Showing 42 results

Ο Σιλβέστρος Μπουκουβάλας ήταν γιος της Αρετής και του Εμμανουήλ, ο οποίος εργαζόταν παλιότερα στην ΛΤΘ. Γεννήθηκε το 1922, κατοικούσε στην Θεσσαλονίκη και το επάγγελμά του ήταν ψαράς. Υπηρέτησε το 1943 στο πεζικό στην Αλεξανδρούπολη και τραυματίστηκε από νάρκη στο δεξί μηρό στο πόλεμο. Προσλήφθηκε στο ΛΤΘ στις 1/12/45 ως ημερομίσθιος φύλακας και το 1947 επέστρεψε στο στρατό ως κλητήρας. Την επόμενη χρονιά γύρισε στον οργανισμό. Από πολλές αναφορές εργασιακής ικανότητας του οργανισμού προκύπτει ότι η αναπηρία του προκαλούσε δυσχέρειες και αντιμετωπιζόταν από τους συναδέλφους του και τη διοίκηση ως πρόβλημα. Είχε έρθει σε αντιπαράθεση με συναδέλφους του. Διαμαρτυρόταν για τη θέση του ως φύλακας και παρόλο που τον μετέφεραν σε άλλη θέση συνέχισε να διαμαρτύρεται. Το τοποθέτησαν ως κατασκευαστή μεταλλίων και ξύλινων χειροτεχνημάτων σε ένα εργαστήρι. Δεχόταν διαρκώς επίπληξη για τη συμπεριφορά του και απολύθηκε μετά από ένα χρόνο με την αναφορά “νόμιζε πως η βαριά του αναπηρία θα του παρέχει προνόμια”. Η δυσχερής αυτή εξέλιξη υποδεικνύει μια εποχή κατά την οποία οι ανάπηροι δυσκολεύονταν να ενσωματωθούν σε παραγωγικές εργασίες. Στις 30 Μαρτίου 1954 απολύθηκε μαζί με άλλους συνολικά 41 εκτάκτους υπαλλήλους από το ΔΣ ΕΖΛΘ.

O Παπαοικονόμου Δήμος του Δημητρίου και της Μαρίας γεννήθηκε το 1891 στον ‘Άγιο Νικόλαο της Χαλκιδικής. Ολοκλήρωσε την Τρίτη Δημοτικού από το Σχολείο Αγίου Νικολάου Χαλκιδικής. Το 1921 παντρεύτηκε τη Πανδώρα Κρυπαλλάκη. Ανήκε στην κλάση επιστράτευσης 1912. Υπηρέτησε τη θητεία του από από 6 Ιανουαρίου 1921 έως 30 Σεπτεμβρίου 1930 και συμμετείχε στην εκστρατεία στη Μικρά Ασία ως οπλίτης πεζικού. Θα υπηρετήσει ξανά με την επιστράτευση του 1940 από 1 Νοεμβρίου 1940 έως 31 Δεκεμβρίου 1940 ως έφεδρος στην αεράμυνα Θεσσαλονίκης.
Προσλήφθηκε στις 12 Ιουνίου 36 στο ΛΤΘ ως τακτικός υπάλληλος με βάση το νόμο περί προστασίας παλαιών πολεμιστών. Ήταν χειριστής γερανών στο Τμήμα Γερανών. Μετά την ενσωμάτωση του ΛΤΘ με την ΕΖΘ συνέχισε να εργάζεται ως γραφέας Α’ έως στις 15 Σεπτεμβρίου 54, όταν απολύθηκε λόγω ορίου ηλικίας. Έλαβε μειωμένη συνταξιοδότηση για δύο χρόνια και έπειτα του υποβλήθηκε αίτηση επαναπρόσληψης ως ημερομίσθιος υπάλληλος. Προσλήφθηκε στις 10 Σεπτεμβρίου 1956 ως χειριστής στο Τμήμα Φορτοεκφορτώσεων και Μεταφορών ΕΖΛΘ. Διαγράφηκε εντελώς στις 21/9/56.

