Ο Κωνσταντίνος Γρυπάρης του Ιωάννη γεννήθηκε στην Κωνσταντινούπολη το 1874. Ήταν έγγαμος. Δεν είχε στρατευθεί. Προσλήφθηκε στην ΕΖΘ ως κλητήρας στο Τμήμα Λογιστηρίου στις 5 Οκτωβρίου 1925. Την 1η Μαΐου 1926 θα έχει το βαθμό του κλητήρα Β'. Την 1η Αυγούστου 1927 προάγεται σε κλητήρας Α'. Στις 13 Ιουλίου 1938 απεβίωσε.
Ο Μενέλαος Δήμου γεννήθηκε το 1891 στην Αδριανούπολη όπου φοίτησε στο σχολείο μέχρι την Β τάξη τετραταξίου Γυμνασίου. Στρατεύτηκε με την κλάση του 1902 και απολύθηκε στις 17/4/1923. Παντρεύτηκε σε δεύτερο γάμο την Γλυκερία Γεωργιάδου στις 20/2/1927. Προσλήφθηκε στο ΛΤΘ στις 23/3/1939 στην Τεχνική Υπηρεσία και στις 25/4/1939 διαβαθμίστηκε σε Υπολογιστή Α. Στις 3/5/1947 έγινε ακροαματική διαδικασία στο Πρωτοδικείο Θεσσαλονίκης για διόρθωση της ημερομηνίας γέννησης από 1881 σε 1891, όπου έκανε παρέμβαση το ΛΤΘ με αρνητική πρόταση και εκπροσωπούμενο από τον Πρόεδρο Γ. Φαλτσή και με το επιχείρημα ότι όλοι οι πρόσφυγες πολιτογραφήθηκαν το 1922 με δική τους αίτηση όπου αναφερόταν η ημερομηνία γέννησης και αναγράφεται το 1881, ωστόσο το Δικαστήριο έκανε δεκτή την αίτηση και διόρθωσε την ηλικία. Συνταξιοδοτήθηκε από την ΕΖΛΘ στις 23/12/1953, ωστόσο υπάρχει με ημερομηνία 9/4/1955 υπόμνημα για αποδοχή της διορθωμένης ηλικίας, κάνοντας αναφορά σε αντίστοιχη περίπτωση εργαζομένου, του Γ. Κοκκινάκη, ζητώντας ίση μεταχείριση, έτσι ώστε «να μην καταδικάσει τας οικογενείας υπαλλήλων, ευδοκίμως αναλωσάντων την ζωήν των εντός της Υπηρεσίας του ΛΤΘ εις τον εκ πείνης θάνατον».
Ο Δαγκλής Βασίλειος του Αθανασίου γεννήθηκε το 1887 στην Κωνσταντινούπολη. Ήταν έγγαμος δεν είχε στρατευθεί. Προσλήφθηκε στην ΕΖΘ στις 6 Οκτωβρίου 1925 ως φύλακας. Την 1η Μαΐου 1926 θα έχει το βαθμό του φύλακα στην υπηρεσία Ασφάλειας της ΕΖΘ. Την 1η Ιουλίου 1927 ήταν φύλακας Α΄. Στις 27 Ιουνίου 1929 του απονεμήθηκε έπαινος για έγκαιρη και τακτική εκτέλεση υπηρεσίας κατά πυρκαγιά στις 18 Ιουνίου στην Αποθήκη 11. Στις 24 Ιουλίου 1935 απολύθηκε δυνάμει της Δ΄ Συντακτικής Πράξης. Στις 23 Μαρτίου 1936 ανέλαβε καθήκοντα στην ΕΖΘ καθώς επαναπροσλήφθηκε. Απολύθηκε στις 19 Ιανουαρίου 1949 λόγω ανικανότητας.
