Εμφανίζει 66 αποτελέσματα

Ο Πέτρος Μουχτάρης του Νικολάου και της Αλεξάνδρας γεννήθηκε στα Σιάτιστα Κοζάνης το 1898. Είχε παντρευτεί με τη Μαρία Χρηστίδου το 1925 η οποία τότε ήταν 23 ετών και από το γάμο τους προέκυψε ο γιος Νικόλαος. Είχε ολοκληρώσει το Γυμνάσιο Σιατίστης και κατόπιν τη Γαλλική Εμπορική Σχολή Θεσσαλονίκης (Mission Laicue Francais). Ήταν μέλος της Ενώσεως Υπαξιωματικών και Στρατιωτών Παλαιών Πολεμιστών Νομού Θεσσαλονίκης. Η κλάση επιστράτευσης του ήταν το 1918 ως λοχίας πεζικού. Είχε διατελέσει έμπορος.
Προσλήφθηκε στο Λιμενικό Ταμείο στις 1 Σεπτεμβρίου 31 ως ημερομίσθιος υπάλληλος.
Στις 25 Απριλίου 1939 είχε τη θέση του λογιστή Β΄ στο Ελεγκτήριο ως επόπτη της εξωτερικής υπηρεσίας του Λιμενικού Φόρου Ξηράς ως προϊστάμενος κεντρικών φυλακίων και επιθεωρητής της υπηρεσίας αυτής. Χαρακτηρίζεται έντιμος υπάλληλος, ευφυής και εργατικός. Στις 25 Νοεμβρίου 1948 προάχθηκε σε Γραμματέας Α. Στις 24 Ιανουαρίου 1949 μετατέθηκε στο Τμήμα Αποθηκών. Στις 3 Ιουνίου 1949 τοποθετήθηκε προσωρινά στην Τεχνική Υπηρεσία. Στις 5 Ιουλίου 1949 μετατέθηκε στο Ελεγκτήριο. Στις 26 Ιανουαρίου 1950 ανέλαβε προϊστάμενος Ελεγκτηρίου. Για ένα διάστημα είχε αναλάβει και προϊστάμενος Γραμματείας.
Το 1954 αιτήθηκε αύξησης αποδοχών και βαθμού Εισηγητή, η οποία έγινε δεκτή. Στις 3 Ιουλίου 1954 διαγράφθηκε από το δυναμικό του προσωπικού λόγω θανάτου του.

Ο Πασχάλης Μπαμπάτσικος του Αλεξάνδρου και της Ευθυμίας γεννήθηκε το 1919 σ στη Θεσσαλονίκη. Είχε ολοκληρώσει την Ε΄ Δημοτικού. Ήταν έγγαμος και ολοκλήρωσε μέχρι την τέταρτη τάξη δημοτικού. Ανήκε στην στρατιωτική κλάση του 1940 και υπηρέτησε τη θητεία του κατά τον ελληνοϊταλικό πόλεμο από Μάρτιο 1940 έως Μάιο 1941. Τον Σεπτέμβριο του 1945 κατετάγη στην Εθνοφυλακή, υπηρέτησε ως δεκανέας και απολύθηκε στις 30 Ιανουαρίου 1948. Ήταν έγγαμος με τη Δήμητρα Αλεξανδρή και από το γάμο τους θα γεννηθούν δύο αγόρια, ο Αλέξανδρος (1952) και ο Χρήστος (1954).
