Η Ανδρεάδου Δέσποινα του Ιωάννη και της Χρυσούλας γεννήθηκε το 1949 στην Δράμα. Αποφοίτησε από την σχολή Γραμματέων το 1969 και το 1970 προσλήφθηκε στην ΕΖΛΘ ως εργάτρια στην Υπηρεσία Ασφαλείας. Στις 15 Νοεμβρίου του 1970 διαγράφηκε από την Υπηρεσία λόγω λήξης της σύμβασης της.
Ο Ισαάκ Αμποάβ του Μωυσή ανήκε στην μεσοπολεμική ισραηλιτική κοινότητα της Θεσσαλονίκης και χάθηκε στο Ολοκαύτωμα. Γεννήθηκε στη Θεσσαλονίκη το 1902. Αποφοίτησε από τη δεύτερη τάξη της τετραετούς Εμπορικής Σχολής, πιθανότατα της Ισραηλιτικής Εμπορικής Σχολής Θεσσαλονίκης. Μιλούσε και έγραφε άπταιστα τρεις γλώσσες, ελληνικά, γαλλικά και ιταλικά. Ήταν έφεδρος της κλάσης του 1922 και υπηρέτησε στο ελληνικό στρατό για τρία χρόνια. Αρχικά υπηρέτησε στο θρακικό Μέτωπο και στη συνέχεια σε διάφορες εμπιστευτικές υπηρεσίες ως διερμηνέας του στρατιωτικού ελέγχου του λιμένα, στη λογοκρισία και ως μεταφραστής στο 2ο Γραφείο του Γ Σώματος Στρατού. Ήταν έγγαμος.
Ο Αμποάβ προσλήφθηκε ως λογιστής στο Τμήμα Εκμετάλλευσης της Γαλλικής Εταιρίας στις 23 Ιουνίου 1924. Σύμφωνα με την συστατική επιστολή του διευθυντή της Γαλλικής Εταιρίας Πέτρου Ενίκ προς τον πρόεδρο του ΛΤΘ: «υπήρξε πάντοτε εργατικός και δραστήριος υπάλληλος παρέχων πλήρη ικανοποίησιν προς την Εταιρίαν». Με απόφαση του προέδρου του ΛΤΘ Βασίλη Δημητρίου στις 20 Φεβρουαρίου 1930 παρέμεινε στην ίδια θέση ως Λογιστής Β καθώς διατηρήθηκε το ίδιο οργανόγραμμα. Προφανώς ήταν Έλληνας υπήκοος γνώστης, της ελληνικής γλώσσας και δεν είχε στρατιωτικές εκκρεμότητες καθώς ήταν οι τρεις προϋποθέσεις για να διατηρηθεί στο ΛΤΘ κατόπιν αίτησής του. Με το νέο οργανόγραμμα στα 1935 παραμένει στο Τμήμα Βεβαίωσης Λιμενικών Δικαιωμάτων. Το 1937 συμμετείχε στο σκάνδαλο με τις διατακτικές επιταγές με πρωταγωνιστή ταμία του Συνδέσμου Υπαλλήλων ΛΤΘ και ταμία του ΛΤΘ. Στις 29 Απριλίου 1939 επί προεδρίας του Γεωργίου Παπαβασιλείου προβιβάσθηκε σε Γραμματέας Α και τοποθετήθηκε στην Εσωτερική Υπηρεσία Βεβαιώσεως Συμβατικών Λιμενικών Δικαιωμάτων και Τελών.