Ο Σταύρος Νικολάου του Ιωάννη και της Ευανθίας γεννήθηκε το 1893 στη Ζαγορά του Βόλου. Το 1933 παντρεύτηκε τη Ματθίλδη Κολιούμπα από το Βογατσικό με την οποία απέκτησαν μία κόρη. Ήταν στρατιωτικής κλάσης 1913 με βαθμό ανθυπολοχαγού πεζικού. Υπηρέτησε στρατιωτική θητεία από 5 Οκτωβρίου 1912 έως 1 Νοεμβρίου 1913. Κατόπιν από Αύγουστο 1919 έως μέχρι 25 Αυγούστου 1923.
Προσλήφθηκε στο ΛΤΘ δυνάμει του νόμου για παλαιούς πολεμιστές στις 12 Ιουλίου 1936 ως τακτικός υπάλληλος. Υπηρέτησε στην Εξωτερική Υπηρεσία ΛΦΞ ως προϊστάμενος φυλακίων, δηλαδή των Φορολογικών Σταθμών, με το βαθμό του Γραμματέα Β. Συγκεκριμένα είχε την ευθύνη του 15 Φορολογικού Σταθμού. Στις 19 Αυγούστου 1936 τοποθετήθηκε ως Αρχιμηχανικός της ΛΤΘ. Στις 12 Ιουνίου 1938 καθορίστηκε ο μηνιαίο μισθός του σε 3.250 δραχμές. Στις 25 Απριλίου 1939 διαβαθμίστηκε σε Γραμματέα Β' τάξεως και τοποθετήθηκε στην Υπηρεσία Βεβαίωσης και Εισπράξεως Λιμενικών Φόρων Ξηράς.
Στις 10 Μαΐου 1949 προάχθηκε σε Γραμματέας Α΄. Χαρακτηρίζεται τίμιος, εθνικός, εργατικός και αποδοτικός. Με τη διάλυση της υπηρεσίας Λιμενικού Φόρου Ξηράς μετατέθηκε ως αποθηκάριος στην Υπηρεσία Αποθηκών και συγκεκριμένα στη διαχείριση της Αποθήκης Β΄. Από 1 Ιανουαρίου 1954 ανήκει στην Υπηρεσία Αποθηκών ΕΖΛΘ ως αποθηκάριος-διαχειριστής ελεγκτηρίων εμπορευμάτων. Ως καθήκον είχε την παρακολούθηση των εισερχομένων και εξερχομένων προς εκτελωνισμό στο ελεγκτήριο εμπορευμάτων. Συγκεκριμένα διαχειρίζεται την Αποθήκη 7, ελεγκτήριο Α και Β΄. Στις 19 Ιουλίου 1954 τοποθετείται στο Τμήμα Αποθηκών και στις 27 Ιουλίου 1954 γίνεται προϋστάμενος της Αποθήκης 7. Στις 12 Ιουλίου 1957 εντάχθηκε σε οργανική θέση. Στις 31 Δεκεμβρίου 1958 συνταξιοδοτήθηκε.

Ο Δημήτριος Σταματιάδης του Νικολάου γεννήθηκε στην Ξάνθη το 1902. Το 1937 είναι μέλος της Ένωσης Υπαξιωματικών και Στρατιωτών Παλαιών Πολεμιστών Νομού Θεσσαλονίκης.