Στις 29 Αυγούστου 1949 προσλήφθηκε ως έκτακτος φύλακας Β΄ στην Υπηρεσία Ασφαλείας. Αμέσως θεωρήθηκε ότι προσλήφθηκε ως τακτικός υπάλληλος. Στις 21 Νοεμβρίου 1951 είχε προαχθεί κατ’ αρχαιότητα σε φύλακα με βαθμό Γραφέα Α΄ τάξης. Τα καθήκοντά του ήταν η φρούρηση των υπαίθριων χώρων ως φύλακας ημέρας και νυκτός, ενώ συμμετέχει και στις ασκήσεις της Πυροσβεστικής. Στις 22 Μαΐου 1955 τοποθετήθηκε στην Υπηρεσία Ασφαλείας της Διεύθυνσης Ελευθέρας Ζώνης της ΕΖΛΘ. Στις 28 Ιουνίου 1957 είχε ενταχθεί σε οργανική θέση του Β8 Κλάδου Ασφαλείας Β΄. τα καθήκοντά του ήταν η φρούρηση των υποκειμένων σε φόρο και ελεύθερων εμπορευμάτων σε υπαίθριο χώρο. Στις 25 Σεπτεμβρίου 1957 είχε προαχθεί κατ’ αρχαιότητα στον 7ο βαθμό. Το 1959 έχει καθήκοντα του φύλακα στη φρούρηση του Οργανισμού και τον έλεγχο των εξερχομένων από τις θύρες εμπορευμάτων. Το 1960 θα αναλάβει επιπλέον βοηθός Επόπτη. Στις 31 Δεκεμβρίου 1965 προάχθηκε κατ’ αρχαιότητα στον 6ο βαθμό. Το 1967 θα αναλάβει καθήκοντα Αρχιφύλακα. Στις 14 Σεπτεμβρίου 1976 κατατάχθηκε αυτοδίκαια στον κλάδο ΜΕ6 Ασφαλείας. Συνταξιοδοτήθηκε στις 16 Απριλίου 1979.

Ο Σιλβέστρος Μπουκουβάλας ήταν γιος της Αρετής και του Εμμανουήλ, ο οποίος εργαζόταν παλιότερα στην ΛΤΘ. Γεννήθηκε το 1922, κατοικούσε στην Θεσσαλονίκη και το επάγγελμά του ήταν ψαράς. Υπηρέτησε το 1943 στο πεζικό στην Αλεξανδρούπολη και τραυματίστηκε από νάρκη στο δεξί μηρό στο πόλεμο. Προσλήφθηκε στο ΛΤΘ στις 1/12/45 ως ημερομίσθιος φύλακας και το 1947 επέστρεψε στο στρατό ως κλητήρας. Την επόμενη χρονιά γύρισε στον οργανισμό. Από πολλές αναφορές εργασιακής ικανότητας του οργανισμού προκύπτει ότι η αναπηρία του προκαλούσε δυσχέρειες και αντιμετωπιζόταν από τους συναδέλφους του και τη διοίκηση ως πρόβλημα. Είχε έρθει σε αντιπαράθεση με συναδέλφους του. Διαμαρτυρόταν για τη θέση του ως φύλακας και παρόλο που τον μετέφεραν σε άλλη θέση συνέχισε να διαμαρτύρεται. Το τοποθέτησαν ως κατασκευαστή μεταλλίων και ξύλινων χειροτεχνημάτων σε ένα εργαστήρι. Δεχόταν διαρκώς επίπληξη για τη συμπεριφορά του και απολύθηκε μετά από ένα χρόνο με την αναφορά “νόμιζε πως η βαριά του αναπηρία θα του παρέχει προνόμια”. Η δυσχερής αυτή εξέλιξη υποδεικνύει μια εποχή κατά την οποία οι ανάπηροι δυσκολεύονταν να ενσωματωθούν σε παραγωγικές εργασίες. Στις 30 Μαρτίου 1954 απολύθηκε μαζί με άλλους συνολικά 41 εκτάκτους υπαλλήλους από το ΔΣ ΕΖΛΘ.

Ο Χρίστος Νασίκας του Αποστόλου και της Ουρανίας γεννήθηκε το 1920 στη Σμίξη Γρεβενών. Ήταν απόφοιτος Γυμνασίου και από το 1963 έγγαμος με Δάφνη Ζουρτζίδου και από το γάμο τους προέκυψε μία κόρη, η Ουρανία (1966).