Κατά την περίοδο της κατοχής, το ΛΤΘ φαίνεται να ανταποκρίνεται στη διαταγή του Γερμανικού Στρατιωτικού Διοικητή Θεσσαλονίκης Αιγαίου, σύμφωνα με την οποία όσοι ισραηλίτες ήταν μέλη οποιουδήποτε φορέα έπαυαν να είναι μέλη του. Συγκεκριμένα, στα πρακτικά της 381ης Συνεδρίασης της 12ης Μαρτίου 1943 περιέχεται η σχετική απόφαση: «Συζητούμενον είτα του ζητήματος της θέσεως παρά τω ΛΤΘ υπηρετούντων υπαλλήλων Ισραηλιτών, η Επιτροπεία αποφασίζει μετά τα υπό του εκ των μελών κ. Φούκα λεχθέντα, όπως αναμείνη την επί ερωτήματος του ΤΑΚ εκδοθησομένην σχετικήν διαταγήν της Γενικής Διοικήσεως Μακεδονίας περί της θέσεως των παρά τω Οργανισμώ τούτω υπηρετούντων υπαλλήλων Ισραηλιτών, μέτρον όπερ θέλει ληφθή δια τους παρά τω ΛΤΘ υπηρετούντας υπαλλήλους Ισραηλίτας. Εν τέλει εγκρίνεται υπό της Επιτροπείας η εκτέλεσις των ληφθεισών αποφάσεων προ της επικυρώσεως των πρακτικών και λύεται η συνεδρίασις.» Με άλλα λόγια, η Επιτροπεία του ΛΤΘ κινείται άμεσα να εφαρμόσει τη διαταγή, χωρίς πολλές συζητήσεις. Ο Αμποάβ πιθανότατα λοιπόν εκδιώχθηκε από το ΛΤΘ, αν και δεν υφίσταται στο φάκελό του, που έχει διατηρηθεί στο Ιστορικό Αρχείο της ΟΛΘ ΑΕ, μια τέτοια απόφαση. Αντίθετα, αναγράφεται σε παρένθεση κάτω από το όνομά του «Εφονεύθη υπό των Γερμανών».
Ο Ισραήλ Αμπαστάδο ή Ampastado Israil του Αβραάμ ή Avraam ήταν ισραηλίτης λιμενεργάτης και κατόπιν υπάλληλος ΕΖΘ στο λιμάνι της Θεσσαλονίκης κατά το μεσοπόλεμο. Γεννήθηκε το 1874 στην Θεσσαλονίκη. Ήταν έγγαμος και έχει απαλλαγεί από την στρατιωτική θητεία. Κατοικούσε στην οδό Αετοράχης 30. Την 1η Δεκεμβρίου 1925 προσλήφθηκε στην ΕΖΘ ως βοηθός αποθηκάριος με απόφαση της Επιτροπείας ΕΖΘ στις 14 Δεκεμβρίου 1925. Την 1η Μαΐου 1926 θα έχει το βαθμό του βοηθού Αποθηκάριου στο Τμήμα Εκφορτώσεων και Προσωρινών Γενικών Αποθηκών. Την 1η Ιουλίου 1927 προάχθηκε σε Βοηθός Αποθηκάριος Α΄. Στις 21 Αυγούστου 1929 αυξήθηκε ο μισθός του λόγω οικογενειακών βαρών. Την 1η Ιουλίου 1930 ο μισθός αυξήθηκε. Στις 3 Νοεμβρίου 1930 μετατέθηκε από την Αποθήκη 6 στην Αποθήκη 12 των Κοινών Αποταμιευτηρίων. Την 1η Απριλίου 1931 τοποθετήθηκε στην Αποθήκη 3. Στις 25 Φεβρουαρίου 1932 δέχθηκε έπαινο για τάξη και φιλεργία. Στις 20 Ιουνίου 1932 τοποθετήθηκε στην Αποθήκη 3. Την 1η Απριλίου 1933 τοποθετήθηκε στην Αποθήκη 15. Την 1η Απριλίου 1934 τοποθετήθηκε στην Αποθήκη 12. Στις 25 Ιουλίου 1935 τοποθετήθηκε στην Αποθήκη 12 ως βοηθός. Στις 7 Μαρτίου 1936 τοποθετείται στην Αποθήκη 13. Την 1η Ιανουαρίου 1938 απολύθηκε λόγω ορίου ηλικίας. Ο Ισραήλ Αμπαστάδο ή Ampastado Israil του Αβραάμ ή Avraam εξοντώθηκε στο Άουσβιτς καθώς το όνομά του εντοπίστηκε στη λίστα του Ισραηλιτικού Συμβουλίου Θεσσαλονίκης με τα θύματα από το ολοκαύτωμα.