Ο Δημήτριος Δαλέγκας του Κωνσταντίνου και της Βικτωρίας, κάτοικος Θεσσαλονίκης, οδός Μόργκεντάου 8, γεννήθηκε το 1883 στο Μοναστήρι όπου και ήταν απόφοιτος της 5ης τάξης του Γυμνασίου. Ωστόσο, δεν την ολοκλήρωσε διότι εξαιτίας του μακεδονικού αγώνα η οικογενειακή οικία καταστράφηκε και η οικογένειά του κατέφυγε το 1903 στην Κωνσταντινούπολη. Το 1907, η οικογένειά του ήρθε στην Θεσσαλονίκη. Στη συνέχεια ασχολήθηκε με το εμπόριο υφασμάτων για 25 χρόνια μέχρι που προσλήφθηκε στο ΛΤΘ. Στην αίτησή του για εργασία ο ίδιος δηλώνει «γνώστης τέλειος της αγοράς μας εν τη οποία επί εικοσαετίαν ολόκληρον διετήρησα εμπορικά καταστήματα υπό την ιδίαν επωνυμίαν». Μάλιστα, 1906 συμμετείχε μέλος της Εμπορικής Λέσχης, γνωστής ως Νέας Λέσχης, ενώ το 1937 δήλωνε μέλος της Ένωσης Εφέδρων Υπαξιωματικών και παλαιών Πολεμιστών. Παντρεύτηκε την Κωνσταντία Γιάκου γεννημένη το 1886 και από το γάμο τους προέκυψαν τρία παιδιά, η Βικτωρία το 1910, η Ελένη το 1911 και η Αναστασία το 1918. Ανήκε στην κλάση του 1904 και αποστρατεύτηκε τον Αύγουστο του 1922 ύστερα από 15 μήνες θητείας.
Ο Δημήτριος Δαλέγκας προσλήφθηκε στις 20 Φεβρουαρίου 1930 με το βαθμό του Εισηγητή στη θέση του ταμία γιατί ακριβώς εκτιμήθηκε η προϋπηρεσία του στην αγορά. Ανήκε στους 16 έμπιστους της νέας διοίκησης του ΛΤΘ οι οποίοι αντικατέστησαν τους 16 που δεν προσλήφθηκαν από την Γαλλική Εταιρία. Ανέλαβε προϊστάμενος στο Τμήμα Αποθηκών Εμπορευμάτων. Το 1939 αναβαθμίστηκε πάλι σε Εισηγητή και Τμηματάρχη Β και Προϊστάμενος στο Ελεγκτήριο μέχρι τις 27 Απριλίου 1941. Αργότερα ανέλαβε Προϊστάμενος στο Γραφείο Στατιστικής και Μελετών. Συμμετείχε στο Σύνδεσμο των Υπαλλήλων του ΛΤΘ και είχε αναλάβει για μία περίοδο ταμίας. Επίσης, πρωταγωνίστησε σε σκάνδαλο που ήρθε στην επιφάνεια το 1937 με διατακτικές στο όνομα υπαλλήλων για την αγορά εμπορευμάτων. Οι υπάλληλοι αγόραζαν με τις διατακτικές και στη συνέχεια ο Δαλέγκας αφαιρούσε το ποσό αυτό από το μισθό τους, ενώ χρησιμοποιούσε και ποσά από το Ταμείο του ΛΤΘ. Συνταξιοδοτήθηκε από το ΛΤΘ στις 8 Ιανουαρίου 1949.
Ο Ανδροκλής Δημητρίου του Δημητρίου και της Ραλλούς ήταν τακτικός υπάλληλος της Γαλλικής Εταιρίας, και του ΛΤΘ. Γεννήθηκε το 1885 στην Τυρολόη Ανατολικής Θράκης. Αποφοίτησε από την Δ΄ τάξη του Δημοτικού Σχολείου. Το 1906 ωστόσο βρίσκεται στην Θεσσαλονίκη, ενδεχομένως να είχε μετοικήσει νωρίτερα. Τον Αύγουστο 1916 παντρεύτηκε την Ολυμπία Γαϊτανάκη με την οποία έκαναν δυο παιδιά, μία κόρη και έναν γιο. Ο γιος του μετά την στράτευσή του το 1945 κλείστηκε σε φρενοκομείο.