Στις 24 Σεπτεμβρίου 1945 ανέλαβε καθήκοντα ως βοηθός διαλογέα στο Τμήμα Μεταφορών ξηράς και Φορτοεκφορτώσεων Θαλάσσης ΕΖΘ, αλλά τοποθετήθηκε στο Τμήμα Αποθηκών και στις 25 Ιουλίου 1946 στην Αποθήκη 7 ως βοηθός διαχειριστή. Στις 22 Σεπτεμβρίου 1949 επιστρατεύτηκε. Στις 14 Μαρτίου 1951 επέστρεψε από τις τάξεις του στρατού και ανέλαβε καθήκοντα στο Τμήμα Αποθηκών. Σύμφωνα με τον ίδιο υπηρέτησε «ως βοηθός και διαχειριστής μετακινούμενος συνεχώς από την μία εις την άλλην αποθήκην κατά τας εκάστοτε υπηρεσιακάς ανάγκας». Στις 19 Ιουλίου 1954 τοποθετήθηκε κατά τη διευθέτηση του προσωπικού μετά την ενοποίηση των δύο οργανισμών στο Τμήμα Αποθηκών στη Διεύθυνση Ελευθέρας Ζώνης. Στις 26 Ιουλίου 1954 τοποθετήθηκε στην Αποθήκη 3. Στις 6 Οκτωβρίου 1954 μετατέθηκε από το Τμήμα Αποθηκών στο Τμήμα Φορτοεκφορτώσεων ως σημειωτής. Σύμφωνα με τον ίδιο υπηρέτησε «επί 5 ετίαν όπου παρ’ όλας τας καιρικάς συνθήκας και αντιξοότητας» αντεπεξήλθε «πλήρως προς τας απαιτήσεις της υπηρεσίας, εργαζόμενος νυχθημερόν και όπου δει, λόγω του ότι δεν υπήρχε οργάνωσις του τμήματος». Στις 4 Μαΐου 1955 τοποθετείται προσωρινώς στη Διεύθυνση Τεχνικών Υπηρεσιών και στις 6 Ιουνίου 1955 επιστρέφει στο Τμήμα Φορτοεκφορτώσεων. Στις 28 Φεβρουαρίου 1956 μετατέθηκε στο Τμήμα Αποθηκών στο χώρο σιδήρου. Στις 25 Απριλίου 1956 τοποθετήθηκε στο Τμήμα Κινήσεως Εμπορευμάτων. Σύμφωνα με τον ίδιο υπηρέτησε «εις το Τμήμα Κινήσεως εμπορευμάτων επί σειρά ετών και εις την πρώτην γραμμήν». Του ανατέθηκαν καθήκοντα γραφέα στο «γραφείο εισαγωγής των θαλασσίως αφικνουμένων εμπορευμάτων» και συγκεκριμένα η είσπραξη των δικαιωμάτων διέλευσης, η διαχείριση των κομίστρων, η συμπλήρωση βιβλίων εισαγωγής. Ασχολήθηκε με τη χρεωπίστωση των βιβλίων εισαγωγής και δηλωτικών των ελεύθερων εμπορευμάτων και την είσπραξη δικαιωμάτων επί αυτών, την εξόφληση των δηλωτικών, την καταχώρηση σε αυτά των σχετικών εκθέσεων και πρωτοκόλλων, έλεγχο καταστάσεων αζήτητων και σύνταξη διαταγών μεταφοράς αζήτητων, τον έλεγχο των διατακτικών, τη διατήρηση του αρχείου. Στις 25 Νοεμβρίου 1957 ως τακτικός υπάλληλος του Β1 Κλάδου Διοικητικών Υπαλλήλων Β΄ Κατηγορίας. ενώ αργότερα υπήρξε προϊστάμενος στους στάβλους με χρέη διαχείρισης τους. Στις 5 Απριλίου 1960 μονιμοποιήθηκε αφού συμπλήρωσε 2ετή δοκιμαστική θητεία. Στις 26 Ιανουαρίου 1962 προάχθηκε κατ’ εκλογή στον 7ο βαθμό. Την 1 Νοεμβρίου 1962 μετατέθηκε στο Τμήμα Αποθηκών