Ο Αλπάτης Κωνσταντίνος του Νικολάου και της Ευαγγελίας γεννήθηκε στις 6/11/1929 στο Ασβεστοχώρι Θεσσαλονίκης και φοίτησε στην έκτη τάξη το 1940-41 στο εκεί 2ο Δημοτικό Σχολείο. Κατατάχτηκε στο στρατό στις 7/7/1951, απολύθηκε στις 5/4/1953, κλήθηκε ως έφεδρος για εκπαίδευση στις 10/8/1955 και απολύθηκε οριστικά 7/9/1955. Ήταν παντρεμένος με την Μενεξιά το γένος Ηλία Πόγιαντη γεννηθείσα το 1932 και είχε τρεις κόρες, Μαρία, Ευαγγελία και Ευγενία. Στις 7/4/1965 πήρε το πτυχίο Μηχανοτεχνίτη από την Επιθεώρηση Συγκοινωνιών Μακεδονίας-Θράκης της Νομαρχίας Θεσσαλονίκης, προσελήφθη στην ΕΖΛΘ στις 7/4/1969 (με Απόφαση ΔΣ στις 21/3/1969) με σχέση Ιδιωτικού Δικαίου ως έκτακτος τεχνικός υπάλληλος και η εργασιακή σχέση συνεχίστηκε με διαδοχικές ανανεώσεις συμβάσεων προβλεπόμενης διάρκειας 10 ημερών έως 6 μηνών. Συμπλήρωσε και υπέγραψε Ατομικό Δελτίο-Υπεύθυνη Δήλωση (Πιστοποιητικό Κοινωνικών Φρονημάτων) στις 12/5/1969. Στις 23/8/1969 διαγράφεται από τη δύναμη του έκτακτου προσωπικού της ΕΖΛΘ λόγω αποχής αδικαιολόγητα από την εργασία του από τις 18/6/1969.
Ο Αλεξίου Νικόλαος του Γεωργίου και της Σπυριδούλας γεννήθηκε το 1932 στα Ιωάννινα. Το 1953 ολοκλήρωσε τις στρατιωτικές του υποχρεώσεις. Στις 13 Ιουλίου 1965 προσλήφθηκε με σχέση εργασίας ιδιωτικού δικαίου αορίστου χρόνου στην ΕΖΛΘ ως έκτακτος εργάτης. Στις 14 Μαρτίου 1992 συνταξιοδοτήθηκε.
Ο Αλεξάνδρου Δημήτριος του Αλέξανδρου και της Σουλτάνας γεννήθηκε το 1905 στην Χαλκιδική. Το 1925 ολοκλήρωσε τις στρατιωτικές του υποχρεώσεις. Αργότερα το 1935 μέχρι το 1937 εργάστηκε ως οδηγός γεωργικών ελκυστήρων. Το 1938 έως το 1940 εργάστηκε στην ΕΖΘ ως ημερομίσθιος εργάτης. Το 1940 προσλήφθηκε στην ΕΖΘ ως τακτικός υπάλληλος. Στις 5 Μαΐου του 1962 ο προϊστάμενος του τμήματος Φορτοεκφορτώσεων και Μεταφορών στο οποίο εργαζόταν ανέφερε πως ο υπάλληλος αρνήθηκε να εκτελέσει μια διαταγή του. Έτσι κλήθηκε σε απολογία στην οποία ανέφερε πως λόγω υγείας καθώς έπασχε από ισχιαλγία δεν μπορούσε να προσφέρει καμία υπηρεσία στο τμήμα. Μετά από εξέταση της απολογία του υπαλλήλου η πράξη αυτή δεν θεωρήθηκε ποινικό αδίκημα. Το πραγματικό επώνυμο του υπαλλήλου ήταν Μπούρδας και στις 5 Δεκεμβρίου του 1963 έκανε μια αίτηση στην υπηρεσία στην οποία ζητούσε να αλλάξει το επώνυμο του. Τον Νοέμβριος του 1968 συνταξιοδοτήθηκε.
Ο Αλεβή Ραφαήλ του Γιόσεφ γεννήθηκε το 1907. Στις 29 Ιανουαρίου 1936 προσλήφθηκε ως ιατρός. Την 1 Δεκεμβρίου 1937 απολύθηκε από την υπηρεσία.
