Ο Αναστάσιος Μπραχάλης του Αριστείδη ήταν διαπρεπής δικηγόρος και διακεκριμένος πολίτης της Θεσσαλονίκης. Γεννήθηκε το 1874 στην Αθήνα και ήταν έγγαμος. Συμμετείχε στο ΔΣ του Δικηγορικού Συλλόγου Θεσσαλονίκης από την ίδρυσή του το 1914.
Συμμετείχε στο ΔΣ της ΧΑΝΘ, σε διάφορες συσκέψεις, όπως π.χ. για την πορεία του πανεπιστημίου, σε επιτροπές για εορτές της πόλης, στο ΔΣ του ορφανοτροφείου της πόλης Μέλισσα, αλλά και αναλάμβανε δίκες με ευρύτερο κοινωνικό ενδιαφέρον.
Μετά το θάνατο του πρώτου νομικού συμβούλου της ΕΖΘ Φλασκάκη, ο Αναστάσιος Μπραχάλης θα αναλάβει τη θέση του τον Δεκέμβριο του 1924. Συγκεκριμένα, ο πρόεδρος της ΕΖΘ θα απευθυνθεί για πρώτη φορά σε αυτόν σχετικά με το ζήτημα χρηματισμού του εργολάβου κατασκευής του περιτειχίσματος από ξυλεμπόρους με κατάστημα εντός της Ζώνης για να καθυστερήσει την ανέγερσή του μπροστά από αυτά. Ο Μπραχάλης θα χαρακτηρίσει την πράξη του ποινικά κολάσιμη, αλλά η Επιτροπεία δεν θα δώσει συνέχεια επιτυγχάνοντας την επιστροφή των χρημάτων. Για το ζήτημα των απαλλοτριώσεων προσλαμβάνονται από την Επιτροπεία δύο δικηγόροι, ο Μπραχάλης και ακόμη ένας ο Στράτσας. Τον Απρίλιο του 1925, ο Μπραχάλης θα υποβάλει σχέδιο διατάγματος που κανονίζει τον τρόπο αποζημίωσης των εκτοπιζομένων από την Ζώνη βιομηχανικών εγκαταστάσεων. Με βάση αυτό η κυβέρνηση θα εκδώσει το σχετικό νομοθετικό διάταγμα. Θα γνωματεύει για πολλά ζητήματα, όπως π.χ. για την εκφόρτωση ή για το ζήτημα της τακτοποίησης του συστήματος των πληρωμών των εργατικών προς τους αχθοφόρους της Κομιστικής τον Δεκέμβριο του 1926. Στις 16 Απριλίου 1926 αποφασίζεται ότι από το νέο οικονομικό έτος 1926/1927 η θέση των δύο νομικών συμβούλων θα περιληφθεί στο έμμισθο προσωπικό της Ζώνης. Πράγματι, ο Μπραχάλης από 1 Ιανουαρίου 1925 θα έχει σταθερή ανάθεση λαμβάνοντας 2.500 δρχ. το μήνα και κατ’ αποκοπή αμοιβή.