Ο Δημητρίου ξεκίνησε να εργάζεται στο λιμάνι από πολύ νεαρή ηλικία, περίπου 21 ετών. Προσλήφθηκε από την Γαλλική Εταιρία το 1906 στην Υπηρεσία Γερανών ως υπάλληλος χειριστής μεγάλων γερανών. Το 1912 βρίσκεται στην υπηρεσία, όπως και τους πολέμους του 1912-1913 και 1915-1918. Απολύθηκε από τον στρατό το 1921. Στις 20 Φεβρουαρίου 1930 προσλήφθηκε στην ίδια θέση από το ΛΤΘ και παραμένει στην ίδια θέση στο οργανόγραμμα του 1935. Αργότερα, το Τμήμα του εντάσσεται στη Μηχανολογική Υπηρεσία. Το 1939 προβιβάσθηκε στο βαθμό του Γραφέα Α. Τον Απρίλιο του 1948 χαρακτηρίζεται από τον προϊστάμενο οικονομικών υπηρεσιών Ηλία Ιώβη ως «πρόθυμος εις την υπηρεσίαν του» με «τεχνικήν κατάρτισην και πείραν λίαν καλήν». Περιγράφεται ως «τύπος αγαθός, ανεξίκακος, συμπεριφέρεται με σεβασμόν προς τους ανωτέρους του και πραότητας προς τους συναδέλφους του». Για αυτό το λόγο έλαβε επίδομα ευδοκίμου υπηρεσίας» και έλαβε βαθμό καθώς μέχρι τότε ανήκε στους «αδιαβάθμητους υπαλλήλους». Το 1949 φαίνεται ότι αρρώστησε. Συνταξιοδοτήθηκε στις 15 Απριλίου 1950. Ωστόσο, συνέχισε να εργάζεται στο ίδιο πόστο ως έκτακτος υπάλληλος μέχρι τις 30 Μαρτίου 1954 όταν απολύθηκε μαζί με άλλους συνολικά 41 εκτάκτους υπαλλήλους από το ΔΣ ΕΖΛΘ.
Ο Δημητριάδης Βασίλειος του Γεωργίου γεννήθηκε στην Κωνσταντινούπολη το 1876. Ήταν έγγαμος δεν είχε στρατευθεί. Από 27 Νοεμβρίου 1926 μέχρι 30 Ιουνίου 1927 διετέλεσε ημερομίσθιος υπάλληλος Κομιστικής Υπηρεσίας . Την 1η Ιουλίου 1927 προσλήφθηκε μόνιμα στην ΕΖΘ με απόφαση της Επιτροπείας ΕΖΘ ως σημειωτής με βαθμό γραφέα Β΄. Στις 24 Αυγούστου 1929 προάχθηκε στο βαθμό Γραφέα Α’ . Στις 25 Φεβρουαρίου 1932 δέχθηκε έπαινο για τάξη και φιλεργία. Στις 23 Ιουλίου 1935 απολύθηκε από την υπηρεσία δυνάμει της Δ΄ Συντακτικής Πράξης άρθρο 5 και παράγραφος β και δ. Στις 23 Μαρτίου 1936 επαναπροσλήφθηκε με βάση την Ημερήσια Διαταγή 353 και ανέλαβε καθήκοντα Προϊσταμένου Εξωτερικής Υπηρεσίας. Στα 1938 διορθώθηκε το έτος γεννήσεως το οποίο αρχικά ήταν 1872 σε 1876 και την 1 Ιανουαρίου 1938 απολύθηκε καθώς έφτασε στο όριο ηλικίας.
Ο Ελευθεριάδης Δημήτριος του Ισαάκ γεννήθηκε στα Προύσα της Μικράς Ασίας στα 1871. Δεν είχε στρατευθεί.