Στις 20 Φεβρουαρίου 1930 προσλήφθηκε από το ΛΤΘ με βαθμό υπολογιστή. Τοποθετήθηκε από την 1η Μαΐου 1930 ως βοηθός επόπτη επί των φορτοεκφορτώσεων. Το 1935 ήταν προϊστάμενος στο Τμήμα Βεβαιώσεως Λιμενικών Δικαιωμάτων. Το 1939 έλαβε το βαθμό του Γραφέα Α και είχε τη θέση του σημειωτή στην Εξωτερική Υπηρεσία Βεβαιώσεως Συμβατικών Λιμενικών Δικαιωμάτων και Τελών. Τον Νοέμβριο του 1940 απουσιάζει από την υπηρεσία, ενώ τον αναζητάει και η χωροφυλακή. Για αυτό το λόγο υποβλήθηκαν από την υπηρεσία κυρώσεις. Κατά τη διάρκεια της κατοχής, υπηρέτησε με απόσπαση αρχικά στην Υπηρεσία Εξωτερικού και Διαχείρισης της Διοίκησης της Αεροπορίας Νοτιοανατολής ως διερμηνέας από τις 10 Μαΐου 1941 έως τις 31 Δεκεμβρίου 1942, κατόπιν έλαβε άδεια άνευ αποδοχών για το πρώτο εξάμηνο του 1943 και τέλος υπηρέτησε με μετάταξη στην υπηρεσία Στρατιωτικού Ταχυδρομείου του Γερμανικού Στρατού (Dienstelle) από τις 20 Ιουνίου 1943 έως τις 15 Δεκεμβρίου 1943. Κατόπιν έλαβε εκ νέου τρίμηνη κανονική άδεια. Σε αυτές τις μεταθέσεις συνέχισε να πληρώνεται από το ΛΤΘ. Στις 16 Αυγούστου 1945 απολύθηκε από το ΛΤΘ διότι εγκατέλειψε τη θέση του «αυτοβούλως και αυτοδικαίως». Με άλλα λόγια, φαίνεται ότι δεν επέστρεψε στην υπηρεσία μετά την απελευθέρωση της χώρας και γι’ αυτό το λόγο απολύθηκε. Ο ίδιος δεν εμφανίστηκε να απολογηθεί παρότι του ζητήθηκε και το 1947 επικαλέστηκε οικογενειακούς λόγους γνωστούς στην υπηρεσία. Τότε ζήτησε να επιστραφεί στην υπηρεσία θεωρώντας ως μη νόμιμη την απόλυσή του. Υπέρ του παρενέβη και η Νομαρχία.

Ο Νικόλαος Βασιλείου του Βασιλείου και της Φανής γεννήθηκε το 1902 στη Θεσσαλονίκη. Ολοκλήρωσε τη Β΄ τάξη Γυμνασίου. Υπηρέτησε τη στρατιωτική θητεία αρχικά από 21 Οκτωβρίου 1921 έως 21 Ιουνίου 1924 ως δεκανέας πεζικού στη Θεσσαλονίκη. Ήταν έγγαμος. Το 1937 δήλωσε μέλος της Ενώσεως Υπαξιωματικών και Στρατιωτών Παλαιών Πολεμιστών Νομού Θεσσαλονίκης.
Στις 12/6/1936 προσλήφθηκε στο ΛΤΘ ως τακτικός υπάλληλος ως εισπράκτορας της Υπηρεσίας Λιμενικού Φόρου Ξηράς. Στις 30 Ιουνίου 1949 "δυνάμει του άρθρου 10 του Αναγκαστικού Νόμου 843/1948," όταν δηλαδή καταργήθηκε ο Λιμενικός Φόρος Ξηράς και ως εκ τούτου καταργήθηκε η συγκεκριμένη υπηρεσία του ΛΤΘ, μετατέθηκε στο Τμήμα Αποθηκών του ΛΤΘ με βοηθητικές υπηρεσίες.
Από το 1954 υπηρετούσε στο Τμήμα Αποθηκών της ΕΖΛΘ ως βοηθός διαχειριστής της Αποθήκης 9. Από το 1957 ανέλαβε και την Αποθήκη 6 και την Αποθήκη Περιβόλου. Από 21 Δεκεμβρίου 1961 προάχθηκε σε Διαχειριστής των συγκεκριμένων Αποθηκών και τη θέση του βοηθού Διαχειριστή ανέλαβε ο Κωνσταντίνος Φωκάς.
