Η Compagnie Immobilière et de Régie de Terrains à Salonique (Εταιρεία Ακινήτων και Διαχείρισης Γης Θεσσαλονίκης) ιδρύθηκε στις 20 Μαΐου 1905, όταν οι Paul-François Félix και Edmond Bartissol συνέταξαν το καταστατικό της. Στις 25 Μαΐου, οι μέτοχοι, με κεφάλαιο 2.500.000 φράγκων, συνεδρίασαν στην πρώτη καταστατική γενική συνέλευση. Σκοπός της εταιρείας ήταν η αγορά 22.370 τ.μ. οικοπέδων στη Θεσσαλονίκη, από την Οθωμανική Εταιρεία του Λιμανιού και τον Ε. Bartissol. Η αγορά έγινε προς 1.439.640 φράγκα, με το μισό μετρητά και το υπόλοιπο στις 5 Ιουνίου 1907, χωρίς τόκους.
Το 1906 η εταιρεία προχώρησε στην κατασκευή δύο συγκροτημάτων κτιρίων που χτίζονταν σε κάθε πλευρά της λεωφόρου που οδηγεί στο νέο τελωνείο της Θεσσαλονίκης, το οποίο επίσης βρισκόταν υπό κατασκευή.
Η εταιρεία πέρασε από μια δύσκολη περίοδο (1907-1909) με ζημιές και χρέη. Ως αιτίες επισημαίνονταν οι καθυστερήσεις στην υλοποίηση έργων, αδυναμία προσέλκυσης αγοραστών και ενοικιαστών και Εξάντληση πόρων. Η εταιρεία βρισκόταν ένα βήμα πριν από την χρεοκοπία. Η σύνδεση σιδηροδρόμων με το λιμάνι (1910) έφερε όμως άνοδο και αισιοδοξία με αποτέλεσμα να αλλάξει το κλίμα μέσα από ενοικιάσεις χώρων. Η διοίκηση έχει σχέδια ανάπτυξης και πιστεύει στο λαμπρό μέλλον της Θεσσαλονίκης. Ο πρόεδρος Bartisol αναφέρει: "η εταιρεία μας βιώνει μια περίοδο αναζωογόνησης. Τα έργα που ήταν στάσιμα για χρόνια αρχίζουν τώρα να υλοποιούνται. Το λιμάνι αναπτύσσεται, τα τελωνεία και ο κεντρικός σταθμός θα χτιστούν σύντομα και το ταχυδρομείο θα ανακαινιστεί. Όλα αυτά τα έργα θα φέρουν νέα ζωή στην πόλη της Θεσσαλονίκης και θα ωφελήσουν σημαντικά την εταιρεία μας. Έχουμε επίσης σχέδια για την ανάπτυξη των οικοπέδων μας. Θέλουμε να χτίσουμε σπίτια, καταστήματα και γραφεία. Πιστεύουμε ότι η Θεσσαλονίκη έχει λαμπρό μέλλον και θέλουμε να διαδραματίσουμε σημαντικό ρόλο στην ανάπτυξή της." Ο πρόεδρος είναι αισιόδοξος πως η αλλαγή Σουλτάνου θα ευνοήσει την ανάπτυξη της πόλης και του λιμένα. Ωστόσο, το έτος 1911 δεν ήταν ιδιαίτερα ευνοϊκό για τις δραστηριότητες της εταιρείας, λόγω της ύφεσης στις επιχειρήσεις στην Τουρκία, η οποία οφειλόταν στην κακή ποιότητα των καλλιεργειών και στις εχθροπραξίες μεταξύ Ιταλίας και Τουρκίας. Τα επόμενα όμως δύο χρόνια, η κατάσταση της Εταιρείας βελτιώθηκε αισθητά και τα έσοδα από την εκμετάλλευση παρουσίασαν μια αξιοσημείωτη αύξηση, παρότι από οικονομική άποψη, η κατάσταση της χώρας δεν ήταν ιδιαίτερα λαμπρή. Ωστόσο, το ξέσπασμα των βαλκανικών πολέμων είχε αρνητικές συνέπειες στις εργασίες