Η Επιτροπεία συχνά παραπέμπει τα ζητήματα που ανακύπτουν στους δικηγόρους της Ζώνης. Όταν τον Ιούνιο του 1925, η διοίκηση της ΠΑΕΓΑ θα έρθει σε σύγκρουση με την Επιτροπεία της ΕΖΘ, καθώς θα απορρίψει το σχέδιο σύμβασης που της έστειλε η ΕΖΘ για τους όρους κατασκευής και λειτουργίας της αποθήκης εντός της Ζώνης, οι δικηγόροι θα προτείνουν αυστηρή στάση, εν ανάγκη στην ακύρωση του προσυμφώνου εφόσον έχει παρέλθει η ταχθείσα ημερομηνία. Όταν πάλι τον Νοέμβριο του 1925 η Επιτροπεία θα βρίσκει αστήρικτα τα παράπονα και αιτήματα των εργολάβων της κομιστικής υπηρεσίας για αναθεώρηση των τιμών, θα ρωτηθούν οι νομικοί σύμβουλοι. Συγκεκριμένα, σε συνεργασία με τον Διευθυντής της ΕΖΘ Διονύσιο Βάλσαμο θα μελετήσουν τα μέτρα που θα ήταν δυνατόν να ληφθούν προς διευκόλυνση της Κομιστικής υπηρεσίας. Τον Ιούνιο του 1926, μαζί με τον Π. Στράγγα θα υποστηρίξουν νομικά την άποψη της Επιτροπείας χωρίς να επιτευχθεί συνεννόηση όταν κατά τη διαμάχη των εταίρων της εργολαβικής εταιρίας της κομιστικής υπηρεσίας Λεφάκη, Αλμυράντη και Ρούση οι δύο πρώτοι θα επιχειρήσουν να εξοβελίσουν το δεύτερο. Τότε, οι δικηγόροι της εργολαβίας θα στηρίζουν το δίκαιο και νόμιμο της αξιώσεως των πελατών τους Λεφάκη και Αλμυράντη περί αποπομπής του Ρούση ως διαχειριστή της Κομιστικής υπηρεσίας, ενώ η Επιτροπεία θα στηρίξει τον Ρούση. Συγκεκριμένα, σύμφωνα με τους νομικούς της ζώνης οι εταίροι της Εταιρίας Αλμυράντη, Λεφάκη και Ρούση Α. Αλμυράντης και Επ. Λεφάκης κωλύονται εκ του καταστατικού της εταιρίας και εκ του νόμου να αποπέμψουν από τη διαχείριση της κομιστικής υπηρεσίας τον Ρούση και την αντικατάστασή του με άλλο πρόσωπο. Η ΕΖΘ υποχρεούται να αναγνωρίσει τον Ρούση ως διαχειριστή της Κομιστικής Υπηρεσίας συναλλασσόμενη με αυτόν υπό την ανωτέρω ιδιότητά του. Πράγματι, η Επιτροπεία αποφασίζει να ενεργήσει με βάση τις γνωμοδοτήσεις των νομικών ερχόμενη σε ρήξη με τους δύο εταίρους. Όταν λοιπόν εργολάβοι της κομιστικής υπηρεσίας θα ζητούν επανειλημμένως την καταβολή σε αυτούς των κομιστικών δικαιωμάτων αλλά δεν θα τους δοθούν με βάση την απόφαση της νομικής υπηρεσίας. Στο ζήτημα θα παρέμβει και η Γενική Διοίκηση.
Οι δύο νομικοί σύμβουλοι πάλι θα αναλάβουν κεντρικό ρόλο με τις γνωματεύσεις τους κατά την αντιπαράθεση της Επιτροπείας της ΕΖΘ με το Ναυτικό Επιμελητήριο και τους ναυτικούς πράκτορες τον Δεκέμβριο του 1926. Συγκεκριμένα, η Επιτροπεία θα διεκδικήσει να αναλάβει η ίδια το δικαίωμα της εκφόρτωσης εμπορευμάτων από τα ατμόπλοια δια θαλάσσης με φορτηγίδες, ενώ οι πράκτορες επιθυμούν να διατηρήσουν οι ίδιοι την εποτπεία αυτής της εργασίας. Οι δικηγόροι σε κοινή σύσκεψη θα αναλάβουν με νομικά επιχειρήματα να πείσουν για το δίκαιο της κάθε πλευράς. Συγκεκριμένα, Ο νομικός σύμβουλος της ΕΖΘ υποστήριξε ότι εφ’ όσον ο νόμος καθορίζει ρητώς το δικαίωμα της Ζώνης περί ανάληψης των φορτοεκφορτώσεων δεν θα υπήρχε θέμα προς συζήτηση. Ωστόσο, θα ζητήσουν και την υποστήριξη του Υπουργείου με υπόμνημα.
Στις 31 Ιανουαρίου 1942 αποχώρησε από την υπηρεσία και η Επιτροπεία εξέφρασε σε αυτόν τις ευχαριστίες της ΕΖΘ «δια τας επί σειράν ετών παραχθείσας υπηρεσίας αυτού».
