνέλευση της 24ης Ιανουαρίου 1962. Στη συγκεκριμένη συνέλευση το κύριο ζήτημα ήταν τα έργα που πραγματοποιούνταν ή σχεδιάζονταν να πραγματοποιηθούν στο λιμάνι. Επικρατούσε πνεύμα αισιοδοξίας, λόγω της διαβλεπόμενης αύξησης της λιμενικής κίνησης. Η αναπροσαρμογή των πρακτορειακών δικαιωμάτων και η διακίνηση του σίτου συγκέντρωσης ήταν τα κύρια ζητήματα που απασχόλησαν την εκλογική συνέλευση της 21ης Ιανουαρίου 1964. Ο πρόεδρος του Συλλόγου Γ. Άββοττ πέθανε δύο μήνες πριν από τη λήξη της θητείας του και επανεξελέγη ο Δημήτριος Φρυδάς, ο οποίος άσκησε τα καθήκοντα του μέχρι το θάνατο του. Βασικό αίτημα του Συλλόγου ήταν η απόκτηση από τον λιμένα φορτηγίδων και άλλων μηχανημάτων.
Ο Γεώργιος Άββοττ απεβίωσε στις 24 Νοεμβρίου 1963, ενώ ήταν εν ενεργεία πρόεδρος του Συλλόγου Ναυτικών Πρακτόρων. Ο Εδμόνδος Άββοττ απεβίωσε στις 24 Σεπτεμβρίου 1966.
Ο Άββοττ Γεώργιος συμμετείχε στο πρώτο διοικητικό συμβούλιο της ΕΖΛΘ στις 5 Δεκεμβρίου 1953 και σύμφωνα με το άρθρο 3 §6 του Ν.Δ.2551/1953 και την κλήρωση που διεξάχθηκε, η θητεία του ορίστηκε σε διάρκεια τριών ετών. Εκλέχθηκε τακτικό μέλος της Εκτελεστικής Επιτροπής. Συμμετείχε στο δεύτερο διοικητικό συμβούλιο της ΕΖΛΘ στις 10 Δεκεμβρίου 1954. Εκλέχθηκε αναπληρωματικό μέλος της Εκτελεστικής Επιτροπής. Συμμετείχε στην τρίτη περίοδο του διοικητικού συμβουλίου της ΕΖΛΘ στις 13 Ιανουαρίου 1956, Εκλέχθηκε αναπληρωματικό μέλος στην εκτελεστική επιτροπή ΕΖΛΘ. Ο Τζαμτζής Ευθύμιος διαδέχθηκε τον Άββοτ από 21 Δεκεμβρίου 1956.