της Εταιρίας. Ο Ed. Bartissol, πρόεδρος του Διοικητικού Συμβουλίου, απεβίωσε στις 16 Αυγούστου 1916. Το 1918, η εταιρία είχε την ευκαιρία να πουλήσει τα οικόπεδα 11.000 τμ που κατείχε στη Θεσσαλονίκη για 2.250.000 φράγκα, 1 εκατομμύριο φράγκα περισσότερο από την αρχική τους αξία. Η πώληση δεν πραγματοποιήθηκε, καθώς τα οικόπεδα καταλήφθηκαν από τα συμμαχικά στρατεύματα μετά την πυρκαγιά που έπληξε την πόλη. Το ίδιος έτος, πραγματοποίησε καθαρό κέρδος 40.000 φράγκων. Ωστόσο, υπάρχουν σημαντικές οικονομικές διαφορές που έχει η εταιρεία με τη συμμαχική στρατιωτική διοίκηση σχετικά με τα ενοίκια των κτιρίων. Το 1921 η εταιρεία ανακοίνωσε κέρδος 289.078 φράγκων για το 1920, έναντι 126.121 φράγκων το 1919. Τα οικονομικά αποτελέσματα του 1921 επηρεάστηκαν σημαντικά από την πτώση της δραχμής.Το δεύτερο εξάμηνο του 1922, η εταιρεία δέχτηκε πολλές αιτήσεις μίσθωσης λόγω της εισροής προσφύγων από την Θράκη στη Θεσσαλονίκη. Τα ενεργά μισθώματα στις 15 Ιανουαρίου 1923 ανήλθαν σε 383.327 δραχμές. Το οικονομικό έτος 1923 έκλεισε με καθαρό κέρδος 63.716 φράγκων. Η πτώση της χάρτινης δραχμής επηρέασε αρνητικά τα αποτελέσματα του οικονομικού έτους 1923. Το οικονομικό έτος επηρεάστηκε επίσης από το μορατόριουμ των ενοικίων, το οποίο προκάλεσε σημαντική απώλεια εσόδων.
Στις 24 Οκτωβρίου 1928 ακίνητα της Γαλλικής Εταιρίας Εκμετάλλευσης Λιμένος Θεσσαλονίκης που είχαν πωληθεί στην Αστική Εταιρεία Ακινήτων και Διαχείρισης Γης στη Θεσσαλονίκη πουλήθηκαν στη συνέχεια στο Ελληνικό Δημόσιο έναντι 80.000 λιρών στερλινών. Το καθαρό κέρδος εκμετάλλευσης της εταιρίας για το 1928 ανήλθε σε 289.196 φράγκα, έναντι 255.869 φράγκων το 1927. Η άνοδος αυτή προέκυψε χάρη στα έσοδα από την πώληση οικοπέδων.
Κατά τη γενική συνέλευση της 4ης Απριλίου 1930, οι μέτοχοι κλήθηκαν να αποφασίσουν εάν επιθυμούν ή όχι τη συνέχιση της λειτουργίας της εταιρείας καθώς η εταιρεία έχει ήδη πουλήσει στο Ελληνικό Δημόσιο, έναντι 80.000 λιρών στερλινών, όλα τα οικόπεδα που κατείχε στην Ελλάδα. Τελικά, στη Συνέλευση της 25 Ιουνίου 1930 αποφασίστηκε η συνέχιση της λειτουργίας της με επέκταση των δραστηριοτήτων της στη Γαλλία. Επίσης, η γενική συνέλευση επικύρωσε τον διορισμό των κ.κ. Σαούλ Αμάρ και Αντρέ Λεβί ως μελών του Διοικητικού Συμβουλίου. Μια έκτακτη συνέλευση που πραγματοποιήθηκε στις 24 Σεπτεμβρίου 1930 τροποποίησε την επωνυμία της εταιρείας, η οποία γίνεται πλέον "Εταιρεία Ακινήτων και Βιομηχανικών Κατασκευών". Επιπλέον, αύξησε τον μέγιστο αριθμό των μελών του διοικητικού συμβουλίου από 5 σε 12.