Προσλήφθηκε το 1973 ως επίκουρος λιμενεργάτης. Το 1981 κατατάσσεται στη λίστα τακτικών λιμενεργατών και εργάζεται στον οργανισμό μέχρι το 1993. Η Διαγραφή του έρχεται ύστερα από δική του αίτηση, καθώς πληρούσε τις προϋποθέσεις για συνταξιοδότηση
Ο Απόστολος Αηδονάς του Γεωργίου (Θεσσαλονίκη, 1918 - 10 Αυγούστου 2009) ήταν Έλληνας δικηγόρος και βουλευτής Θεσσαλονίκης επί δεκαετίες. Συμμετείχε στο διοικητικό συμβούλιο ΕΖΛΘ και είχε εκλεχθεί Γενικός Επιθεωρητής της ΔΕΘ και Γενικός Διευθυντής του Οργανισμού Ελευθέρας Ζώνης και Λιμένος Θεσσαλονίκης και Γενικός Διευθυντής Δημόσιων έργων Βορείου Ελλάδος.
Για την αντιστασιακή και πολεμική του δράση τιμήθηκε με τον Πολεμικό Σταυρό Γ΄ Τάξεως και με το Μετάλλιο Εξαίρετων Πράξεων.
Καταγόταν από την Επανομή Θεσσαλονίκης και σπούδασε νομικά στο Πανεπιστήμιο της Αθήνας. Εργάστηκε ως αυτοκινητιστής και ως δικηγόρος. Κατά τον Πόλεμο του 1940 πολέμησε στο ελληνοαλβανικό Μέτωπο και πήρε μέρος σε πολλές μάχες. Επίσης, ανέπτυξε αντιστασιακή δράση, ιδρύοντας τις οργανώσεις "Ιερός Λόχος", "Πατριωτικό Ελληνικό Κομιτάτο" και "Φιλική Εταιρεία". Εκλέχθηκε βουλευτής Θεσσαλονίκης για πρώτη φορά το 1951 με τον Ελληνικό Συναγερμό, αργότερα όμως διαγράφηκε από τον Παπάγο. To 1953 πήρε μέρος στην επαναληπτική εκλογή για μία έδρα, την οποία κέρδισε η Ελένη Σκούρα (ο Αηδονάς ήρθε 4ος). Έπειτα εντάχθηκε στην ΕΡΕ και στις εκλογές του 1956 , του 1958 (πρώην Δήμου Θεσσ.) και του 1961 εξελέγη βουλευτής Θεσσαλονίκης. Για τελευταία φορά εξελέγη βουλευτής Υπολοίπου Θεσσαλονίκης στις εκλογές του 1974 με 11.672 σταυρούς προτίμησης. Το 1957, με δική του εισήγηση ιδρύθηκε ο ΟΑΣΘ. Ασχολήθηκε και με την Τοπική Αυτοδιοίκηση, υπηρετώντας ως δημοτικός σύμβουλος στο Δήμο Θεσσαλονίκης. Έπειτα από τη Μεταπολίτευση, συνέβαλε στην επέκταση των δρομολογίων για τα αστικά λεωφορεία, φτάνοντας ως την Επανομή. Με τη σύζυγό του, Σοφία Δημητριάδου, απέκτησαν μία κόρη, τη Νέλλη, οικονομολόγο, εκπαιδευτικό και επί μακρόν δημοτική σύμβουλο Θεσσαλονίκης και έναν γιο, το δικηγόρο Γιώργο, μέλος του Δ.Σ. του ΔΣΘ. Απεβίωσε το 2009 και η ταφή του έγινε στην Επανομή.
