ο Λεπτοκαρίδης Νικηφόρος του Νικολάου , γεννήθηκε το 1955 στις Σέρρες . Είναι απόφοιτος δημοτικού και της στρατολογικής κλάσης 1955.Υπηρέτησε το 1954-1955 ως Έφεδρος Αξιωματικός Στρατού. Είναι έγγαμος με δύο παιδιά.
Dwight Palmer Griswold (November 27, 1893 – April 12, 1954) was an American publisher and politician from the U.S. state of Nebraska. He served as the 25th governor of Nebraska from 1941 to 1947, and in the United States Senate from 1952 until his death in 1954. Griswold was a member of the Republican Party.
Griswold was born in Harrison, Nebraska, and attended public schools in Gordon, Nebraska. He attended the Kearney Military Academy and Nebraska Wesleyan University. Griswold received a B.A. degree from the University of Nebraska in Lincoln in 1914.
Griswold served as an infantry sergeant on the U.S.–Mexico border from 1916 to 1917, and became a captain in field artillery during World War I.
Griswold was the editor and publisher of the Gordon Journal in Gordon, Nebraska, from 1922 to 1940. He served in the Nebraska House of Representatives in 1920 and in the Nebraska Senate from 1925 to 1929. He was an unsuccessful candidate for governor in 1932, 1934, and 1936. He was elected governor in 1940 and reelected in 1942 and 1944. Griswold challenged Sen. Hugh A. Butler in the 1946 Republican primary, but was badly defeated.
Griswold served in the Military Government of Germany in 1947 and was chief of the American mission for aid to Greece from 1947 to 1948. He was elected to the United States Senate in 1952 to complete an unexpired term scheduled to end on January 3, 1955, but died on April 12, 1954, in the Bethesda Naval Hospital of a heart attack. Griswold was the third of six Senators to serve during the fifteenth Senate term for Nebraska's Class 2 seat, from January 3, 1949 to January 3, 1955. He is interred at Fairview Cemetery in Scottsbluff, Nebraska.
Griswold is a member of the Nebraska Hall of Fame.
Ο Χρήστος Λεύκας του Ασπάσου και της Πασχαλίνας , γεννήθηκε το 1951 στην Θεσσαλονίκη. Ήταν απόφοιτος δ’ τάξης δημοτικού και στρατολογικής κλάσης 1951. Υπηρέτησε το 1952-1954. Ήταν έγγαμος με τέσσερα παιδιά.
Ο Σταύρος Αντ. Νικολαΐδης (Νικόπολη Πόντου 1892 – 15 Μαΐου 1967) ήταν Έλληνας ποντιακής καταγωγής εκπαιδευτικός και πολιτικός, ο οποίος υπηρέτησε ως βουλευτής Καβάλας από το 1926 ως το 1967. Συνολικά εξελέγη 9 φορές ως βουλευτής και χρημάτισε κατ' επανάληψη υπουργός σε διάφορες κυβερνήσεις.
Κατά τα νεανικά του χρόνια σπούδασε στη Θεολογική Σχολή της Χάλκης και δίδαξε στο Ορντού και μετά στην Κριμαία. Δίδαξε στη σχολή της ελληνικής παροικίας στη Συμφερούπολη.[2] Σπούδασε επίσης Νομικά και Θεολογία στο Πανεπιστήμιο των Αθηνών. Ήρθε στην Αθήνα το 1923, όπου ανέλαβε τη διεύθυνση της Σχολής Μεγαρέως. Λίγα χρόνια μετά, αποφάσισε να ασχοληθεί με τα κοινά. Εξελέγη βουλευτής Καβάλας για πρώτη φορά στις εκλογές του 1926 με την Ένωση Φιλελευθέρων και επανεξελέγη με το κόμμα των Φιλελευθέρων το 1928, το 1932, το 1933, το 1946, το 1951, το 1956 (με τη Δημοκρατική Ένωση)[3] και τέλος, το 1963 και το 1964 με την Ένωση Κέντρου.
Ο Νικολαΐδης χρημάτισε υπουργός Εργασίας στην κυβέρνηση Πλαστήρα το 1945, και υπουργός Δημοσίων Έργων στην Κυβέρνηση Σοφούλη και στην κυβέρνηση Διομήδη το 1949. Μερίμνησε ως υπουργός για την υδροδότηση της Αθήνας από τη Λίμνη Υλίκη.[2] Εξέδωσε συνολικά 7 βιβλία και ήταν αρθρογράφος στον Τύπο.
Ο Κωνσταντίνος Λαζόπουλος του Αθανασίου και της Ξανθής , γεννήθηκε το 1914 στην Μαγνησία της Μ. Ασίας (Τουρκία). Ήταν απόφοιτος δημοτικού και της στρατολογικής κλάσης 1935. Ήταν έγγαμος με ένα παιδί.
Ο Σπυρίδων Λαρέζος του Δημητρίου και της Περσεφόνης , είχε γεννηθεί το 1927 στην Θεσσαλονίκη. Ήταν απόφοιτος δημοτικού. Είχε προϋπηρεσία στην ΕΖΛΘ 31 Απριλίου 1945 έως 31 Δεκεμβρίου 1969 ως έκτακτος λιμενεργάτης ΕΖ. Ήταν έγγαμος με τρία παιδιά.
Ο Ευστάθιος Λαμτσίδης του Θεόκλητου και της Ζηνοβίας , είχε γεννηθεί το 1934 στα Κομνηνά Ξάνθης. Ήταν απόφοιτος Γυμνασίου, γνώριζε Ρωσικά και Σερβικά και ήταν της στρατιωτικής κλάσης του 1955.Επίσης, είχε δείξει απροθυμία για εργασία για αυτό τον λόγο του επιβλήθηκε το πρόστιμο των 400 δραχμών και είχε μετατραπεί η 3238/24-11-71 απόφαση ποινής για την οποία δέχτηκε το πρόστιμο των 100 δραχμών. Είχε υπηρετήσει το 1955- 1958. Ήταν άγαμος.