Ο Χανόκα Γιουδά ή Hanoka Juda ήταν ισραηλίτης εργάτης στο λιμάνι της Θεσσαλονίκης κατά το μεσοπόλεμο. Προσλήφθηκε ως εργάτης καθαριστής Στάβλων με ημερομίσθιο υποδειχθείς από Γραφείο Εργασίας Λιμένα Θεσσαλονίκης. Στον κατάλογο με τους ισραηλίτες από την Θεσσαλονίκη στο Άουσβιτς εμφανίζονται 4 πρόσωπα με αυτό το όνομα.
Ο Περικλής Γαροφάλλου γεννήθηκε το 1885. Ήταν ναυτικός πράκτορας, μέλος Δημοτικού Συμβουλίου Θεσσαλονίκης, βουλευτής, μέλος και πρόεδρος Συλλόγου Ναυτικών Πρακτόρων, μέλος επιτροπείας ΕΖΘ και ΛΤΘ. Συγκεκριμένα ανέλαβε μέλος της πρώτης περιόδου Επιτροπείας ΕΖΘ ως εκπρόσωπος του Δήμου Θεσσαλονίκης στις 5 Μαΐου 1926, συνέχισε κατά την δεύτερη περίοδο Επιτροπείας ΕΖΘ και παρέμεινε στις 27 Απριλίου 1929. Στις 11 Μαΐου 1932 ορίστηκε εκ νέου μέλος της Επιτροπείας ΕΖΘ και στις 20 Μαΐου 1932 ορίστηκε μέλος της Επιτροπείας ΛΤΘ ως εκπρόσωπος του Δήμου Θεσσαλονίκης και παρέμεινε ως τις 7 Νοεμβρίου 1934.
Ο Γαροφάλλου Περικλής ανέλαβε Προϊστάμενος και διοργανωτής της υπηρεσίας Φορτοεκφορτώσεων Ατμόπλοιων στις 6 Ιουνίου 1930.
Ο Περικλής Γαροφαλλου μετά από αρκετά χρόνια απουσίας του αναλαμβάνει εκπρόσωπος του Συλλόγου ναυτικών Πρακτόρων στις 3 Απριλίου 1959 στην έκτη Περίοδος ΔΣ ΕΖΛΘ. Διαδέχθηκε τον Ευθύμιο Τζαμτζή. Ο Πρόεδρος του ΔΣ ΕΖΛΘ Βασίλειος Πετρίδης απευθύνει χαιρετισμό στον Περ. Γαροφάλλου και εκφράζει την πεποίθηση ότι εκ της μακράς πείρας του περί τα ζητήματα του λιμένος υό τε της ιδιότητός του Ναυτικού πράκτορα αλλά και επειδή είχε διατελέσει κατά το παρτελθόν μέλος της Επιτροπείας ΕΖΘθα συμβάλλει σπουδαίως στο έργο του ΔΣ. Ο Γαροφάλλου λαμβάνοντας το λόγο ευχαριστεί τον Πρόεδρο και λέει πως όσες φορές κλήθηκε να προσφέρει τις υπηρεσίες του στο λιμάνι το έκανε με ιδιαίτερη ευχαρίστηση. Στην έβδομη περίοδο θα εκπροσωπήσει το Σύλλογο Ναυτικών πρακτόρων εκ νέου ο Ευθύμιος Τζαμτζής
Ο Ισαάκ Αμποάβ του Μωυσή ανήκε στην μεσοπολεμική ισραηλιτική κοινότητα της Θεσσαλονίκης και χάθηκε στο Ολοκαύτωμα. Γεννήθηκε στη Θεσσαλονίκη το 1902. Αποφοίτησε από τη δεύτερη τάξη της τετραετούς Εμπορικής Σχολής, πιθανότατα της Ισραηλιτικής Εμπορικής Σχολής Θεσσαλονίκης. Μιλούσε και έγραφε άπταιστα τρεις γλώσσες, ελληνικά, γαλλικά και ιταλικά. Ήταν έφεδρος της κλάσης του 1922 και υπηρέτησε στο ελληνικό στρατό για τρία χρόνια. Αρχικά υπηρέτησε στο θρακικό Μέτωπο και στη συνέχεια σε διάφορες εμπιστευτικές υπηρεσίες ως διερμηνέας του στρατιωτικού ελέγχου του λιμένα, στη λογοκρισία και ως μεταφραστής στο 2ο Γραφείο του Γ Σώματος Στρατού. Ήταν έγγαμος.