Στις 13 Ιανουαρίου 1954, το ΔΣ ΕΖΛΘ έφερε ως πρόταση τους Νικόλαο Σταυρόπουλο, και τον Απόστολο Αηδονά. Ο πρώτος ήταν πρώην Διευθυντή της Οθωμανικής Τράπεζας, είχε αναπτύξει έντονη κοινωνική δράση και εκείνη την περίοδο ήταν εκκαθαριστής της Τράπεζας Χίου. Τα προσόντα του θεωρούνται γνωστά και ο ίδιος "φλέγεται από την επιθυμίαν του υπηρετείν." Βέβαια, όπως σημειώνεται από τον πρόεδρο Αντωνιάδη στο ΔΣ, δεν διαθέτει λιμενικές γνώσεις, ενώ πιθανόν η αποζημίωση να φανεί μικρή στον Σταυρόπουλο. Ο δεύτερος ήταν τότε τέως βουλευτής Θεσσαλονίκης και είχε ήδη διατελέσει επιθεωρητής της ΔΕΘ. Ο Αντωνιάδης αναφέρει πως τον γνωρίζει προσωπικά: "είναι νέος με ηθικά προσόντα και τιμιότητα". Ο πρόεδρος του εξέθεσε το ζήτημα του μισθού και του όγκου των εργασιών σε ένα τόσο μεγάλο οργανισμό. Ο Αηδονάς απάντησε ότι φιλοδοξεί να "να ειργασθή ως θεσσαλονικεύς και να υπηρετήση τον Λιμένα του τόπου του. Αναγνωρίζει ότι ο αγών θα είναι τραχύς και ετόνισεν ότι θα αφιερώσει και θα καταβάλη μάλιστα όλας του τας ικανότητας εάν ετιμάτο με το αξίωμα του γενικού Διευθυντού". Ο πρόεδρος ζήτησε την άποψη και του Υπουργού Δημοσίων ¨Εργων και του Γενικού Διοικητή Βορείου Ελλάδας. Αυτοί αρνήθηκαν να επέμβουν στο θέμα για να υπάρχει αποκλειστική ευθύνη του ΔΣ. Συγκεκριμένα, προσπάθησε να εκμαιεύσει κάποια γνώμη, αλλά δεν τα κατάφερε. Ωστόσο, τείνει να πιστεύει πως θα έβλεπαν ευμενώς την εκλογή του Αηδονά. Επίσης, ο Σταυρόπουλος κατοικεί στην Αθήνα. Οι Πετρίδης, κύρτσης και Λευκόπουλος πρότειναν αναβολή της συζήτησης του θέματος, αλλά η πρόταση δεν εγκρίθηκε και τελικά υπερψηφίστηκε ο Απόστολος Αηδονάς. Ο Αηδονάς Απόστολος στις 19 Φεβρουαρίου 1954 ορκίστηκε Γενικός Διευθυντής της Ελευθέρας Ζώνης και Λιμένα Θεσσαλονίκης. Με αυτήν την ιδιότητα παρίστατο στο διοικητικό συμβούλιο της ΕΖΛΘ παρουσιάζοντας διάφορα θέματα σχετικά με τη λειτουργία του οργανισμού. κατά την πρώτη του παρουσία στο ΔΣ την 19η Φεβρουαρίου 1954 ο πρόεδρος Σταύρος Αντωνιάδης τον παρουσιάζει λέγοντας.
"Αξιότιμοι κ.κ. Σύμβουλοι, εκφράζω την χαρά μου δια την ολοκλήρωσιν της Διοικήσεως του Οργανισμού ήτις συντελείται ήδη δια της αναλήψεως των καθηκόντων υπό του Γενικού Διευθυντού. προ ολίγον ενεργών εξ ονόματος του ΔΣ ώρκισα τον κ. Αηδόναν ενώπιον του Γενικού Γραμματέως ΓΔΒ Ελάδος αναπληρούντος τον κ. Υπουργόν γενικόν Διοικητήν, θέλω δε καταθέση το πρακτικόν της ορκωμοσίας. Όταν προεκρίνοτε κκ Σύμβουλοι τον κ. Αηδόναν δια την θέσιν του Γενικού Διευθυντού είχετε ατενίσει εν τω προσώπω του τον άνθρωπος εκείνον όστις συγκεντρώνει ικανά προσόντα ώστε να αξιοποιήση τον θεσμόν. Σας διαβεβαιώ δια μίαν εισέτι φοράν ότι ο θεσμός ούτος θα αξιοποιηθή δια του κ. Αηδόνά.