Στις 22 Νοεμβρίου 1965 διαγράφεται από το προσωπικό του ΕΖΛΘ

Ο Ηλίας Ιώβης του Κωνσταντίνου και της Αθηνάς γεννήθηκε το 1897 στην ΄. Ο πατέρας του ήταν έμπορος ζώων. Ολοκλήρωσε την 4η Γυμνασίου στο Γυμνάσιο στη Μακεδονική Φιλεκπαιδευτική Αδελφότητα στο Τσοτούλι. Η σύζυγός του ονομαζόταν Ευρυδίκη. Όντας στρατολογικής κλάσης 1917 την 1η Μαΐου 1917 υπηρέτησε στην Αγγλική Επιμελητεία της Θεσσαλονίκης ως διερμηνέας. Στις 3 Μαΐου 1920 υπηρέτησε τη θητεία του ως δεκανέας και απολύθηκε 16 Αυγούστου 1923. Συμμετείχε στην εκστρατεία της Μικράς Ασίας από 6 Ιουλίου έως 27 Αυγούστου 1922. Ακολούθως στην εκστρατεία της Κωνσταντινούπολης από Μάιο 1922 και της Ανατολικής Θράκης από 28 Αυγούστου 1922 έως 16 Αυγούστου 1923. Έλαβε ένα μετάλλιο από το Διασυμμαχικό στρατό της Αντάντ και ένα Στρατιωτικής Αξίας από τον ελληνικό στρατό. Στις 5 Μαρτίου 1935 συμμετείχε στην επιστράτευση και απολύθηκε στις 23 Μαρτίου 1935. Στις 17 Ιουλίου 1938 έλαβε το βαθμό του έφεδρου ανθυπολοχαγού. Στις 29 Οκτωβρίου 1940 συμμετείχε στην επιστράτευση και απολύθηκε την 1η Μαΐου 1941. Ήταν μέλος στον Σύνδεσμο Εφέδρων Μακεδονίας, στο Φυσιολατρικό Όμιλο Θεσσαλονίκης και στο Σύλλογο Κλεισουρέων.
Εργάστηκε την περίοδο από 1 Φεβρουαρίου 1929 έως 30 Οκτωβρίου 1934 στην Κοινότητα Κλεισούρας.

Προσλήφθηκε στο Λιμενικό Ταμείο Θεσσαλονίκης στις 12 Ιουνίου 1936 με βάση τη νομοθεσία «περί προστασίας Εφέδρων Παλαιών Πολεμιστών» και τοποθετήθηκε προσωρινά στο λογιστήριο με το βαθμό του Γραμματέα Α΄. Στις 25 Φεβρουαρίου 1939 έλαβε το βαθμό του Εισηγητή και τοποθετήθηκε στην Τεχνική Υπηρεσία ως τεχνικός λογιστής μέχρι τον Ιούνιο 1942. Τότε αποσπάστηκε προσωρινώς στην Αυτόνομο Υπηρεσία Επισιτισμού Μακεδονίας. Στις 29 Αυγούστου 1942 επανήλθε στο ΛΤΘ και ανέλαβε καθήκοντα Προϊσταμένου Λογιστηρίου και Τμήματος Οικονομικών Υπηρεσιών. Στις 31 Ιανουαρίου 1946 προήχθη στο βαθμό του Τμηματάρχη Β΄. Ως προϊστάμενος Οικονομικών Υπηρεσιών διαχειρίστηκε από 1945 έως το 1050 διάφορα αξιόλογα ποσά περίπου 35 δισεκατομμύρια δρχ.