Προσλήφθηκε στην ΕΖΘ στις 15 Οκτωβρίου 1925 ως επιστάτης στο Τμήμα Αυτεπαγγέλτου Αποταμιεύσεως και Αποταμιευτήρια με μισθό 3000 δρχ. Την 1η Μαΐου 1926 θα έχει το βαθμό του Επιστάτη και τη θέση του επικεφαλή στο Τμήμα Αυτεπαγγέλτου Αποταμιεύσεως και Αποταμιευτήρια ΕΖΘ. Στις 31 Οκτωβρίου 1926 ανέλαβε καθήκοντα επιστάτη στις Προσωρινές Γενικές Αποθήκες. Την 1η Ιουλίου 1927 έλαβε βαθμό Εισηγητή. Στις 12 Οκτωβρίου 1928 συμπλήρωσε τριετία στον ίδιο βαθμό. Στις 2 Ιανουαρίου 1930 μετατέθηκε στα Κοινά Αποταμιευτήρια ως επόπτης αυτών. Στις 17 Ιουλίου 1930 προήχθη στο βαθμό του Τμηματάρχη Β΄. Στις 2 Μαρτίου 1935 απολύθηκε δυνάμει της Δ Συντακτικής Απόφασης. Στις 30 Μαρτίου 1936 επαναπροσλήφθηκε και ανέλαβε καθήκοντα στην Υπηρεσία Κοινών Αποταμιευτηρίων. Στις 31 Μαρτίου 1936 απολύθηκε από την υπηρεσία λόγω ορίου ηλικίας.
Ο Εμμανουηλίδης Εμμανουήλ του Αλεξίου γεννήθηκε στο Αρτάκιο Θράκης το 1898. Είχε υπηρετήσει ως έφεδρος υπαξιωματικός. Στις 7 Δεκεμβρίου 1925 προσλήφθηκε στην ΕΖΘ ως φύλακας. Απολύεται στις 16 Ιουνίου 1926 «εξαιτίας υπηρεσιακής ανεπάρκειας».
Ο Ευθυμιάδης Ευθύμιος του Νικολάου γεννήθηκε στη Ραιδεστό το 1896. Υπηρέτησε ως έφεδρος οπλίτης και έχει απονεμηθεί Αριστείο Πολεμικής Ανδρείας. Ήταν έγγαμος με δύο παιδιά. Στις 3 Δεκεμβρίου 1927 ανέλαβε καθήκοντα ως γραφέας Β΄ στο Τμήμα Εμπορευμάτων και Τελών ως επιτυχών α΄ στο διαγωνισμό . Στις 21 Αυγούστου 1929 ο μισθός αυξήθηκε λόγω οικογενειακών βαρών. Την 1η Απριλίου 1930 προάχθηκε σε υπολογιστής Α΄. Ταυτόχρονα αυξήθηκαν οι αποδοχές του. Στις 5 Ιουλίου 1935 μετατέθηκε από το Τμήμα Εμπορευμάτων και Τελών στο Τμήμα Ελέγχου. Στις 23 Μαρτίου 1936 τοποθετήθηκε στο Τμήμα Εμπορευμάτων και Τελών. Στις 25 Μαΐου 1938 τοποθετήθηκε στο Τμήμα Αποθηκεύσεως στα κεντρικά Γραφεία. Την 1η Απριλίου 1938 τοποθετήθηκε στο Τμήμα Αποθηκεύσεως. Στις 13 Ιουλίου 1938 τοποθετήθηκε προσωρινώς στην υπηρεσία ψυγείων ως αποθηκάριος ψυγείων. Από 5 Δεκεμβρίου 1937 του χορηγήθηκε προσαύξηση 5% για συμπλήρωση δεκαετίας. Στις 25 Νοεμβρίου 1938 μετατίθεται προσωρινώς στο Τμήμα Αποθηκεύσεως. Την 1η Απριλίου 1939 τοποθετείται στο Τμήμα Λογιστηρίου.