Ο Αμποάβ προσλήφθηκε ως λογιστής στο Τμήμα Εκμετάλλευσης της Γαλλικής Εταιρίας στις 23 Ιουνίου 1924. Σύμφωνα με την συστατική επιστολή του διευθυντή της Γαλλικής Εταιρίας Πέτρου Ενίκ προς τον πρόεδρο του ΛΤΘ: «υπήρξε πάντοτε εργατικός και δραστήριος υπάλληλος παρέχων πλήρη ικανοποίησιν προς την Εταιρίαν». Με απόφαση του προέδρου του ΛΤΘ Βασίλη Δημητρίου στις 20 Φεβρουαρίου 1930 παρέμεινε στην ίδια θέση ως Λογιστής Β καθώς διατηρήθηκε το ίδιο οργανόγραμμα. Προφανώς ήταν Έλληνας υπήκοος γνώστης, της ελληνικής γλώσσας και δεν είχε στρατιωτικές εκκρεμότητες καθώς ήταν οι τρεις προϋποθέσεις για να διατηρηθεί στο ΛΤΘ κατόπιν αίτησής του. Με το νέο οργανόγραμμα στα 1935 παραμένει στο Τμήμα Βεβαίωσης Λιμενικών Δικαιωμάτων. Το 1937 συμμετείχε στο σκάνδαλο με τις διατακτικές επιταγές με πρωταγωνιστή ταμία του Συνδέσμου Υπαλλήλων ΛΤΘ και ταμία του ΛΤΘ. Στις 29 Απριλίου 1939 επί προεδρίας του Γεωργίου Παπαβασιλείου προβιβάσθηκε σε Γραμματέας Α και τοποθετήθηκε στην Εσωτερική Υπηρεσία Βεβαιώσεως Συμβατικών Λιμενικών Δικαιωμάτων και Τελών.
Κατά την περίοδο της κατοχής, το ΛΤΘ φαίνεται να ανταποκρίνεται στη διαταγή του Γερμανικού Στρατιωτικού Διοικητή Θεσσαλονίκης Αιγαίου, σύμφωνα με την οποία όσοι ισραηλίτες ήταν μέλη οποιουδήποτε φορέα έπαυαν να είναι μέλη του. Συγκεκριμένα, στα πρακτικά της 381ης Συνεδρίασης της 12ης Μαρτίου 1943 περιέχεται η σχετική απόφαση: «Συζητούμενον είτα του ζητήματος της θέσεως παρά τω ΛΤΘ υπηρετούντων υπαλλήλων Ισραηλιτών, η Επιτροπεία αποφασίζει μετά τα υπό του εκ των μελών κ. Φούκα λεχθέντα, όπως αναμείνη την επί ερωτήματος του ΤΑΚ εκδοθησομένην σχετικήν διαταγήν της Γενικής Διοικήσεως Μακεδονίας περί της θέσεως των παρά τω Οργανισμώ τούτω υπηρετούντων υπαλλήλων Ισραηλιτών, μέτρον όπερ θέλει ληφθή δια τους παρά τω ΛΤΘ υπηρετούντας υπαλλήλους Ισραηλίτας. Εν τέλει εγκρίνεται υπό της Επιτροπείας η εκτέλεσις των ληφθεισών αποφάσεων προ της επικυρώσεως των πρακτικών και λύεται η συνεδρίασις.» Με άλλα λόγια, η Επιτροπεία του ΛΤΘ κινείται άμεσα να εφαρμόσει τη διαταγή, χωρίς πολλές συζητήσεις. Ο Αμποάβ πιθανότατα λοιπόν εκδιώχθηκε από το ΛΤΘ, αν και δεν υφίσταται στο φάκελό του, που έχει διατηρηθεί στο Ιστορικό Αρχείο της ΟΛΘ ΑΕ, μια τέτοια απόφαση. Αντίθετα, αναγράφεται σε παρένθεση κάτω από το όνομά του «Εφονεύθη υπό των Γερμανών».
O Μάνο Ισαάκ ή Mano Isaak ήταν ισραηλίτης λιμενεργάτης στο λιμάνι της Θεσσαλονίκης κατά το μεσοπόλεμο. Στη λίστα με τα θύματα του ολοκαυτώματος υπάρχουν 8 αναφορές με αυτό το όνομα. Μάλλον εξοντώθηκε στο Άουσβιτς.
Ο Σουστιέλ Μορδώχ ή Soustiel Mordo ήταν ισραηλίτης λιμενεργάτης κατά το μεσοπόλεμο στο λιμάνι της Θεσσαλονίκης. Στις 28 Αυγούστου 1931 εργαζόταν ως εργάτης στην Αποθήκη 4. Τιμωρήθηκε λόγω κλοπής στη συγκεκριμένη Αποθήκη. Στη λίστα με τα θύματα του ολοκαυτώματος εμφανίζεται ένα πρόσωπο με αυτό το όνομα. Πιθανόν λοιπόν να ήταν θύμα του ολοκαυτώματος στο Άουσβιτς.
Ο Πετελόν Γιακω ή Petilon Jakov ήταν ισραηλίτης λιμενεργάτης κατά το μεσοπόλεμο στο λιμάνι της Θεσσαλονίκης. Στις 28 Αυγούστου 1931 εργαζόταν ως εργάτης στην Αποθήκη 4. Τιμωρήθηκε λόγω κλοπής στη συγκεκριμένη Αποθήκη. Στη λίστα με τα θύματα του ολοκαυτώματος εμφανίζονται τέσσερα πρόσωπα με αυτό το όνομα. Πιθανόν λοιπόν να ήταν θύμα του ολοκαυτώματος στο Άουσβιτς.