Την 1η Ιουνίου 1952 τέθηκε προσωρινώς εκτός υπηρεσίας λόγω καταγγελιών διαχειριστικών ανωμαλιών στην Υπηρεσία των Γερανών. Συγκεκριμένα στις 28 Ιανουαρίου 1950 ο Ηλίας Ιώβης είχε εισπράξει από το ναυτικό πρακτορείο Σαλτιέλ για τη χρήση του πλωτού γερανού Dravo ένα ποσό το οποίο δεν ανταποκρινόταν σε εκείνο που κατατέθηκε στο ταμείο. Ακολούθησε ένορκη διοικητική εξέταση από τριμελή επιτροπή. Σύμφωνα με τον ίδιο δεν πρόκειται για υπεξαίρεση, αλλά εκκρεμότητα. Ο ίδιος θεωρεί πως έφθασε στο εδώλιο άδικα καθώς προσπάθησε να διευκολύνει την πληρωμή του πληρώματος του συγκεκριμένου πλωτού γερανού. Απολύθηκε στις 24 Απριλίου 1953 καθώς καταδικάσθηκε για τριετή φυλάκιση για υπεξαίρεση σε βάρος του ΛΤΘ. Κατά τη συζήτηση της υπόθεσής του στην Επιτροπεία του ΛΤΘ το μέλος της Επιτροπείας Θεοδώρου υποστηρίζει ότι η Επιτροπείας πρέπει να λάβει συνολικά υπόψιν την πολιτείας του Ιώβη τόσο ως υπαλλήλου όσο και ως πολίτη. Κατά την άποψή του πρόκειται για σικαστική πλάνη υποστηρίζοντας την αναψηλάφιση της δίκης. Καθώς «δεν είναι επιτρεπτόν να σφαγιάζωνται κατ’ αυτόν τον τρόπον οι έντιμοι υπάλληλοι». Ο Κωνσταντίνος Κώνστας, πρώην πρόεδρος του ΛΤΘ και διευθυντής του Τελωνείου, αναφέρει ότι ήταν «τύπος και υπογραμμός υπαλλήλου αφοσιωμένου εις το καθήκον και μόνον» και γι’ αυτό συνέχει η ίδια αγανάκτηση. Επίσης, ο Κύρτσης, εξίσου πρώην πρόεδρος του ΛΤΘ, προσθέτει ότι είχε εκτιμήσει την υπηρεσιακή προσήλωση του Ιώβη και την εντιμότητά του. Ωστόσο, η Επιτροπεία ήταν υποχρεωμένη να ακολουθήσει το νόμο. Για αυτό το λόγο και ανεξαρτήτως της διαχειριστικής «ανωμαλίας» το ΛΤΘ θα δώσει πιστοποιητικό προϋπηρεσίας.

Ο Αριστείδης Σισκάκης του Νικολάου. Ήταν παντρεμένος με την Σοφία και από το γάμο προέκυψε τουλάχιστον ένας γιος ο Νικόλαος. Θήτευσε για 17 χρόνια στον Ελληνικό Στρατό ως υπαξιωματικός, πολέμησε στη μικρασιατική εκστρατεία και τραυματίστηκε στο Σαγγάρειο. Για αυτό λόγο μετά την απόλυσή του από τον στρατό εντάχθηκε στην Ένωση παλαιών Πολεμιστών και Υπαξιωματικών Θεσσαλονίκης.
Στις 13 Ιουνίου 1936 προσλήφθηκε στο ΛΤΘ ως έκτακτος υπάλληλος στο Λιμενικό Φόρο Ξηράς. Στις 13 Αυγούστου 1936 μονιμοποιήθηκε με βάση το νόμο για τους έφεδρους παλαιούς πολεμιστές. Ωστόσο, δύο χρόνια αργότερα αρρώστησε από όγκο και αποβίωσε στις 22 Σεπτεμβρίου 1938. Το 1953 η σύζυγός του Σοφίας Σισκάκη ζήτησε μετά από παρέμβαση του Πολιτικού Γραφείου του Ελληνικού Συναγερμού και του Υπουργείου ΤΤΤ να λάβει τη σύνταξη που δικαιούταν ο αποβιώσας. Ωστόσο, δεν την έλαβε διότι ο Αριστείδης Σισκάκης δεν είχε συμπληρώσει δεκαετή υπηρεσία την ημέρα του θανάτου του.