και ανέλαβε τη διαχείριση της Αποθήκης 4. Στις 23 Οκτωβρίου 1964 μετατέθηκε στο Τμήμα Φορτοεκφορτώσεων και Μεταφορών ΕΖΛΘ ως σημειωτής Ατμόπλοιων. Στις 17 Μαρτίου 1965 μετατέθηκε στο τμήμα Τιμολογίων και Διαχείρισης Κομιστικής της Διεύθυνσης Ελευθέρας Ζώνης και συγκεκριμένα στο Γραφείο Τιμολογίων με καθήκοντα την έκδοση τιμολογίων, την είσπραξη δικαιωμάτων από συναλλασσόμενους πελάτες βάσει του τιμολογίου. Το 1966 μεταφέρθηκε στο Γραφείο Διαχείρισης Κομιστικής με καθήκοντα την έκδοση λογαριασμών πληρωμής Κομιστικής επί εργασιών εκτελεσθεισών επί βάσει βάσει αποκομμάτων Τιμολογίων. Επίσης, είχε καθήκον την επικουρική έκδοση τιμολογίων προς επάρκεια σε περιπτώσεις φόρτου εργασίας. Το 1967 υπηρέτησε και στα δύο Γραφεία του Τμήματος. Στις 19 Αυγούστου 1968 τοποθετήθηκε στο Γραφείο Ελευθέρων Εμπορευμάτων του Τμήματος Κινήσεως Εμπορευμάτων στη Διεύθυνση Ελευθέρας Ζώνης με καθήκοντα την είσπραξη των διακιωμάτων διέλευσης και ζυγιστικών των δια του Ελευθέρος Λιμένος δικαιουμένων Ελευθέρων Εμπορευμάτων. Στις 10 Φεβρουαρίου 1972 ανέλαβε Προϊστάμενος στην Υπηρεσία Σταύλων. Στις 30 Νοεμβρίου 1973 προάχθηκε στον 6ο βαθμό και στις 16 Ιουλίου 1976 στον 5ο βαθμό. Στις 3 Δεκεμβρίου 1976 διαπιστώθηκε η αυτοδίκαια κατάταξή του στον κλάδο ΜΕ1 διοικητικού. Στις 11 Ιουλίου 1979 συνταξιοδοτήθηκε.

O Παπαοικονόμου Δήμος του Δημητρίου και της Μαρίας γεννήθηκε το 1891 στον ‘Άγιο Νικόλαο της Χαλκιδικής. Ολοκλήρωσε την Τρίτη Δημοτικού από το Σχολείο Αγίου Νικολάου Χαλκιδικής. Το 1921 παντρεύτηκε τη Πανδώρα Κρυπαλλάκη. Ανήκε στην κλάση επιστράτευσης 1912. Υπηρέτησε τη θητεία του από από 6 Ιανουαρίου 1921 έως 30 Σεπτεμβρίου 1930 και συμμετείχε στην εκστρατεία στη Μικρά Ασία ως οπλίτης πεζικού. Θα υπηρετήσει ξανά με την επιστράτευση του 1940 από 1 Νοεμβρίου 1940 έως 31 Δεκεμβρίου 1940 ως έφεδρος στην αεράμυνα Θεσσαλονίκης.
Προσλήφθηκε στις 12 Ιουνίου 36 στο ΛΤΘ ως τακτικός υπάλληλος με βάση το νόμο περί προστασίας παλαιών πολεμιστών. Ήταν χειριστής γερανών στο Τμήμα Γερανών. Μετά την ενσωμάτωση του ΛΤΘ με την ΕΖΘ συνέχισε να εργάζεται ως γραφέας Α’ έως στις 15 Σεπτεμβρίου 54, όταν απολύθηκε λόγω ορίου ηλικίας. Έλαβε μειωμένη συνταξιοδότηση για δύο χρόνια και έπειτα του υποβλήθηκε αίτηση επαναπρόσληψης ως ημερομίσθιος υπάλληλος. Προσλήφθηκε στις 10 Σεπτεμβρίου 1956 ως χειριστής στο Τμήμα Φορτοεκφορτώσεων και Μεταφορών ΕΖΛΘ. Διαγράφηκε εντελώς στις 21/9/56.