Στις 6 Μαΐου 1939 τοποθετήθηκε στην Αποθήκη 2. Στις 19 Μαΐου 1939 προάχθηκε σε λογιστής Β΄. Στις 5 Αυγούστου 1939 αναλαμβάνει προσωρινώς καθήκοντα αναπληρωτή προϊσταμένου Ψυγείων επειδή ο τακτικός προϊστάμενος είναι σε άδεια. Από τις 1941-03-22 θα εργαστεί στην Υπηρεσία Λογοκρισίας. Στις 21 Φεβρουαρίου 1940 τοποθετήθηκε ως διαχειριστής της Αποθήκης 7. Στις 21 Ιουνίου 1941 τέθηκε σε διάθεση Επιτροπής Δελτίων Τροφίμων. Στις 10 Οκτωβρίου 1941 διατάχθηκε να παρουσιαστεί στο 1ο Αστυνομικό Τμήμα. Στις 12 Νοεμβρίου 1941 επέστρεψε στην υπηρεσία από την απόσπαση. Στις 2 Απριλίου 10945 τοποθετήθηκε στο Τμήμα Αποθηκεύσεως. Στις 9 Μαΐου 1945 τοποθετήθηκε ως διαχειριστής της Αποθήκης 1 των Προσωρινών Γενικών Αποθηκών. Στις 16 Ιουλίου 1945 τοποθετήθηκε ως διαχειριστής Αποθήκης 16 πρώην Οθωμανικής Τράπεζας. Στις 22 Νοεμβρίου 1945 προήχθη σε Γραμματέα Α΄. Στις 9 Σεπτεμβρίου 1949 προάχθη στο βαθμό του Εισηγητή.
Ο Λουδοβίκος Ευκαρπίδης του Πραξιτέλους γεννήθηκε στην Κωνσταντινούπολη του 1898. Δεν είχε στρατευθεί. Eίχε φοιτήσει στην Γαλλική Σχολή St. Michael. Προσλήφθηκε στην ΕΖΘ στις 1 Νοεμβρίου 1925 ως κλητήρας β΄ με απόφαση της Επιτροπείας ΕΖΘ στις 29 Οκτωβρίου 1925. Ο μηνιαίος μισθός αυξήθηκε την 1η Μαΐου 1926. Την 1η Ιουλίου 1927 προάχθηκε σε Κλητήρας Α΄. Την 1η Ιουλίου 1930 αυξήθηκε ο μισθός. Στις 9 Ιανουαρίου 1934 εκφράστηκε ευαρέσκεια της Επιτροπείας ΕΖΘ για τη συμβολή του σε κατάσβεσης πυρκαγιάς στα παραπήγματα της Σερβικής Ζώνης. Στις 25 Ιουλίου 1935 μετατέθηκε από το Τμήμα Γραμματείας και Προσωπικού στο Προϊστάμενο Εξωτερικής Υπηρεσίας. Στις 11 Ιουλίου 1936 αποσπάσθηκε προσωρινώς στο Τμήμα Γραμματείας και προσωπικού όσο διαρκεί η άδεια του κλητήρα Ευθυβούλη. Στις 6 Απριλίου 1937 μετατέθηκε από την Εξωτερική Υπηρεσία στη Γραμματεία Προσωπικού. Την 1 Δεκεμβρίου 1937 του χορηγήθηκε προσαύξηση μισθού 5% επειδή συμπλήρωσε 10ετία. Στις 19 Μαΐου 1939 του ανακοινώθηκε ότι λαμβάνει επίδομα ευδοκίμου παραμονής στον ίδιο βαθμό. Από 9 Ιουλίου 1941 ανακοινώνεται ότι από 1 Δεκεμβρίου 1940 έλαβε επίδομα ευδοκίμου παραμονής στον ίδιο βαθμό. Στις 7 Ιανουαρίου 1947 τοποθετείται στη Διεύθυνση. Στις 23 Μαΐου 1949 του αποδόθηκε έπαινος για την «επιδειχθείσα δραστηριότητας κατά την εκραγείσαν πυρκαϊάν εις την Αποθήκην 18 κατά της νυκτός 25 Ιανουαρίου 1949». Στις 9 Σεπτεμβρίου 1949 προάχθηκε στο βαθμό του του αρχικλητήρα. Στις 24 Νοεμβρίου 1950 έλαβε προσαύξηση 20% λόγω ευδοκίμου παραμονής πλέον των 8 ετών στον ίδιο βαθμό. Στις 9 Μαρτίου 1953 τοποθετήθηκε στο Τμήμα Αποθηκών. Στις 12 Ιουλίου 1957 εντάχθηκε στο Γ1 Κλάδο Αρχικλητήρων-Κλητήρων Γ΄ Κατηγορίας.