Κύριε Γενικέ, Εντός λίγον θα έχητε όλην την Νομοθεσία, την σχέσιν έχουσαν με την συγχώνευσιν των δύο οργανισμών. Σκοπός της Κυβερνήσεως, κατά την συγχώνευση ήτο ν' αξιοποιήση τον Λιμένα Θεσσαλονίκς και ν' αναβιβάση τούτον εις περιωπήν εν τη λεκάνη της Μεσογείου, ώστε να ανταποκριθή εις την εκπλήρωσιν της υψηλής αποστολής του. Αναλαμβάνοντας υμείς το τιμητικόν αυτό αξίωμα το πρώτον του πρώτου οργανισμού Θεσσαλονίκης, έχω λόγους να πιστεύω ότι θα θελήσητε να συνδέσητε το όνομά σας με μίαν φωτεινήν ακμήν του Οργανισμού. Εν τη εκτελέσει των καθηκόντων θα συναντήσητε περιπετειώδεις φάσεις. Ίσως να δοκιμάσητε και πικρίας τινάς . πάντα ταύτα όμως δέον να αντιπαρέλθητε δια ν' ανταποκριθήτε εις τας προσδοκίας, τόσον το ΔΣ όσον και της Κυβερνήσεως. Εξ ονόματος όλων των κκ Συμβούλων των οποίων θα θα έχητε πάντοτε αμέριστον την συμπαράστασιν, επαναλαμβάνω τα θερμά συγχαρητήρια και εύχομαι ευόδωσιν όλων των προσπαθειών σας".
Απαντώντας ο Αηδονάς λέει:
"κύριε πρόεδρε, δια τους τόσον καλούς λόγους με τους οποίους με παρουσιάσατε εις το αξιότιμον ΔΣ θερμώς σας ευχαριστώ. Αναλαμβάνω από σήμερον τα καθήκοντά μου ως Γενικού Διευθυντού του ΕΖΛΘ υπόσχομαι να θέσω εις την διάθεσιν του Οργανισμού όλο μου το είναι με αντικειμενικόν σκοπόν την εξυπηρέτησιν της κοινής αποστολής δια να φανώ αντάξιος της προσδοκίας τόσον του ΔΣ όσον και της Κυβερνήσεως."
Το Νοέμβριο του 1954, η εκλογή του Α. Αηδονά θα θεωρηθεί επιτυχής από το ΔΣ και η συνδρομή του στο έργο της Διοίκησης αξιόλογη και η συνεργασία με το ΔΣ θα χαρακτηριστεί αρμονική.
Αδαμίδης Γεώργιος του Κωνσταντίνου
Ο Αδαμίδης Γεώργιος του Κωνσταντίνου και της Ανίκας γεννήθηκε το 1928 στη Μεγάλη Παναγιά Χαλκιδικής. Θα ολοκληρώσει το δημοτικό σχολείο. Θα παντρευτεί την Μαρία Κολοβού και θα αποκτήσει δύο παιδιά, ένα αγόρι (1957), τον Κωνσταντίνο, και ένα κορίτσι, την Ανίκα (1953). Είχε υπηρετήσει στην υπηρεσία Συντηρήσεως και Έργων ΣΕΚ ως ελεύθερος εργάτης προσληφθείς αποκλειστικώς για την εκτέλεση διαφόρων έκτακτων έργων από 15 Μαΐου 1945 έως 31 Ιανουαρίου 1946. Στις 7 Μαρτίου 1946 προσλήφθηκε στην ΕΖΘ ως οδηγός ελκυστήρων στο Μηχανολογικό Τμήμα. Στις 5 Οκτωβρίου 1950 αποχώρησε λόγω στράτευσης στο πεζικό. Επέστρεψε στις 12 Ιανουαρίου 1953 και τοποθετήθηκε στο Μηχανολογικό Τμήμα της Διεύθυνσης Τεχνικών Υπηρεσιών Διοικητικά και στο Τμήμα Φορτοεκφορτώσεων και Μεταφορών της Διεύθυνσης της Ελευθέρας Ζώνης τακτικώς. Την 1 Ιουλίου 1958 προσλήφθηκε στην ΕΖΛΘ ως τακτικός υπάλληλος τεχνίτης του Β8 Κλάδου Β Κατηγορίας. Το 1965 προάχθηκε σε 6ο βαθμό. Την 1η Ιανουαρίου 1967 ανέλαβε αποθηκάριος των Συνεργείων Επισκευής του Μηχανολογικού Τμήματος. Το 1973 χαρακτηρίζεται τεχνίτης συνεργείου επισκευής και βοηθός- αναπληρωτής εργοδηγού συνεργείου. Στις 26 Μαΐου 1980 συνταξιοδοτήθηκε.